லிங்கபுராணம்

அந்த ஒரே முதன்மை வடிவத்தின் அதிசயமான பரிணாமங்களை, அதன் உண்மையான தன்மையில், யாராலும் முழுமையாக விவரிக்க இயலாது. விண்மீன்கள் மற்றும் பிரகாசிக்கும் கிரகங்களின் வருகையும் போக்கையும் ஒருவர் தம் கண்கள், பாரம்பரியம், ஊகமுறை, நேரடி அனுபவம், மற்றும் பகுத்தறிவு ஆகியவற்றின் மூலம் அறிந்து கொள்ளலாம். இந்த உலகில், கண்கள், வேதங்கள், நீர், எழுத்து, கணக்கீடு – இந்த ஐந்து காரணங்களும், விண்மீன்களின் அளவை தீர்மானிக்கப் பயன்படுகின்றன. இப்போது, விஷ்ணுவின் அருளால், ஞானிகளில் முதன்மையானவன் துருவன், எவ்வாறு கிரகங்களில் தூணாக உயர்ந்தான் என்பதை நான் சொல்கிறேன். இந்த விஷயத்தில், வேதங்களில் வல்லவர் மார்கண்டேயர், ஒருமுறை என்னிடம் கேட்டார்; அவர் கேட்க ஆவலுடன் இருந்தார். அப்போது, உத்தானபாதன் எனும் சகல அரசர்களுக்கும் தலைவனாக, ஒளிவீசும் ஆற்றலுடன், ஆயுதங்களை ஏந்துவோரில் சிறந்தவராக, பூமியை ஆளினார். அவருக்கு இரண்டு மனைவிகள் – சுனீதி மற்றும் சுருசி – இருந்தனர். மூத்தவளான சுனீதியிலிருந்து, பேர்பெற்ற மகன் ஒருவன் பிறந்தான். அவன் துருவன் என அழைக்கப்பட்டான்; மிகுந்த ஞானம் கொண்டவன், தன் குலத்தின் விளக்காக இருந்தான். ஏழு வயது நிரம்பியபோதும், ஒருநாள் தந்தையின் மடியில் அமர்ந்தான். அப்போது, சுருசி அவனைப் புறக்கணித்து, தன் சொந்த மகனை அன்புடன் மடியில் அமர்த்தி, அவனது அழகுக்காக மரியாதை செய்தாள். தந்தையின் மடியில் அமர முடியாத துருவன், தன் மனம் துக்கத்தால் நிரம்பி, தாயை அணுகி மீண்டும் மீண்டும் அழத் தொடங்கினான். தன் மகன் அழுவதைக் கண்ட சுனீதி, மிகுந்த துயரத்தில் மூழ்கி, அவனிடம் பேசினாள். சுருசிக்கும் அப்படியே ஒரு மகன் இருந்தான். “நீ என் பாக்கியமற்ற மகனாக பிறந்தாய்; உன் மகனும் அதுபோலவே பாக்கியமற்றவன். ஏன் நீ இவ்வளவு துக்கப்படுகிறாய்? ஏன் மீண்டும் மீண்டும் அழுகிறாய்? உன் மனம் துன்பத்தில் மூழ்கினால், அது என் துயரத்தை மேலும் அதிகப்படுத்தும். துருவா! நீயே உன் முயற்சியால் உன் உரிமையான இடத்தை அடைய வேண்டும்” என்று தாயார் கூறினாள். தாயின் இந்த வார்த்தைகளை கேட்ட துருவன், பின்னர் காட்டிற்குப் புறப்பட்டான். அங்கே விஸ்வாமித்திரரைப் பார்த்து, மரியாதையுடன் வணங்கினான். கைகூப்பி பணிவோடு, “பெரியவரே! எல்லாவற்றிலும் உயர்ந்த இடத்தை எப்படி அடையலாம் என்பதை எனக்குச் சொல்லுங்கள்” என்று கேட்டான். “ஒருநாள் நான் என் தந்தையின் மடியில் அமர்ந்திருந்தேன். அப்போது என் தாய் சுருசி என்னைத் தள்ளி வைத்தாள்; என் தந்தை ராஜா எதுவும் சொல்லவில்லை. இதனால் பயந்து, நான் என் தாயிடம் சென்றேன். என் தாயார் சுனீதி, ‘மிகவும் துக்கப்படாதே’ என்று சொன்னார். ‘உன் முயற்சியால், உன் உயர்ந்த இடத்தை நீயே அடைய வேண்டும்’ என்று அவர் கூறினார். அந்த வார்த்தைகளை கேட்ட பிறகு, உங்களைக் காண இக்காட்டிற்கு வந்துள்ளேன். இன்று உங்களைப் பார்த்தேன்; உங்கள் அருளால் நான் ஒரு அதிசயமான உயர்ந்த இடத்தை அடைவேன்” என்று துருவன் கூறினான். அப்போது அந்த மாபெரும் முனிவர், சிரித்தபடி, “இளவரசே, கேள்! நீ அந்த உயர்ந்த இடத்தை அடைவாய்” என்று கூறினார். “உலகங்களின் ஆண்டன், துயரங்களை நீக்குபவன், மகாதேவனின் வலது பக்கத்திலிருந்து தோன்றிய கேசவனை வழிபடு. பாவங்களை அழிக்கும், ஆசைகளை வழங்கும், தூய்மை மிகுந்த, பரிசுத்தமான, குற்றமற்ற, உயர்ந்த மந்திரத்தை எப்போதும் உச்சரித்து, ப்ரணவத்துடன் இணைத்து ‘வாஸுதேவாய நம:’ என்று கூறு. இந்த மந்திரத்தை மனம் கட்டுப்படுத்தி சொல்.” “நித்திய விஷ்ணுவை தியானித்து, ஜபம் செய்து, யாகம் செய்து, ஏவல் செய்து, அப்படியே செய்” என்று முனிவர் உபதேசித்தார். துருவன் முனிவருக்கு வணங்கி, கிழக்கு நோக்கி, மனதில் மகிழ்ச்சி கொண்டு, வேர்கள், பழங்கள், கிழங்குகள் மட்டும் உண்டு, ஓயாமல் ஒரு வருடம் அந்த மந்திரத்தை உச்சரித்தான். பகலும் இரவும் அந்த மந்திரத்தை இடையறாது, மீண்டும் மீண்டும் உச்சரிக்க, பயங்கரமான பிசாசுகள், அரக்கர்கள், சிங்கம் போன்ற பெரிய விலங்குகள் அவனை அச்சுறுத்த வந்தன. அந்த பயங்கரமானவர்கள் அவன் மனதை குழப்ப நினைத்தும், துருவன் ‘வாஸுதேவா’ என உச்சரித்தபோது, அவன் மனம் சலிக்கவில்லை. அப்போது, அவன் தாய் சுனீதி, பிசாசியாக வடிவம் எடுத்து, துக்கத்தில் மூழ்கி, “நீ எனக்கு ஒரே மகன்; ஏன் இவ்வளவு துன்பம் அனுபவிக்கிறாய்? உன் துணையற்ற தாயை விட்டு விட்டு, ஏன் தவம் செய்கிறாய்?” என்று அழுதாள். அவள் இப்படிச் சொன்னபோதும், அந்த பெரிய தவசி, அவளை நோக்காமல், ஆனந்தமாக ஹரியின் நாமத்தைத் தொடர்ந்து உச்சரித்தான். அந்த இடத்தில் உள்ள அனைத்து தடைகளும் நீங்கின. பின்னர், கருணைமிகு விஷ்ணு, கருடன் மீது ஏறி, கருப்புக் கடலைப் போல் பிரகாசித்து, தேவர்களால் சூழப்பட்டு, பெரிய முனிவர்களால் புகழப்பட்டு, பகைவரை அழிப்பவனாக, துருவனுக்கு அருகில் வந்தார். அவரை வருவதைக் கண்ட துருவன், “இவர் யார்?” என்று ஆச்சரியப்பட்டு, கண்களால் அவரை விழுங்கும் போல் பார்த்தான்; ஹ்ருஷிகேசன், உலகத்தின் ஆண்டவரை நோக்கி பார்த்தான். அப்போது, துருவன் பிரகாசமாக, ‘வாஸுதேவா’ என்று உச்சரித்து நின்றான். கோவிந்தன், தன் சங்கின் நுனியால் துருவனின் முகத்தைத் தொட்டார். உடனே, துருவன் பரம ஞானம் பெற்றான்; பரம புருஷனை அடைந்து, உலகங்களின் ஆண்டன் ஹரியை கைகூப்பி புகழ்ந்தான். “தேவதாதா, சங்கம், சக்கரம், கேதாயுதம் ஏந்தும் ஆண்டவரே, உலகத்தின் ஆத்மா, வேத ரகசியங்களை அறிந்தவனே, நான் உமக்கு சரணாககிறேன், கேசவா! பெரிய முனிவர்கள் சனகரும் உம்மை அறிய முடியவில்லை; நான் எப்படித் தெரிந்துகொள்வேன்? உலகத்தின் ஆண்டவரே, உமக்கு வணக்கம்” என்று துருவன் இறைவனைப் போற்றி வணங்கினான். அப்போது விஷ்ணு சிரித்தபடி, “வா, துருவா! நிலையான இடத்தை அடைந்து, விண்மீன்களில் முதன்மையானவனாக மாறுவாய். அங்கே, உன் தாயுடன் சேர்ந்து, இந்த உயர்ந்த, நித்யமான, அழகான என் வாசஸ்தலத்தை அடைவாய்” என்று அருளினார்.