லிங்கபுராணம்

அந்தகாரத்திலிருந்து அநியாயம் பிறந்தது; துயரத்திலிருந்து வன்முறை எழுந்தது. இந்த இரண்டும், இருவரும் கடுமையான இயல்புடன், ஒன்றிணைந்து மற்றொரு சக்தியை உருவாக்கின. அந்த சமயத்தில், இறைவனின் உயிர் விலகியபோது, அவரை பாசம் சூழ்ந்தது. பின்னர் பிரம்மா தன் ஒளிமிக்க உருவைத் துறந்தார். தன் உடலை இரண்டாகப் பிரித்து, ஒரு பகுதியிலிருந்து ஆணாகவும், மற்றொரு பகுதியிலிருந்து பெண்ணாகவும் ஆனார். அந்த பெண் சதரூபா எனப் பிறந்தாள். இறைவன், ஆசையால், அவளை உயிர்கள் தாங்கும் ப்ரகிருதி என உருவாக்கினார். அவள் மகிமையால் விண்ணிலும் மண்ணிலும் பரவி நிலைபெற்றாள். பிரம்மாவின் அந்த முன்னைய உருவம் விண்ணைச் சூழ்ந்திருக்கிறது; அவர் பெண் உருவாகப் பிரிந்ததில் சதரூபா பிறந்தாள். அந்த தேவியார் ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகள் கடுமையான தவம் செய்து, புகழ்பெற்ற அந்த ஆணை கணவராகப் பெற்றாள். அந்த ஆண் முன்பு ஸ்வாயம்புவ மனு என அழைக்கப்படுகிறார்; அவரது எழுபது யுகங்கள் கொண்ட காலம் மன்வந்தரம் எனப்படுகிறது. அந்த மனு, கருவறையிலிருந்து பிறக்காத சதரூபாவைத் தன் மனைவியாகப் பெற்றார். அவருடன் சேர்ந்து வாழ்ந்ததால், அவளுக்கு ‘ரதி’ (இன்பம்) என்ற பெயர் வந்தது. அவர்களின் முதல் சங்கமம் கல்பத்தின் ஆரம்பத்தில் நிகழ்ந்தது. பிரம்மா விராஜ் எனும் பிரபஞ்ச மனிதனை உருவாக்கினார்; அவன் விராட் என அழைக்கப்படுகிறான். சதரூபா பேரரசியாக ஆனாள்; விராஜிலிருந்து பிறந்த ஆண் மனு என அறியப்படுகிறார். அந்த மனு, விராஜிலிருந்து பிறந்து, உயிர்களின் சந்ததியை உருவாக்கினார். விராஜிலிருந்து சதரூபா பிறந்தாள்; அவள் பிரியவ்ரதன், உத்தானபாதன் என்ற இரு புகழ்பெற்ற மகன்களை பெற்றாள். மேலும், இரு மகள்கள் பிறந்தனர்—தெய்வகூதி, ஆகூதி—அவர்களிலிருந்து இவ்வுலகில் பல உயிர்கள் தோன்றின. ஸ்வாயம்புவ மனு, தன் மகள் ப்ரஸூதியை தக்ஷனுக்கு அளித்தார். தக்ஷன் ப்ராணன் எனவும், மனு சங்கல்பன் எனவும் அழைக்கப்படுகிறார். பின்னர், உயிர்களின் அதிபதி ரூசி, ஆகூதியை ஏற்றார். ரூசியும் ஆகூதியும் மனத்தால் ஒரு நல்ல தம்பதியைப் பெற்றனர்: யஜ்ஞன், தக்ஷிணை என்ற இரட்டையர். யஜ்ஞன், தக்ஷிணையுடன் சேர்ந்து பன்னிரண்டு மகன்களை பெற்றார். அவர்கள் யாமர் என அழைக்கப்படுகிறார்கள்; ஸ்வாயம்புவ மனுவின் காலத்தில் தெய்வீகர்களான இவர்களே யாமர்கள். அஜிதா, சுக்கிரா என்று இரண்டு குழுக்களை பிரம்மா உருவாக்கினார். முதலில் பிறந்த யாமர்கள் விண்ணுலகில் வாழ்பவர்களாக ஆனார்கள். ப்ரஸூதி, ஸ்வாயம்புவ மனுவின் மகளாக, உலகத்தாய்கள் பிறந்தனர். தக்ஷன் அவளிடம் இருபத்திநாலு மகள்களைப் பெற்றார். அவர்கள் அனைவரும் மிகுந்த பாக்கியசாலிகள், தாமரை போன்ற கண்கள் கொண்டவர்கள், இன்பத்தில் திளைக்கும் யோகத்தின் தாய்கள். அவர்கள் அனைவரும் பிரம்மத்தைப் பேசும், உலகின் தாய்கள்: श्रद्धा (நம்பிக்கை), லக்ஷ்மி, த்ருதி (நிலைத்தன்மை), துஷ்டி (திருப்தி), புஷ்டி (போஷிப்பு), மேதா (ஞானம்), கிரியா (செயல்). புத்தி (விவேகம்), லஜ்ஜா (மரியாதை), வபு (அழகு), சாந்தி (அமைதி), சித்தி (வெற்றி), கீர்த்தி (புகழ்)—இந்த பதின்மூன்று பேரையும் தர்மன் தக்ஷனின் மகள்களாக மனைவியாக ஏற்றார். இவர்களே அவரது மனைவிகள் என சுயம்புவனால் நியமிக்கப்பட்டனர்; மீதமுள்ள இளையவர்கள் பதினொன்று பேரும் அழகிய கண்கள் கொண்டவர்கள். அவர்கள்: சதி, க்யாதி, ஸம்பூதி, ஸ்மிருதி, ப்ரீதி, க்ஷமா, ஸந்நதி, அனசூயா, ஊர்ஜா, ஸ்வாஹா, ஸ்வதா. இவர்களை மற்ற மகான்கள் ஏற்றனர்: ருத்ரன், ப்ருகு, மரீசி, அங்கிராசு, புலஹன், கிரது, புலஸ்தியன், அத்ரி, வசிஷ்டன், பித்ருகள், அக்னி ஆகியோர். சதி பவனுக்கு, க்யாதி ப்ருகுவுக்கு, ஸம்பூதி மரீசியுக்கு, ஸ்மிருதி அங்கிராசுக்கு, ப்ரீதி புலஸ்தியனுக்கு, க்ஷமா புலஹனுக்கு, ஸந்நதி கிரதுவுக்கு, அனசூயா அத்ரிக்கு, ஊர்ஜா வசிஷ்டனுக்கு, ஸ்வாஹா அக்னிக்கு, ஸ்வதா பித்ருக்களுக்கு அளிக்கப்பட்டனர். இப்போது அவர்களது சந்ததியைப் பார்: இவர்கள் எல்லாம் மிகுந்த பாக்கியசாலிகள், பல உயிர்களில் நிலைபெற்றுள்ளனர். அனைத்து மனுவின் சுழற்சிகளிலும், பிரளயம் வரை, நம்பிக்கையால் காமன் பிறந்தான்; லக்ஷ்மியிலிருந்து தர்ப்பன் என்ற மகன். த்ருதியிலிருந்து நியமன், துஷ்டியிலிருந்து சந்தோஷன், புஷ்டியிலிருந்து லோபன், மேதாவிலிருந்து ஶ்ருதன் பிறந்தனர். கிரியையிலிருந்து தண்டன், சமயன்; புத்தியிலிருந்து போதன், பிரமாதன் ஆகியோரும் பிறந்தனர். லஜ்ஜாவிலிருந்து வினயன், வபுவிலிருந்து வியவசாயன்; சாந்தியிலிருந்து க்ஷேமன், சித்தியிலிருந்து சுகன் பிறந்தனர். கீர்த்தியிலிருந்து யசஸ் என்பவன் பிறந்தான்—இவர்கள் தர்மனின் மகன்கள். ப்ரீதி தேவியிலிருந்து காமனுக்கு ஹர்ஷன் என்ற மகன் பிறந்தான். இவ்வாறு தர்மனின் சந்ததி, இந்த படைப்பாக விளங்குகிறது. அதர்மனில் இருந்து ஹிம்சா பிறந்தாள்; அவளிலிருந்து நிக்ருதி, அன்ருதம் என்ற இரு மகன்கள். நிக்ருதியிலிருந்து பயம், நரகம்; அவற்றிலிருந்து மாயை, வேதனை—இவை இரட்டைத் தம்பதிகள். மாயையிலிருந்து மரணன் பிறந்தான், உயிர்களை எடுத்துச் செல்லும்வன்; வேதனையிலிருந்து துக்கம், ரௌரவம் ஆகியோரும் பிறந்தனர். மரணனிலிருந்து நோய், முதுமை, துயரம், கோபம், பொறாமை ஆகியோர் பிறந்தனர்—இவர்கள் எல்லாம் துன்பம் நிறைந்த, அதர்மத்தின் அடையாளங்கள். இவர்களது மனைவிகளும் மகன்களும் அவர்களுடைய சொத்துகளாகக் கருதப்படுகிறார்கள்; இவ்வாறு இந்த தாமஸிகப் படைப்பு தர்மத்தின் விதிப்படி தோன்றியது. பிரம்மாவின் கட்டளையின்படி, உயிர்களை உருவாக்கும் பொருட்டு, நீலலோஹிதன் தனது மனைவி சதியை நினைத்து தன்னாலேயே சந்ததியை உருவாக்கினார். அவர் தன்னைவிட உயர்ந்தோ, தாழ்ந்தோ இல்லாதவர்களை உருவாக்கவில்லை; கிருத்திவாசன் ஆயிரக்கணக்கான சந்ததிகளை, மனதில் தன்னைப்போலவே உருவாக்கினார். இவ்வாறு, பிரபஞ்சத்தின் தொடக்கத்தில் இருந்து உயிர்களின் படைப்பு, அவரவர் தெய்வீகப் பங்கு, தர்மம் மற்றும் அதர்மத்தின் வழி வந்த சந்ததிகள் அனைத்தும், இந்த மகத்தான கதையில் விரிவாக விளக்கப்பட்டுள்ளன.