லிங்கபுராணம்

மஹாதேவனை எப்போதும் மனதில் நிறுத்தி, உயிரின் சக்தியை மேலே வைத்திருக்கும் வ்ரதத்துடன் வாழும்வர்கள், மனம், உடல், மொழியில் கட்டுப்பாடுடன், மஹாதேவனை பக்தியுடன் வழிபடுகிறார்கள். அவர்கள் ருத்ரன் உலகை அடைந்து, மீண்டும் பிறவி எடுக்கவில்லை; ஆகவே, இந்த வ்ரதம் தெய்வீகமும், இரகசியமுமானது, வெளிப்பட்ட லிங்கம் கொண்டவர்களுக்கு உரியது. பசுமை வ்ரதம் மேற்கொள்ளும்வர்கள், தலை முழுமையாக கோய்ந்தவர்கள், பலவிதமான வ்ரதங்களில் ஈடுபடும்வர்கள்—அவர்களை அறிவாளிகள் இகழவே கூடாது; அவர்களின் உணவை மீறவும் கூடாது. அவர்களை கிண்டல் செய்ய கூடாது, எங்கும் தீய வார்த்தை பேச கூடாது; யார் அவர்களை இகழ்கிறாரோ, அவர்கள் மஹாதேவனை இகழ்கிறார்கள். ஆனால், யார் அவர்களை எப்போதும் வழிபடுகிறாரோ, அவர்கள் சங்கரனை வழிபடுகிறார்கள். உலகத்தின் நலனுக்காக, இந்த மகா தேவன், யோகி, பசுமை பூசியவனாக, ஒவ்வொரு யுகத்திலும் இப்படியே விளையாடுகிறான்; நீங்களும் இவ்வாறு நடந்து, பரிபூரணத்தை அடையலாம். இந்த உன்னத நிலையை, சிவன் கூறியதை, உலகில் ஒப்பில்லாததை, பேர்பயத்தை அழிப்பதற்கான காரணத்தை அறிந்தவர்கள், உலக பற்றும், ஆசையும், மோஹமும் இல்லாத மனதுடன், அந்த வெகுளி சிவனை விரைந்து தலை வணங்கி வழிபடுகிறார்கள். பிறகு, ஆனந்தமடைந்த பிராமணர்கள், இந்த உபதேசத்தை கேட்டபின், தூய சந்தன நீர், புனித தரை, பூக்களுடன், பெரிய பாத்திரங்களில் நீரை கொண்டு, அந்த பெரிய ஆண்டவனை அபிஷேகம் செய்து, இரகசியமான ஸ்தோத்திரங்களுடன், 'ஹும்' என்ற ஒலி எழுப்பி பாடுகிறார்கள். "தேவர்கள் தேவனுக்கு வணக்கம், மகா தேவனுக்கு வணக்கம், அரை பெண் உடல் கொண்டவனுக்கு, சங்க்யா மற்றும் யோகா தொடங்கியவனுக்கு வணக்கம்; மேகங்களை ஏறும் கருப்பு வண்ணவனுக்கு, யானை தோல் அணிந்தவனுக்கு, கருப்பு மான் தோல் மேலாடையாக அணிந்தவனுக்கு, பாம்பை பூணாக அணிந்தவனுக்கு; அழகான காதணிகள், தேவர்கள் செய்த மாலைகள் அணிந்தவனுக்கு, மிருகங்களுக்குத் தலைவனாக தோல் அணிந்தவனுக்கு, எங்கும் புகழ்பெற்ற சங்கரனுக்கு வணக்கம்," என்று அவர்கள் பாடுகிறார்கள். பிறகு, மகா தேவன் மகிழ்ச்சியுடன் அந்த முனிவர்களிடம், "நான் உங்கள் தவத்திற்கு திருப்தி அடைந்தேன்; நல்லவர்களே, விரும்பும் வரத்தை தேர்ந்தெடுக்குங்கள்," என்று சொன்னான். அப்போது, ப்ருகு, அங்கிரஸ், வசிஷ்டா, விஷ்வாமித்ரா, கவ்தமா, அத்ரி, சுகேஷா, புலஸ்த்யா, புலஹா, கிரது, மாரீசி, காஷ்யபா, கான்வா மற்றும் சம்வர்த்தா ஆகிய அனைத்து முனிவர்களும் மஹேஸ்வரனை வணங்கி, "பசுமை வழிபாடு, நிர்வாணம், இடது கரம் வழிபாடு, எதிர்மறை நடத்தை—இதில் எதை பின்பற்ற வேண்டும், எதை தவிர்க்க வேண்டும்?" என்று கேட்டனர். அவர்களின் கேள்வியை கேட்ட சிவன், சிரித்தபடி, அந்த முனிவர்களை பார்த்து, "இப்போது நான் உங்களுக்கு என் முழு கதையைச் சொல்கிறேன். நான் அக்னி, சோமத்தை உருவாக்கும்வன்; சோமம் அக்னிக்கு சார்பானது. அக்னி இந்த படைப்பை சுமக்கிறது; உலக நலனுக்காக, அக்னி பலமுறை இயக்கும் மற்றும் இயக்காத உயிர்களை அழித்திருக்கிறது. பசுமை (பஸ்மம்) அனைத்தையும் தூய்மைப்படுத்துகிறது; பஸ்மத்தின் சக்தியால், அதை உயிர்களுக்கு பூசுகிறார்கள். யார் யாகம் செய்து, மூன்று ஆயுள் காலம் வாழ்கிறாரோ, பஸ்மத்தின் சக்தியால் அவர் பாவங்களிலிருந்து விடுவிக்கப்படுகிறார். ஒளிரும் பொருளும், தூய்மை செய்யும் பொருளும் 'பஸ்மம்' என அழைக்கப்படுகிறது; அதை உட்கொண்டால், பாவங்கள் அழிகின்றன—ஆகவே 'பஸ்மம்' என்று அழைக்கப்படுகிறது. பித்ருக்கள் வெப்பம் குடிப்பவர்கள், தேவர்கள் சோமத்தில் பிறந்தவர்கள்; இயக்கும் மற்றும் இயக்காத உலகம் அக்னி-சோமம் இயல்பில் உள்ளது. நான் அக்னி, பெரிய ஒளியுடன்; சோமம் இந்த அம்பிகை; நான் அக்னியும் சோமமும், நானே புருஷனும். ஆகவே, பஸ்மம் எனது சக்தி; என் சக்தி, வடிவம் அதில் நிலைத்திருக்கிறது. அந்த காலத்திலிருந்து, உலக பாதுகாப்புக்கும், தீமைகளை எதிர்க்கவும், பஸ்மம் பாதுகாப்புக்கு பயன்படுத்தப்படுகிறது; பெண்கள் குழந்தை பிறந்தபின் வீடுகளில் பஸ்மம் பூசுகிறார்கள். பஸ்மம் பூசி மனம் தூய்மையடைந்து, கோபம், இந்திரியங்களை அடக்கி, எனக்கு அருகில் வந்தவர் மீண்டும் பிறவி எடுக்க மாட்டார். பசுபத வ்ரதமும், கபில யோகாவும் நிறுவப்பட்டது; பசுபத வ்ரதம் பழங்காலத்தில் உருவாக்கப்பட்டது, அது ஒப்பில்லாதது. பிற ஆசிரம வாசிகள் பின்னர் சுயம்புவால் உருவாக்கப்பட்டனர்; இந்த படைப்பு என் செயல், எளிமை, மாயை, பயம் கொண்டது. தேவதைகள், முனிவர்கள், மனிதர்கள் அனைவரும் நிர்வாணமாகவே பிறக்கிறார்கள். உடை அணிந்தாலும், இந்திரியங்களை அடக்காதவர் நிர்வாணமே; ஆனால், சுய கட்டுப்பாட்டால் பாதுகாக்கப்படுபவர் உண்மையில் பாதுகாக்கப்படுகிறார்; உடை காரணம் அல்ல. பொறுமை, நிலைத்திருத்தல், ஹிம்சை இல்லாமை, முழு பற்றற்ற நிலை, மரியாதை மற்றும் இகழ்ச்சிக்கு சமநிலை—இதுவே உன்னதமான பாதுகாப்பு. பஸ்மம் பூசி, மனதில் பவனை தியானித்து, ஆயிரம் தவறுகள் செய்திருந்தாலும், பஸ்மம் பூசி நீராடும் ஒருவர், பஸ்மம் அனைத்தையும் அழிக்கிறது; தீயின் ஒளி காட்டில் எரிவதைப் போல. தினமும் மூன்று முறை பஸ்மம் பூசி நீராடும் ஒருவர், கணேசன் வழியை அடைகிறார்; அனைத்து யாகங்களைச் செய்து, உன்னத வ்ரதத்தை மேற்கொள்கிறார். மஹாதேவனை தியானித்து, அவன் விளையாட்டில் மனதை மூழ்கடுக்கும்வர்கள், வடக்கு, உன்னத பாதையில் அமரத்துவம் அடைகிறார்கள். தெற்கு பாதையை எடுத்தவர்கள், சிதை இடங்களைச் சென்றவர்கள், சிறுமை, பெருமை, இலேசு, அடைதல் ஆகிய சக்திகளை அடைகிறார்கள். சித்தி, ஆசை, தீர்மானம், எண்ணத்தால் எதையும் அடையும் திறன்—இவை சிதை இடங்களில் சென்றவர்கள் அடையும் பாதைகள்; அதேபோல், சிறுமை, பெருமை, இலேசு, அடைதல் ஆகிய சித்திகள். இவ்வாறு, இந்திரன் மற்றும் மற்ற தேவர்கள், காமிக வ்ரதத்தை மேற்கொண்டு, உன்னத ஆண்டவனை அடைந்தார்கள்; அவர்களின் ஒளி உலகம் முழுவதும் பரவியது.