லிங்கபுராணம்

பிரம்மாண்ட உருவாக்கத்தின் தொடக்கத்தில், மகா ஆத்துமா, ஜ்யோத்ஸ்நா எனும் ஒளி வடிவில் தோன்றிய போது, உயிர்கள் மகிழ்ச்சி அடைந்தனர். இவ்வாறு மகிழ்ச்சியைக் கண்ட அந்த பரமாத்மா, அந்த வடிவத்தை விட்டு விட்டார். உடனே, இரவு, பகல், சந்திரோதயம் (ஜ்யோத்ஸ்நா), மற்றும் சந்தியைக்காலம் ஆகிய நான்கு வடிவங்களும் தோன்றின. இதில் ஜ்யோத்ஸ்நா, சந்தியைக்காலம், மற்றும் பகல் ஆகியவை சுத்த சத்த்வ குணத்தால் ஆனவை; இரவு மட்டும் முழுவதும் தமஸ் குணத்தால் ஆனது, அதனால் அது இருள் வடிவமாகும். அந்த பகல் வடிவத்திலிருந்து, தேவதைகள் அவரது வாயிலிருந்து மகிழ்ச்சியுடன் பிறந்தனர். அவர்கள் பகலில் பிறந்ததால், பகலில் வலிமை உடையவர்கள் ஆனார்கள். அதேபோல், இரவு வடிவத்தில் இருந்து, அவரது வயிற்றிலிருந்து அசுரர்கள் உருவானார்கள். இரவில் உயிர் சக்தியால் பிறந்த இவர்கள் இரவிலேயே வலிமை உடையவர்களாக இருந்தனர். இந்த இரவு, பகல், சந்தியைக்காலம், ஜ்யோத்ஸ்நா ஆகிய நான்கு அம்சங்களும், கடந்த மற்றும் வருங்கால மன்வந்தரங்களில், முன்னோர் மற்றும் மனிதர்களுக்கு காரணமாக அமைந்தன. ஜ்யோத்ஸ்நா, இரவு, பகல், சந்தியைக்காலம்—இவை 'அம்பாம்ʼசி' என்று அழைக்கப்படுகின்றன; ஏனெனில் இவை ஒளிர்கின்றன, எனவே ஞானிகள் இந்த பெயரைப் பயன்படுத்துகிறார்கள். 'பாதி' என்றால் ஒளிர்வது என்று பொருள். இந்த அம்பாம்ʼசிகளைப் பிரஜாபதி உருவாக்கிய பின்பு, அவர் தேவதைகள், மனிதர்கள், மற்றும் தானவர்களையும் படைத்தார். தன் வடிவிலேயே முன்னோர்களையும், பிற பிறவிகளையும் படைத்தார். பின்னர் ஜ்யோத்ஸ்நா வடிவத்தை விட்டு, வேறு ஒரு வடிவத்தை அவர் எடுத்தார். அந்த வடிவம் தமஸ் மற்றும் ரஜஸ் குணம் நிறைந்தது; இருளில் பசிப்புடன் நிரம்பியது. அந்த வடிவத்தில் அவர் மற்ற உயிரினங்களையும் படைத்தார். அவற்றுள் சிலர், "நாம் அம்பாம்ʼசிகளை பாதுகாப்போம்" எனக் கூறினார்கள்; அவர்கள் ராக்ஷஸர்கள் என அழைக்கப்படுகிறார்கள். பசிக்காக இரவில் திரியும் இவர்கள், அம்பாம்ʼசிகளை பாதுகாக்க விரும்பினர். மற்றவர்கள், "நாம் அம்பாம்ʼசிகளை அனுபவிப்போம்" என மகிழ்ந்தனர்; அவர்கள் யக்ஷர், குஹ்யகர் என அழைக்கப்படுகிறார்கள். 'ரக்ஷ்' என்பது பாதுகாப்பு என்றும், 'யக்ஷ்' என்பது உண்ணும் என்றும் பொருள் கொண்டது. அந்த இறைவனைப் பார்த்த போது, சில ஞானிகளுக்கு விரக்தி ஏற்பட்டு அவர்களின் முடி உதிர்ந்தது. அவர்களின் தலை துண்டிக்கப்பட்டு மேலே எழுந்தனர்; இறைவனுக்காக அழுதவர்கள் தலை இழந்தனர். இவர்களிலிருந்து 'வாலா' எனப்படும் உயிரினங்கள் தோன்றின. இந்த 'வாலா'கள் பாம்பு இயல்புடையவர்கள்; குறைபாடால் பாம்புகள் என்றும், கீழே விழுவதால் 'பன்னக' என்றும், ஊர்வதால் பாம்பு என்றும் அழைக்கப்படுகிறார்கள். இறைவனின் கோபத்திலிருந்து, தீயால் பிறந்த ஒரு பேரார்வம் கொண்ட உயிர் உருவானது; அது, ஏற்கனவே உருவான பாம்புகளில் புகுந்து, விஷம் கொண்டதாக ஆனது. பாம்புகளை உருவாக்கிய பிறகு, அவர் மேலும் கோபத்துடன், கோபம் நிறைந்த, மஞ்சள் நிறமும், கொடூர இயல்பும் கொண்ட, இறைச்சி உண்ணும் உயிரினங்களை உருவாக்கினார். இவை 'பூதங்கள்' என அழைக்கப்படுகின்றன; இறைச்சி உண்ணுவதால் 'பிஷாசுகள்' எனவும் அழைக்கப்படுகிறார்கள். பின்னர் அவர் அமைதியான மனதுடன் பாடியபோது, கந்தர்வர்கள் பிறந்தனர். 'தயதி' என்ற வேர்ச்சொல் 'பானம்ʼ செய்வது என்று பொருள்; கந்தர்வர்கள் வாக்கை பானம் செய்து பிறந்ததால், அவர்களுக்கு அந்த பெயர் வந்தது. பின்னர் எட்டு வெண்மை நிற திவ்ய உயிரினங்களை உருவாக்கினார்; பிறகு தன் விருப்பப்படி, அவற்றின் வயது மற்றும் இயல்புக்கு ஏற்ப, வேறு பறவைகளையும் படைத்தார். தன் விருப்பத்திற்கும் காலத்திற்கும் ஏற்ப, பறவைகள் உருவானது. பின்பு, இறைவன் மிருகங்களை உருவாக்கி, பறவைகளையும் குழுக்களாக படைத்தார். அவரது வாயிலிருந்து ஆடுகள், மார்பிலிருந்து செம்மறி ஆடுகள், வயிற்றிலிருந்து பசுக்கள், பக்கவாட்டிலிருந்து பிரம்மா உருவாக்கினார். கால்களில் இருந்து குதிரைகள், யானைகள், கழுதைகள், ஒட்டகங்கள், மான், மற்றும் மற்ற உயிரினங்கள் தோன்றின. முடிகளில் இருந்து மருத்துவ மூலிகைகள், பழங்கள், கிழங்குகள் ஆகியவை பிறந்தன. இவ்வாறு மிருகங்களும், தாவரங்களும் உருவாகியபின், இறைவன் அவற்றை யாகத்தில் ஈடுபடுத்தினார். எருது, மனிதன், ஆடு, குதிரை, கழுதை ஆகியவை உள்நாட்டு மிருகங்கள்; இப்போது காட்டு மிருகங்களை கேளுங்கள். இறைச்சி உண்ணும் மிருகங்கள், இருகுளம்பு உடையவை, யானைகள், குரங்குகள், பறவைகள் (ஐந்தாம் வகை), நீர்வாழ் உயிரினங்கள் (ஆறாம் வகை), ஊர்வன்கள் (ஏழாம் வகை) ஆகியவை உள்ளன. காட்டுப் பசுக்கள், காட்டு மாடுகள், மான், குரங்கு, சரபம், நரி, சிங்கம் ஆகியவை காட்டுமிருகங்களாக நினைவுகூரப்படுகின்றன. அவரது வாயிலிருந்து, காயத்ரி, ரிக், திரிவ்ருத், சாமம், ரதந்தரம், அக்னிஷ்டோமம் ஆகிய முதன்மை யாகங்களை உருவாக்கினார். மேலும், யஜுர், திரிஷ்டுப், சந்தஸ்தோமம், பஞ்சதச, பிரஹத்ஸாமம், உக்த்யம், தக்ஷிணா ஆகியவற்றையும் வாயிலிருந்து உருவாக்கினார். மேற்குப் பக்கம் வாயிலிருந்து, சாம வேத மந்திரங்கள், ஜகதி, சந்தஸ்தோமம், ஸப்ததசம், வைரூபம், அதிராத்திரம் ஆகியவற்றை உருவாக்கினார். வடக்கு வாயிலிருந்து, அதர்வணம், ஆப்தோர்யாமம், அனுஷ்டுப், சவைராஜம் ஆகியவை பிறந்தன. சுழற்சி தொடக்கத்தில், இறைவன் மின்னல், மேகமுழக்கம், வானவில் மற்றும் பிற ஒளி நிகழ்வுகளை உருவாக்கினார். அவருடைய உடல் உறுப்புகளிலிருந்து உயர்ந்தும் தாழ்ந்தும் பலவகை உயிரினங்கள் தோன்றின. பிரம்மா உயிரினப் பிறவிகளை உருவாக்கியபோது, முதலில் தேவதைகள், அசுரர்கள், மனிதர்கள், முன்னோர்கள் என்ற நான்கு வகைகளை உருவாக்கினார்; பிறகு மற்ற நிலையான மற்றும் அசையக்கூடிய உயிரினங்களையும் படைத்தார். பின்னர் யக்ஷர்கள், பிஷாசுகள், கந்தர்வர்கள், அப்சரஸ்கள், நாகர்கள், கின்னரர்கள், ராக்ஷசர்கள், பறவைகள், பசுக்கள், காட்டுமிருகங்கள், பாம்புகள் ஆகிய பல உயிரினங்களையும் படைத்தார். நிலையான மற்றும் அழியாத, அசையும் மற்றும் நிலையான அனைத்தையும் அவர் படைத்தார்; அவர்கள் முன்பொரு படைப்பில் செய்த செயல்களை மீண்டும் எடுத்துக்கொண்டார்கள். அந்த செயல்கள் மீண்டும் மீண்டும் உயிரினங்கள் பிறக்கும்போது தொடர்கின்றன—அவை வன்முறை, அவன்முறை, மென்மை, கொடுமை, தர்மம், அதர்மம், உண்மை, பொய் என வகைப்படுகின்றன. அந்தச் செயல்களால், அவர்கள் தகுந்த நிலைகளை அடைகின்றனர்; எனவே, ஒவ்வொருவரும் தன் இயல்புக்கு ஏற்றவாறு பஞ்சபூதங்கள், உணர்வுகள், வடிவங்கள் ஆகியவற்றை நாடுகிறார்கள். இறைவன் தானே அனைத்து உயிரினங்களின் கடமைகளை நிர்ணயித்தார்; இருப்பினும், சில ஞானிகள் முயற்சியே செயல்களுக்கு காரணம் என்று கூறுகிறார்கள்.