லிங்கபுராணம்

முனிவர்களில் சிறந்தவரே, பரம்பொருள் கண்கள் இல்லாதது, செவிகள் இல்லாதது, கை கால்கள் இல்லாதது; அது பிறவாததும், வெளிப்படாததும், ஒலியில்லாததும் ஆகும். அது தொடுதலற்றது, உருவமற்றது, ருசியும் வாசனையும் இல்லாதது; அது அழிவில்லாதது, ஆதாரமற்றது, நித்தியமும், எல்லாவற்றிலும் நிறைந்ததும், எல்லாம் ஆளும் தன்மையுடையதும் ஆகும். அது மிகப்பெரியது, அகண்டமானது, பிறவாதது, சுத்த சைதன்யம் கொண்டது; அதற்கு சுவாசமும், மனமும், ஈரமும், சிவப்பும் இல்லை. அதை அளவிட முடியாது; அது ஸ்தூலமல்ல, நீளமல்ல, மிகுதியும் குறைவும் இல்லாதது; எல்லையற்றது, ஆனந்தமாகும், மாற்றமற்றது. அதை எதுவும் தடுப்பதில்லை; அது இருமையற்றது, முடிவற்றது, அறிவுக்கு எட்டாதது, மறைக்கப்படாதது, ஒரே சுரூபம் கொண்டது, பரம ஞானம், வேறு எதுவும் இல்லை. உயர்ந்ததும் தாழ்ந்ததும் என்று பேசப்பட்டாலும், உண்மையில் இங்கு அப்படியொரு வேறுபாடே இல்லை; இந்த உலகமெல்லாம் நானே, உலகம் அனைத்தும் என்னுள் உள்ளது. என்னிடமிருந்து எல்லாம் தோன்றுகிறது, என்னுள் நிலைபெறும், என்னுள் மறையும்; மனம், வாக்கு, கிரியைகளால் என்னைத் தவிர வேறு எதையும் காண்பது இல்லை. உண்மை மற்றும் மாயை ஆகிய அனைத்தையும், ஒருமனம் கொண்டு ஆத்மாவில் காண வேண்டும்; எல்லாவற்றையும் ஆத்மாவில் கண்டவுடன், மனதை வெளியே செலுத்தமாட்டான். பார்வையை கீழே நிமிர்த்தி, நாபிக்குமேல் பன்னிரண்டு விரல் அளவு இடத்தில், இதயத்தை இந்த பிரபஞ்சத்தின் பெரிய வாசஸ்தலமாக அறிய வேண்டும். அந்த இதயத்தின் நடுவில் ஒரு தாமரை உள்ளது; அது தர்மத்தின் மூலத்திலிருந்து எழும், ஞானத்தின் அழகிய தண்டு கொண்டது. அதற்கு எட்டு வெண்மையான, சுவாதீனத்தைக் குறிக்கும் இதழ்கள்; அதனுடைய கருவறை வைராக்கியத்தை குறிக்கும்; அதன் திறப்புகள் திசைகளை குறிக்கும், அவற்றில் பிராணன் முதலியவை நிலைபெற்றுள்ளன. பிராணன் முதலியவைகளுடன் ஒன்றிப்பட்டு, பலவகையில், ஒவ்வொன்றாக, அந்த பத்து நாடிகளை அறிய முடியும், முனிவர்களில் சிறந்தவரே. எழுபத்திரண்டு ஆயிரம் நாடிகள் கூறப்பட்டுள்ளன; விழிகளில் ஜாக்ரதாவும், குரலில் சுவப்ப்னமும் உள்ளது. இதயத்தில் ஸுஷுப்தியும், தலைவில் துரியமும் நிலைபெற்றுள்ளன; ஜாக்ரதையில் பிரம்மா, விஷ்ணு, சுவப்ப்னத்தில் அவ்வாறே. ஆனால் ஸுஷுப்தியில் ஈச்வரன், துரியத்தில் மகேச்வரன்; மற்றவர்களும் இவ்வாறே, சகல கரணங்களுடன், அந்த புறுஷனை அறிவிக்கின்றனர். இவைகளில் ஒருவர் நிலைபெற்றால், அதுவே ஜாக்ரதா; மனம், புத்தி, அகங்காரம், சைதன்யம்—இவை நான்கு. இவற்றில் ஒருவர் நிலைபெற்றால், அதுவே சுவப்ப்னம்; கரணங்கள் ஆத்மாவில் லயமானால், அது ஸுஷுப்தி, கரணங்களைத் தாண்டிய நிலை; துரியம் என்றும் அழைக்கப்படுகிறது. துரியத்தைத் தாண்டி, அதற்கும் மேலாக இருப்பது சிவன், பரம்பொருள். ஜாக்ரதா, சுவப்ப்னம், ஸுஷுப்தி, துரியம்—இவை அடிபௌதிகம் என்றும், அத்யாத்மிகம், அதிதைவிகம் என்றும் கூறப்படுகின்றன, பிராமணர்களில் சிறந்தவரே. 'இது நானே' என்று அறிந்தவரால் இவை எல்லாம் புரிந்து கொள்ளப்பட வேண்டும்; ஞானேந்திரியங்கள், கர்மேந்திரியங்கள், மனம், புத்தி, அகங்காரம், சைதன்யம்—இவை நான்கு தனிப்பட்ட அத்யாத்மம்; இவை பதினான்கு ஆகும். பார்க்கப்படுவது, கேட்கப்படுவது, நுகரப்படுவது, சுவைக்கப்படுவது, தொடப்படுவது—இவை முறையே; எண்ணப்படுவது, புரியப்படுவது, 'நான்' என்று கருதப்படுவது, பேசப்படுவது; எடுக்கப்படுவது, செல்லப்படுவது, விடப்படுவது, அனுபவிக்கப்படுவது—இவை அடிபௌதிகம். சூரியன், திசைகள், பூமி, வருணன், காற்று, சந்திரன், பிரம்மா, ருத்ரன், க்ஷேத்ரஜ்ஞன், அக்கினி, இந்திரன், விஷ்ணு, மித்ரன், ப்ரஜாபதி—இவை பதினான்கு அதிதைவிகம். சுதர்சனா, ஜிதா, சௌம்யா, மோகா, ருத்ராம்ரிதா, ஸத்யா, மத்யமா ஆகிய ராணிகள்; ராசி, சுகா, அசுரா, க்ருத்திகா, பாஸ்வதி ஆகிய நாடிகள்—இவை பதினான்கு வகையில் கட்டப்பட்டுள்ளன. நாடிகளுக்கிடையில் உள்ள காற்றுகள், அவற்றை நடத்துபவைகள் பதினான்கு: பிராணன், வ்யானன், அபானன், உதானன், சமானன், வைரம்பா, முக்யா, அந்தர்யாமா, ப்ரபஞ்சனன், கூர்மகா, ச்யேனன், ஸ்வேதா, கிருஷ்ணன், அனிலன். நாகங்கள், பதினான்கு வாயுக்கள், பார்வை, காண்பது, சூரியன்—இவை அனைத்திலும், நாடியில், சுவாசத்தில், ஞானத்தில், ஆனந்தத்தில், இதயத்தின் அகலத்தில், பரம்பொருள் உறைகிறது. ஒரே ஆத்மா இவற்றில் செல்கிறது; வயதில்லாத, முடிவில்லாத, துக்கமற்ற, அமரமான, மாற்றமற்ற பரமாத்மாவை தியானிக்க வேண்டும். அவனே இந்த பதினான்கு வடிவங்களில் செல்கின்றான்; அவற்றை அவனிலேயே லயமாக்குகின்றான்; உண்மையில் வேறு எதுவும் இல்லை, முனிவர்களில் சிறந்தவர்களே. அவனே எல்லாம் அறிந்தவன், எல்லாவற்றையும் ஆளும் ஈசன்; உள்ளுறையும், மிகுந்த மகிமையுடைய தேவன். எல்லோரும் வழிபடுகின்ற பரம்பொருள், எல்லா ஆனந்தத்திற்கும் ஆதாரமானவன்; ஆனாலும், முனிவர்களில் சிறந்தவரே, எல்லோரும் அவனை வழிபட்டாலும், எல்லா ஆனந்தத்தையும் எவரும் பெறமாட்டார்கள். வேதங்களாலும், வேறு சாஸ்திரங்களாலும் வழிபட்டாலும், அந்த சர்வஞ்ஞன் பரமாத்மா, வேதங்களிலும் சாஸ்திரங்களிலும் இடம் பெறுவதில்லை. இவை அனைத்தும் அவனுக்குப் போஜ்யம்; ஆனால் அவன் எங்கும் போஜ்யம் அல்ல; ஆத்மாவால் பாதுகாக்கப்படுவது சாப்பிடப்படலாம், ஆனால் அவன் எங்கும் சாப்பிடப்படுவதில்லை. நான் எங்கும் உயிரினங்களுக்குப் போஜ்யம், நான் உயிர்களின் பந்தம், நான் ஆளும், வழிகாட்டும், ஐந்தாகப் பிரிந்த ஆத்மா. இந்த உடல் கொண்ட ஆத்மா அன்னமயம்; அது அன்னாதா என்றும் அழைக்கப்படுகிறது; பிராணமயம், இந்திரியமயம், சன்கல்பமயம், மனோமயம் ஆகிய ஆத்மாக்கள் உள்ளன.