லிங்கபுராணம்

முனிவர்களில் சிறந்தவரே, சாகத் தீவிலும் ஏழு பர்வதங்கள் உள்ளன; அவற்றின் பெயர்களை கேளுங்கள்: உதய, ரைவத, ஷ்யாமகா. அம்பிகையிடம் சொந்தமான அழகிய ராஜதப் பர்வதம் அங்கு பிரகாசமாக உள்ளது. அம்பிகேயாவைத் தாண்டி, எல்லா மூலிகைகளாலும் நிறைந்த இனிமையான ஒரு மலை உள்ளது. அதுபோலவே, கேசரி எனப்படும் ஒரு மலை இருக்கிறது; அந்த மலையிலிருந்து தான் காற்று எழுகிறது. புஷ்கரத் தீவில், ஒரு பெரிய கல்லால் ஆன, பிரகாசமாகத் திகழும் ஒரே ஒரு மலை உள்ளது. அந்த மலை, பலவிதமான ரத்தினங்களாலும் உயர்ந்த கல்லாற்பட்ட கூம்புகளாலும் ஆனது. தீவின் கிழக்கு பாதியில், அதிசயமான உச்சியுடன் அந்த மலை எழுந்து நிற்கிறது. அது ஐம்பதாயிரம் யோஜன உயரமும், முப்பத்திநான்காயிரம் யோஜன ஆழமும் கொண்டது. தீவின் பாதியைச் சுற்றி, கரையில் அருகில், புதிதாக உதித்த தேய்பிறை போல பிரகாசமாக மானஸோத்தர மலை நிற்கிறது. அது ஐம்பதாயிரம் யோஜன உயரமும், அதே அளவு அகலமும், சுற்றிலும் வட்ட வடிவமும் கொண்டது. தீவின் மேற்கு பாதியில், மானஸா எனப்படும் பூமியைத் தாங்கும் மலை தனித்து நிற்கிறது; அதன் அமைப்பால் அது இரண்டாகப் பிரிக்கப்பட்டுள்ளது. அந்த தீவில், ராஜத மற்றும் மானஸ்யா எனப்படும் இரண்டு புனிதமான பகுதிகள் அந்த மலையின் சுற்றிலும் நினைவுகூரப்படுகின்றன. மானஸாவிற்கு வெளியே மகாவீதா எனப்படும் பகுதி உள்ளது; உள்ளே தாதகீகண்டம் என்று அழைக்கப்படும் பகுதி அமைந்துள்ளது. அந்த தாமரைத் தீவு, எல்லா பக்கங்களிலும் இனிப்பான நீரும் தயிரும் நிறைந்த பெரும் கடலால் சூழப்பட்டுள்ளது; அது புஷ்கரத் தீவின் பரப்பளவிற்கு சமமானது. பரப்பளவு மற்றும் சுற்றளவில் புஷ்கரமும் அதற்கு சமம். இப்படிப்பட்ட ஏழு தீவுகளும், ஒவ்வொன்றும் ஏழு கடல்களால் சூழப்பட்டுள்ளது. ஒவ்வொரு தீவுக்குப் பிறகு வரும் கடல் ஏழாவது; இவ்வாறு தீவுகளும் கடல்களும் ஒன்றுக்குப் பின் ஒன்றாக விரிவடைகின்றன என்பதை அறிய வேண்டும். புஷ்கரத்திற்குப் பின்பு, எல்லாவற்றையும் சுற்றி உள்ள பெரும் இனிப்பான நீர்கடல் உள்ளது. அதைத் தாண்டி, அதைவிட இரட்டிப்பாக பெரிய, ஒரே கல்லாகத் தோன்றும் பொன்னிறமான பரப்பும் உள்ளது; அங்கு உலகங்கள் நிறுவப்பட்டுள்ளன. அதற்குப் பின்பு, எல்லையின் சுற்று வரம்பை குறிக்கும், ஒளியும் இருளும் கலந்துள்ள லோகாலோக மலையும் உள்ளது. அந்தக் காணக்கூடிய, காணமுடியாத மலையின் எல்லை வரைதான் இந்த பூமி விரிந்துள்ளது. அதன் உயரம் பத்தாயிரம் யோஜனங்கள் எனக் கூறப்படுகிறது. அந்த லோகாலோகப் பர்வதத்தின் அகலமும் அதே அளவு. அதன் அருகிலுள்ள பாதியில் சூரியனின் கதிர்கள் செல்கின்றன. ஆனால் அதன் அப்பால் நிலையான இருள் உள்ளது; அதனால் அதற்கு லோகாலோகா என்று பெயர். இவ்வாறு பூமி உலகின் பரப்பு சுருக்கமாக விவரிக்கப்பட்டது. சூரியனிலிருந்து பூமி, சுவர்க்கம், துருவ நட்சத்திரம் வரை, ஆவஹ முதலான ஏழு காற்று வளையங்கள் நிறுவப்பட்டுள்ளன: அவை ஆவஹ, ப்ரவஹ, அனுவஹ, ஸம்வஹ, விவஹ, அதற்குமேல் பராவஹ, ஏழாவது பரிவஹ. இப்படியே, மேகங்கள், சூரியன், சந்திரன், நட்சத்திரக் கூட்டங்கள், கிரகங்கள், ஏழு முனிவர்கள், துருவ நட்சத்திரம் ஆகியவை எல்லாம் பூமி மேற்பரப்பிலிருந்து பதினைந்து யோஜனங்கள் மேலே துருவ நட்சத்திரம் வரை ஒழுங்காக அமைந்துள்ளன. பூமி மேற்பரப்பிலிருந்து சூரிய கோள வரை நூறு ஆயிரம் யோஜனங்கள்; அதற்குமேல் சூரியனின் ரதம் பதினாறு ஆயிரம் யோஜனங்கள் உயரத்தில் உள்ளது. பூமிக்கு மேல், மேரு எண்பத்திநான்கு ஆயிரம் யோஜனங்கள் உயரம் கொண்டது. துருவ நட்சத்திரத்திலிருந்து பத்து மில்லியன் யோஜனங்கள் உயரத்தில் மகர்லோகா உள்ளது. மகர்லோகாவிலிருந்து ஜனலோகா இரு கோடி யோஜனங்கள் தொலைவில்; ஜனலோகாவிலிருந்து தபோலோகா நான்கு கோடி யோஜனங்கள் தொலைவில் உள்ளது. ப்ரஜாபதி உலகத்திலிருந்து பிரஹ்மலோகா ஆறு கோடி யோஜனங்கள் பரப்பில் விரிந்துள்ளது. இவ்வாறு இந்த பிரம்மாண்டத்திற்குள் ஏழு புண்ணிய உலகங்கள் உள்ளன. அதற்கு கீழே ஏழு கீழ் உலகங்களும், கோடிக்கணக்கான நரகங்களும் உள்ளன; அவை மாயா வரை இருபத்தி எட்டு பயங்கரமானவை. பாவம் செய்தவர்கள் தங்கள் கர்மப்படி அங்கு துன்புறப்படுகிறார்கள்; அவீசி, ரௌரவ முதலான நரகங்கள் அவற்றில் உள்ளன. ஒவ்வொன்றிலும் ஐந்து சிறப்பு நரகங்கள் உள்ளன என்று சொல்லப்படுகிறது. பிரம்மாண்டத்தின் தொடக்கத்தில் அதன் உறைகள் பற்றியும் நான் கூறினேன். ஹிரண்யகர்பனின் சிருஷ்டி என்பது, அதன் பரபரப்பால், ஆயிரக்கணக்கான எண்ணற்ற கோடி பிரம்மாண்டங்களாக இருக்கிறது என்று அறிய வேண்டும். காரணம், ஆதிமூலம் எல்லா இடங்களிலும் — மேலும் கீழும் — பரவி உள்ளது; அந்த எல்லா பிரம்மாண்டங்களுக்குள்ளும் பதினான்கு உலகங்கள் உள்ளன. முனிவர்களில் சிறந்தவரே, ஒவ்வொரு பிரம்மாண்டத்திற்கும் காரணம் மகேஸ்வரன்; அந்த உட்புறம், வெளிப்புறம், உறைகளிலும் அவர் இருக்கிறார். இருளின் முடிவிலும், இருளுக்கு அப்பாலும், அஷ்டமூர்த்தி நிலை கொண்டவர் நிறுவப்பட்டிருக்கிறார்; இதுவே மகேசனின் ஆத்மா, ஞானிகள் போற்றும் மகாதேவன். உடலற்றவரே முழு பரபரப்பின் உடலாக இருக்கிறார்; இந்த அஷ்டமூர்த்தி சர்வன், சிவன், க்ருஹஸ்தன். தெய்வீகமான ப்ரகிருதி அவருடைய மனைவி; மகதாதி ப்ரஜைகள்; உடலோடு தன்னை அடையாளப்படுத்திக் கொள்பவர்கள் மாடும் சேவகரும். அந்த பரமபதியார் ஆரம்பமும் முடிவும் இல்லாதவர், அளவற்றவர்; ப்ரதானம் முதலான ஏழு, ப்ரதான ரூபம், பதினாறு அவயவங்களைக் கொண்ட மகேஸ்வரன், அஷ்டமூர்த்தி — அவரே ஒருவரே. அவரது கட்டளையால், பூமியும், மலைகளும், மேகங்களும், கடல்களும், பிரபைமிக்க நட்சத்திரக் கூட்டமும், இந்திரன் தலைமையிலான தேவர்கள், தேவர்களும், அசுரர்களும், நிலையானவை, அசையும் அனைத்தும் நிலைபெற்றுள்ளன. யக்ஷனில் எந்த அடையாளமும் இல்லாததை, ஆண்டவரை இந்திரனுடன் பார்த்த போது, அவர்கள் "இதுவென்ன?" என்று ஆச்சரியப்பட்டனர். நிச்சயமாக அந்த யக்ஷனை அணுகிய போது, அக்கினி முதலான தேவர்கள் தங்கள் சக்திகளை இழந்தும், இன்னும் அதிகமாக தளர்ந்தார்கள். அந்த யக்ஷனின் முன்னிலையில், அக்கினி ஒரு புல் கம்பியைக்கூட எரிக்க முடியவில்லை; அந்த புல் கம்பியை காற்றும் அசைக்க முடியவில்லை; இந்திரன் தலைமையிலான எந்த தேவரும் தங்கள் சக்தியை வெளிப்படுத்த முடியவில்லை. இவ்வாறு, இந்த பிரம்மாண்டத்தின் அமைப்பும், அதில் மகேஸ்வரனின் உயர்ந்த தன்மையும், உலகங்களின் வரிசையும், எல்லாவற்றையும் அருளுடன் விவரித்தேன்.