லிங்கபுராணம்

புனிதர்களே, இப்போது யோகத்தின் அடிப்படைகளைப் பற்றி விரிவாகக் கூறப்படுகிறது. முதலில், புலன்களிலிருந்து மனதைத் திருப்பி எடுப்பது 'பிரத்யாஹாரா' என அழைக்கப்படுகிறது. அதன் பின், மனதை ஒரே இடத்தில் நிலைநிறுத்துவது 'தாரணை' என்று சுருக்கமாகச் சொல்லப்படுகிறது. இந்த தாரணை நிலை உறுதியாகும் போது, தியானமும், அதன் பின் முழுமையான ஒருமுகப்படுத்தலான சமாதியும் நிகழ்கின்றன. இங்கு, மனம் மற்ற நினைவுகளின்றி ஒரே பொருளில் நிலைபெறுவது தியானம்; உடல் உணர்வு மறைந்து, சுத்தமான சிந்தனை மட்டும் மிஞ்சும்போது அதுவே சமாதி எனப்படுகிறது. இவை அனைத்திற்கும் காரணமாகப் பரிகலிக்கப்படுவது 'பிராணாயாமம்' ஆகும். பிராணா என்பது உடலிலுள்ள காற்றாகும்; அதை அடக்குவதே 'யமம்' என்று அழைக்கப்படுகிறது. இந்த யமம் மூன்று வகைப்படும்: மென்மையானது, நடுத்தரமானது, மிகச் சிறந்தது. பிராணா மற்றும் அபானா ஆகிய இரண்டு காற்றுகளையும் கட்டுப்படுத்துவதே பிராணாயாமம். இதன் அளவு பன்னிரண்டு மாத்ராக்கள் என நினைவில் வைக்கப்படுகிறது. மிகக் குறைவான அளவு பன்னிரண்டு மாத்ரா; அதே அளவு மிக அதிகமான அளவாகவும் உள்ளது; நடுத்தரமானது இருபத்துநான்கு மாத்ரா, இது இரட்டையாகும். மிகச் சிறந்த பிராணாயாமம், அதாவது பிரதானமானது, அதிகமான அளவின் மும்மடங்கு, அதாவது முப்பத்தாறு மாத்ரா ஆகும். இதனால் முதலில் வியர்வை, பின்பு நடுக்கம், அதன் பின் உடல் உயர்வு ஏற்படுகின்றன. யோகத்தில் ஆனந்தம், தூக்கம், மயக்கம் ஆகியவை ஏற்படவும், சில நேரங்களில் உடலில் ரோமஞ்சிதம், சப்தம், விழிப்பு, உடல்நடுக்கு, நடுக்கம் ஆகியவை நிகழ்கின்றன. மயக்கம் மற்றும் வியர்வியால் ஏற்படும் சோர்வும் மிக உயர்ந்த, சிறந்த பிராணாயாமம் எனக் கூறப்படுகிறது. இது விதையுடன், விதையின்றி, ஜபத்துடன், ஜபமின்றி என நான்கு வகைப்படும்; யானை, மான், சிங்கம் போன்றவற்றைப் போல உடனடியாக அடக்க முடியாதவையாகவும் இருக்கலாம். ஆனால், இந்தக் காற்று கட்டுப்படுத்தப்பட்டு, நிலைபெற்றால், அது எப்படி இருக்க வேண்டுமோ அப்படியே இருக்கும்; இல்லையெனில், அது நிலைபெறாமல் இருந்தால் யோகிகளுக்குத் தடுக்க மிகவும் கடினம். சரியான முறையில் தொடர்ந்து பயிற்சி செய்தால், யானை, மான் போன்ற காட்டுமிராண்டி உயிரினங்களும் அடக்கப்படுவது போல, பிராணாயாமமும் அடக்கப்படுகிறது. காலமும், பயிற்சியும் ஒன்றாகச் சேர்ந்தால், மிகுந்த கவனத்துடன் கட்டுப்படுத்த முடியும்; தொடர்ந்து பழகுவதால் நிலை மற்றும் சமநிலை கிடைக்கும். யோகத்தின் வழியாக பயிற்சி செய்யும் ஒருவர் நோய்கள் அடைய மாட்டார்; இப்படிப் பயிற்சி செய்தால் முனிவரின் பிராணா தூய்மையாகும். மனம், வாக்கு, உடல் மூலமாக ஏற்படும் குற்றங்களிலிருந்து பாதுகாத்து, பிராணாயாமம் முறையாகச் செய்யும் அறிவாளியின் உடலையும் பாதுகாக்கிறது. எனவே, குற்றங்கள் அழிக்கப்படுகின்றன; உச்சுவாசம் குறைக்கப்படுகிறது; பிராணாயாமத்தின் மூலம் தெய்வீக அமைதி மற்றும் பிற சிறப்புகள் படிப்படியாக அடையப்படுகின்றன. அமைதி, பரம சாந்தி, பிரபை, மற்றும் தெளிவு ஆகிய நான்கு நிலைகள் ஒவ்வொன்றாக பெறப்படுகின்றன. இதில் அமைதி முதலில் வருவதாக இங்கு கூறப்படுகிறது. அமைதி என்பது பிறப்போடு வந்த பாவங்களும், பிறகு ஏற்பட்ட பாவங்களும் நீங்கும் நிலை; பரம சாந்தி என்பது முழுமையான அடக்கமும், பரம்பரை வழியில் நினைவில் வைக்கப்படுகிறது. பிரபை என்பது எப்போதும், எங்கும் ஒளி வீசும் தன்மை; இந்த ஒளி புலன்களின் தெளிவாகும், அது புத்திக்கு உரியது, காற்றுகளுக்கும் உரியது. இந்த தெளிவே 'பிரசாதம்' எனப்படுகிறது; உடலுக்குள் நான்கு முக்கியமானவை உள்ளன: பிராணா, அபானா, சமானா, உதானா, வியானா. நாகா, கூர்மா, கிர்கலா, தேவதத்தா, தனஞ்சயா—இவை காற்றுகளின் தெளிவாக நினைவில் வைக்கப்படுகின்றன. உடலில் இயக்கத்தை ஏற்படுத்தும் காற்று பிராணா; அபானா என்பது உணவு முதலியவற்றை வெளியேற்றும் காற்று. வியானா அனைத்து உறுப்புகளிலும் பரவுகிறது, நோய்களை உண்டாக்கும் காற்று; இது உயிர் புள்ளிகளை உசுப்பும் காற்று, அதுவே உதானா. சமானா உறுப்புகளை சமநிலைப்படுத்தும் காற்று; இவை ஐந்து பிராணா காற்றுகள். நாகா என்பது உமிழ்வை உண்டாக்கும் காற்று; கூர்மா கண்களைத் திறப்பதற்காக; கிர்கலா பசிக்காக; தேவதத்தா அமிழ்தலைக்காக; தனஞ்சயா என்பது பெரிய சப்தமாக, இறந்த பிறகும் உடலில் இருக்கும். இவ்வாறு இந்த பத்து காற்றுகளின் தெளிவு பிராணாயாமத்தால் பெறப்படுகிறது. அடுத்ததாக, விஷ்வ, மகான், ப்ரஜ்ஞா, மனஸ், பிரம்மா, சிதி, ஸ்ம்ருதி, க்யாதி, சம்வித், ஈஸ்வரா, மதி—இவை புத்தியின் பெயர்களாகும். விஷ்வ என்பது பரபரப்பான நிலை; மகான் என்பது அளவில் மிகப்பெரியது; அறிவு கிடைக்கும் இடம், மனம் நினைக்கும் இடம், அதன் பரப்பும் பெருமையுமால் 'பிரம்மா' என அறிஞர்கள் அழைக்கின்றனர். சிதி என்பது அனுபவத்திற்காக அனைத்து செயல்களையும் சேர்ப்பது; ஸ்ம்ருதி என்பது நினைவில் வைப்பது; சம்வித் அனைத்தையும் அறியும் அறிவு. க்யாதி என்பது அறிவு முதலியவற்றால் பலவகையில் அறியப்படுவது; ஈஸ்வரா அனைத்தையும் அறிந்த அனைத்து தத்துவங்களின் அதிபதி. மதி என்பது யோசித்து ஆராயும் அறிவு; பொருளை அறியச் செய்வது புத்தி. இந்த புத்தியின் தெளிவும் பிராணாயாமத்தால் பெறப்படுகிறது; பிராணாயாமத்தால் அனைத்து குற்றங்களும் அடக்கப்படுகின்றன—இதுவே யமம். தாரணை, பிரத்யாஹாரா மூலம் பாவம் அழிக்கப்படுகிறது; புலனின்பங்களை விஷம் என்று எண்ணி, அதற்குரிய குணங்களைத் தியானிக்க வேண்டும். சமாதியினால் சிறந்த தவசிகள் ஞான வளர்ச்சியை அதிகரிக்க வேண்டும்; சரியான நிலையை அடைந்த பின், யோகத்தின் எட்டு அங்கங்களையும் முறையே பயிற்சி செய்ய வேண்டும். யோக சாதனைக்காக உரிய ஆசனங்களைப் பெற்ற பின், ஆத்ம ஞானி தவறான நேரத்தில் யோகத்தின் தரிசனத்தைப் பெறமாட்டார். அக்கினி அருகிலும், நீரில், உலர்ந்த இலைகளின் மேல், பூச்சிகள் நிறைந்த இடத்தில், சிதைந்த கோசாலை, சாலை சந்திப்பில், அல்லது சிதைவு நிலை கொண்ட இடங்களில்—களபரப்பான இடம், அச்சம் தரும் இடம், எறும்புக் குவியல், தூய்மை இல்லாத இடம், தீயவர்கள் நிறைந்த இடம், கொசு முதலியவை நிறைந்த இடம்—இவற்றில் யோகப் பயிற்சி செய்யக் கூடாது. உடல் வலி அல்லது மனக் குழப்பம் உள்ள இடத்திலும் செய்யக்கூடாது; ஆனால், மலைக்குகை போன்ற நன்கு மறைந்த, புனிதமான, இனிமையான இடத்தில் யோகத்தைச் செய்ய வேண்டும்.