லிங்கபுராணம்

பண்டைய காலத்தில், அறிஞர்களே, சிலர் நிகழ்வுகளை விதி எனக் கூறினர்; பஞ்சபூதங்களை ஆராயும் சிலர், அவை இயற்கையிலேயே உள்ளதென்று சொன்னார்கள்; மற்றவர்கள், முயற்சி, செயல், விதி—இவை தத்தமது இயற்கைக்கேற்ப விளைவுகளைத் தருகின்றன என நம்பினர். ஆனாலும், இவை ஒன்றே என்று யாரும் அறியவில்லை; முற்றிலும் வேறுபட்டவை என்றும், அல்லது இவை எல்லாவற்றுக்கும் அப்பாற்பட்டவை என்றும், தெளிவாகக் கூற முடியவில்லை. ஆகவே, இவை ஒன்றும் அல்ல, வெறும் பெயர்களின் வேறுபாடும் அல்ல, இரண்டும் சேர்ந்து ஒன்றும் அல்ல. செயலில் பற்றுள்ளவர்கள் வேறுபாடுகளைப் பேசுகிறார்கள்; சத்த்வ குணத்தில் நிலைபெற்றவர்கள் சமமான பார்வையுடன் காண்கிறார்கள்; உயிர்களின் பெயர்களும் உருவங்களும், முன்காலத்தில் உருவாக்கப்பட்டவற்றின் வெளிப்பாடாகும். அந்த ஆரம்பத்தில், மகா பிரபு, வேத வாக்குகளிலிருந்து முனிவர்களின் பெயர்களையும் வேதங்களில் குறிப்பிடப்பட்ட யாக முறைகளையும் உருவாக்கினார். அந்த இரவு முடிவில், பிறக்கும் உயிர்களுக்கு, அவர் மீண்டும் அதே விஷயங்களை அளித்தார்; பிரம்மாவின் இந்த படைப்புகள், அவர் வெளிப்படாத பிறவியிலிருந்து தோன்றியவையே. அந்த இரவு முடிவில், மனத்தின் மூலம் சிறப்பை அடைந்த உயிர்கள் தோன்றின; அப்படியே நிலையானதும் அசையும் உயிர்களும் உருவாகின. ஆனால், அந்த சிறந்த உயிர்கள் பெருகவில்லை; அப்போது, இருட்டால் மூடப்பட்ட பிரம்மா, துக்கத்தில் ஆழ்ந்தார். பின்னர், அவர் தன் மனதை தெளிவாக ஆராய்ந்தார்; அந்த இருட்டு மட்டுமே காரணம் என உள்ளுக்குள் உணர்ந்தார். ரஜஸ், சத்த்வம் ஆகியவற்றை விட்டு, தன் இயற்கையிலேயே நிலைத்தார்; ஆனால் அந்த துக்கத்தால், உலகத்தின் இறைவன் துயரத்தை உருவாக்கினார். பிறகு, அவர் அந்த இருட்டை நீக்கினார்; ரஜஸ், சத்த்வம் அதை மூடின; அந்த இருட்டு அடக்கப்பட்டபோது, ஒரு ஜோடி உருவானது. அந்த இருட்டிலிருந்து அதர்மம் பிறந்தது; துக்கத்திலிருந்து ஹிம்சை (அருவருப்பு) தோன்றியது. இந்த இரண்டும் இணைந்தபோது, வெறித்தனமான மற்றொன்றும் உருவாயிற்று. அப்போது, பிரபுவின் உயிர் பிரிந்தபோது, பாசம் அவரை சூழ்ந்தது. பிரம்மா தன் பிரகாசமான உருவத்தை விட்டு விட்டார். தனது உடலை இரண்டாகப் பிரித்து, ஒரு பகுதியால் ஆணாகவும், மற்றொரு பகுதியால் பெண்ணாகவும் ஆனார்—அந்த பெண் சதரூபா எனப் பிறந்தார். பிரபு, ஆசையால், அவளைப் ப்ரக்ருதி என, உயிர்களைத் தரும் தாயாக உருவாக்கினார். அவளது மகத்துவத்தால், அவள் வானிலும் பூமியிலும் பரவி நிலைத்தாள். பிரம்மாவின் அந்த முன்னைய உடல் வானைச் சூழ்ந்தது; பெண்ணாகப் பிரிந்த பாதியிலிருந்து சதரூபா பிறந்தாள். அந்த தேவி, ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகள் கடும் தவம் செய்து, அந்த மேன்மைமிக்க ஆணை கணவனாகப் பெற்றாள். அந்த ஆண், முற்காலத்தில், ஸ்வாயம்புவ மனு என அழைக்கப்படுகிறார். அவருடைய எழுபது யுகங்கள் கொண்ட காலம், இங்கு மன்வந்தரம் எனப்படுகிறது. அந்த மனு, கருவில் பிறக்காத சதரூபாவைத் தன் மனைவியாகப் பெற்றார். அவருடன் இணைந்து வாழ்ந்ததால், அவள் ரதி (ஆனந்தம்) என அழைக்கப்பட்டாள். அவர்களது முதல் சங்கமம், கல்பத்தின் தொடக்கத்தில் நிகழ்ந்தது. பிரம்மா, விராஜை உருவாக்கினார்; அவர் விராட் புருஷனாக ஆனார். சதரூபா மகாராணியாக ஆனாள்; விராஜிலிருந்து பிறந்த ஆண் மனு என அறியப்படுகிறார். அந்த மனு, விராஜிலிருந்து பிறந்து, உயிர்களின் சந்ததியை உருவாக்கினார். விராஜிலிருந்து, மனு பிறந்தார்; சதரூபா அவருக்கு மகளாக பிறந்தார். சதரூபா, பிரியவர்த்தன், உத்தானபாதன் எனும் இரு புகழ்பெற்ற மகன்களையும் பெற்றாள். மேலும், இரண்டு மகள்களும் பிறந்தனர்—தேவஹூதி, ஆகூதி—இவை இருவரும் உலகில் உயிர்கள் தோன்றியவர்களாகும். ஸ்வாயம்புவ மனு, ப்ரஸூதியை தக்ஷனுக்கு வழங்கினார். தக்ஷன் ப்ராணன் என அறியப்படுகிறார்; மனு சங்கல்பன் என அழைக்கப்படுகிறார். பின்னர், உயிர்களின் அதிபதி ருசி, ஆகூதியை ஏற்றுக் கொண்டார். ஆகூதியில், மனத்தால் ஒரு நற்குடி பிறந்தது. யஜ்ஞன், தக்ஷிணை—இவர்கள் இரட்டையர்களாக பிறந்தனர். யஜ்ஞன், தக்ஷிணையுடன் இணைந்து, பன்னிரண்டு மகன்களை பெற்றார். இவர்கள் யாமர்கள் என அழைக்கப்படுகிறார்கள்; ஸ்வாயம்புவ மனுவின் காலத்து தேவர்கள் இவர்கள். இவர்கள் யஜ்ஞனின் மகன்கள், ஆதலால் யாமர்கள் என நினைவுகூரப்படுகிறார்கள். அஜிதா, சுக்ரா எனும் இரண்டு குழுக்களும் பிரம்மாவால் உருவாக்கப்பட்டன. முதலில் பிறந்த யாமர்கள், சுவர்க்கத்தில் வாழ்கிறார்கள். பிரஸூதி, ஸ்வாயம்புவ மனுவின் மகளாகப் பிறந்தாள்; அவளிலிருந்து உலகத்தாய்மார்கள் தோன்றினர். தக்ஷன், அவளிடம் இருபத்திநான்கு மகள்களைப் பெற்றான். அவர்கள் அனைவரும் மிகுந்த பாக்கியசாலிகள், தாமரை போன்ற கண்கள் உடையவர்கள், ஆனந்தம் பெற்றவர்கள், யோகத்தின் தாய்மார்கள். அவர்கள் அனைவரும் பிரம்ம வாக்காளிகள், உலகத்தாய்மார்கள்: ஸ்ரத்தா, லக்ஷ்மி, த்ருதி, துஷ்டி, புஷ்டி, மேதா, கிரியா ஆகியோர். விவேகம், லஜ்ஜை, அழகு, சாந்தி, விஜயம், புகழ்—இவர்கள் பதிமூவர், தக்ஷனின் மகள்கள், தர்மருக்கு மணமாக்கப்பட்டனர். இவர்கள் தர்மரின் மனைவிகள், ஸ்வயம்புவனால் நியமிக்கப்பட்டவர்கள்; இவர்களிலிருந்து, மீதமுள்ள இளையவர்கள் பதினொன்று அழகிய கண்கள் உடையவர்கள். சதி, க்யாதி, சம்பூதி, ஸ்ம்ருதி, ப்ரீதி, க்ஷமா, ஸம்மதி, அனசூயா, ஊர்ஜா, ஸ்வாஹா, ஸ்வதா. இவர்கள் அனைவரும் பிற பெரிய முனிவர்களால் மணமுடிக்கப்பட்டனர்: ருத்ரன், ப்ருகு, மாரீசி, அங்கிரஸ், புலஹ, கிரது, புலஸ்த்ய, அத்ரி, வசிஷ்ட, பித்ருகள், அக்னி ஆகியோர். சதி பவனுக்கு, க்யாதி ப்ருகுவுக்கு, சம்பூதி மாரீசியுக்கு, ஸ்ம்ருதி அங்கிரஸுக்கு, ப்ரீதி புலஸ்த்யனுக்கு, க்ஷமா புலஹாவுக்கு. ஸம்மதி கிரதுவுக்கு, அனசூயா அத்ரிக்கு, ஊர்ஜா வசிஷ்டனுக்கு, ஸ்வாஹா அக்னிக்கு. ஸ்வதா பித்ருக்களுக்கு வழங்கப்பட்டார். இவர்கள் பெற்ற சந்ததிகள் குறித்து கேளுங்கள்: இவர்கள் அனைவரும் மிகுந்த பாக்கியசாலிகள், பல்வேறு உயிர்களில் நிலைபெற்றுள்ளனர். மனுவின் எல்லா மண்டலங்களிலும், பிரளய காலம் வரைக்கும், ஸ்ரத்தாவிலிருந்து காமன் பிறந்தான்; லக்ஷ்மியிலிருந்து தர்ப்பன் எனும் மகன் பிறந்தான். த்ருதியிலிருந்து நியமன் பிறந்தான்; துஷ்டியிலிருந்து சந்தோஷன்; புஷ்டியிலிருந்து லோபன்; மேதாவிலிருந்து ஸ்ருதன் பிறந்தான். இவ்வாறு, பிரம்மாவின் சிருஷ்டி தொடர்ந்தது—அனைத்தும் வேத வாக்குகளின் வழியாக, தெய்வீகமான ஒழுங்கில், உலகம் உயிர்கள் மற்றும் குணங்களால் நிரம்பியது.