லிங்கபுராணம்

மேரு பர்வதத்தின் சுற்றிலும், சக்ரன், யமன், சோமன், வருணன், நிர்ருதி, அக்னி ஆகிய தெய்வங்களின் மேன்மைமிக்க, மகிழ்ச்சியூட்டும் நகரங்கள் பிரகாசமாக அமைந்துள்ளன. அவ்வாறே, வாயு, ருத்ரன் ஆகியோரின் அரண்மனைகளும், சர்வனின் (ஈஸ்வரனின்) வாசஸ்தலத்தைச் சுற்றிலும் பரந்து கிடக்கின்றன; அந்த அந்த தெய்வ அரண்மனைகளில், தத்தம் தெய்வங்கள் தங்கியிருக்கின்றனர். வடகிழக்கில், ஈஸ்வரனின் பரப்பில், எப்போதும் வழிபாடு நடைபெறுகிறது; அங்கு, சித்தர்கள் மற்றும் சீடர்களால் போற்றப்படும் பாக்கியசாலியான சைலாதி பகவான் தங்கி இருக்கிறார். தேவர்களின் தலைவனாகிய சனத்குமாரர், சித்தர்களுடன் மகிழ்ச்சியுடன் அமர்ந்திருக்கிறார்; சனகன், சனந்தன் மற்றும் அவர்களுக்கு ஒப்பான ஆயிரக்கணக்கானோர் அங்குள்ளார்கள். சில இடங்களில் யோகத்தின் பரப்பும், வேறு இடங்களில் அனுபவத்தின் பரப்பும் உள்ளது; அங்கு, இளம் சூரியனை ஒத்த பிரகாசமுள்ள அரண்மனை ஒன்று ஜொலிக்கிறது. அதுவே சைலாதியின் புண்ணியமான வாசஸ்தலம்; அங்கு விநாயகர் தங்கியிருக்கிறார், அவருடன் கார்த்திகேயனும், ஆயிரக்கணக்கான கணங்களும் இருக்கின்றனர். அங்கு, சுயஶா, சுநேத்ரா என்னும் தாய்மார்கள் மற்றும் மதனன் ஆகியோரும் இருக்கின்றனர்; அதன் அடியில் ஜம்புநதி எனப்படும் நதி ஓடுகிறது. அதன் தெற்குபுறம், அழகிய, மிக உயரமும் அகலமும் கொண்ட ஜம்பு மரம் உள்ளது; அது எல்லா காலங்களிலும் பழங்களைத் தருகிறது. மேருவைச் சுற்றி, பரந்து விரிந்த, புண்ணியமிக்க பகுதி, வர்ஷமிலா மரங்களால் மூடப்பட்டுள்ளது; அங்கு சிலர் ஜம்பு பழங்களை உண்ண, சிலர் அமிர்தத்தை அனுபவிக்கின்றனர். அங்குள்ள மக்கள் பலவகை நிறங்களுடன், ஜம்புநத தங்கத்தைப் போன்ற ஒளியோடு இருப்பவர்கள்; மேருவின் அடியில் வாழும் பிராமணர்கள் இதை புண்ணியமான நடு கண்டம் என அழைக்கின்றனர். இந்த ஜம்புத்வீபம் ஒன்பது பிராந்தியங்களைக் கொண்டது; ஒவ்வொன்றுக்கும் தனித் தனி நதி, நாடு, மற்றும் மலை அதிபதி உள்ளனர். இப்போது அந்த ஒன்பது பிராந்தியங்களைத் தக்க முறையில் விளக்குகிறேன்; அவற்றின் அளவு, சுற்றளவு, யோஜனாக்களின் தூரம் ஆகியவற்றையும் கேளுங்கள். ஒரு கண்டத்தின் அளவு ஒரு இலட்சம் யோஜனங்கள் எனப்படுகிறது; ஒவ்வொரு கண்டமும் முன்னதாக உள்ளதைக் காட்டி இரட்டிப்பாக பெருகும். பூமி, சமுத்திரங்களுடன், ஐம்பது கோடி யோஜன அகலத்துடன், ஏழு கண்டங்களோடு, லோகாலோக எனும் புண்ணியச் சுற்று மண்டலத்தால் சூழப்பட்டுள்ளது. மேருவின் வடக்கில் நீல மலை, அதன் மேலும் வடக்கில் ஷ்வேத மலை, அதன் மேலும் வடக்கில் ஸ்ரிங்கி மலை உள்ளது—இவை மூன்றும், முனிவர்களே, வர்ஷபர்வதங்கள் எனப்படும். கிழக்கில் ஜடரா மற்றும் தேவகூட மலைகள்; மேருவுக்கு தெற்கில் நிஷதா, அதன் மேலும் தெற்கில் ஹேமகூடா, அதற்கு மேலும் தெற்கில் ஹிமவான் மலை உள்ளது. மேருவின் மேற்கில் தராதரா மற்றும் மால்யவான் எனும் இரண்டு மலைகளும், கந்தமாதனும் உள்ளன; இவை இரண்டும் வடக்கே விரிகின்றன. இவை எல்லாம் சித்தர்களும் சாரணர்களும் வந்து செல்லும் மலைகள்; ஒவ்வொன்றுக்கும் இடையே ஒன்பதாயிரம் யோஜன தூரம் உள்ளது. இந்த ஹிமவத் பகுதி பாரதம் எனப் புகழப்படுகிறது; ஹேமகூடாவைத் தாண்டி கிம்புருஷ நாடு, அதன் மேலும் நிஷதாவைத் தாண்டி ஹரிவர்ஷம், அதன் மேலும் மேருவின் புண்ணியமான இலாவ்ரிதம் உள்ளது. இலாவ்ரிதத்தைத் தாண்டி நீல மலை, அது ராம்யகமாக அறியப்படுகிறது; அதன் மேலும் ஷ்வேதா, அது ஹிரண்மயமாக அழைக்கப்படுகிறது. ஹிரண்மயத்தைத் தாண்டி ஸ்ரிங்கி, அங்கு குரு நாடு உள்ளது; வில்லின் வடிவில், ஒன்று தெற்கிலும் ஒன்று வடக்கிலும் இரண்டு பிராந்தியங்கள் உள்ளன. நான்கு நீளமான பிராந்தியங்கள், நடுவில் இலாவ்ரிதம்; மேருவின் கிழக்கும் மேற்கிலும் இரண்டு நீளமான பிராந்தியங்கள் உள்ளன. நிஷதாவின் தெற்கே அர்ச்சனையின் பாதி பகுதி, அதுபோல் வடக்கிலும்; தெற்குப் பாதியில் மூன்று பிராந்தியங்கள், வடக்கிலும் மூன்று. இவற்றுக்கிடையே மேருவின் நடுவில் இலாவ்ரிதம் உள்ளது; அது நீலாவின் தெற்கிலும், நிஷதாவின் வடக்கிலும் அமைந்துள்ளது. வடக்கில் மால்யவான் எனும் பெரிய மலை எழுகிறது, அது மேலே இரண்டாயிரம் யோஜன அகலமுள்ளது. அதன் நீளம் முப்பத்தி இரண்டு ஆயிரம் யோஜனங்கள்; மேற்கில் கந்தமாதன மலை உள்ளது. கந்தமாதனும், மால்யவானைப் போலவே நீளமானது, ஜம்புத்வீபத்தின் அகலத்திற்கு சமமானது. இவ்வாறு ஆறு வர்ஷபர்வதங்கள் கிழக்கே விரிகின்றன; அவை இருபுறமும் கிழக்கு மற்றும் மேற்கு சமுத்திரங்களில் மூழ்கியுள்ளன. ஹிமவான் பெரும்பாலும் பனியால் மூடப்பட்டுள்ளது; ஹேமகூடா பொன்னிறம், நிஷதா இளம் சூரியனைப் போன்ற பொன்னிறம் எனப் புகழப்படுகிறது. மேரு மலைக்கு நான்கு வண்ணங்களும், பொன்னிறமும் உண்டு; அது உயர்ந்து, வட்ட வடிவத்திலும், சுற்றளவு கொண்டதாகவும், நான்கு பக்கங்களிலும் செங்குத்தாக நிற்கிறது. அது நீலப்பச்சை, வைடூரியத்தால் ஆனது, வெண்மை, பிரகாசம், பொன்னிறம், மயில் வால்போல் வண்ணமுடையது; மூன்று சிகரங்களும், பச்சை பொன்னால் ஆனது. இவ்வாறு, மலைகளின் சுருக்கம் கூறப்பட்டது; இப்போது மீண்டும் அந்த மலைகளைக் குறித்து கேளுங்கள்: கிழக்கில் மந்தரா மற்றும் தேவகூடா எனும் இரண்டு மலைகள் உள்ளன. கைலாசா, கந்தமாதனும், ஹேமவானும் கிழக்கே, சமுத்திரத்திற்குள் விரிந்துள்ளன. நிஷதா, பாரியாத்திரா ஆகிய இரு சிறந்த மலைகளும், முன்பு கூறியவை போலவே, தெற்கு மற்றும் மேற்கில் உள்ளன. வடக்கில் திரிச்ரிங்கா மற்றும் ஜாருசி எனும் இரண்டு பெரிய மலைகளும், அவை கிழக்கே விரிந்து, சமுத்திரத்திற்குள் உள்ளன. இந்த எட்டு மலைகளும் எல்லை மலைகளாக அறியப்படுகின்றன; அந்த மேரு, இருமுறை பிறந்தோரில் சிறந்தவரே, உயர்ந்த பொன் மலை ஆகும். அதன் நான்கு பக்கங்களிலும் நான்கு பெரிய சிகரங்கள் உள்ளன; அவை பூமியையும், ஏழு கண்டங்களையும் தாங்கி, அசையாமல் வைத்திருக்கின்றன. ஒவ்வொன்றுக்கும் பத்து ஆயிரம் யோஜன நீளம்; கிழக்கில் மந்தரா, தெற்கில் கந்தமாதன, மேற்கில் விபுலா, வடக்கில் சுபார்ஷ்வா எனும் சிகரங்கள். அங்குள்ள நான்கு பெரிய மரங்கள், அந்தக் கண்டங்களுக்குச் சின்னமாக வளர்ந்துள்ளன.