லிங்கபுராணம்

உலகம் முழுவதும், அசைவும் நசைவும் ஆகிய அனைத்தும், தொண்டையில் இருந்து சோமம், இடது கண்கள் இடையே இருந்து ஆத்மா, மற்றும் தலைக்கிரையின் உச்சியில் இருந்து வானம் ஆகியவற்றால் உருவாக்கப்பட்டு வெளிப்படுகின்றன. இவ்வாறு, எல்லா உலகமும் வெளிப்பட்டுள்ளது. ஏற்கப்பட்ட அறிவும், எல்லா இடத்திலும் பரவி நிற்கும் இறைவனை, விதிப்படி அறிவும் யாகமும் கொண்டு நிறுவினால், சிவனுடன் ஒருமை அடைய முடியும். யாகத்தின் அதிபதியான இறைவனை, மூன்று கால்கள், ஏழு கரங்கள், நான்கு கொம்புகள், இரண்டு தலைகள் கொண்டவாறு வடிவமைத்து, விஷ்ணுவின் உலகில் அவனை போற்றுகின்றனர். அங்கு, ஒரு நூறு ஆயிரம் யுகங்களுக்குத் தகுந்த மகிழ்ச்சிகளை அனுபவித்து, அந்த ஆனந்தமுள்ள மனிதன், காலம் வந்தபோது மீண்டும் இந்த உலகுக்கு வந்து, எல்லா யாகங்களின் நிறைவு ஆனவனாகிறார். பசுவை ஏறி வரும், சந்திரம் அலங்கரிக்கப்பட்ட சிவனை நிறுவும் யார் ஒருவர், பத்தாயிரம் அஸ்வமேத யாகங்களின் பலனைப் பெறுகிறார். தங்கம் கொண்டு செய்யப்பட்ட, மணிகள் கூடிய வானத்தில் பறக்கும் ரதத்தில் பயணித்து, சிவனின் தெய்வ நகரத்தை அடைந்து, அங்கேயே முக்தி பெறுகிறார். நானும் கேட்டதைப் போல, நந்தி, அம்பா மற்றும் எல்லா பரிவாரங்களுடன் சிவனை நிறுவும் பலனை அறிவிக்கிறேன். சூரியன் போல பிரகாசிக்கும் வான ரதங்கள், பசுக்கள் உடன், அப்ஸரஸ்கள் கூட்டமாக, தேவர்கள் மற்றும் அசுரர்களுக்கும் அரியதாக அமைந்துள்ளன. அப்ஸரஸ்கள் நடனக் குழுக்களால் சுற்றப்பட்டு, எல்லா பக்கமும் பிரகாசமாக, சிவனின் தெய்வ நகரத்தை அடைந்து, கணேசன் நிலையை அடைகிறார். அவன், தேவாதி தேவனை, பர்வதத்தின் மகளுடன், ஆயிரம் கரங்களுடன், எல்லாம் அறிந்தவனாக, அல்லது நான்கு கரங்களுடன் நடனமாடுவதைக் காண்கிறான். பிருகு முதலான பரிவாரங்கள் சூழ, பர்வத மகளுடன், பசு கொடியை ஏந்திய சிவனை வெளிப்படையாக காண்கிறான். பிரம்மா, இந்திரன், விஷ்ணு, சோமன் மற்றும் மற்றவர்கள் என்றும் வழிபடும், மாதர்கள் மற்றும் முனிவர்கள் சூழ்ந்த உயர் சிவனை காண்கிறான். அவரை பக்தியுடன் நிறுவினால், எல்லா யாகங்கள், தவங்கள், தானங்கள், தீர்த்த யாத்திரைகள், தேவர்கள் வழிபாட்டின் பலனைப் பெறுகிறான். அந்த பலன் நூறு மில்லியன் மடங்கு பெரிதாக, சிவனின் வாசல் அடைந்து, உயிர்கள் அழியும் வரை மகிழ்ச்சிகளை அனுபவிக்கிறான். புதிய படைப்பு நிகழும்போது, மனித பிறவி பெறுகிறான்—நிர்வாணம், நான்கு கரங்கள், வெள்ளை, மூன்று கண்கள், பாம்புகளால் கட்டப்பட்டவனாக. பக்தியுடன், கூந்தல் கருப்பாக, முளையுடன், கபாலம் ஏந்திய சிவனை நிறுவினால், சிவனுடன் ஒருமை அடைகிறான். யானையின் தலைவன் மகனும், அம்பாவுடன், வெற்றியை வழங்கும், கருப்புத் தோற்றம், சிவந்த கண்கள், மூன்று கண்கள், சந்திரம் அலங்கரிக்கப்பட்டவனாக. சிவன், காகத்தின் இறகு போன்ற முடியைத் தலையில், பாம்பு காதில், சிங்கத்தின் தோல் மேலாடையாக, மான் தோல் உடையாக அணிந்து இருக்கிறார். கூர்மையான பற்கள், கையிலே கேடயம், கபாலம் உயர்த்தி, 'ஹும்' 'பட்' என்று முழங்க, எல்லா திசைகளிலும் ஒலிப்பதை உருவாக்குகிறார். இரு கரங்களிலும் தாமரை தோல் அணிந்து, சங்கம் பிடித்து, சிரித்து, கரைய இரண்டையும் குடித்து, முழங்குகிறார். பேய் கூட்டங்கள் மற்றும் பரிவாரங்கள் சூழ நடனமாடும் சிவனை, ஒருவர் தனக்குத் தக்க அளவில், பக்தியுடன் நிறுவினால், எல்லா தடைகளை தாண்டி, சிவனின் உலகில் மதிக்கப்படுகிறார்; அங்கு உயிர்கள் அழியும் வரை மகிழ்ச்சிகளை அனுபவிக்கிறார். அர்த்தநாரீஸ்வரன், நான்கு கரங்கள் கொண்ட, எல்லா அறிவும் தனக்குள்ள, ஒப்பற்ற சிவனை, பக்தியுடன் நிறுவினால், ருத்ரர்கள் மூலம் முக்தி பெறுகிறார். அவன், வரம் வழங்கும், பயமின்மை தரும், திரிசூலம் மற்றும் தாமரை பிடித்த, ஆண்-பெண் இருமுறை கொண்ட, எல்லா ஆபரணங்களும் அணிந்த சிவன். அவரை பக்தியுடன் நிறுவினால், சிவனின் உலகில் மதிப்பும், அனிமா முதலான சக்திகளுடன் மகிழ்ச்சியும் பெறுகிறார். சந்திரன் மற்றும் நட்சத்திரங்கள் வரை அறிவைப் பெறினால், முக்தி அடைகிறார்; எல்லாம் அறிந்த லகுலீச சிவனை வழிபடுபவர். சிஷ்யர்கள் மற்றும் அவர்களின் சிஷ்யர்கள் சூழ, விளக்குவதற்காக கரங்களை உயர்த்தி, பக்தியுடன் நிறுவினால், சிவனின் உலகை அடைகிறார். அங்கு, நூறு காலம் மகிழ்ச்சிகளை அனுபவித்து, அறிவும் யோகமும் ஒன்றாக, அங்கேயே முக்தி பெறுகிறார். முன்னைய தேவர்கள் மற்றும் அமரர்கள் விரும்பும் இடம், முத்திரை கொண்ட, சிதைச்சங்கில் புழுதியில் பூசப்பட்ட சிவனைப் போற்றுவோருக்கு. மூன்று கோடு, தலையில் மாலை அணிந்தவர்கள், பிரம்மா ஒரே பூணூல் (கூந்தல் கொண்டு) அணிந்தவர்களுக்கும். இடது கரத்தில் கபாலம் பிடித்தவரும், விஷ்ணுவின் உடலை பிடித்தவரும், பரம்பொருளான சிவன். பக்தியுடன் நிறுவினால், சஞ்சரிப்பின் கடலை விடுபடுகிறான்; 'ஓம் நமோ நீலகண்டாய' என்ற எட்டு எழுத்து மந்திரம். இந்த மந்திரத்தை ஒருமுறை ஜபித்தாலும் பாவங்கள் நீங்கும்; சந்தனம் மற்றும் பிற பொருள்கள் கொண்டு, தனக்கு இயல்பாக, பக்தியுடன் வழிபட வேண்டும். தேவாதி தேவனை வழிபட்டால், சிவனின் உலகில் மதிக்கப்படுகிறார்; ஜலந்தர-அந்தகன், சுடர்ஷனத்தை ஏந்தும் இறைவன். ஜலந்தரனை, இரண்டாகப் பிரித்து, பக்தியுடன் நிறுவினால், சிவனுடன் ஒருமை அடைகிறார்; இதில் யோசனை தேவையில்லை. சுடர்ஷனத்தை வழங்கும், முன்பு கூறப்பட்ட லட்சணங்கள் கொண்ட தேவனை, கண்பூசை மூலம் பக்தர் வழிபடுகிறார். அதை பக்தியுடன் செய்து நிறுவினால், சிவனின் உலகில் மதிக்கப்படுகிறார்; நிகும்பாவின் தாமரை பாதத்தில் நின்று. இடது பாதத்தை நன்றாக வைக்கும், இடது பக்கத்தில் பர்வத மகளை அணைக்கும், திரிசூலத்தின் முனையில் மடிக்கையை வைக்கும், பாம்பை மணி வளையமாக்கும் சிவனை. அந்தகன் பக்கத்தில், கைகள் கூப்பிய நிலையில், சரியான வடிவம் கொண்ட சிவனை நிறுவினால், சிவனுடன் ஒருமை அடைகிறார். தேவாதி தேவனை, திரிபுரம் அழித்த இறைவனை, வில்லும் அம்பும் கொண்ட, சந்திரம் மற்றும் சோமம் அலங்கரிக்கப்பட்ட சிவனை உருவாக்கினால்...