லிங்கபுராணம்

இந்த உலகமும், உலகமல்லாததும், ஒரு அளவு வரை இந்த முட்டையில் அடங்கியுள்ளது; நான் படைப்பின் போது எண்ணிய அனைத்தும் அதில் உள்ளது, என்றார் முனிவர். இந்த காலம், பரமபரமனின் ஒரு நாள் எனப் புரிந்து கொள்ள வேண்டும்; அவரின் இரவும், அதே அளவு முழுமையாகும். கை இல்லாதவனின் படைப்பும், இரவும் ‘இழைவு’ என அழைக்கப்படுகின்றன; ஆனால் கை இல்லாதவனுக்கு இரவும், இழைவும் இல்லை என்பதை அறிந்து கொள்ள வேண்டும். உலகங்களுக்காக, புலன்கள், அவற்றின் பொருட்கள் மற்றும் ஐந்து பெரிய கூறுகள் குறித்து உவமையாக விளக்கம் அளிக்கப்பட்டுள்ளது. அதனால், அனைத்து உயிர்களும், புத்தி மற்றும் தேவதைகளும், கை இல்லாதவனாக, எல்லாம் பரமஞானி இறைவனில் நிலைத்துள்ளன. இரவு முடிவில், பிரபஞ்சம் உருவாகும் போது, வெளிப்பட்டவை மற்றும் அவற்றின் மாற்றங்கள் விலகும்போது, அவை தங்கள் இயல்பில் நிலைத்து, அவை இழைந்து விடுகின்றன. பிரதானா மற்றும் புருஷா, தங்கள் இயல்பினால் ஒன்றாக, இருள், சத்துவம் மற்றும் ரஜஸ் ஆகிய மூன்று குணங்களுடன் சம நிலையில் நிலைத்துள்ளன. இந்த இரண்டும் ஒருவரை ஒருவர் ஊடுருவி, இணைந்து, குணங்கள் சமமான போது ஒன்றாக கலக்கின்றன; குணங்களில் வித்தியாசம் ஏற்பட்டால் படைப்பு நிகழ்கிறது. எள்ளில் எண்ணெய், பாலில் நெய் இருப்பதைப் போல, உலகம் இருளில் சத்துவத்தையும், ரஜஸையும் பின்பற்றுகிறது. முழு இரவையும் வழிபட்டு, பரம மஹேஸ்வரி, பரமன், புகழ்பெற்றவனின் வாயிலிருந்து, ப்ரக்ருதியிலிருந்து பிறக்கிறார். பரமபரமன், பரம யோகத்தால், பிரதானா மற்றும் புருஷாவை கிளப்பி, அவற்றில் நுழைந்து, மஹேஸ்வராக ஆகிறார். மஹேஸ்வரனிடமிருந்து, உலகத்தின் இறைவனாக, மூன்று தேவர்கள் பிறக்கின்றனர்; அவர்கள் நித்தியர், பரமர், மர்மமானவர், அனைத்து உயிர்களையும் உட்படுத்தியவர். இந்த மூன்று தேவர்கள், மூன்று குணங்களும், மூன்று உலகங்களும், மூன்று அக்னிகளும் ஆகின்றனர். அவர்கள் ஒருவரை ஒருவர் சார்ந்து, பக்தியுடன், பரஸ்பர தொடர்பில், ஒருவரை ஒருவர் ஆதரிக்கின்றனர். அவர்கள் ஒருவருடன் இணைந்து, ஒருவரை ஒருவர் ஆதரித்து, ஒரு கணம் கூட பிரிந்திருக்க முடியாது; ஒருவரை ஒருவர் விட்டு விலகுவதில்லை. பரமபரமன் உயர்ந்த தேவர்; விஷ்ணு மிகப்பெரியவனுக்கும் அப்பாற்பட்டவன்; ப்ரஹ்மா, ரஜஸுடன், படைப்பு ஆரம்பத்தில் செயல்படுகிறார். அந்த பரமன் புருஷா என அறியப்படுகிறார்; ப்ரக்ருதி பரமன் என நினைவில் வைக்கப்படுகிறது. அவள் மஹேஸ்வரனால் ஆளப்படுகிறார்; எல்லா வகையிலும் கிளப்பப்பட்டால் செயல்படுகிறார்; அந்த பெரியவன் அவளில் நுழைந்து, நீண்ட காலம் நிலைத்திருப்பார்; அவளே செல்வத்தின் ஆதாரமாகிறார். பிரதானாவின் குணங்களில் வித்தியாசம் ஏற்பட்டதால், படைப்பின் காலம் ஆரம்பிக்கிறது; ஈஸ்வரனால் ஆளப்படுவதற்கு முன்பு, அது இருப்பும் இல்லாமையும் கொண்டது. ரூத்ரன், காரண-விளைவில் சிறந்தவன், முதலில் தோன்றினார்; அவரின் பிரகாசமும் ஞானமும் ஒப்பில்லாதது; வெளிப்படாதவராக இருந்தும், ஒளி தருபவர். உடல் உடையவர் முதலில் தோன்றினார்; அவர் ‘புருஷா’ என அழைக்கப்படுகிறார். அவரிடமிருந்து, நான்கு முகம் கொண்ட ப்ரஹ்மா, உயிர்களின் இறைவன், தோன்றுகிறார். காரண-விளைவில் சிறந்தவர், இவ்வாறு வெளிப்பட்டார்; அந்த பெரிய தேவன் மட்டும், மூன்று வடிவில் நிலைத்திருக்கிறார். ஒப்பில்லாத ஞானம், அதிகாரம், தர்மம், வைராக்யம் ஆகியவற்றால் அவர்கள் சீரியர். வெளிப்படாததிலிருந்து, அவர்களின் மனத்தால், விரும்பப்படும் அனைத்தும் தோன்றுகிறது; மூன்று குணங்களில் ஆட்சி, இயல்பில் சார்ந்திருப்பதால். நான்கு முகம் கொண்ட ப்ரஹ்மா, படைப்பாளி என அறியப்படுகிறார்; காலமாக, முடிவுக்குக் காரணம்; ஆயிரம் தலை கொண்ட புருஷா, சுயம் பிறந்தவர், மூன்று நிலைகளில் இருக்கிறார். ப்ரஹ்மாவாக உலகங்களை படைக்கிறார்; காலமாக அவற்றை இழைக்கிறார்; புருஷாவாக, விலகி இருக்கிறார்—இவை உயிர்களின் இறைவனின் மூன்று நிலைகள். ப்ரஹ்மா, தாமரைப் பிறந்தவனைப் போல; ரூத்ரன், காலத்தின் அக்னியைப் போல; புருஷா, தாமரை போன்ற கண்கள் கொண்ட, பரமாத்மாவின் வடிவம். ஒன்று, இரட்டை, மூன்று, பிறகு பலவாக, மஹேஸ்வரன் உடல்களை படைத்து மாற்றுகிறார். பல வடிவங்கள், செயல்கள், தோற்றங்கள், பெயர்கள் கொண்டு, தன் லீலையால், மஹேஸ்வரன் உடல்களை படைத்து மாற்றுகிறார். மூன்று வடிவில் உலகில் இருப்பதால், அவர் மூன்று குணம் கொண்டவர் என அழைக்கப்படுகிறார்; நான்கு வகையாக பிரிந்ததால், நான்கு வடிவம் கொண்ட பிரவாகம் என அறியப்படுகிறார். அவர் எதை அடைகிறார், எதை எடுக்கிறார், எந்த பொருளை அனுபவிக்கிறார், எது அவரது நிலையான நிலை—அதனால், அவர் ஆத்மா என அழைக்கப்படுகிறார். அவர் எல்லாவற்றையும் ஊடுருவுவதால் ‘தர்ஷ்டா’ (சாட்சி) என அழைக்கப்படுகிறார்; உடலுடன், அதன் இறைவன்; எல்லாவற்றின் அதிபதி என்பதால், விஷ்ணு; எல்லாவிலும் நுழைவதால். அவர் பகவான் என அழைக்கப்படுகிறார், திவ்ய குணங்கள் கொண்டவர்; தூயவன், சிவன் என நினைவில் வைக்கப்படுகிறார்; உயர்ந்தவன், பரமன்; பாதுகாவலன், ஓம் என நினைவில் வைக்கப்படுகிறார். அவர் எல்லா ஞானமும் கொண்டதால், எல்லாம் அறிந்தவர்; எல்லாவற்றையும் ஊடுருவுவதால், எல்லாம் ஆகிறார்; மூன்று வகையாக பிரிந்து, மூன்று உலகங்களை இயக்குகிறார். மூன்றின் மூலம், அவர் படைக்கிறார், அழிக்கிறார், பாதுகாக்கிறார்; முதலில் இருப்பதால், ஆதிதேவன்; பிறவில்லாததால், பிறவில்லாதவன் என நினைவில் வைக்கப்படுகிறார். அவர் எல்லா உயிர்களையும் பாதுகாக்கிறார் என்பதால், உயிர்களின் இறைவன்; தேவர்களில், பெரிய தேவன், மஹாதேவன் என நினைவில் வைக்கப்படுகிறார். அவர் எல்லாவற்றையும் ஊடுருவி, தேவர்களின் இறைவன் என்பதால், ஈஸ்வரன்; பரப்பலாக இருப்பதால், ப்ரஹ்மா; இருப்பதால், பூதம் என அழைக்கப்படுகிறார். அவர் ‘க்ஷேத்ரஞ்’ என அழைக்கப்படுகிறார், க்ஷேத்ரத்தை (உடலை) அறிந்ததால்; ஒரே ஒருவர் என்பதால், ‘ஏக’ என நினைவில் வைக்கப்படுகிறார்; நகரில் (உடலில்) இருக்கிறார் என்பதால், புருஷா. ஆரம்பம் இல்லாமல், எல்லாவற்றிற்கும் முன்பு இருந்ததால், சுயம் பிறந்தவன்; வழிபடப்பட வேண்டியவன் என்பதால், யாகம்; தர்ஷ்டா, பெரிய பார்வை கொண்டவர். அவர் ‘விக்ரம’ (நடக்கிறவன்) என அழைக்கப்படுகிறார், இயக்கம் கொண்டதால்; பாதுகாவலன்; ஆதித்யன், கபிலன், முதல்வன், அக்னி என நினைவில் வைக்கப்படுகிறார். இவ்வாறு, பரமபரமன், உலகின் படைப்பு, நிலை, இழைவு, குணங்கள், வடிவங்கள், பெயர்கள், எல்லாவற்றையும் தன் லீலையால் நடத்தி, எல்லா உயிர்களையும் பாதுகாத்து, எல்லா பெயர்களிலும், எல்லா வடிவிலும், எல்லா குணங்களிலும், எல்லாவற்றையும் ஊடுருவி, உலகில் நிலைத்திருக்கிறார்.