லிங்கபுராணம்

முன்னதாக ரோமஹர்ஷணர் கூறியவற்றை கேட்ட முனிவர்கள், இன்னும் ஒரு சந்தேகத்துடன், அவரை மீண்டும் கேள்வி கேட்டார்கள்: “சூதர், நீங்கள் ஏற்கனவே சில விஷயங்களை கூறினீர்கள். இப்போது, ஒளிவிளக்குகளின் (நட்சத்திரங்கள், சூரியன், சந்திரன்) பற்றிய தீர்மானங்களை விரிவாக விளக்குங்கள்.” முனிவர்களின் இந்தக் கேள்விகளை கேட்டதும், அமைதியுடன் ரோமஹர்ஷணர் அவர்கள், அவர்களது சந்தேகங்களைத் தீர்க்கும் உயர்ந்த உபதேசத்தை ஆரம்பித்தார். “சாந்தமான மனத்துடன் இருக்கும் பெரிய ஞானிகள் இந்த விஷயத்தில் என்ன கூறியிருக்கிறார்கள் என்பதை நான் விளக்குகிறேன். சூரியன், சந்திரன் ஆகியவற்றின் பயணத்தைப் பற்றியும், அவை தேவர்களின் வாசஸ்தலங்களில் எப்படி இருக்கின்றன என்பதையும், மேலும் மூன்று வகையான தீயின் (அக்னி) தோற்றம் பற்றியும் விரிவாக கூறுகிறேன். தெய்வீக, பொருளாதார மற்றும் பூமியிலுள்ள தீ, மற்றும் பூமியில் உள்ள அக்னி — இவை அனைத்தும், இரவின் முடிவில், வெளிப்படாத பிரம்மனில் இருந்து தோன்றின. அந்த அக்னி, இரவின் இருண்ட வெளியில் மறைந்திருந்தது; அந்த இருளில், உலகம் பெரும்பாலும் அழிந்திருந்தது, ஒரு நான்கில் மட்டும் மீதமிருந்தது. அப்போது, உலகத்தின் எல்லா காரியங்களையும் நிறைவேற்றும் சுயபிறந்த பிரபு, வெளிப்பட வேண்டும் என்ற ஆசையுடன், ஜொலிக்கும் பூச்சி போல அங்கு அலைந்தார். அதன் பிறகு, உலகின் ஆரம்பத்தில் அக்னியை உருவாக்கி, அதைப் பூமி மற்றும் நீரில் நிலைநிறுத்தி, பிரபு அதை ஒளிக்காக மூன்று வகையாக பிரித்தார். இந்த உலகத்தில் வீசும் காற்று, பூமியிலுள்ள அக்னி என்று அழைக்கப்படுகிறது; உலகின் ஆரம்பத்தில் சூரியனில் இருந்த தூய அக்னி, அக் அக்னி என்றும் நினைவில் கொள்ளப்படுகிறது. இவற்றில், மின்னல், நீரக்னி, தாமரை-பிறந்த அக்னி ஆகியவை உள்ளன; இப்போது அவற்றின் தன்மைகளை விளக்குகிறேன். மின்னல், ஜீரண, சூரிய, நீரக்னி—இவை மூன்று வகையான தீ. சூரியன், நீரை உறிஞ்சி, தனது கதிர்களால் ஜொலிக்கிறான்; தாமரையின் அக்னி நீரில் நிலைபெற்றிருக்கிறது, ஆனால் நீர் அக்னியை அணைக்க முடியாது. மனிதர்களின் வயிற்றில் அக்னி அணையாது; காற்றுடன் கூடிய ஜொலிக்கும் அந்த அக்னி, ஜீரண அக்னி எனப்படுகிறது, இது வெளிப்படும் ஒளி இல்லாமல் இருக்கிறது. சூரியன் தன் பாதம் மறைந்து, வெள்ளை, சுற்று, குளிர்ந்த வடிவில் தோன்றும் ஒளி, சூரிய ஒளி எனப்படுகிறது. இரவில், தீ சூரியனின் கோளத்தில் புகுந்து, தொலைவில் இருந்து ஜொலிக்கிறது; சூரியன் மறுபடியும் எழும்பும்போது, தீயின் வெப்பம் சூரியனில் புகுகிறது. பூமியிலுள்ள தீயின் பாதத்தால், அந்த தீ எரிகிறது; ஒளியும் வெப்பமும் ஆகிய இரு வடிவிலும், சூரிய மற்றும் பூமி அக்னிகள் ஜொலிக்கின்றன. அவை ஒருவருக்கொருவர் ஊடுருவி, பரஸ்பரம் ஊட்டுகின்றன; பூமியின் வடகோளத்தில் நீர், தெற்கோளத்தில் தீ உள்ளது. சூரியன் மீண்டும் மீண்டும் எழுந்து, மீண்டும் நீரில் புகுகிறது; ஆகவே, சூரியன் இரவும் பகலும் நீர்களில் புகுவதால், நீர்கள் தாமிர நிறமாகின்றன. சூரியன் மறையும்போது, நீர் பகலில் புகுகிறது; ஆகவே, இரவில் நீர் வெள்ளை மற்றும் ஜொலிப்பதாகத் தெரிகிறது. இந்த தொடர்ச்சியான செயல்களில், பூமியின் தெற்கு மற்றும் வடக்கு பகுதியில், சூரியன் எழும், மறையும், பகல், இரவு—இவை எல்லாவற்றிலும் நீர் எப்போதும் புகுகிறது. சூரியன், தனது கதிர்களால் நீரை உறிஞ்சி ஜொலிக்கிறான்; அவன் தெய்வீகமும் தூயதும், பூமி அக்னியுடன் கலந்துள்ளவனாகக் குறிப்பிடப்படுகிறான். அந்த தீ, ஆயிரம் பாதங்கள் கொண்டதாக, சுற்று பாத்திரம் போன்ற வடிவில் இருக்கிறது; அது எல்லா பக்கங்களிலும் ஆயிரம் கால்வாய்களில் நீரை இழுத்து கொள்கிறது. அந்த கால்வாய்கள், கடல், கிணறு, மேகம், நிலைநிற்றும் மற்றும் அசையும் நீர், கூளம், ஓடை போன்றவை. அந்த ஆயிரம் கதிர்கள் குளிர், மழை, வெப்பத்தை வெளியிடுகின்றன; அவற்றில் நானூறு கால்வாய்கள் வியப்பான வடிவில் மழையை பொழிகின்றன. அவை பாத்திரம், மாலைகள், கொடிகள், விழும் ஓடைகள் என்று அழைக்கப்படுகின்றன; மழை ஏற்படுத்தும் எல்லா கதிர்களும் 'அமிர்தம்' என்று பெயர் பெற்றுள்ளன. அவற்றில் மூன்றூறு கால்வாய்கள் பனியை கொண்டு செல்கின்றன; அவற்றில் நூல்கள், மேகங்கள், பொழிகள், இவை குளிர்ச்சியும் பனியும் ஏற்படுத்துகின்றன. இவை எல்லாம் 'சந்திரகதிர்கள்' என்று பெயர் பெற்றுள்ளன; மஞ்சள், வெள்ளை, திசைகள், உலகத்தை ஊட்டும் பசுக்கள் ஆகியவை. அந்த வெள்ளை கதிர்கள் மூன்றூறு, வெப்பத்தை உருவாக்குகின்றன; அவற்றால், சந்திரன் மனிதர்கள், முன்னோர்கள், தேவர்களை ஊட்டுகிறான். இங்கு, மூன்று வழிகளில், மனிதர்களுக்கு மூலிகைகள், முன்னோர்களுக்கு ஹோமம், எல்லா தேவர்களுக்கு அமிர்தம் அளிக்கிறான். வசந்தம் மற்றும் கோடையில், சந்திரன் மூன்றூறு கதிர்களால் எரிகிறான்; மழை மற்றும் சரத்காலத்தில், நானூறு கதிர்களால் பொழிகிறான். குளிர்காலம் மற்றும் பின்குளிர்காலத்தில், மூன்று முக்கிய கதிர்களை வெளியிடுகிறான்: இந்திரன், தாதா, பகா, பூஷா, மித்ரா, வருணா, ஆர்யமன். அம்ஷு, விவஸ்வான், த்வஷ்டா, பர்ஜன்யா, விஷ்ணு, வருணா (மாக மாதத்தில்), சூர்யன் (பால்குனி மாதத்தில்). சைத்ர மாதத்தில் அம்ஷு; வைசாகத்தில் தாதா (வெப்பத்தைக் கொடுப்பவர்); ஜ்யேஷ்டத்தில் இந்திரன்; ஆஷாடத்தில் ஆர்யமன் மற்றும் ரவி. விவஸ்வான் (ச்ராவணத்தில்); பகா (ப்ரௌஷ்டபதத்தில்); பர்ஜன்யா (ஆஷ்வயுஜத்தில்); த்வஷ்டா மற்றும் ரவி (கார்த்திகையில்). மித்ரா (மார்கசீர்ஷத்தில்); விஷ்ணு (பவுஷத்தில்); வருணாவின் சூரிய செயலில் ஐயாயிரம் கதிர்கள். பூஷா, அம்ஷு தேவன், ஆறாயிரம் கதிர்களால் ஜொலிக்கிறார்; தாதா ஏழாயிரம்; சதக்ரது எட்டாயிரம். விவஸ்வான் பத்து கதிர்களுடன் நகர்கிறார்; பகா பதினொன்று; மித்ரா ஏழு; த்வஷ்டா எட்டு. ஆர்யமன் பத்து; பர்ஜன்யா ஒன்பது; விஷ்ணு ஆறாயிரம் கதிர்களால் பூமியை வெப்பமாக்குகிறார். வசந்தத்தில் சூரியன் பிங்கு நிறம்; கோடையில் பொன்னிறத்தில் ஜொலிக்கிறார்; மழைக்காலத்தில் வெள்ளை; சரத்காலத்தில் வெளிர் நிறம். குளிர்காலத்தில் தாமிர நிறம்; பின்குளிர்காலத்தில் சிவப்பு. இவ்வாறு, சூரியனில் உருவாகும் நிறங்களை நான் விளக்கியிருக்கிறேன்.” இவ்வாறு, ரோமஹர்ஷணர் முனிவர்களின் அனைத்து சந்தேகங்களையும் தீர்த்து, சூரியன், சந்திரன், அக்னி ஆகியவற்றின் இயற்கை, பயணம், கதிர்கள், கால்வாய்கள், மற்றும் அவை உலகில் நிகழ்த்தும் பல்வேறு செயல்களை மிக விரிவாகவும், பக்தியுடனும் விளக்கினார்.