லிங்கபுராணம்

புனிதமான அந்த தருணத்தில், முனிவரே, பத்துநான்கு நிலைகளுள் ராஜஸ் என்பது ஆதாரமாக இருக்கிறது; அவை உயிரின் முக்கியமான இடங்களைத் தாக்கும் போது, உடலுடன் கூடிய உயிர் துன்பத்தால் பாதிக்கப்பட்டு வலியடைந்து தவிக்கிறது. இப்படிப்பட்ட வேளையில், உச்சமான பிரம்மத்தை எப்படி யாரும் நினைவுகூர முடியும்? ஏனெனில், பிறவிப் பிணைப்பு முன்பு செய்த கர்மவாசனைகளால் தொடர்ந்து இயங்கிக் கொண்டிருக்கிறது. எப்போதும் மனித பிறவி கிடைக்கிறது என்பதால், இந்த பத்துநான்கு நிலைகளின் சுழற்சியை நன்கு அறிந்து, தியானம் செய்ய வேண்டும். இந்த பிறவி சுழற்சியின் பயத்தில் அஞ்சும் ஒருவர், எப்போதும் தர்மத்தில் நிலைத்து, மெதுவாக மனம் பரிபக்குவம் அடைந்து, பிறவி சுழற்சியை கடக்க முடியும். அதனால், எப்போதும் பக்தியுடன், தியானத்தில் மனதை நிலைநிறுத்தி, யோகத்தைப் பயில வேண்டும்; அதன் மூலம் தான் ஆன்மாவை உணர முடியும். இது தான் உச்சமான நீர், உயர்ந்த ஒளி, எல்லையற்ற பாலம்; இதன் வெளிப்பாடு மற்றும் ஒன்றிப்பாடு அனைத்துயிர்களின் நித்ய ஸ்வரூபமாகும். இந்த பாலமாகவும், ஆன்மாவாகவும், எல்லாத் திசைகளிலும் முகமுள்ள அக்னியாகவும், அனைத்து உயிர்களின் உள்ளத்தில் உறையும் மகேஸ்வரனை வழிபட வேண்டும். அவ்வாறு, அவன் தன் சக்தியால் விளங்கும் எட்டுவித வடிவங்களிலும், எட்டுமுறை முறைகளிலும், உள்ளுறையும் தெய்வத்தை தியானிக்க வேண்டும். பிரபஞ்சத்தை உருவாக்கும் பொருட்டு, அந்த அக்னி உருவாக்கப்பட்டு, பின்னர் உள்ளத்தில் நிலைபெற்றுவிடுகிறது; அந்த உலகங்களின் அதிபதி ருத்ரனை முறையாக தியானிக்க வேண்டும். ஐந்து ஹவனங்களும் முறையாக அர்ப்பணித்து, மனதை அந்த தியானத்தில் முழுமையாக ஈடுபடுத்தி, ஹ்ருதயத்தில் உள்ள வைஸ்வானர அக்னியை முறையாக தியானிக்க வேண்டும். ஒருமுறை புனிதமான நீரை அருந்தி, ஹவனத்தை முடித்தபின் அமைதியாக அமர வேண்டும்; ஏனெனில் முதல் ஹவனம் ப்ராணனுக்காக அர்ப்பணிக்கப்படுகிறது. இரண்டாவது அபானனுக்காகவும், மூன்றாவது வியானனுக்காகவும், நான்காவது உதானனுக்காகவும், ஐந்தாவது சமானனுக்காகவும் அர்ப்பணிக்கப்படுகிறது. ஒவ்வொன்றும் தனித்தனியாக ஸ்வாஹா மந்திரத்துடன் அர்ப்பணித்து, மீதமுள்ளதை விருப்பப்படி எடுத்துக்கொள்ளலாம்; மீண்டும் நீரை அருந்தி, வாய் கழுவி, ஹ்ருதயத்தைத் தொட வேண்டும். உயிரின் கட்டு அவன் தானே; ருத்ரன் தான் ஆன்மாவும், எல்லாவற்றையும் கரைக்கும் ஒருவனும்; ருத்ரன் தான் ஆன்மாவின் ப்ராணனும், அவன் தானே தன்னைப் போஷிக்கிறான். ருத்ரன் ப்ராணனில் நிலைபெற்றிருப்பதால், அவன் ப்ராணனாகவே இருப்பவன்; ப்ராணனுக்கும் ருத்ரனுக்கும் உன்னதமான அமிர்தம் அர்ப்பணிக்கப்படுகிறது. "பிரம்மத்தின் ஆன்மாவே, எங்களை உன்னதமாக ஏற்றுக்கொள் – ஸ்வாஹா" என்று கூறி, இந்த ஐந்து ஹவனங்களால் நித்தியமான பகவான் திருப்தி அடைய வேண்டும். நகரத்தில் உள்ள, விரலளவு அளவில் உள்ள அந்த புருஷனே, நீயே அந்த விரலில் நிலைபெற்றுள்ளாய்; பரம காரணனும் நீயே. உலகங்களின் நித்திய இறைவன் திருப்தி அடைய வேண்டும்; நீயே தேவர்களில் முதன்மை, ருத்ரா, முன்னணி நந்தி. "நீ தயையுடன் இருப்பாய், இந்த அன்னம் எங்களுக்கு அமையட்டும்; இந்த ஹவனம் உனக்கு அர்ப்பணிக்கப்பட்டது" என்று கூறி, எல்லாவற்றையும் விளக்கியுள்ளேன் – குறிப்பாக குணங்களை அடைவது பற்றியும். இந்த யோகசாஸ்திரம் முன்னர் பிரம்மாவால் போதிக்கப்பட்டது; ஆகவே, பசுபதி ஞானத்தை மிக கவனமாக அறிந்து கொள்ள வேண்டும். எப்போதும் விபூதி பூசிக்க வேண்டும்; விபூதியில் எப்போதும் பூசப்பட்டிருப்பவன், இந்த மந்திரத்தை ஓதுகிறவன், கேட்கிறவன், அல்லது மற்ற த்விஜருக்கு கேட்பிக்கிறவன் – தேவபூஜை அல்லது பித்ரு காரியங்களில் இருந்தாலும், அவர் உயர்ந்த நிலையை அடைவார். இப்போது, நற்குணநடத்தைப் பற்றிய லட்சணங்களை நான் கூறுகிறேன்; அதைச் செயல்படுத்தும் தூய்மையான ஆன்மா, இறந்த பின் உயர்ந்த இலக்கை அடைவான். இது முன்பு பிரம்மாவால் அனைத்து உயிர்களின் நலனுக்காக போதிக்கப்பட்டது – அனைத்து வேதங்களின் சாரத்தைச் சுருக்கமாக கூறியது, பிரம்மம் பற்றி பேசுவோருக்காக. பரிசுத்தியைப் பெறுவதற்கு இது முனிவர்களுக்கான உயர்ந்த நிலை; இங்கு முயற்சி செய்பவன் முனிவர் நிலையிலிருந்து வீழ்வதில்லை. புகழும் அவமதிப்பும் – இந்த இரண்டும் அமிர்தம் மற்றும் விஷம் என அழைக்கப்படுகிறது; அவமதிப்பு அங்கே அமிர்தம், உண்மையான புகழ் விஷம் எனப்படுகிறது. ஆசானுடைய நலனுக்காகவும் கூட, ஒரு வருடம் தங்க வேண்டும்; எப்போதும் கட்டுப்பாட்டில், எப்போதும் தன்னடக்கத்தில் நிலைத்து இருக்க வேண்டும். அனுமதி பெற்ற பின், உயர்ந்த ஞான யோகத்தைப் பயில வேண்டும்; தர்மத்தை மீறாமல், இந்த பூமியில் வாழ வேண்டும். தூய பார்வையுடன் நடக்க வேண்டும்; துணியால் வடிகட்டிய நீரைப் பருக வேண்டும்; உண்மையால் தூய்மைப்படுத்தப்பட்ட வார்த்தைகளை பேச வேண்டும்; தூய மனதுடன் செயல்பட வேண்டும். ஆறு மாதங்களில் மீனை உண்டால் ஏற்படும் பாபம், வடிகட்டாத நீரை ஒரு நாளில் குடிப்பதற்கும் சமம். வடிகட்டாத நீரை குடித்தால், அகோர மந்திரத்தை நூற்று ஐந்து முறை ஜபிக்க வேண்டும்; அப்போதுதான் தூய்மை கிடைக்கும். அல்லது, சம்புவை நெய் அபிஷேகம் போன்ற சிறப்பு பண்டிகைகளால் வழிபட்டு, மூன்று முறை பிரதக்ஷிணம் செய்து தூய்மை பெறலாம் – இதில் சந்தேகம் இல்லை. யோகத்தை அறிந்தவர், ஒருபோதும் விருந்தோம்பல், பித்ரு காரியம், யாகம் போன்றவற்றில் கலந்துக்கொள்ளக் கூடாது; இவ்வாறு யோகி அஹிம்சையில் நிலைத்திருப்பதாகக் கருதப்படுகிறது. புத்திசாலி யாரும், புகை இல்லாத நெருப்பின் அருகில் உண்டவர்களிடமோ, எரியும்கலிரின் அருகில் உண்டவர்களிடமோ, ஆனால் எப்போதும் அங்கேயல்லாமல், பிச்சை எடுக்க வேண்டும். மற்றவர்கள் அவமானப்படுத்தினாலும், திட்டினாலும், தர்மத்தை மீறாமல், முறையாக பிச்சை எடுக்க வேண்டும். காடுகளில் வாழ்பவர்களிடமும், சஞ்சரிக்கும் வீடுகளிலும் பிச்சை எடுக்கலாம்; முதலாவது சிறந்தது, அது இல்லையெனில் இரண்டாவது முறையும் உண்டாகும். அதன் பின், கட்டுப்பாடு, நம்பிக்கை, தன்னடக்கம், கல்வி, உயர்வான குணம் கொண்ட கிருஹஸ்தர்களிடமும் பிச்சை எடுக்கலாம். இதற்கும் மேலாக, வீழ்ச்சி இல்லாதவர்களிடமும் பிச்சை எடுக்கலாம்; காரணம், இந்த வகைகளில், இவற்றிலிருந்து பிச்சை எடுப்பது குறைந்த வாழ்வாதாரம் எனப்படுகிறது. பிச்சை என்பது யவக்கஞ்சி, மோர், பால், யவும், பழம், கிழங்கு, சமைத்த உணவு, அல்லது கூட துருவிய மாவு போன்றவை ஆகலாம். இவ்வாறு, யோகிகளின் வெற்றியை அதிகரிக்கும் உணவுகளை நான் கூறினேன்; இவற்றில், முறையாகப் பெற்ற பிச்சை சிறந்ததாக நினைவுகூரப்படுகிறது. இவ்வாறு, இறையருள் வழியில், ஆன்மாவின் பயணம், தியானம், யாகம், தூய்மை, பிச்சை, மற்றும் துறவியின் வாழ்வியல் ஆகியவை புனிதமாக விளக்கப்பட்டன.