லிங்கபுராணம்

ஒரு காலத்தில், மனிதர்களின் ஆயுள் குறித்த பல்வேறு அறிகுறிகள் மற்றும் முன்னறிவிப்புகள் குறித்து ஞானிகள் உரைத்தார்கள். அவர்கள் கூறினார்கள்: யாராவது அரிஷ்மவந்த் என்ற சூரியனை, அல்லது கதிர்கள் வீசும் அக்னியை நேரில் கண்டால், அவர் பதினொன்று மாதங்களை தாண்டி உயிர்வாழமாட்டார். ஒருவன் விழிப்பிலும் கனவிலும், இடது பக்கத்தில் சிறுநீர், மலம், பொன் அல்லது வெள்ளி ஆகியவற்றைக் கண்டால், பத்து மாதங்களில் அவன் உயிர் நீடிக்காது. ஒருவன் பொன்மயமான மரத்தை கண்டால், அல்லது கந்தர்வ நகரங்களைப் பார்த்தால், அல்லது பூதம், பிரேதம் போன்றவற்றைக் கண்டால், அவன் ஒன்பது மாதங்கள் மட்டும் வாழ்வான். காரணமின்றி உடல் பெரிதாகவோ, மிகவும் ஒல்லியாகவோ மாறினால், இயல்பை இழந்தால், எட்டு மாதங்களில் அவன் உயிர் முடியும். ஒருவரது காலை முன்புறமாகவோ, பின்புறமாகவோ வெட்டப்பட்டால், அல்லது மணல், சேற்றில் சிக்கிக்கொண்டால், அவன் ஏழு மாதங்கள் வாழ்வான். ஒரு காகம், புறா, கழுகு அல்லது இறைச்சி உண்ணும் பறவை யாராவது தலையில் மறைந்து உட்கார்ந்தால், அவர் ஆறு மாதங்களை கடந்துவிடமாட்டார். காகங்கள் வரிசையாக செல்லும் இடத்தில் போனாலும், தூசி பொழியும் இடத்தில் சென்றாலும், அல்லது தன் சாயலை விகிதாசியுடன் கண்டாலும், நான்கு அல்லது ஐந்து மாதங்களில் உயிர் முடியும். வெளுத்த வானில் மின்னல் தெரிந்தாலும், தெற்கில் நிலைத்த மின்னலை கண்டாலும், நீரில் இந்திரதனுசு கண்டாலும், மூன்று அல்லது இரண்டு மாதங்களில் உயிர் குறையும். ஒருவன் தன்னை நீரில் அல்லது கண்ணாடியில் பிரதிபலிப்பாக பார்க்க முடியாமல் போனால், அல்லது தன்னைத் தலை இல்லாமல் கண்டால், அவன் ஒரு மாதத்திற்கும் மேலாக உயிர்வாழ மாட்டான். உடலில் பிணத்தின் வாசனை அல்லது கொழுப்பின் வாசனை வந்தால், பாதி மாதத்திற்குள் மரணம் நெருங்கிவிட்டது. குளித்தவுடன் உடன் இதயம் வறண்டு போனால், அல்லது தலையிலிருந்து புகை எழும்புவதை கண்டால், பத்து நாட்களில் உயிர் போய்விடும். உயிர் காற்று குழப்பமடைந்து முக்கிய இடங்களை வெட்டினால், நீர் தொடும்போது சந்தோஷம் இல்லை என்றால், மரணம் அருகில்தான். ஒருவன் கனவில், கரடி அல்லது குரங்குகள் இழுக்கும் ரதத்தில் தெற்குக்குச் செல்லும் போது பாடவும், நடனமாடவும் செய்தால், மரணம் நெருங்கிவிட்டது என்று அறிய வேண்டும். கனவில், கருப்பு உடை அணிந்த கருப்பு பெண்மணி பாடி அல்லது வேறு வகையில் அவனை தெற்குத் திசைக்கு அழைத்துச் சென்றால், அவனும் உயிர்வாழ மாட்டான். ஒருவன் கனவில் தன் தொண்டையில் துளை பார்த்தாலும், நிர்வாண சந்நியாசியைப் பார்த்தாலும், மரணம் அருகில் என்று அறிவாயாக. முழு உடலும் சேற்றில் மூழ்குவதைக் கனவில் கண்டால், அந்தக் கனவை கண்டவுடன் ஒரு நாளும் உயிர் இல்லை. ஒருவன் சாம்பல், நெருப்பு, முடி, வற்றிய ஆறு, பாம்பு ஆகியவற்றைக் கண்டால், பத்து இரவுகளில் உயிர் போய்விடும். கனவில் கருப்பு, பயங்கரமான ஆயுதம் உடைய ஆண்கள் கல்லால் தாக்கினால், உடனே மரணம் நிகழும். விடியற்காலையிலும், சூரிய உதயத்திலும், நேரில் நரி ஒய்யாரமாக கூவினால், உயிர் முடிவடைந்துவிட்டது. குளித்தவுடன் உடன் இதயம் மிகுந்த வேதனையடைந்தால், அல்லது பற்கள் நடுங்கினால், ஆயுள் முடிவடைந்ததாகக் கருத வேண்டும். இரவும் பகலும் ஒருவன் மீண்டும் மீண்டும் நடுங்கினாலும், விளக்கின் வாசனை உணர முடியாவிட்டாலும், மரணம் நெருங்கிவிட்டது. இரவில் வானவில் அல்லது பகலில் நட்சத்திர வட்டம் கண்டாலும், பிறரது கண்ணில் தன்னைப் பார்க்க முடியாவிட்டாலும், அவர் உயிர்வாழமாட்டார். ஒருவரது ஒரு கண் நீர் வடித்தாலும், காதுகள் இடத்திலிருந்து விழுந்தாலும், மூக்கு வளைந்துவிட்டாலும், உயிர் போய் விட்டதாக அறிய வேண்டும். கருப்பு, கடினமான நாக்கு, தாமரை போன்ற வாய்ப்பக்கம், அல்லது கன்னம் சிவப்பாக வீங்கினால், மரணம் அருகில்தான். ஒருவன் முடி அவிழ்த்து, சிரித்து, பாடி, நடனமாடி, தெற்கை நோக்கி நடந்தால், அவனது ஆயுள் முடிவடைகிறது. ஒருவரது உருவம் அடிக்கடி வெண்மை நிறமாக, அல்லது வெள்ளை கடுகு போல், முழுவதும் வெண்மை ஆக இருந்தால், மரணம் நெருங்கிவிட்டது. கனவில் ஒட்டகங்கள் அல்லது கழுதைகள் இணைக்கப்பட்ட ரதத்தில் தெற்கை நோக்கிச் சென்றால், அந்த நபரும் உயிர்வாழ மாட்டார். மிகவும் பயங்கரமான இரண்டு அல்லது அதற்கு மேற்பட்ட அபசகுனங்கள் ஒருவரிடம் ஒரே நேரத்தில் தோன்றினால், காதில் ஒலி கேட்கவில்லை, கண்களில் ஒளி தெரியவில்லை என்றால், இது மிக மோசமான அறிகுறி. ஒருவன் கனவில் பள்ளத்தில் விழுந்து, கதவு மூடப்பட்டு, அந்த பள்ளத்திலிருந்து எழ முடியாமல் இருந்தால், அவன் உயிர் முடிவடைகிறது. வாயில் வறட்சி, தும்பை உள்ளம், மிகவும் சூடான சிறுநீர் ஆகியவை இருந்தால், அந்த நபர் ஆபத்தான நிலையில் உள்ளார். பகலும் இரவும் ஒருவரை வெளிப்படையாகக் கொன்றாலும், கொன்றவரை அவன் பார்க்க முடியாவிட்டால், உயிர் போய்விட்டது. கனவின் இறுதியில் ஒருவன் நெருப்புக்குள் நுழைந்தாலும், நினைவாற்றல் இழந்தாலும், அவன் உயிர் முடிவடைகிறது. ஒருவன் தனது வெள்ளை, கருப்பு, அல்லது சிவப்பு ஆடையை கனவில் பார்த்தாலும், அவனுக்கு மரணம் நெருங்கிவிட்டது. இவ்வாறு உடலில் இத்தகைய அபசகுனங்கள் தோன்றும் போது, காலம் வந்துவிட்டால், ஞானிகள் துக்கம், கவலை ஆகியவற்றை விட்டுவிட்டு, சமநிலை உடையவராக இருக்க வேண்டும். அவர்கள், கிழக்கு அல்லது வடக்கு திசையில், தூய்மை, சமமான, உறுதியான, தனிமையான, உயிரினங்கள் இல்லாத இடத்தில் செல்ல வேண்டும். வடக்கு அல்லது கிழக்கை நோக்கி அமைதியாக, சுவஸ்திக ஆசனத்தில் அமர்ந்து, மகேஸ்வரனை வணங்கி, உடல், தலை, கழுத்து நேராக, சுற்றிப் பார்க்காமல், காற்றில்லாத இடத்தில் விளக்குப் போல அசையாமல் இருக்க வேண்டும். கிழக்கு அல்லது வடக்கு சரிவுள்ள இடத்தில், ஆசை, சந்தேகம், இன்பம், துன்பம் எல்லாவற்றையும் விட்டு, அறமறிந்த ஞானி இவ்வாறு பயில வேண்டும். மனதை கட்டுப்படுத்தி, தூய (வெண்மை) தியானத்தை எப்போதும் மூக்கு, நாக்கு, கண்கள், தொடுதல் ஆகிய இடங்களில் வைத்திருக்க வேண்டும். அதேபோல், காதுகளில், மனதில், புத்தியில், மார்பில், காலத்தையும் செயலையும் அறிந்து, எப்போதும் குழுக்களில் அதனை நிலைநிறுத்த வேண்டும். இவ்வாறு, இந்த அறிகுறிகள், அபசகுனங்கள், மற்றும் இறுதிக்காலத்தில் மேற்கொள்ள வேண்டிய செயல்கள் குறித்து ஞானிகள் போதித்தனர்.