லிங்கபுராணம்

இந்த உலகத்தின் உயர்ந்த பகுதிகளில், அழகிய சங்கு போன்ற ஒளிவீசும் சிகரங்கள் கொண்ட இடத்தில், இந்திரனும் பிற தேவர்களும் பரமசிவனைப் பக்தியுடன் வழிபடுகின்றனர். அங்கு குபேரன், மகா ஆத்துமாவான யக்ஷர்களின் ராஜா, பத்து மில்லியன் யக்ஷர்களும், பிற பெரிய ஆத்துமாக்களும் வாழும் கைலாசம் உள்ளது. அந்த இடத்தில் பகவான சிவபெருமான், தேவர்களின் தலைவன், தனது பெரும் ஆலயத்தில், சோமனுடன் மற்றும் தனது சேவகர்களுடன் எப்போதும் இருப்பார். அங்கு மண்டாகினி என்ற நதியும் உள்ளது; இதை நளினி என்றும் அழைப்பர். இந்த நதி பொன்னாலும் மணிகளாலும் ஆன படிக்கட்டுகள் கொண்டது; குபேரனின் பிரமாண்ட சிகரத்தின் மீது பாயும். அந்த நதியில் தங்கத்தால் ஆன தாமரைகள், மணம் வீசும், சிருஷ்டியின் அழகு நிறைந்த நீல வைடூரிய இலைகள், வண்ணமயமான பெரிய தாமரைகள் அனைத்தும் அலங்காரம் செய்துள்ளன. மேலும், குமுத மலர்களும், பெரிய தாமரைகளும் கூட்டமாக மலர்ந்துள்ளன; யக்ஷர்கள், கந்தர்வர்கள், விண்ணக பெண்கள், அப்சராசிகள் இவற்றை சேவை செய்கின்றனர். பரிசுத்தமான, அழகான இந்த மண்டாகினி நதியின் நீர், தேவர்கள், அசுரர்கள், கந்தர்வர்கள், யக்ஷர்கள், ராக்ஷஸ்கள், கின்னரர்கள் ஆகியோரால் தொடப்படுகிறது. அதன் வடகரையில், பவனின் (சிவனின்) புனித ஆலயம் வைடூரியம் போன்ற மணிகளால் அலங்கரிக்கப்பட்டு, அழிவற்ற சங்கரன் அங்கு தங்கி இருக்கிறார். பொன்னால் ஆன நந்தா நதியின் கிழக்கு மற்றும் தெற்கு கரையில், ஆயிரக்கணக்கான த்விஜர்கள் வாழும், விலங்குகள், பறவைகள் நிறைந்த ஒரு வனம் உள்ளது. மேற்குக் கரையில், சற்று தெற்கே சாய்ந்த பகுதியில், தனது சேவகர் கூட்டத்துடன் மற்றும் அம்பாளுடன், மலை போன்ற இல்லத்தில் சிவபெருமான் விளையாடுகிறார். அங்கே ருத்ரபுரி என்று அழைக்கப்படும் நகரம் உள்ளது; பல்வேறு அரண்மனைகளால் நிரம்பியுள்ளது. அங்கும், நூறு மடங்கு தன்னைப் பெருக்கிக்கொண்டு, அம்பாளுடன் விளையாடுகிறார். அங்கு அவர் சேவகர் கூட்டத்துடனும், அம்பாளுடனும் விளையாடும் அந்த இடம் சிவனின் இல்லம் என அழைக்கப்படுகிறது. இத்தகைய சர்வனின் ஆலயங்கள் நூற்றுக்கணக்கானவை, ஆயிரக்கணக்கானவை. ஒவ்வொரு தீவிலும், மலைகளிலும், காடுகளிலும், நதிக்கரைகளிலும், ஏரிகளிலும், நீர்சேர்க்கை இடங்களிலும் இத்தகைய ஆலயங்கள் உள்ளன. அங்கே பல நதிகள் உள்ளன; எப்போதும் நீரால் நிரம்பிய, புனிதமானவை; ஏரிகளில் இருந்து பிறக்கும் இவை எண்ணிக்கையற்றவை. அவை கிழக்கை நோக்கியும், தெற்கே வாயில்களும், வடக்கில் தோன்றியும், மேற்கில் மூலங்களும் கொண்டதாகவும், வருடம் தோறும் குறிப்பிடப்படுகின்றன. ஆகாயத்தின் பெரும் சமுத்திரம் சோமா என அழைக்கப்படுகிறது; அது எல்லா உயிர்களின் ஆதாரம், தேவர்களுக்கு அமரத்துவத்தின் மூலமாம். அதிலிருந்து புனிதமான ஒரு நதி பாய்கிறது; அதன் நீர் தூய்மை வாய்ந்தது, ஆகாயத்தில் பாயும், ஏழாவது நதி, காற்றின் பாதையில் செல்லும், அமரத்துவ நீர் கொண்டது. அது ஒளிகளின் வழியைப் பின்பற்றுகிறது; ஒளி வீசும் தேவர்களின் கூட்டத்தால் சேவை செய்யப்படுகிறது; வானில் கோடிக்கணக்கான நட்சத்திரங்களுடன் இணைந்துள்ளது. சந்திரன் போல தினம் தினம் சுழலும்; அவ்வாறு அந்த நதியும், எண்பத்திநான்கு ஆயிரம் அளவு உயரத்துடன் எழுகிறது. பெரும் மேரு மலை, ஸ்ரீகண்டரின் விளையாட்டு நிலமாக அழகாகத் திகழ்கிறது; அதுவும் அதே அளவு யோஜனங்களில் விரிந்துள்ளது. அங்கு சர்வன், அம்பாளுடன், கணாதிபதிகளுடன் கூட இருக்கிறார். அங்கே, நீண்ட காலமாக அவர் விளையாடுகிறார்; அங்கிருந்து அந்த புனிதமான, பாவனைத் தரும் நதி, மேரு மலையை வலமாகச் சுற்றி ஓடுகிறது. அவளது நீர், காற்றால் வேகமாக விரித்து, மேருவின் நான்கு உள் சிகரங்களில் விழுகிறது. எல்லா பக்கம் மலைகளைவிட மேலானவளாக, தேவர்களின் கட்டளையால், அந்த நதி பெரிய சமுத்திரத்தில் எல்லா திசைகளிலும் பிரிந்து செல்கிறது. அவளிடமிருந்து நூற்றுக்கணக்கான, ஆயிரக்கணக்கான நதிகள் தோன்றுகின்றன; பல நதிகள் தீவுகள், மலைகள், பகுதிகள் முழுவதும் புகழ்பெற்றவை. எண்ணிக்கையற்ற சிறிய நதிகள் பாய்கின்றன; கேதுமாலாவில் மக்கள் அனைவரும் கருப்பு நிறத்துடன், கங்கையின் ஆடைகள் உடுத்தி, பலாப்பழம் உண்பவர்கள். அங்குள்ள பெண்கள் தாமரை போன்ற நிறம் கொண்டவர்கள்; அவர்கள் ஆயுள் பத்தாயிரம் ஆண்டுகள் எனக் கூறப்படுகிறது. பத்ராஷ்வத்தில் பெண்கள் சந்திரனின் கதிர்போல் வெண்மை நிறத்துடன் இருக்கின்றனர். அவர்கள் அனைவரும் கருப்பு மாம்பழம் உண்டு, துன்பம் இல்லாமல், காதலில் மகிழ்ந்து, சிவபக்தியில் திளைத்து, பத்தாயிரம் ஆண்டுகள் வாழ்கின்றனர். அவர்களது மனம் முழுவதும் இறைவனுக்கு அர்ப்பணிக்கப்பட்டது; அவர்கள் பொன்னுபோல் பிரகாசிக்கின்றனர். ரமணகத்திலும் மக்கள் ஆலமரத்தின் பழம் உண்டு வாழ்கின்றனர். அங்கு அந்த தூயவர்கள், சிவனைத் தியானிக்க முழுமையாக அர்ப்பணித்து, ஒரு இலட்சத்து ஐம்பதாயிரம் ஆண்டுகள் வாழ்கின்றனர். அவர்கள் பொன்னிறம் கொண்டவர்கள், பெரும் பாக்கியசாலிகள், பொன்னால் ஆன காடுகளில் வாழ்கின்றனர்; அவர்களின் எண்ணிக்கை பதினொன்றாயிரத்து நூற்றியம்பது. அவர்கள் அந்த எண்ணிக்கையிலான ஆண்டுகள் வாழ்கின்றனர்; அத்துடன், அத்தளிர் பழம் உண்டு, பொன்னுபோல் பிரகாசித்து, மனம் முழுவதும் இறைவனுக்கே அர்ப்பணிக்கப்பட்டுள்ளது. குருக்கள் வாழும் நாட்டில், அவர்கள் விண்ணுலகிலிருந்து விழுந்தவர்கள்; அனைவரும் இணைவில் பிறக்கின்றனர், பாலை குடித்து, பாலை உணவாகக் கொண்டுள்ளனர். அவர்கள் ஒருவருக்கொருவர் அன்புடன், சக்ரவாக பறவைகள் போல, நோயும் துயரமும் இல்லாமல், எப்போதும் ஆனந்தமாக வாழ்கின்றனர். அந்த வலிமைமிக்கவர்கள் பதின்மூன்றாயிரத்து நூற்றியம்பது ஆண்டுகள் வாழ்கின்றனர்; தங்களுடைய பெண்களையே தவிர வேறு பெண்களுடன் பழகுவதில்லை. அந்த குருக்களுக்கு, விண்ணுலகில் வாழ்பவர்களுக்கு, மரணம் ஒரே நேரத்தில் வருகிறது; அவர்கள் மகிழ்ச்சியுடன், பெரும் செல்வம் பெற்று, எல்லா வகை அமுத உணவுகளும் உண்டு. அவர்கள் எப்போதும் சந்திரக்கல் வைத்திருப்பவர்கள், எப்போதும் இளமையுடன், கருப்பு நிற உடலுடன், எல்லா ஆபரணங்களாலும் அலங்கரிக்கப்பட்டவர்கள். ஜம்புத்வீபத்தில், அங்கேயும் பிரகாசமான குரு பகுதி உள்ளது; அங்கு சந்திரக்கொடியைச் சுமக்கும் சம்பு (சிவபெருமான்) வானத்தில் பிரகாசிக்கும் சந்திரனைப் போல பிரகாசிக்கும் திவ்ய மாளிகையில் இருக்கிறார். பாரத நாட்டில், மனிதர்கள் தங்கள் கர்மத்தின் பலனைப் பெற்று வாழ்கின்றனர்; அவர்களுக்கு நீண்ட ஆயுளும், பலவிதமான நிறங்களும், குறைந்த உடல்களும் உண்டு. அவர்கள் பல்வேறு தேவர்களை வழிபடுகிறார்கள்; பலவிதமான செயல்களின் பலனை அனுபவிக்கிறார்கள்; பலவிதமான அறிவும், செல்வமும் பெற்றுள்ளார்கள்; ஆனால் பலவீனமும், குறைந்த அனுபவமும் கொண்டவர்கள். சிலர் இந்திரத்வீபத்தில் வாழ்கின்றனர்; சிலர் கசேருவிலும், சிலர் தாம்ரத்வீபத்திலும், சிலர் கபஸ்திமத் எனும் பகுதிகளிலும் வாழ்கின்றனர். இவ்வாறு, அந்த புனிதமான உலகில், சிவபெருமானின் மகிமை, நதிகளின் பெருமை, அங்குள்ள மக்களின் வாழ்க்கை, அவர்களின் பக்தி, செல்வம், ஆயுள், மற்றும் ஆனந்தம் அனைத்தும் பரவலாக விரிந்துள்ளன.