லிங்கபுராணம்

ஒரு காலத்தில், அந்த பரமாத்மாவின் ஒரே ரூபத்தில் மூன்று அம்சங்கள் விளங்கின. அந்த இருள் அக்‌னியாகும், காமம் பிரம்மாவாகும், தெளிவு விஷ்ணுவாகும்; விஷ்ணு எல்லாம் பிரகாசிக்கச் செய்பவர். இவ்வாறு அவன் தன்மையில் ஒருவனாக இருந்தாலும், அவனுடைய அம்சங்கள் இவ்வாறு விவரிக்கப்படுகின்றன. அந்த பரம்பொருள், யோகத்துடன் இணைந்திருக்கும் எந்த இடத்திலும், அவனை, தேவர்களின் தலைவனை, அழிவில்லாத ஈசானனை வழிபட வேண்டும் என்று கூறப்படுகிறது. கோபத்தையும், இச்சைகளையும் வென்று, சிறந்த பிராமணர்கள், எல்லா மங்களக் குறிகளும் கொண்ட லிங்கத்தை முறையாக வழிபடுகின்றனர். அந்த லிங்கம், விரலின் அளவுக்கு அழகாகவும், சரியான வடிவத்திலும், எல்லோராலும் ஏற்கத்தக்கதாகவும் இருக்க வேண்டும். அதன் அடித்தளம், அதே உயரத்தில், எட்டோ அல்லது பதினாறோ பக்கங்களுடன் அமைக்கப்பட வேண்டும். அந்த அடித்தளம், வட்ட வடிவிலும், தெய்வீகமாகவும், அனைத்து விருப்பங்களையும் அருளும் தன்மையுடனும் இருக்க வேண்டும்; அதன் அடிப்பகுதி, பொதுவாக ஏற்கப்படும் விதமாக இரட்டிப்பு அகலத்துடன் அல்லது சமமாக அமைக்கப்பட வேண்டும். அடித்தளத்தில், பசுவின் வாயைப் போன்ற வடிவம் மூன்றில் ஒரு பகுதியளவு இருக்க வேண்டும்; அதில் மங்களச் சின்னங்கள் காணப்பட வேண்டும்; சுற்றிலும் ஒரு யவப்பயிர் அகலமான பட்டை இருக்க வேண்டும். அது தங்கம், வெள்ளி, கல் அல்லது செம்பு ஆகியவற்றால் செய்யப்பட்டிருக்கலாம்; அதன் அகலம் மூன்று மடங்கு அளவில் இருக்க வேண்டும். அது வட்டம், சதுரம், ஆர்கோணம் அல்லது முக்கோணமாகவும், எல்லா பக்கங்களிலும் குறைபாடில்லாமல், பிரகாசமாகவும், மங்களச் சின்னங்களுடன் தெளிவாகவும் இருக்க வேண்டும். வழிபாட்டு குறிகள் கொண்ட பாத்திரத்தை முறையே நிறுவி, அந்த இடத்தின் நடுவில் வைக்க வேண்டும். அந்த பாத்திரம் தங்கம் மற்றும் விதைகள் கொண்டு நிரப்பப்பட்டு, பிராமணர்கள் மந்திரங்களால் புனிதமாக்க வேண்டும்; பின்னர் அந்த லிங்கத்தை ஐந்து தூய, மங்களகரமான பொருள்களால் அபிஷேகம் செய்ய வேண்டும். ஒருவர் தன்னளவில் வழிபாடு செய்ய வேண்டும்; அப்போது வெற்றி பெறுவீர்கள். மனதை ஒருமைப்படுத்தி, உங்கள் மகன்கள், உறவினர்கள் ஆகியோருடன் கூடி வழிபடுங்கள். அனைவரும் கை கூப்பி, திரிசூலம் ஏந்திய இறைவனை அணுகுங்கள்; அப்பொழுது, மனம் தூய்மையில்லாதவர்களுக்கு கடினமாகத் தரிசிக்க இயலாத அந்த தேவர்களின் நாதனை காண்பீர்கள். அவனைப் பார்த்தவுடன், எல்லா அறியாமையும், அநியாயமும் அழிந்துவிடும்; பின்னர், அளவிட முடியாத பிரகாசம் கொண்ட பிரம்மாவைச் சுற்றி வணங்கினர். அவர்கள், அந்த வனவாசிகள், பிரம்மா கூறியபடி வழிபாட்டைத் தொடங்க, தேவதாரு வனத்திற்குச் சென்றனர். பல்வேறு வேதிகளிலும், மலைக் குகைகளிலும், தனிமையான, மங்களகரமான நதிக்கரைகளிலும், மணற்பரப்புகளிலும் அவர்கள் வழிபாடு செய்தனர். சிலர் அழகான பசுமை கொண்ட இடங்களில், சிலர் சிறிதளவு நீர் நிறைந்த இடங்களில், சிலர் தர்பை புல்லில் அமர்ந்து, சிலர் விரல் முனையில் நிற்பது போன்ற கஷ்ட சாதனையில் ஈடுபட்டனர். சிலர் மரக்கொள்கல்களை இருக்கையாகவும், சிலர் கற்களை அமர்விடமாகவும் பயன்படுத்தினர்; சிலர் வீரநிலையிலே நின்று, சிலர் மான் போன்று அலைந்து திரிந்தனர். அந்த பெரிய மனம் கொண்ட முனிவர்கள் தியானம், தவம், வழிபாடு ஆகியவற்றில் காலத்தை செலவிட்டனர். இப்படியாக ஒரு முழு வருடம் கடந்ததும், வசந்தகாலம் வந்ததும், அந்த பக்தர்களுக்குப் பரிவு கொண்டு, அவர்களுக்கு அருள் செய்ய, கடவுள், அந்த மங்களகரமான மலையில், கிருதயுகத்தில், தோன்றினார். அந்த பரமசிவன், திருப்தியுடன், தேவதாரு வனத்திற்கு வந்தார்; அவரது உடல் புச்சுண்டியும், தூசும் பூசப்பட்டிருந்தது, அவர் நிர்வாணமாகவும், விசித்திரமான குறிகளுடன் வந்தார். கையில் தீப்பொறி ஏந்தினார்; கண்கள் சிவப்பும் மஞ்சளும் கலந்து இருந்தது; சில சமயம் பயங்கரமாகச் சிரித்தார், சில சமயம் வியப்புடன் பாடினார். சில நேரம் காமமிகு நடனமாடினார்; சில சமயம் மீண்டும் மீண்டும் கர்ஜித்தார்; ஆசிரமத்தில் அலைந்து, அடிக்கடி உண்ணத்தக்கதை நாடினார். இப்படிப்பட்ட ஒரு ரூபத்தை தனது சக்தியால் எடுத்துக் கொண்டு, அந்த வனத்திற்குள் நுழைந்தார். அப்போது, எல்லா முனிவர்களும் மனதை ஒருமைப்படுத்தி அவரைப் புகழ்ந்தனர். அவர்கள் தண்ணீர், பலவகை மாலைகள், தூபம், வாசனைப்பொருட்கள் கொண்டு, தங்கள் மனைவிகள், மகன்கள், சேவகர்கள் உடனும், அந்த மகாபாக்யசாலிகள் இறைவனை வழிபட்டனர். அவர்கள் அந்த இறைவனை நோக்கி, "ஓ தேவர்களின் தேவா, அறியாமையால் நாம் செய்த எதுவும்—" என்று கூறினர். "செயலால், மனதால், வாக்கால் நாம் செய்த எல்லாவற்றையும் நீ மன்னிக்க வேண்டும்; ஏனெனில், நாங்கள் செய்தவை பலவிதமாக, ரகசியமாகவும், ஆழமாகவும் உள்ளன." "ஓ ஹரா, பிரம்மா முதலிய தேவர்களுக்கே கூட உன் பாதைகள் அறிய முடியாதவை; உன் வருகையும், போக்கையும் நாங்கள் அறியோம்." "ஓ எல்லாம் கொண்ட ஆண்டவரே, மகாதேவா, நீ தான் நீ! உமக்கு வணக்கம்! மகான்மாக்கள் உன்னைப் போற்றி, தேவாதி தேவா, பரமேஸ்வரா என்று புகழ்கின்றனர்." "பவனுக்கு, மங்களனுக்கு, இருப்பதற்கும் காரணத்திற்கும் வணக்கம்; அளவற்ற பலமும் சக்தியும் கொண்ட உயிரினங்களின் ஆண்டவருக்கு வணக்கம்." "அழிப்பவருக்கு, பிங்கலவர்ணனுக்கு, அழிவதற்கும் அழியாததற்கும், கங்கையை சுமப்பவருக்கு, ஆதாரத்துக்கு, குணங்களின் சாரமாக இருப்பவருக்கு வணக்கம்." "திர்யம்பகனுக்கு, மூன்று கண்கள் உடையவருக்கு, திரிசூலம் ஏந்துபவருக்கு; காமதேவனுக்கு, அக்‌னிக்கு, பரமாத்மாவுக்கு வணக்கம்." "சங்கரனுக்கு, ரிஷபம் குறியுடன் இருப்பவருக்கு, கணபதிகளின் ஆண்டவருக்கு வணக்கம்; தண்டம் ஏந்துபவருக்கு, காலனுக்கு, பாசம் கொண்டவருக்கு வணக்கம்." "வேத மந்திரங்களில் முதன்மை கொண்டவருக்கு, நூறு நாவுடையவருக்கு வணக்கம்; கடந்த, நிகழும், வருங்காலம் அனைத்துக்கும், நிலையாகவும், அசையாமலும் இருப்பவைகளுக்கும் வணக்கம்." "ஓ இறைவா, உன் உடலிலிருந்து இந்த முழு பிரபஞ்சமும் தோன்றியுள்ளது; நீ அதை பாதுகாப்பதும், அழிப்பதும் செய்கிறாய்; உனக்கு எல்லாம் நன்மை நேர வேண்டும்; அருள் புரிய வேண்டும், ஆண்டவரே." "ஒருவன் அறியாமையாலும், அறிவாலும் செய்யும் எல்லா செயல்களும், உன் யோகமாயையால் நீயே செய்வாய், ஆண்டவரே." இவ்வாறு உன்னைப் போற்றி, அந்த முனிவர்கள் மனதுக்குள் மகிழ்ச்சி அடைந்து, தவத்துடன் உனை நோக்கி, "முந்தையபடி உன்னை காண அனுமதி தரும்" என்று வேண்டினர். அப்போது சங்கரன், மனம் மகிழ்ந்து, தன் இயல்பான ரூபத்தை எடுத்து, தம் மூன்று கண்கள் கொண்ட தெய்வீக ரூபத்தை அவர்கள் காணும் வகை அருள் செய்தார். அந்த தரிசனம் கிடைத்தவுடன், அவர்கள் தேவாதி தேவனை, திர்யம்பகனை கண்டனர்; மீண்டும் அந்த தேவதாரு வனவாசிகள் இறைவனைப் போற்றினர். "எப்போதும் திசைகளை உடையாகக் கொண்டவருக்கு, மரணத்திற்கு, திரிசூலம் ஏந்துபவருக்கு, பயங்கரருக்கும், கோபமான முகத்தவருக்கும் வணக்கம்." "அரூபனுக்கு, அழகனுக்கு, விச்வரூபனுக்கு வணக்கம்; மணிகள் ஒலிக்கின்றவருக்கு, ருத்ரனுக்கு, ஸ்வாஹா ஸ்வரூபனுக்கு வணக்கம்," என்று அவர்கள் இறைவனைத் துதித்தனர்.