லிங்கபுராணம்

அந்த நேரத்தில், பெரும் கலக்கத்துடன் கீழே விழுந்தவர்கள், பாதுகாப்புக்காக புண்ணிய கிரியைகளை செய்து, உமையின் கணவர் திரியம்பகனைப் பெருமையாக புகழ்ந்தார்கள். அவர்கள் திரியம்பகனுக்குப் பல்வேறு பொருட்களால், தேன் ஊற்றிய புனிதக் குஷா புல்களை எண்ணிக்கையிலும், பல்வேறு உபசாரங்களுடன் ஹோமம் செய்தார்கள். அப்போது என் தந்தை மயக்கமடைந்து விழுந்தார்; அதேபோல் என் தாத்தாவும் விழுந்தார், வலியுடன் வாடி, உயிரிழந்தவரைப் போல் நிலத்தில் விழுந்தார். மரணத்தைப் பயந்து, என் முன்னே விழுந்த என் தந்தை, தாத்தாவிற்கு நான் வணங்கி, தலை குனிந்தேன். அவர்களைச் சுற்றி நான் பிரதக்ஷிணம் செய்து, என் உள்ளத்தின் நெஞ்சில் உள்ள அந்த நுண்ணிய இடத்தில் திரியம்பகனை தியானித்து, ருத்ர ஸ்தோத்திரங்களைச் சொன்னேன். அப்போது, என் முன் புனித நீரில், மூன்று கண்கள், பத்து கரங்கள், ஐந்து முகங்கள் கொண்ட, எப்போதும் புண்ணியமான, அமைதியான உத்தம பரமாத்மாவை நான் கண்டேன். சந்திரனை அலங்காரமாக அணிந்த மகாதேவன், மனம் மகிழ்ந்து, “குழந்தை நந்தின், வலிமைமிக்கவனே, உனக்கு மரணத்தின் பயம் எப்படி?” என்று கேட்டார். “அந்த இரண்டு பிராமணர்களை நான் தான் அனுப்பினேன்; நீ எனக்கு ஒப்பானவன், சந்தேகமில்லை. குழந்தை, உன் உடல் உலகியலானது. இதற்கு முன்பு எந்த தெய்வீக உடலும், நீயோ, தேவர்கள், முனிவர்கள், சித்தர்கள், கந்தர்வர்கள், அசுரர்களின் தலைவர்கள், யாரும் பார்த்ததில்லை. முன்பு வழிபட்டது தெய்வீகமானது என்று நினைத்தது, நந்திகேஸ்வரா, அது உலக வாழ்க்கையின் இயல்பு—மீண்டும் மீண்டும் சந்தோஷமும் துக்கமும். மனிதர்களால் பிறப்பை விட்டு விடுவது அறிவாளிகளுக்கே சாத்தியம்,” என்று எல்லா தேவர்களின் தலைவன் நேரில் எனக்குச் சொன்னார். பிறகு, இரு அழகான கரங்களால், புண்ணியமான ருத்ர பகவான், உயர்ந்த துயரத்தை நீக்கும் அந்த பரமாத்மா, என்னைத் தொடினார். மகாதேவன், நந்தி, கானாக்களையும், இமவான் மகளான தேவி உமையையும் பார்த்து, மனம் மகிழ்ந்து, “நீ எப்போதும் வயதில்லாதவன், முதுமையிலிருந்து விடுபட்டவன், துயரமற்றவன்; நீ அழிக்க முடியாதவன், அழிவில்லாதவன், தந்தையுடன், நண்பர்களுடன், என் அன்புக் காணா, என் வலிமையும் வீரமும் பெற்றவன். நீ எப்போதும் எனக்கு அன்பானவன், என் பக்கத்தில் இருப்பவன்; என் வலிமையும், பெரிய யோக சக்தியையும் பெற்றவன்,” என்று ஆசீர்வதித்தார். பிறகு, பகவான், கானாக்களுடன், தன் உடலிலிருந்து குஷா புல்லால் ஆன ஒரு மாலை அவிழ்த்து, அந்த வலிமைமிக்க விருஷத்வஜன், அந்த புனித மாலை என் கழுத்தில் கட்டினார். அந்த மாலை என் கழுத்தில் கட்டப்பட்டதும், நான் மாற்றமடைந்து, மூன்று கண்கள், பத்து கரங்கள் கொண்ட, இரண்டாவது சங்கரனைப் போல் ஆனேன். பிறகு, அந்த மாலையைத் தன் கரத்தில் எடுத்த பரமாத்மா, “நீ இன்று என்ன விரும்புகிறாய்? உனக்கு உயர்ந்த வரம் தருவேன்,” என்று கூறி, தன் ஜடையில் இருந்து மிகப் புனிதமான நீரை எடுத்தார். “இது ஒரு நதி ஆகட்டும்,” என்று விருஷத்வஜன் அதை விடுத்தார். அந்த தெய்வீக நீர், முழுமையாக, இருண்ட நிறத்தில், புனிதமாக, தாமரை, அலரி மலர்களால் அலங்கரிக்கப்பட்ட, பெரிய நதியாக பாய ஆரம்பித்தது. மகாதேவன் அந்த நதியிடம், “நீ ஜடையின் நீரிலிருந்து எழுந்ததால், நீ பெரிய நதி; அதனால், ஜடோதகா என்று அழைக்கப்படுவாய்; புனிதமான, தலைசிறந்த நதி,” என்று கூறினார். “யாரும் இந்த நீரில் குளித்தால், எல்லா பாவங்களிலிருந்து விடுபடுவார்கள்,” என்று ஆசீர்வதித்தார். பிறகு, மகாதேவன், உமா தேவி மூலம், சிலாடா மகனிடம், “இது உன் மகன்,” என்று கூறினார். தேவி, என்னைத் தன் பாதத்தில் வைத்துக் கொண்டு, என்னை அணைத்து, என் தலைக்கு வாசனை பிடித்து, மென்மையாக தன் கரங்களால் தடவினார். அம்மாவின் அன்பால், தன் மார்பிலிருந்து மூன்று புனித பால் ஓடைகள் எனக்கு ஊற்றினார், தேவர்களின் தலைவனை, சங்கு போல புனிதமானவரை நோக்கி. அந்த மூன்று பால் ஓடைகள், மூன்று நதிகளாக ஆனது; ஆசீர்வதித்த தேவன், “இது மூன்று ஓடைகள் கொண்ட நதி ஆகட்டும்,” என்று கூறினார். மூன்று ஓடைகள் கொண்ட அந்த நதியை பார்த்து, மகிழ்ச்சியில், நந்தியின் எருது உரத்த சத்தம் எழுப்பியது; அந்த சத்தத்திலிருந்து மற்றொரு நதி உருவானது. அந்த நதி, “விருஷத்வனி” என்று, தேவர்களின் தலைவனால் புகழப்பட்டு, பொன்னால் ஆன ஜம்பு மரத்தால் உருவான, ஆச்சரியமான, எல்லா ரத்தினங்களாலும் அலங்கரிக்கப்பட்ட, புனிதமானதாக ஆனது. பிறகு, விருஷத்வஜன், என் தலை மீது விச்வகர்மாவின் கைவினையில் செய்யப்பட்ட அதிசயமான, தெய்வீக கிரீடத்தை கட்டினார். மகேஸ்வரர், அழகான, தெய்வீகமான வைரமும், பசுமணியும் பதிக்கப்பட்ட காதணிகளை எனக்கு அணிவித்தார். இவ்வாறு நான் வானில் பெருமை பெற்றதைப் பார்த்த சூரியன், முனிவரே, மேகங்களில் இருந்து மழை நீரை எனக்கு ஊற்றி, ராஜா அபிஷேகம் போல குளிர்ச்சியை வழங்கினார். அந்த அபிஷேகத்தின் போது, ஒரு வலிமைமிக்க ஓடை பாய ஆரம்பித்தது; அது பொன்னில் இருந்து வந்ததால், அந்த நதி உருவானது. மூன்று கண்கள் கொண்ட தேவன், “இது ஸ்வர்ணோதகா என்று அழைக்கப்படும்; இது பொன்னான ஜம்பு மரத்திலிருந்து வந்தது, மற்றொரு புனிதமானது கிரீடத்திலிருந்து வந்தது,” என்று கூறினார். புனிதமான நதி பாய ஆரம்பித்தது; மக்கள் அதை ஜம்புநதி என்று அழைத்தனர்; இது பிரபலமான பஞ்சநதியாக, ஜப்யேஸ்வரரின் அருகில் உள்ளது. யாரும் பஞ்சநதியை அடைந்து, ஜப்யேஸ்வரேஸ்வரரை வழிபட்டால், அவன் சிவனுடன் ஒன்றாகச் சேருவான், சந்தேகமில்லை. பிறகு, எல்லா உயிர்களின் தலைவன், பெரும் தேவன், உமா, சர்வாணி, இமவான் மகளிடம், “நந்தீஸ்வரனை அபிஷேகம் செய்து, கானாக்களின் தலைவனாக அறிவிக்க வேண்டுமா, அல்லது நீ என்ன நினைக்கிறாய், அழியாதவனே?” என்று கேட்டார். இந்த வார்த்தைகளை கேட்ட பவானி, முகம் மகிழ்ச்சியில் ஒளிர, பவா, உயிர்களின் தலைவனை நோக்கி, “தேவர்களின் தலைவனே, அவனுக்கு எல்லா உலகங்களின் தலைமை, கானாக்களின் தலைமை வழங்க வேண்டும்; அவன் என் மகன், இமவான் மகன்,” என்று கூறினார்.