லிங்கபுராணம்

விருஷத்வஜன் அந்த தெய்வீக நீரை வெளியிட்டபோது, மகாதேவன், “இது ஒரு நதி ஆகட்டும்” என்று அறிவித்தார். அந்த நீர், இருண்டும் முழுமையுமாக, மங்களகரமானதாக, தாமரை மற்றும் அல்லி மலர்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டு, ஒரு பெரிய நதியாக பாயத் தொடங்கியது. அந்த அழகிய நதியைக் கண்டு மகாதேவன் அவளை நோக்கி, “நீ ஜடைகளிலிருந்து தோன்றிய நீர் என்பதால், நீ ஒரு பெரிய நதி; எனவே நீ ‘ஜடோதகா’ என்ற புனிதமான, பிரதானமான நதி என்று அழைக்கப்படுவாய். யாரேனும் உன்னில் ஸ்நானம் செய்தால், அவர்கள் எல்லா பாபங்களிலிருந்தும் விடுபடுவார்கள்” என்றார். பின்னர் பரமசிவன், தேவியின் மூலம், சிலாதனின் மகனை நோக்கி, “இவர் உன்னுடைய மகன்” என்று கூறினார். அப்போது அன்னையாம் தேவியார், என்னைத் தன் பாதத்தில் வைத்து, தழுவி, என் தலையை மணந்து, கருணையுடன் தன் கரங்களால் தடவினார். அன்னையின் பேரன்பால், தன் மார்பிலிருந்து பாயும் மூன்று பாலும், என்னை நீராடச் செய்தார்; அந்த சமயம் அவர் தேவர்களின் தேவனை, சங்கு போல தூயவராக நோக்கினார். அந்த மூன்று பால் ஓடைகள் மூன்று நதிகளாக ஆனன. உடனே பரமசிவன், “இது மூன்று ஓடையுடைய நதி ஆகட்டும்” என்று அருளினார். அந்த மூன்று ஓடையுடைய நதியைப் பார்த்து, அந்த நந்தி மகிழ்ச்சியில் முழங்கினான்; அவன் முழக்கத்திலிருந்து இன்னொரு நதி தோன்றியது. அந்த நதியை, தேவர்களின் இறைவன், “விருஷத்வனி” என்று புகழ்ந்தார்; அது பொன்னால் ஆன ஜம்பு மரத்திலிருந்து உருவானதாகவும், அற்புதமானது, அனைத்து ரத்தினங்களாலும் அலங்கரிக்கப்பட்டது, மங்களகரமானது என்றும் பெயர் பெற்றது. பின்னர் விருஷத்வஜர், எனது தலையில், விஸ்வகர்மா உருவாக்கிய அற்புதமான, தெய்வீகமான கிரீடத்தை அணிவித்தார். மகேஸ்வரர் தாமே, வைரமும் மரகதமும் பதிக்கப்பட்ட அழகிய தெய்வீகக் காதணிகளையும் எனக்கு அணிவித்தார். அப்போது, விண்ணிலிருந்து இந்த பெருமையைப் பார்த்த சூரியன், ஓ முனிவரே, மேகங்களில் இருந்து மழை நீரால் என்னை அபிஷேகம் செய்தார்; அது ஒரு மன்னனை அபிஷேகம் செய்வது போலவே இருந்தது. அப்போது, நான் அபிஷேகம் செய்யப்பட்டபோது, ஒரு வலுவான ஓடை பாயத் தொடங்கியது; அது பொன்னிலிருந்து தோன்றியதால், அந்த நதி உருவானது. மூன்று கண்கள் கொண்ட தேவர்களின் இறைவன், “இது பொன்னால் ஆன ஜம்பு மரத்திலிருந்து தோன்றியதால் ‘ஸ்வர்ணோதகா’ (பொன்னீர்) என்று அழைக்கப்படும்; இரண்டாவது, மங்களகரமானது, கிரீடத்திலிருந்து தோன்றியது” என்று கூறினார். பின்னர் ஒரு புனிதமான நதி பாயத் தொடங்கியது; மக்கள் அதை “ஜம்பூநதி” என்றும், அது புகழ் பெற்ற “பஞ்சநதியாகும்” என்றும், ஜப்யேஸ்வரரின் அருகிலிருப்பதாகவும் அழைத்தனர். யார் பஞ்சநதிக்கு வந்து, ஜப்யேஸ்வரேஸ்வரரை ஸ்நானம் செய்து வழிபடுகிறார்களோ, அவர்கள் நிச்சயம் சிவனுடன் ஒன்றிப்போகிறார்கள். பிறகு அந்த பரமாத்மா, அனைத்து உயிர்களின் இறைவன், சர்வாணி, உமா, மலையரின் பிறவில்லாத மகளிடம் பேசினார். தேவியார், “நந்தீஸ்வரரை, உயிர்களின் தலைவனை, அபிஷேகம் செய்து, கணங்களின் தலைவனாக அறிவிப்போமா? அல்லது நீங்கள் என்ன நினைக்கிறீர்கள், அழிவில்லாதவரே?” என்று கேட்டார். இதை கேட்ட பவானி, முகம் மகிழ்ச்சியில் பிரகாசித்தபடி, தன் கணவரும் உயிர்களின் இறைவனுமான பவனை நோக்கி, “ஓ தேவர்களின் இறைவா! அவனுக்கு அனைத்து உலகங்களின் தலைமை, கணங்களின் தலைமை கொடுங்கள்; ஏனெனில் அவன் மலையரின் மகன், எனது மகன்” என்று கூறினார். பின்னர் பாக்கியசாலியான சர்வா, அனைத்து இறைவர்களின் இறைவன், விருஷத்வஜர், தெய்வீக கணங்களை நினைவு கூர்ந்தார். அவரை நினைத்தவுடன், எல்லா கணங்களின் தலைவர்களும், ஆயிரம் கரங்களும் ஆயிரம் ஆயுதங்களும் உடையவர்களாக, அவ்விடம் வந்தனர். அவர்கள், மூன்று கண்களும், பெரிய ஆன்மாக்களும், தேவர்களாலும் மதிக்கப்படுபவர்களும், கோடிக்கணக்கான காலாக்னிகளுக்குச் சமமாக பிரகாசிப்பவர்களும், ஜடாமகுடம் அணிந்தவர்களும், கூரிய பற்கள் போன்ற முகங்களும், எப்போதும் விழிப்புடனும் தூய்மையுடனும், எண்ணற்ற கூட்டங்களுக்குச் சமமான தலைவர்களும், மகிழ்ச்சியுடன் அங்கு வந்தனர். அவர்கள் பாடி, ஓடி, ஆடி, வலிமையுடன் தங்கள் வாயால் பல வாத்தியங்களை இசைத்தனர். ரதங்கள், யானைகள், குதிரைகள், சிங்கங்கள், குரங்குகள் ஆகியவற்றில் ஏறி, பொன்னால் அலங்கரிக்கப்பட்ட தெய்வீக வாகனங்களில் வந்தனர். மிருதங்கம், பனவம், அனகம், கோமுகம், பதாகம், ஒற்றை தோல் உடைய வாத்தியங்கள், பெரி, முரஜம், கடிந்திமம், மார்தளங்கள், புல்லாங்குழல், வீணை, பலவிதமான சில்லறை வாத்தியங்கள், தாரை, தாளம், கச்சபம், பனவம் ஆகியவற்றை இசைத்தபடி, அந்த மகா யோகிகள் தெய்வீக சபையில் நுழைந்தனர். அந்த கணங்களின் தலைவர்கள், பெரிய வலிமை உடையவர்கள், அனைத்து தேவர்களுக்கும் தலைவர்கள், இறைவனுக்கும் இறைவிக்கும் வணங்கி, “ஓ இறைவா, தேவர்களின் தேவா, மூன்றாம் கண் உடையவரே, வृषபத்வஜா! எதற்காக எங்களை அழைத்தீர்கள்? உங்களது கட்டளையைக் கூறுங்கள். கடல்களை உலர்த்த வேண்டுமா? அல்லது யமனை அவன் சேவகருடன் அழிக்க வேண்டுமா? மரணனின் மகனை, மரணனை, அல்லது பிரம்மாவை விலங்குகள்போல் அழிக்க வேண்டுமா? இந்திரனை தேவர்களுடன், அல்லது விஷ்ணுவை வாயுவுடன் கட்டி, கோபத்துடன் அசுரர்களை இங்கே கொண்டுவர வேண்டுமா? இன்று எவருக்காக பேரழிவை ஏற்படுத்த வேண்டும்? அல்லது எவருக்காக பண்டிகை கொண்டாட வேண்டும்?” என்று கேட்டனர். அப்படி கேட்ட அந்த அனைத்து கணங்களுக்கும், பரமசிவன் வணங்கி, “உலக நன்மைக்காக உங்களை அழைத்தேன்; கவனமாகக் கேட்டு, தயங்காமல் செய்யுங்கள். இந்த நந்தி எங்கள் மகன், அனைத்து தலைவர்களின் தலைவன்; அவன் பிராமணன், தலைவன், உங்கள் கணங்களின் செல்வமிக்க நாயகர். என் கட்டளையின்படி, நீங்கள் அனைவரும், அவனை தலைவராக, மகா யோகியாக, நாயகராக அபிஷேகம் செய்யுங்கள்” என்றார். இவ்வாறு இறைவன் கூறியதும், அனைத்து கணங்களும் ஆலோசித்து, “அப்படியே ஆகட்டும்” என்று ஒப்புக்கொண்டு, தேவையான பொருட்களை கொண்டுவந்தனர். அவர்கள், ஜம்பூநதிப் பொன்னால் செய்யப்பட்ட, மெரு மலையைப் போல் பிரமிப்பூட்டும், அழகிய, தெய்வீக ஆசனத்தை நந்திக்காகக் கொண்டுவந்தனர்.