லிங்கபுராணம்

அந்த சமயத்தில், எல்லா தேவர்களும், தெய்வீக சேனைகளும், ப்ருங்கி என்பவருடன், சேனைகளின் தலைவரும், எல்லாவிதமான சேனைகளின் பரம அதிபதியும் ஆன யோகி, த்ரிபுரத்தை அழிக்க விண்ணுலக வாகனத்தில் ஏறி, மகேந்திரன் போல் புறப்பட்டார். அவருடன் கேசா, நிர்வாணமாகியவன், மகாகேசா, மகாஜ்வரா, சோமவல்லி, சவர்ணா, சோமபா, சேனகன் ஆகியோரும் வந்தனர். சோமத்ருக், சூர்யவாசா, சூர்யபெஷணகா, சூர்யாக்ஷா, சூரிநாமா, அழகிய சுந்தர தேவன் ஆகியோரும் அங்கு வந்தனர். ப்ரகுடா, ககுதந்தா, கம்பனா, ப்ரகம்பனா, இந்திரா, இந்திரஜயா, மகாபீரா, பீமகா ஆகியோரும் அவரைச் சூழ்ந்து வந்தனர். அறுபது கண்கள் உடையவர், ஐந்து கண்கள் உடையவர், ஆயிரம் கண்கள் உடையவர், பெரிய வயிறு உடையவர், யமனின் நாக்கை உடையவர், நூறு குதிரைகள் உடையவர், கழுத்து உடையவர், கழுத்தில் வழிபடப்படுபவர் ஆகியோரும் வந்தனர். இரண்டு சிகரம் உடையவர், மூன்று சிகரம், ஐந்து சிகரம் உடையவரும், முடி சவரப்பட்டவர், பாதி சவரப்பட்டவர், உயரமானவர், பேயின் வாயை உடையவர், பினாக வில்லையுடன் வந்தவர் ஆகியோரும் வந்தனர். அரச மரமான பிப்பலத்தில் வதியும், எரிபொருளை உண்ணும், சோம்பலாகியவர், சோர்வான வாயை உடையவர், பாதங்களில் கண்கள் உடையவர், பிறவியற்றவர், செவ்வாய் போன்றவர், ஆட்டின் முகம், குதிரையின் முகம், யானையின் முகம், மேல்நோக்கும் முகம் உடையவர்களும், எந்த அடையாளமும் இலாதவர்களும் அந்த ஆண்டவரைச் சூழ்ந்தனர். அவ்வாறு ஆயிரக்கணக்கான ருத்ரர்கள், தங்கள் சக்தி முழுவதும் கொண்டு, சோமனுடன் கூடி, சேனைகளுடன், அந்த பரம தேவனைச் சுற்றி, உலகங்களை அழிக்க புறப்பட்டனர். அந்த மாபெரும் ஆண்டவரை, தேவாதி தேவனை, ஏராளமான சேனைகளுடன், மூன்று நகரங்களை எரிக்கச் சென்றனர். முப்பத்து மூன்று தேவர்கள், அதோடு மூன்று நூறு, மூன்று ஆயிரம் தேவர்கள், எல்லா திசைகளிலிருந்தும் வந்து சேர்ந்தனர். உலகங்களின் தாய்மார்கள், சேனைகளின் தாய்மார்கள், உயிரினங்களின் தாய்மார்கள், அந்த ஆண்டவரை பின்தொடர்ந்தனர். அந்த சேனைகளின் நடுவில், சேனாதிபதி, ரதத்தின் நடுவில், களங்கமற்ற ஆகாயத்தில் நிலா நட்சத்திரங்களைக் கண்ணோட்டம் போல, பிரகாசித்தார். அந்த சமயம், தேவியின் மனைவி, கிரிஜா, அவரின் அருகில் நின்று, சக்தியுடன் ஒளிர்ந்தார். அவள் கவுரி, எல்லா இடத்திலும் பரவி நிறைந்தவள், பவனின் சக்தியாக விளங்கினாள். அந்த நேரத்தில், புண்ணியமான தேவியும், அவரின் அருகில் நின்று, தங்கமாய் மலர் போன்ற யக்புசை வீசும் விசிறியுடன் ஒளிர்ந்தாள். அப்போது, அந்த பராக்கிரமசாலியான ஆண்டவரின் வடிவம், பசும்பொன்னும், பசும்பொடி பூசிய வடிவமும், அம்பிகையுடன், மேகத்தில் மின்னல் போல ஒளிர்ந்தது. அவர் வானில் வானவில்லுடன், உலகம் மேரு மலையுடன் இருப்பதைப் போல, சந்திரனைப் போல ஒளிரும், பொன்னிற வில்லுடன், மென்மையான சாம்பு வடிவில் பிரகாசித்தார். பரமாதிபதியின் வெண்குடை, ரத்தின ஒளியுடன் கலந்து, முழுமதியின் வட்டத்துக்குச் சமமாக ஒளிர்ந்தது. அந்த சிவபெருமானின் மீது, சிவப்பு பூமாலை, நன்கு நெய்த துணியுடன், குடையின் முனையில் முடிவடையும் போல், ரத்தினமலையிலிருந்து புனித நதி விழும் போல், சிரஞ்சீவியாய் ஒளிர்ந்தது. இந்திரன், பிரம்மா, அக்னி ஆகியோர், அவருடைய தாமரை போன்ற பாதத்தில் வணங்கி, அம்பிகையுடன் அவர், உலக நலனுக்காக, அந்த மூன்று நகரங்களுக்குச் சென்றார். அந்த வில்லாளி, தன் எண்ணத்தால் மட்டும் எல்லாவற்றையும் எரிக்க வல்லவர்; அவருக்கு த்ரிபுரத்தை அழிப்பதற்கு வில், அம்பு, சேனைகள் எதற்காக? இந்திரன் முதலான தேவர்கள், "இவனது சக்தி குன்றவில்லை என்றால், இவ்வளவு ஏற்பாடுகள் எதற்காக?" என்று கேட்டனர். "பினாகி ஆண்டவர் இவற்றை எல்லாம் விளையாட்டாகவே செய்கிறார்; இல்லையேல், இவ்வளவு ஆடம்பரத்துக்கு வேறு என்ன காரணம்?" என்று அவர்கள் எண்ணினர். அந்த மூன்று நகரங்களுக்கு அருகில், அந்த ஆண்டவர், நந்தி மற்றும் நந்தி சேனைகள், கணேசன் மற்றும் கணங்களுடன், தேவியுடன், எட்டுக் குறுக்குகளுடன் மேரு மலையைப் போல, உலக ரதமாக பிரகாசித்தார். அப்போது, அந்த ஆண்டவரை, அவரது சேனைகளுடன், பார்வதி மற்றும் தேவர்கள், த்ரிபுரத்தின் சமர்ப் பூமியில் வந்து நின்றனர். அங்கு அந்த மூன்று நகரங்கள், வேறு ஒரு பிரபஞ்சம் போல, அரசர்கள், சேனைகள், தேவர்கள், மற்ற தெய்வீகப் படைகள், மூவகை மாபெரும் முனிவர்களால் நிரம்பி, பிரகாசித்தன. பின்னர் சர்வன், தனது வில்லில் நூலை கட்டி, அம்பை அமைத்து, பாசுபத அஸ்திர சக்தி வழங்கி, த்ரிபுரத்தைத் தியானித்தார். அந்த மாபெரும் ஆண்டவர் ருத்ரன் வில்லைக் குருதி இழுத்து நின்ற சமயம், அந்த நகரங்கள் உடனே ஒன்றாக இணைந்தன. அப்போது, அந்த நகரங்கள் ஒன்றாக ஆனதும், பெரிய உள்ளம் கொண்ட தேவர்கள் மகிழ்ச்சியில் ஆரவாரம் செய்தனர். எல்லா தேவர்களும், சித்தர்கள், பரம முனிவர்கள், எட்டுவடிவம் கொண்ட ஆண்டவரை புகழ்ந்து, "வெற்றி! வெற்றி!" என முழங்கினர். அப்போது, புனித பிரம்மா, பாகனின் கண் அழிந்ததை எடுத்துக்காட்டி, "புஷ்ய நட்சத்திர சங்கமம் வந்தாலும், உமையின் இஷ்டத்தின்படி, ஆண்டவர் தன் லீலை செய்து காட்டுகிறார்," என்றார். "இந்த செயல் உமக்கு ஏற்றது, ஏனெனில் பழைய தேவர்களும், இப்போது உள்ள தேவர்களும் உம்மால் தான் உள்ளனர். இப்போது உள்ள தேவர்கள் தர்மவான்கள்; முன்பு இருந்தவர்கள் பாவிகள். ஆகவே, இங்கு இந்த விளையாட்டை விட்டு விட வேண்டும். ஆண்டவரே, வில், கொடி, அம்பு, சேனைகள், விஷ்ணு, என்னை எல்லாம் கொண்டு த்ரிபுரத்தை அழிப்பதற்கான தேவை என்ன? புஷ்ய யோகம் வந்ததும், தேவர்கள் போகவில்லை என்றபோதில், நகரத்தை எரியுங்கள். விரைவில் இந்த மூன்று நகரங்களையும் எரியுங்கள்," என்று கூறினர். அப்போது, அந்த சர்வஞானி, அந்த நகரங்களை நோக்கினார். விரூபாக்ஷன், அந்நேரமே அந்த மூன்று நகரங்களையும் சாம்பலாக்கினார்; அங்கு சோமன், புனித விஷ்ணு, காலன், அக்னி, வாயு ஆகியோரும் இருந்தனர். அந்த தேவதைகள் எல்லாம், அம்பில் தங்கள் இடங்களை எடுத்து, ஆண்டவரை வணங்கி, "தேவாதி தேவனே, உங்கள் ஒரு பார்வையிலேயே த்ரிபுரம் எரிந்துவிட்டது," என்றனர். "எங்கள் நன்மைக்காக, ஆண்டவரே, நீங்கள் அம்பை விடவேண்டும்," என்று கேட்டார்கள். அப்போது, த்ரிபுரார்தனன், சிரித்து, வில்லின் நூலைத் துடைத்தார். அப்பிறகு, அந்த பரம ப்ரஹ்மணர், வில்லில் அம்பை காது வரை இழுத்து, அதை விடுத்தார்; அம்பு புறப்பட்ட அந்த நொடியில், த்ரிபுரம் எரிந்து, அதன் முடிவை அடைந்தது.