லிங்கபுராணம்

இந்த வகையில், இங்கு விவரிக்கப்படும் அளவுகளில் ‘ப்லுத’ எனும் அளவு மிகவும் முக்கியமானதாகக் கூறப்படுகிறது. இது தான், கிருஹஸ்தர்களும் யோகிகளும் கடைப்பிடிக்க வேண்டியதாகும். குறிப்பாக, அணிமா முதலான எட்டு விதமான அஷ்டசித்திகளில், இந்த அளவு அறியப்பட வேண்டும்; ஆகவே, இருமுறை பிறந்தவரே, இதனைப் பயிற்சி செய்ய வேண்டும் என்று அறிவுறுத்தப்படுகிறது. யோகத்தில் இணைந்திருக்கும், தூய்மையுடன் தன்னை கட்டுப்படுத்திக் கொண்டிருக்கும், இந்திரியங்களை அடக்கி, ஆத்மாவை அறிந்திருக்கும் இருமுறை பிறந்தவன், எல்லாவற்றையும் அடைவான். ஆதலால், ஞானிகள் பாசுபத யோகத்தின் மூலம் ஆத்மாவைத் தியானிக்க வேண்டும்; ஆத்மஞானம் பெற்ற தூயவர்கள் குறித்து எந்த சந்தேகமும் இல்லை. ஒரு பிராமணன் ஆத்மதியானத்தில் ஈடுபட்டால், அவன் ரிக், யஜுர், சாம வேதங்களையும், உபநிஷத்துகளையும், யோகத்திலிருந்து உண்டாகும் ஞானத்தையும் அடைவான். அவன் எல்லா தேவதைகளோடும் ஒன்றிப்போய், இனி பிறவி எடுப்பதில்லை; கருவறை வழியாக பிறப்பதை விட்டுவிட்டு, நித்யமான நிலையை அடைவான். மரத்தில் பழுத்த பழம் காற்றால் விழுவது போல், ருத்ரனை வணங்கினால் பாவம் அழிகிறது. எங்கு ருத்ரனை வணங்குகிறார்களோ, அங்கு எல்லா கிரியைகளின் பலனும் நிச்சயம் கிடைக்கும்; பிற தேவதைகளை வணங்கினால் அந்தப் பலன் கிடையாது. ஆகையால், யோகி, மகா பிரபுவான சிவனை தினமும் மூன்று முறை, பத்து மடங்கு பரப்ரம்மத்தையும், அதன் விரிவுகளையும் வழிபட வேண்டும். இப்படிப்பட்ட தியானத்துடன் வாழும் ஒருவர் தன் உடலை விட்டு விடும்போது, சிவனுடன் ஒன்றிப்படுவான்; அவன் மூன்று குடும்பங்களையும் உயர்த்துவான். அல்லது, மரணம் அருகில் வந்திருப்பதை உணர்ந்து, அவிமுக்தேஸ்வரர் வசிக்கும் வாராணசிக்கு செல்வோன் பாவநாசியாகும். எந்த வழியிலேயே ஒருவன் தன் உடலை விட்டாலும் அவன் விடுதலை பெறுவான்; சிறந்த பிராமணனே, ஸ்ரீபர்வதத்திலும் உடலை விட்டால் அது கூட விடுதலை தரும். இது குறித்து எந்த சந்தேகமும் வேண்டாம்; அவிமுக்தம் என்பது உத்தமமான புண்யக்ஷேத்ரம், எப்போதும் ஜீவர்களுக்கு முக்தி அளிக்கிறது. ஞானிகள் அதனை எப்போதும் சேவிக்க வேண்டும், குறிப்பாக இறப்பு நெருங்கும் போது. இவ்வாறு, வாராணசி எவ்வளவு புனிதமான இடமோ, அந்த அவிமுக்தத்தின் மகிமையை நீ எங்களுக்குச் சொல்வாயாக என்று சுதரிடம் கேட்டனர். நாங்கள் மிகவும் ஆவலுடன், பாரம்பரியப்படி, அந்த அவிமுக்தக் க்ஷேத்திரத்தின் சிறப்பை விரிவாகக் கேட்க விரும்புகிறோம் என்றனர். அதற்கு சுதர், “நான் சுருக்கமாகவும், முறையாகவும், பவ தேவனாகிய பகவான் சிவன் சொன்னபடி, அவிமுக்தத்தின் மகிமையை விவரிக்கிறேன். கோடிக்கணக்கான வருஷங்கள் கடந்தாலும், நான் அல்லது பிரம்மா போன்ற மகான்கள் கூட, அதன் முழு சிறப்பை விரிவாகச் சொல்ல முடியாது,” என்றார். பழைய காலத்தில், நீலமும் சிவப்பும் கலந்த நிறமுடைய சங்கரன், திருமணம் முடிந்ததும், ஹிமவான் மலையின் உச்சியிலிருந்து ஹைமவதி தேவியுடன், மற்றும் பல தேவகணங்களுடன் இறங்கி வந்தார். அவர் வாராணசிக்கு வந்து, அவிமுக்தேஸ்வரர் லிங்கத்தை வெளிப்படுத்தி, அங்கு தங்கினார். வாரணாசி, குருக்ஷேத்திரம், ஸ்ரீபர்வதம், மகாலயம், துங்கேஸ்வரம், கேதாரம் ஆகிய இடங்களில் எங்கும், யார் தவம் செய்து இருந்தாலும், ஒருநாள் கூட பாசுபத யோகத்தை முறையாகப் பயிற்சி செய்தால், எல்லாவற்றையும் விட்டு, பாசுபத விரதம் மேற்கொள்ள வேண்டும். அங்கு, அந்த தெய்வீக தோட்டத்தில் தங்க வேண்டும்; அது சர்வனாகிய ருத்ரனின் மனதில் தோன்றிய, அழகிய அரண்மனையுடன் கூடிய, மிகச் சிறந்த தோட்டம். அப்போது, அந்த பரமசிவன், நந்தியும் ஹைமவதியும் உடன், அந்தத் தெய்வீக தோட்டத்தை வெளிப்படுத்தினார். பார்வதியின் மகிழ்ச்சிக்காக, சிவபகவான் சங்கரன், அவிமுக்தக் க்ஷேத்திரத்தின் மகிமையை எடுத்துரைத்தார். அந்தத் தோட்டம் பலவிதமான மலர்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டது; கொடியும் மலரும் செடிகள் சூழ, எல்லா பக்கமும் ப்ரியங்குவும் முட்களுடன் கூடிய கேதகையும் மலர்ந்திருந்தன. மணமுடைய தமாலா மரங்கள், முழுமையாக மலர்ந்த வகுலா குழுக்கள், நூற்றுக்கணக்கான மலர்ந்த அசோகா மற்றும் புன்னாக மரங்கள், அவற்றின் மலர்களில் தேனீகள் கூடி இருந்தன. சில இடங்களில், மலர்ந்த தாமரைப் பூவின் தூளில் சிதறிய பறவைகள் இனிமையாகப் பாடின; எங்கும் கொக்கு, அன்னம், மற்றும் மயக்கும் தாட்டியூஹ பறவைகளின் குரல்கள் காற்றில் ஒலித்தன. மற்ற இடங்களில், மயில்களின் சுபமாக்கும் கூவல்கள், நீர்ப்பறவைகளின் குரல்கள், மற்றும் கூட்டுக்கூட்டாக மயக்கமடைந்த தேனீகள், பெண் தேனீகளின் பாடலோடு கலந்து, அந்த இடத்தை நிரப்பின. சில இடங்களில், மணம்கமழும் மலர்களும், மலர்ந்த மாமரம், கொடிகள் மற்றும் திலக மரங்கள் மறைத்து, வித்யாதரர், சித்தர், சாரணர் பாடல்களால் அந்த இடம் முழங்கியது. அங்கு, பலவிதமான பறவைகளுடன் கூடிய அப்சராஸ் குழுக்கள் நடனமாடின; ஆடிக் கொண்டிருக்கும் கிளிகள் கூவல் எழுப்பின; சிங்கங்களின் கர்ஜனை, நீர்ப்பறவைகளின் ஆரவாரம் அந்த இடத்தில் கேட்கப்பட்டது. சில இடங்களில், கந்தகா, கடம்பா போன்ற மான்கள் கூட்டமாகச் செடி மற்றும் மலர்களை விரித்து மேய்ந்தன; வேறு இடங்களில், குளங்கள் மற்றும் ஏரிகள் பலவிதமான மலர்ந்த தாமரைகளால் ஒளி விட்டன. மரக்கூட்டங்களால் அடர்த்தியாக, நீலக்கழுத்து மயில்களால் அழகுபெற்று, மகிழ்ச்சியான பறவைகளின் கூவலால் ஆனந்தமாக, மலர்ந்த கிளைகளில் தேனீகளின் கூட்டம் முழங்க, புதுத் தளிர்களின் அழகால் அலங்கரிக்கப்பட்டு, உயர்ந்த கிளைகளால் உயர்ந்திருந்தது. சில இடங்களில், அழகான, சுறுசுறுப்பான கிம்புருஷ மகளிர் விளையாடி மகிழ்ந்தனர். அதன் அழகிய சிகரங்கள், புறாக்களின் கூவலால் முழங்கின; வெண்மையான, மேகத்தைப் போல் ஒளிரும் வடிவங்கள், அன்னப்பறவைகளின் கூட்டினால் மலர்களின் மேல் பிரிக்கப்பட்டு, பல்வேறு தேவகணங்களால் நிரம்பியிருந்தது. ஆயிரக்கணக்கான தாமரை மற்றும் அல்லி மலர்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டு, தெய்வீக பாதைகளுக்கு அழகு சேர்த்த குளங்கள், பலவிதமான கொடிகள் மற்றும் காடுகள், பாதைகளில் ஒளிரும் மலர் வரிசைகளால் அழகு பெற்றிருந்தது. உயர்ந்த கிளைகள் நீலப்பூக்களின் கூட்டால் சாய்ந்திருந்தன; அசோக மரங்கள் இரவில் சந்திர ஒளியில் விளங்கின; திலக மரங்களும் மலர்ந்திருந்தன; மான்கள் நிழலில் தூங்கியிருந்து எழுந்து, மென்மையான பசுமை புல் மேய்ந்தன. அங்குள்ள நீர் தெளிவாகவும் பரவலாகவும் இருந்தது; அன்னப்பறவைகளின் இறக்கைகள் வீசும் காற்றால் அலைகள் எழுந்தன; கரை ஓரங்களில் இளம் வாழை மரங்கள் ஆடியன; மயில்கள் தங்கள் சந்திர வடிவ வாலால் நிலத்தை வண்ணமிட்டன; சில இடங்களில் மகிழ்ச்சியான கிளிகள் கூட்டமாகப் பறந்து மறைந்தன. சில இடங்களில், மான்கள் அந்த இடத்தை அலங்கரித்தனர்; வேறு இடங்களில் மலர் மேடுகள் மறைத்தன; இன்னும் சில இடங்களில், கின்னர மகளிர் இனிமையாகப் பாடி, வீணை வாசித்து, நடனமாடி மகிழ்ந்தனர். சில இடங்களில், முனிவர்களின் குடில்கள் மரங்களால் சூழப்பட்டிருந்தன; அதன் வேர் பகுதியில் பழங்கள் குவிந்திருந்தன; எல்லா இடங்களிலும் பூக்கள் கலந்துவீணப்பட்டு கிடந்தன; உயர்ந்த பலாப்பழம் மற்றும் மாவும் மரங்கள் அங்கங்கு உயர்ந்தன. இவ்வாறு, வாராணசியில் அவிமுக்தேஸ்வரர் லிங்கம் வெளிப்பட்ட அந்த தெய்வீக தோட்டம், புனிதமும், அழகும், ஆனந்தமும் நிறைந்ததாக விளங்கியது.