லிங்கபுராணம்

மகானுபாவனே, இப்போது நான் உமக்கு சூரியனின் இயக்கமும், நீரின் சுழற்சியும், மேகங்களின் உருவாக்கமும் பற்றிய அந்த பிரம்மாண்டமான வர்ணனையை விரிவாகக் கூறுகிறேன். மனத்தின் வடக்கு மலையில், பிரகாசமான சூரியன், அந்த ஆண்டவன், நூறு வட்டங்கள் மற்றும் அதற்கு மேலும் எண்பது வட்டங்களைச் சுற்றி பயணிக்கிறான். வடக்கு, தெற்கு அயனங்களில், சூரியன் செல்லும் வெளிப்பாதை, உள்பாதை ஆகியவை விவரிக்கப்படுகின்றன; அந்த சூரியன், தினமும் அவ்வட்டங்களிலேயே நகர்கிறான். ஒரு குயவன் சக்கரம் வேகமாக சுழலும் போல், சூரியனும் தன் தெற்கு பாதையில் மிக வேகமாக நகர்கிறான். ஆகவே, தெற்கு அயனத்தில், பன்னிரண்டு முகூர்த்த காலத்தில், அந்த பரந்த பூமியையே சூரியன் விரைவாகச் சுற்றிவருகிறான். பகலில், சூரியன் பதின்மூன்று அரை நட்சத்திரங்களைத் தாண்டி, அவ்வளவு முகூர்த்தங்களில் பயணிக்கிறான்; இரவில், பதினெட்டு நட்சத்திரங்களை அதேபோல் கடக்கிறான். ஆனால், குயவன் சக்கரத்தின் நடுவில் சும்மா சுழலும் போல், வடக்கு பாதையில் சூரியன் மெதுவாக நகர்கிறான். அந்த நீண்ட காலத்தில், ஆதித்யர்கள் மற்றும் முனிவர்கள் நிறுவிய சூரியனின் ரதம், பூமியின் சிறிது பகுதியையே மட்டும் கடக்கிறது. ஆயிரக்கதிர்கள் உடைய சூரியன், எல்லாவற்றையும் ஒளிரச் செய்கிறான்; அவனை முன்பும், பின்னும், கீழும், கந்தர்வர்கள், அப்சரஸ்கள், நாகர்களும், ராக்ஷஸர்களும் சூழ்ந்திருக்கிறார்கள். அவன் தன் கதிர்களை மீட்டுக்கொண்டு, உயர்ந்த பிராமி சபையில் புகுந்து, மறுநேரத்தில் முனிவர்களால் கைவிடப்பட்ட நீர்களுடன் இரவினை எதிர்கொள்கிறான். அவனை அணுகும் இரவினிலுள்ளவர்களை அழித்துவிட்டு, சூரியன் பிராமணர்களுடன் சேர்ந்து, வடக்கு பாதையின் பின் பாதியில் பதினெட்டு முகூர்த்தங்களை கடக்கிறான். இவ்வாறு பகல் உருவாகிறது; மெதுவாக நகரும் சூரியன் இரவில் பன்னிரண்டு அரை நட்சத்திரங்களை, பகலில் பதினெட்டு நட்சத்திரங்களை கடக்கிறான். பின்னர், சக்கரம் நாபியில் இன்னும் மெதுவாக சுழல்கிறது; அது போலவே, நடுவில் நிலைநிற்றும் அச்சு, களிமண்ணை சுழற்றுகிறது. பண்டைய வழிகளை அறிந்தவர்கள், ஒரு பகலும் ஒரு இரவும் முப்பது முகூர்த்தங்களால் ஆனவை என்று கூறுகிறார்கள்; அந்த வட்டங்கள் இரு முனைகளுக்கு இடையில் சுழல்கின்றன. குயவன் சக்கரத்தின் நாபி நடுவில் இருப்பது போல, கிரகங்களில் தலைவராக உத்தானபாதன் சுழல்கிறான். ஜோதிடத்தில் வல்ல முனிவர் குழு, அவனது மனமும் அவைகளுடன் சுழல்கிறது என்று கூறுகிறார்கள்; அவன் நிறுவிய நிலையில், சூரியன் தன் இடத்தை எடுத்துக் கொண்டிருக்கிறான். தன் கதிர்களால், அந்த தேவன், காற்றுடன் சேர்ந்து, எங்கும் இருந்த நீரைக் கையாண்டு மேலே இழுக்கிறான்; உத்தானபாதரின் அருளால், அவனது நிலை எப்போதும் நிலைத்திருக்கிறது. விஷ்ணுவின் உத்தானபாதனால், பிதாவுக்காகவும், சூரியன் நீரைக் கையாண்டு, பின்னர் அவை மெதுவாக சந்திரனிடம் செல்கின்றன. சந்திரனிலிருந்து, அவை தொடர்ச்சியாக மேகங்களுக்குச் சென்று, நீர்த்தாங்கிகள் காற்றால் அடிபட்டுத் தங்கள் நீரை விடுகின்றனர். அந்த நீரால் ஒளிரும் சூரியன், பூமியில் உயிரினங்களை உருவாக்குகிறான்; நீர் அழியாது, எப்போதும் சுழல்கிறது. அனைத்து உயிரினங்களின் நன்மைக்காக, இந்தச் சுழற்சியை சர்வன் நிறுவினார்: பூமி, வானம், பரலோகம், நீர், அன்னம், மற்றும் அமரத்துவம். நீர் உலகங்களுக்கும், உயிர்களுக்கும், எல்லாவற்றுக்கும் உயிராகும்; மேலும் என்ன கூற வேண்டும்? இந்த மொத்த பிரபஞ்சம், இயங்கும், இயங்காத அனைத்தும், நீரால் ஆனது. புனிதமான பரமசிவன் நீரின் அதிபதியாக நிலை கொண்டிருக்கிறார்; பகவான் பவனே நீரின் ஆண்டவனாக அறிவிக்கப்பட்டுள்ளார். இந்த உலகமெல்லாம் பவனின் சுரூபமே; இதில் என்ன ஆச்சரியம்? நாராயணனின் தெய்வீகம், ஹரியின் பெருமை, நீரால் நிறுவப்பட்டுள்ளது. விஷ்ணுவே உலகங்களின் ஆதாரம், நீரே அவனது ஆதாரம். எல்லா உயிருள்ள, உயிரில்லாத பொருள்களும் எரியும்போது, கோதுமை தானியங்களாக ஆனவை மேலே எழுகின்றன; காற்றால் அசைக்கப்பட்டு, அவை மேகங்களாக மாறுகின்றன. புகை, அகம், காற்று இவை ஒன்றாகும் போது, அதுவே மேகமாக அழைக்கப்படுகிறது. ஆயிரம் கண்கள் உடைய ஆண்டவன், அந்த மேகம், நீரை பொழிகிறது. யாகப்புகையிலிருந்து எழும் மேகங்கள் எப்போதும் த்விஜர்களுக்கு நன்மை தரும்; காட்டுத்தீ புகையிலிருந்து உருவாகும் மேகங்கள் காட்டுகளுக்கு நல்லவை. சடலத்திலிருந்து எழும் புகையிலிருந்து உருவாகும் மேகங்கள் தீமையைத் தரும்; மாயை யாகக்கறிகள் புகையிலிருந்து உருவாகும் மேகங்கள் உயிரினங்களின் அழிவிற்காகும். இவ்வாறு, புகையின் வேறுபாட்டால், உலகங்களின் நன்மை, தீமை தீர்மானிக்கப்படுகிறது; ஆகையால், மாயை புகையை மறைக்க வேண்டும். ஒரு த்விஜன் மாயை புகையை மறைக்காவிட்டால், உலக அழிவிற்கு காரணமாகிறான். ஓ தர்மசாலிகளே, நீர் தாங்கும் மேகங்கள், காற்றின் கட்டளையால், உலக நன்மைக்காக இங்கு ஆறு மாதங்கள் மழை பொழிகின்றன. இங்கு இடியென்றால் மூவகை: காற்றிலிருந்து, மின்னலிலிருந்து, தீயிலிருந்து. இவை மேகங்களின் மூவகை தோற்றங்கள். மேகங்கள் விழாததால் அவை "மேக" என அழைக்கப்படுகின்றன; மரக்கட்டைகளை ஏந்தும் மேகங்களின் சிறகுகள் பலவகை, அவை பிரம்மாவின் சொத்துகள் எனப்படும். நெய் மற்றும் மரக்கட்டையின் சங்கமத்திலிருந்து, தீயிலிருந்து புகை எழுகிறது; இரண்டாவது வகை பிரம்மாவின் மூச்சிலிருந்து எழுகிறது. பின்னர், இந்திரனால் வெட்டப்பட்ட மலைச்சிறகுகளால், மங்களகரமான தீமயமான மேகங்கள் தங்கள் இடத்திற்கு நகர்கின்றன. பிரம்மாவின் மூச்சிலிருந்து பிறந்த அனைத்தும், காற்றின் கிளைகளிலிருந்து பிறந்தவை, சிறகிலிருந்து பிறந்தவை, புஷ்கர முதலியவை, காலம் வந்ததும் மழை பொழிகின்றன. அமைதியானவை, சத்தமுள்ளவை, தூய்மை இல்லாதவை ஆகிய மேகங்கள் தத்தம் காரியங்களை முறையிலே செய்கின்றன; குளிர்ந்த காற்றுடன் கூடியவை, நீண்ட நாட்கள் குறைவான மழை பொழிகின்றன. அதுபோல, "ஜீவக" மேகங்கள் பலவீனமானவை, இடியில்லாதவை, பூமியிலிருந்து ஒரு குறோஷ தூரத்தில் தங்குகின்றன. அனைத்து மலை மேகங்கள் அரை குறோஷ தூரத்தில் இருக்கின்றன; மிகுந்த மழை தரும் மேகங்கள் தங்கள் சிறப்பால் ஒரு யோஜனை தூரத்தில் உள்ளன. பூமியின் மேற்பரப்பிலிருந்து, மின்னல் குணம் கொண்ட மேகங்கள் காணப்படுகின்றன; அவற்றின் மழை மூவகையாக விவரிக்கப்படுகிறது. சிறகிலிருந்தும், கல்பவிருக்ஷங்களிலிருந்தும் பிறந்த அனைத்து மேகங்களும் மலைகளில் சிறந்தவை; கல்பத்தின் இறுதியில், அவை இரவில் மழை பொழிந்து, சரத்காலத்தை அழிக்கின்றன. இவ்வாறு, சூரியன், மேகங்கள், நீர், உலகம் ஆகியவை எவ்வாறு இயங்குகின்றன என்பதை முனிவர்கள் அறிவுரைபோல் உமக்கு கூறினேன்.