லிங்கபுராணம்

இளங்கோவன் க்ஷுபன், வஜ்ராயுதம் ஏந்திய இமயமிக்க வீரன், தன்னுடைய பலத்தாலும் இருளாலும் தரையில் விழுந்தது போல, ஒரு பிரமாணசிரோமணியான தாதீசனும் வஜ்ராயுதத்தால் தாக்கப்பட்டு நிலத்தில் வீழ்ந்தான். அந்த வேதனையில் தாடீசன், ஞாபகத்தால் பாகரவராகிய ஷுக்ர முனிவரை நினைத்தான். ஷுக்ரர், தாடீசனை, யோகசக்தியால் உடலை முந்தையபடி குணப்படுத்தினார். பூமியில் உள்ள உடலோடு பிறந்தவர்களில் சிறந்தவராகிய பாகரவர், தாடீசனின் உடலை மீண்டும் சீர்படுத்தினார். "ஓ தாடீசா, மிகுந்த பாக்கியசாலி, உமாதேவியின் கணவரும், பிரம்மாதி தேவர்களாலும் வழிபடப்படும் தேவாதி தேவனாகிய திர்யம்பகனை நீ வழிபட்டு, அவருடைய அருளால் அழியாதவனாகி விட்டாய். இந்த மரணத்திலிருந்து மீளும் சக்தி எனக்கு கிடைத்தது," என்று ஷுக்ரர் கூறினார். "இங்கு சம்புவை பக்தியுடன் வழிபடுவோருக்கு மரணபயம் இல்லை; இந்த மரணத்திலிருந்து மீளும் சக்தி சிவனுக்கே உரியது என்பதை உனக்குத் தெரிவித்தேன். நாங்கள் திர்யம்பகனை, மூவுலகுகளுக்கும் தந்தை, மூன்று குணங்களின் அதிபதி, மூன்று தத்துவங்களின், மூன்று அக்னிகளின், மூவகை இயல்புகளின், மூன்று வேதங்களின் பெருமை உடைய, வாசனையுடைய, போஷணையை வளர்ப்பவரை வழிபடுகிறோம். எல்லா உயிர்களிலும், இயற்கையிலும், குணங்களில், இந்திரியங்களில், தேவர்களிலும், பூங்குழம்பிலும், வாசனையாக, அந்த பரமாத்மா வாசனை உடையவராக இருக்கிறார். மனிதனுக்கு போஷணை இயல்பாகும். மிகவும் சிறப்புடையவனே, பெரியதிலிருந்து சிறியதுவரை எல்லா வேறுபாடுகளிலும், அவர் விஷ்ணுவுக்கும், பிரம்மாவுக்கும், முனிவர்களுக்கும் தந்தை. அவர் இந்திரனுக்கும் தேவர்களுக்கும் தந்தை; எனவே அவர் போஷணையை வளர்ப்பவர். அந்த அமரனாகிய ருத்ரர், தவம், யோகா, தியானம், வேதபடிப்பு ஆகியவற்றால் அடையப்படுகிறவர். இந்த உண்மையால், பவா, உன்னுடைய அருளால், மரணபாசத்திலிருந்து விடுதலை பெறலாம். அவர் பந்தத்தையும் மோக்ஷத்தையும் அளிப்பவர்; வெற்றிலை கொடியிலிருந்து வெள்ளரிக்காய் போல மரணத்திலிருந்து மீளும் மந்திரத்தை நான் சங்கரனிடமிருந்து பெற்றேன். இந்த மந்திரத்தை ஓதியும், அர்ச்சனையும் செய்து, அந்த நீரை இரவு பகல் பருகி, லிங்கத்தின் முன்னிலையில் தியானம் செய்தால், மரணபயம் இல்லை. இந்த வார்த்தைகளை கேட்ட தாடீசன், சங்கரனை தவத்துடன் வழிபட்டு, வைடூரியத்திற்கும் மேல் உறுதியும், அழியாத தன்மையும், அடிமையிலிருந்து விடுதலையும் பெற்றான். இவ்வாறு தேவாதிதேவனை வழிபட்ட தாடீசி முனிவர், அழியாத உடலையும், வைடூரியத்துக்கு மேல் உறுதியையும் பெற்றார். பிறகு, அவர் அரசனைத் தலையின் அடியில் பலத்துடன் தாக்க, க்ஷுபன் தாடீசனை வஜ்ராயுதத்தால் மார்பில் தாக்கினான். ஆனால், அந்த வஜ்ராயுதம், பரமாத்மாவின் அருளாலும், வைடூரியமாக உறைந்த உடலாலும், தாடீசனை அழிக்க முடியவில்லை. தாடீசனின் அழியாத தன்மையையும், அடிமையிலிருந்து விடுதலையையும் கண்டு, க்ஷுபன், ஹரிமுகுந்தனை, தாமரைப்பூ போன்ற கண்கள் உடையவரை, இந்திரனின் தம்பியை வழிபட்டான். அவரது பக்தியால், மகிழ்ச்சியுடன், சங்கும் சக்கரமும் கடாயும் ஏந்திய, ஸ்ரீ மற்றும் பூமியுடன் கூடிய புணிதனாகிய புருஷோத்தமன் க்ஷுபனுக்கு திருவுருவில் தோன்றினார். அவர் கிரீடம் சூடியவர், தாமரைப்பூவை ஏந்தியவர், அணிகலன்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டவர், மஞ்சள் உடை அணிந்தவர், தேவர்களும் அசுரர்களும் சூழ்ந்தவர். கருடத்வஜன், க்ஷுபனுக்கு திவ்ய தரிசனம் அளித்தார். அந்த திவ்ய உருவத்தில் ஜனார்த்தனனை பார்த்த க்ஷுபன், வணங்கி, தேர்ந்த சொற்களால் புகழ்ந்தான்: "நீயே ஆதியும், முடிவில்லாதவனும், ஆதியாயவனும், ஜனார்த்தனா. நீயே உலகத்தின் ஆண்டவன், விஷ்ணு, எல்லாவற்றையும் ஆள்பவன்; நீயே பிரம்மா, உலகமுழுவதும் கொண்ட உருவம், முதையவன். நீயே ஆதித்தத்துவம், பரமஜோதி, பரமாத்மா, ஸ்ரீபதி, பூமியின் ஆண்டவன், நாதா. உன்னுடைய கோபத்திலிருந்து இருளில் மூடப்பட்ட ருத்ரர் தோன்றுகிறார்; உன் அருளால் உலகத்தை உருவாக்கும் பிரம்மா, ரஜோகுணத்துடன் எழுகிறார். உன் அருளால், விஷ்ணுவே பரிசுத்தனாக புருஷோத்தமன்; ஹரி, விஷ்ணு, நாராயணா, உலகமான உருவம், காலத்தின் சுவரூபம். பெரிய பஞ்சபூதங்கள், சூட்சுமபூதங்கள், இந்திரியங்கள் அனைத்தும் உன்னால் நிறுவப்பட்டவை, உலகமயமான உருவா, மகா பரமேஸ்வரா. உலகத்தின் ஆண்டவா, பிதாமகா, உலகத்திற்கு ஆசானா, தேவாதிதேவா, அருள்புரிய வேண்டும், பரமேஸ்வரா. உலகத்தின் ஆண்டவா, அருள்புரியும், வைகுண்டா, சௌரீ, எல்லாம் அறிந்தவா, வாசுதேவா, வலிமைமிக்கவா. சங்கர்ஷணா, பெரும் பாக்கியசாலி, பிரத்யும்னா, புருஷோத்தமா, அனிருத்தா, மகா விஷ்ணுவே, எப்போதும் விஷ்ணுவே, உமக்கு நான் வணங்குகிறேன். உன் திவ்ய ஆசனம் வெளிப்படாதது; நடுவில் சகலத்தைப் பரவியவன், ஆயிரம் பாம்பு சிரசுகளுடன், இருளின் உருவாக பூமியைத் தாங்குபவன் நிற்கிறான். கீழே தர்மம், ஞானம், வைராக்கியம்; ஆசனத்தின் பாதங்கள் உன் அதிகாரம். ஏழு பாதாளங்கள் உன் பாதங்கள், பூமி உன் இடுப்பு, ஏழு கடல்கள் உன் ஆடை, திசைகள் உன் வலிமைமிக்க கரங்கள். ஆகாயம் உன் தலை, உன் நாபி வியாபகம், காற்று உன் மூக்கில் புகுகிறது, சந்திரன் சூரியன் உன் கண்கள், உன் முடிகள் நீலத் தாமரை முதலான பூக்கள். நட்சத்திரங்கள், கிரகங்கள், ஆகாயம் உன் கற்றளிகள்; தேவாதிதேவனை, பரமபுருஷனை, நான் எப்படி போற்றி புகழ முடியும்? நம்பிக்கையுடன் செய்யப்பட்ட எந்த தெய்வீகச் செயலும், கேட்டதும் ஓதியதும், ஏதேனும் குறை இருந்தால், நாராயணா, அதைக் க்ஷமிக்க வேண்டும், உமக்கு வணக்கம். இந்த விஷ்ணு ஸ்துதி அனைத்து பாபங்களையும் அழிக்கிறது; யார் இதை ஓதினாலும், கேட்டாலும், சிறிதாகக் கூட பக்தியுடன் இருமுறைப் பிறந்தவர்களுக்குக் கேட்பித்தாலும், அவர் விஷ்ணு லோகத்தை அடைவார்." இவ்வாறு அந்தச் சம்பவங்கள், தாடீசனின் அழியாத தன்மை, க்ஷுபனின் பக்தி, விஷ்ணுவின் அருள் ஆகிய அனைத்தும், அந்த வேதபிரமாணங்களில் விரிவாக விவரிக்கப்பட்டுள்ளன.