லிங்கபுராணம்

புலஸ்த்யர் உமக்கு கூறிய அனைத்தும் நிச்சயமாக நிகழும், எனவே அந்த புலஸ்த்யரும் ஞானியுமான வசிஷ்டரும்—இவர்கள் இருவரின் அருளால், பராசரர் வைஷ்ணவ புராணத்தை, ஆறு வகை அறிவுகளின் தொகுப்பாக, எல்லா அர்த்தங்களையும் கொண்டு, அருளினார். இந்த புராணம் ஆறு ஆயிரம் சொல்லடங்கியது; வேதங்களின் அர்த்தத்துடன் இணைந்தது; புராணங்களில் நான்காவதாக, மற்ற அனைத்திலும் பிரகாசிக்கிறது. இவ்வாறு வசிஷ்டர்களின் வரலாறும், சக்தியின் மகன் பராசரரின் மாட்சியும் நான் உமக்கு சுருக்கமாக விவரித்தேன், முனிவர்களில் சிறந்தவரே. அப்போது, ரோமஹர்ஷணா, வம்சங்களைக் கற்றவர்களில் சிறந்தவரே, இப்போது சூரிய-சோம வம்சங்களை எங்களுக்குச் சுருக்கமாகக் கூற வேண்டும். அதிதி, கசியபரால் ஆதித்யனாகிய புதல்வனை பெற்றார். அந்த ஆதித்யனுக்கு மூன்று மனைவிகள் இருந்தனர்; பின்னர் இன்னொரு மனைவியும் சேர்ந்தார். அவர்களின் பெயர்கள்: சஞ்ச்ஞா, ராஜ்ஞி, பிரபா, மற்றும் சாயா. இவர்கள் பெற்ற பிள்ளைகளை நான் கூறுகிறேன். த்வஷ்ட்ருவின் மகளான சஞ்ச்ஞா, சூரியனுக்கு மனுவை—மகா சிறந்தவனை—பெற்றாள். அவளே யமனையும், யமுனையையும், மற்றும் ரேவதியையும் பெற்றாள். பிரபா, ஆதித்யனால், பிரபாதனை பெற்றாள். சஞ்ச்ஞா, தன் பதவியில் சாயாவை நியமித்தாள். பின்னர் சாயா, பாஸ்கரனால் சாவர்ணியை பெற்றாள், முனிவர்களே. அதன் பின்னர், அவள் வரிசையாக சனியை, தபதியை, விஷ்டியை பெற்றாள். அப்போது சாயா, தன் பிள்ளைகளுக்கு மனுவை விட அதிக பாசம் காட்டினாள். முன்பு மனு அதை கவனிக்கவில்லை; ஆனால் யமன், கோபத்தில் ஆட்கொண்டான். அவன் கோபத்தில், தனது வலது காலால் சாயாவை அடித்தான். அப்படி அடிக்கப் பட்ட சாயா துயருற்றாள். அப்போது சாயாவின் சாபத்தால், யமனின் ஒரு கால் புண்ணாகி, பிண்ணும் இரத்தமும் நிரம்பி, புழுக்கள் குழுமும் நிலையில் ஆனது. பின்னர் யமன், கோகர்ணத்திற்கு சென்று, உண்ணாமலிருந்து காற்றை மட்டுமே உண்டு, பத்தாயிரக்கணக்கான ஆண்டுகள் மகாதேவனை வழிபட்டான். பவனின் அருளால், அவன் உலகங்களின் காவலனாகவும், பித்ருக்களின் அதிபதியாகவும், சாபத்திலிருந்து விடுதலையும் பெற்றான். இது தேவாதி தேவனான, திரிசூலம் ஏந்தும் இறைவனின் சக்தியால் கிடைத்தது. முன்பு, பானுவின் நிர்பராத பத்தினி, அவரது தீவிரமான ஒளியைக் காத்துக்கொள்ள முடியவில்லை. அதனால், த்வஷ்ட்ருவின் மகள், தன் உடலில் இருந்து சாயாவை உருவாக்கினாள். பின்னர், குதிரை வடிவம் எடுத்துச் சஞ்ச்ஞா, தவம் செய்தாள். காலமும் முயற்சியும் அறிந்த சாயையின் கணவர் சூரியன், குதிரை வடிவம் எடுத்து வடைவா என அழைக்கப்படும் சாயையை அணுகினார். அப்போது த்வஷ்ட்ருவின் மகளான வடைவா, சூரியனால், அசுவினிகள் என அழைக்கப்படும் தெய்விக வைத்தியர்களை பெற்றாள். பின்னர், சூரியன், மகாத்மாவான சஞ்ச்ஞாவின் தந்தையால், விஷ்ணுவின் கொடிய சக்கரமான சுடர்சனத்தின் மூலமாக ஆனார்; அது சூரிய மண்டலத்திலிருந்து தோன்றியது. பாக்கியசாலியான த்வஷ்ட்ரு, ருத்ரனின் அருளால், அந்த சுடர்சன ஆயுதத்தை உருவாக்கினார். பாக்கியசாலியான கிருஷ்ணர், அந்த அழிவின் அக்கினியை ஒத்த சக்கரத்தை பெற்றார். முன்னர் மனுவின் முதல் புதல்வர்கள் ஒன்பது பேர்; அவர்கள் அனைவரும் மனுவிற்கு சமமானவர்கள். இக்ஷ்வாகு, நபாக, த்ருஷ்ணு, சர்யாதி, ஞானியுமான நரிஷ்யந்த, நபாக, அரிஷ்ட, கரூஷ, ப்ருஷத்ர—இவர்கள் ஒன்பது பேர் மனுவின் புதல்வர்கள். இவர்களில் மூத்தவளும் சிறந்தவளும் இலா; அவள் ஒருகாலத்தில் ஆண்மையைப் பெற்றாள். மித்ரா, வருணரின் அருளால், இலா, சுத்யும்னன் என்ற ஆணாக பிரசித்திபெற்றாள், முனிவர்களில் சிறந்தவரே. பின்னர், ஒரு காடில் சென்றபோது, சிவனின் கட்டளையால், சுத்யும்னன், சந்திர வம்சம் விரிவதற்காக, மீண்டும் பெண்ணாக ஆனாள். இக்ஷ்வாகுவின் அச்வமேத யாகத்தால், இலா, கிம்புருஷனாக ஆனாள்; அந்த நிலையில், அவள் சுத்யும்னன் என்றும் அழைக்கப்படுகிறாள். ஒரு மாதம் வீரமான ஆணாகவும், மற்றொரு மாதம் பெண்ணாகவும் இருந்தாள். இலா, சோமனின் மகன் புதனின் இல்லத்தில் வாழ்ந்தாள். புதனை அணுகி, அவளுக்கு புதனுடன் சங்கமம் ஏற்பட்டது; அந்த புதனுக்கு இலாவால், ஐலன் என அழைக்கப்படும் புரூரவசு பிறந்தான். புரூரவசு, ஞானியுமானவன், சிவ பக்தன், சந்திர வம்சத்தில் முதன்மை பெற்றவன், வலிமை மிக்கவன். முனிவர்களே, இக்ஷ்வாகுவின் வம்ச விரிவை நான் பின்னர் கூறுவேன். அந்த சுத்யும்னனுக்கு மூன்று மகன்கள்: உத்கலன், கயா, வினதாஷ்வன். உத்கலனுக்கு உத்கல தேசம்; வினதாஷ்வனுக்கு மேற்கு நிலம்; கயாவுக்கு கயா எனும் அழகிய நகரம் இருந்தது. அந்த நகரத்தில் தெய்வங்களின் சபை என்றும், பித்ருக்களின் நிலையான வாசமும் உள்ளது. இக்ஷ்வாகுவின் மூத்த வாரிசு நடுநிலத்தை பெற்றான். சுத்யும்னனுக்கு மகள் இல்லாததால், அவன் பாக்யம் பெறவில்லை; ஆனால் வசிஷ்டரின் வார்த்தையால், அந்த மாட்சியுள்ளவன் பிரதிஷ்டானத்தில் வாழ்ந்தான். பிரதிஷ்டா, தர்மமிக்க அரசன் சுத்யும்னனின் ஆட்சி நிலம். அந்த ராஜ்யத்தைப் பெற்றவுடன், அவன் புரூரவசுக்கு அளித்தான்; புரூரவசு பெரிதும் புகழடைந்தான். மாநவேயனாகிய அந்த பிரபலம், பெண் ஆண் இருவரின் இலக்கணங்களும் உடையவன், இக்ஷ்வாகுவுக்குப் பிறந்த வீரமான, உத்தமமான புதல்வன் விகுக்ஷி. அவன் நூறு மக்களில் மூத்தவன்; அவனது மக்களாக பதினைந்து பேர் இருந்தனர்; அவர்களில் மூத்தவன் ககுத்ஸ்தன்; ககுத்ஸ்தனிடமிருந்து சுயோதனன் பிறந்தான். பிறகு முனிவர்களில் சிறந்தவன் ப்ரிது; அதுபோல் அரசன் விஷ்வகன்; விஷ்வகனுக்கு ஞானியுமான அர்த்ரகன்; அவனுக்கு யுவநாஷ்வன் பிறந்தான். பிரகாசமான சாபஸ்தி அடுத்து, பின்னர் வம்ஸகன் பிறந்தான்; அவனால் சாபஸ்திகள் கவுட தேசத்தில் நிறுவப்பட்டனர், முனிவர்களில் சிறந்தவர்களே. வம்ஸனிடமிருந்து பிருஹதாஷ்வன்; அவனுக்கு குவலாஷ்வன்; பலமிக்க துந்துவை அழித்ததால், அவன் துந்துமாரன் என்ற பெயர் பெற்றான். துந்துமாரனுக்கு மூன்று மகன்கள், மூன்று உலகிலும் புகழ்பெற்றவர்: த்ரிடாஷ்வன், சண்டாஷ்வன், மற்றும் கபிலாஷ்வன்—இவர்கள் நினைவில் வைக்கப்படுகிறார்கள்.