லிங்கபுராணம்

ஒரு காலத்தில், யோகிகள் மற்றும் சந்நியாசிகள் புனித வாழ்க்கையை பின்பற்ற வேண்டும் என்ற உயரிய விதிகள் கூறப்பட்டன. ஒருவன் வடிகட்டப்படாத நீரை தவறுதலாக குடித்தால், அகோர மந்திரத்தை நூற்று ஐந்து முறை ஜபிக்க வேண்டும்; அப்பொழுது தூய்மை கிடைக்கும் என்று கூறப்பட்டது. அல்லது, சம்புவை நெய் அபிஷேகம் போன்ற விசேஷ அர்ச்சனைகளுடன் வழிபட்டு, மூன்று முறை பிரதக்ஷிணை செய்தால், அதுவும் பாவநாசம் அளிக்கும் என்று சந்தேகமில்லை. யோகத்தை அறிந்தவன், பிறர் வீட்டில் விருந்தோம்பல், பித்ரு கர்மா, யாகங்கள் எனும் செயல்களில் கலந்து கொள்ளக்கூடாது; இதனால் அவன் அக்ரோஷம் மற்றும் ஹிம்சையைத் தவிர்க்க முடியும். அறிவுடையவன், புகை இல்லாத அக்னி அல்லது நெருப்பு போன்றவர்களிடமிருந்து பிச்சை பெற முயலலாம், ஆனால் எப்போதும் அதிலேயே நின்றுவிடக்கூடாது. சிலர் அவனை இகழ்ந்தாலும், அவமானப்படுத்தினாலும், தர்மம் கெடாத வகையில், யோசித்துப் பிச்சை பெற வேண்டும். காட்டில் வாழ்பவர்களிடமும், வீடு வீடாகச் சுற்றும் குடும்பங்களிடமும் பிச்சை பெறலாம்; இதில் காட்டில் வாழ்பவர்கள் சிறந்தவர்கள், இல்லையெனில் மற்றவர்கள். அதன் பின், ஒழுக்கம், விசுவாசம், தன்னடக்கம், கல்வி, உயர்ந்த குணம் கொண்ட குடும்பஸ்தர்களிடமிருந்து பிச்சை பெறலாம். மேலும், வீழ்ச்சியடைந்தவரல்லாத மற்றவர்களிடமிருந்தும் பெறலாம்; ஆனால் இவ்வாறு பெறுவது பிச்சை வாழ்க்கையில் மிகக் கீழ்மையானதாக கருதப்படுகிறது. பிச்சை உணவாக, யவக் குழம்பு, தயிர், பால், யவம், பழங்கள், வேர், சமைத்த உணவு, அல்லது திட மாவு பூரிகள் ஆகியவை இருக்கலாம். இவை யோகிகளுக்குப் புனிதமான வெற்றி தரும் உணவுகளாக விவரிக்கப்பட்டுள்ளன; இதில் பிச்சை உணவே சிறந்ததாக நினைவாகிறது. மாதந்தோறும், ஒரு புல் இலை முனையில் ஒரு துளி நீர் மட்டும் உண்பவன், மேலே கூறப்பட்ட முறையில் பிச்சை பெறுபவன், மற்றவர்களை விட உயர்ந்தவன். மூப்பு, மரணம், நரகம் போன்ற பிறவி பயத்தால் அஞ்சுபவர்கள், இவ்விதமான பிச்சை வாழ்க்கை மூலம் மோட்சம் பெற முடியும். தயிர், பால் போன்ற ஆயுளை குறைக்கும் உணவுகளை உண்ணுபவர்கள், பிச்சை உணவால் வாழ்பவரின் புண்ணியத்தில் பத்தாறில் ஒரு பங்கும் பெற முடியாது. எப்போதும் சாம்பலில் உறங்க வேண்டும், பிச்சை பெற வேண்டும், தன்னடக்கம் கடைபிடிக்க வேண்டும்; உயர்ந்த நிலையை விரும்புபவர் பாசுபத விரதம் மேற்கொள்ள வேண்டும். யோகிகளுக்குள், சந்த்ராயண விரதம் மிகச் சிறந்தது; ஒருவர் தம் சக்திக்கு ஏற்ப ஒரு, இரண்டு, மூன்று, அல்லது நான்கு சந்திராயணங்களை மேற்கொள்ளலாம். அபகரிப்பு, பற்பல்காமம், ஆசை, விருப்பு, துறவு — இவை பிச்சை வாழ்க்கை கொண்டவர்களுக்கு ஐந்து பிரதான விரதங்கள்; இதில் அக்ரோஷமின்மை மிகச் சிறந்தது. கோபமின்மை, ஆசானுக்குச் சேவை, தூய்மை, சீரான உணவு, எப்போதும் வேதபாராயணம் — இவை அநுஷ்டானமாக கூறப்பட்டுள்ளது. பிறப்பும், கருவும், பிணைப்பும் எல்லாம் செயல்களால் தீர்மானிக்கப்படுகின்றன; மனிதர்களுக்கு இது காட்டில் இருக்கும் யானை போலவே. தேவர்கள் செய்வது போல் எல்லா யாகங்களும், மந்திர ஜபத்தால் கிடைக்கும் ஞானத்துடன் சமம்; ஜபத்திலிருந்து ஞானம், ஞானத்திலிருந்து விருப்பு-வெறுப்பு இல்லாத தியானம், அதில் நிலைபெற்றால் நித்தியத்தை உணர முடியும். தன்னடக்கம், மன அமைதி, சத்தியம், தூய்மை, மௌனம், நேர்மை, எல்லா உயிர்களிடமும் நேர்மை, இந்திரியங்களை கடந்த ஞானம் — இவை தூய ஞானத்தால் புனிதமானதாக அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது. இவ்வாறு, பரமாத்மாவை உணர்ந்த மகான்கள், தூயவரும் குற்றமற்ற முனிவர்களும், இந்த ஐக்கிய நிலையை அடைகிறார்கள். ஒருவன் தன் விதியை கடைபிடித்து, நல்லொழுக்கத்துடன், அமைதியுடன் வாழ்ந்தால், எல்லா உலகங்களையும் வென்று பிரம்மலோகத்திற்குச் செல்கிறான். இந்த சாஸ்வத தர்மத்தை, பிரம்மா அனைவருக்கும் நன்மை தரும் பொருட்டு நேரடியாக உபதேசித்தார்; அதை நான் உனக்குச் சொல்கிறேன், கேள். மூத்தவர்கள், ஆசானின் உபதேசம் பெற்றவர்கள் எழுந்து வரும்போது, அவர்களுக்கு வணக்கம் செலுத்த வேண்டும். எட்டு வகையான வணக்கம், உடலை மூன்று விதமாக வைக்கவும், மூன்று முறை பிரதக்ஷிணை செய்து ஆசானை வழிபட வேண்டும். எல்லா மூப்பவர்களும் அறிவாளிகளால் வணங்கப்பட வேண்டும்; உயர்ந்த நிலை விரும்புபவர் அவர்களின் கட்டளையை மீறக்கூடாது. மந்திரம் கூறி வாழ்க்கை நடத்துவது, பஞ்சபூதங்கள் இல்லாத இடங்களில், வெறுமை குழிகளில், சிறிய நிலங்களில், விஷம், பூதம், மோசடி ஆகியவற்றைத் தவிர்க்க வேண்டும். பொய், சொத்து மோசடி, பழி, அதிக சிரிப்பு, அகங்காரம், சொந்த விருப்பப்படி செயல்படுதல் ஆகியவற்றைத் தவிர்க்க வேண்டும். ஆசானிடம் எதிரான சொல், செயல், அல்லது தவறான நடத்தை எதையும் மிகுந்த கவனத்துடன் தவிர்க்க வேண்டும். அசுபமான சொற்கள் பேசவும், நினைக்கவும் கூடாது; சந்நியாசியின் ஆசனம், உடை, தண்டம், செருப்பு ஆகியவற்றையும் கவனமாக கையாள வேண்டும். மலர் மாலை, படுக்கை, பாத்திரம், நிழல், யாக சாதனங்களை பாதத்தால் தொடக் கூடாது. தேவர்களுக்கும் ஆசானுக்கும் எதிராக குற்றம் செய்யக்கூடாது; தவறுதலாக செய்தால், புனிதமான மந்திரத்தை பத்து ஆயிரம் முறை ஜபிக்க வேண்டும். இந்த விதியில், தேவ, ஆசானுக்குக் குற்றம் செய்தால் கோடி மடங்கு ஜபம் மூலம் தூய்மை கிடைக்கும்; பெரிய பாவங்களுக்கும் இது பொருந்தும். நல்லொழுக்கமுள்ள பாவிகள் பாதி ஜபம் செய்தால் தூய்மை பெறுவர்; சிறிய குற்றம் செய்தவர்கள் பாதி ஜபம் செய்தாலும் போதும். ஒரு பிராமணன் சந்த்யாவந்தனம் தவறினால், மூன்று முறை ஜபம் செய்தால் தூய்மை; நித்ய கர்மா தவறினால், நூறு முறை ஜபம் வேண்டும். விரதம் மீறுதல், தடைசெய்யப்பட்ட உணவு உண்பது, சொல்லக்கூடாததைச் சொல்வது ஆகியவற்றுக்கு ஆயிரம் முறை ஜபம் வேண்டும். காகம், ஆந்தை, புறா போன்ற பறவைகளை கொன்றால், நூற்று எட்டு முறை ஜபம் செய்தால் பாவம் தீரும் என்று சந்தேகமில்லை. ஆனால், பரமார்த்தத்தை உணர்ந்த, பிரம்மத்தை அறிந்த சிறந்த பிராமணன், நினைவு மட்டும் கொண்டாலும் தூய்மை அடைவான்; இதில் சந்தேகமில்லை. ஆத்ம ஞானிகள், பாவ நிவாரண விதிகளுக்கு உட்படுவதில்லை; அவர்கள் எப்போதும் தூயவரே, பிரம்ம ஞானிகள் என்பதால்.