லிங்கபுராணம்

அந்த இடத்தில், எனது மகன்கள் தவம் நிறைந்த முனிவர்களாக இருப்பார்கள்: சாகலா, குண்டகர்ணா, குபந்தா, மற்றும் ப்ரவாககா. அவர்கள் மகேஸ்வர யோகத்தை அடைந்து, அமரத்துவம் பெறுவார்கள்; இருபத்தி ஆறு கல்பத்தில், வியாசர் பராசரராக இருக்கும் போது—அந்த சமயத்திலும், நான் “சஹிஷ்ணு” என்ற பெயரில், பத்திரவதா நகரத்தில், கலி யுகத்தின் முடிவில் இருப்பேன். அங்கு, என் மகன்கள் நீதிமான்கள்: உலூகா, வித்யுதா, சம்புக்கா, மற்றும் அஷ்வலாயனா. அவர்கள் மகேஸ்வர யோகத்தின் உச்ச நிலையை அடைந்து, ருத்ரரின் உலகத்திற்கு சென்றுவிட்டார்கள்; இருபத்தி ஏழாவது கல்பம் வரும்போது, ஜாடுகர்ணா வியாசராகும் போது, நான் “சோம சர்மா” என்ற பெயரில், இருமுறை பிறந்தவர்களில் முதன்மையானவனாக இருப்பேன். புனிதமான ப்ரபாஸா தலத்தில், யோகத்திற்காக புகழ்பெற்ற இடத்தில், என் சீடர்கள் யோகத்தில் திகழும் முனிவர்களாக இருப்பார்கள். அக்க்ஷபாதா, குமாரா, உலூகா, மற்றும் வத்ஸா—மிகுந்த ஆன்மாக்கள், தூய்மை, தெளிந்த அறிவு கொண்டவர்கள், யோகத்தில் நிலைபெற்றவர்கள். அவர்கள் மகேஸ்வர யோகத்தின் உச்சத்தை அடைந்து, ருத்ரரின் உலகத்திற்கு சென்றார்கள்; இருபத்தி எட்டாவது கல்பம் வரும்போது, பராசராவின் மகன், உலகங்களின் பிதாமகன் விஷ்ணு, “த்வைப்பாயனா” என்ற பெயரில் வியாசராக, இறைவனாக வருவார். அந்த சமயத்தில், ஆறாவது பகுதியுடன், கிருஷ்ணா—மக்கள் மத்தியில் சிறந்தவர், வசுதேவாவிலிருந்து வந்தவர், யாதவர்களில் முதன்மையானவர்—வசுதேவாவாக வருவார். அப்போது, நான் யோக மாயையால், உலகை ஆச்சரியப்படுத்தும் நோக்கில், பிரம்மச்சாரி வடிவில் யோகியாக வருவேன். கிராமத்தில், உறவுகளற்ற, தகடியில் கிடக்கும் ஒரு உடலை, பிராமணர்களின் நலனுக்காக, யோக மாயையால் அதில் நுழைந்து, புனிதமான, சுபமான மேரு குகையில், உங்களுடன் மற்றும் விஷ்ணுவுடன் சேர்ந்து, “லகுலி” என்ற பெயரில் பிரம்மனாக ஆகுவேன். இதுவே உடல் வடிவில் அவதாரம் எனப்படும்; அந்த சமயத்தில், அந்த புனித தலம், பூமி நிலைக்கும் வரை, பரவலாக புகழ்பெறும். அங்கு, என் மகன்கள்: குஷிகா, கார்கா, மித்ரா, மற்றும் கௌருஷ்யா—யோகத்தில் நிலைபெற்ற, பெரிய ஆன்மாக்கள், வேதங்களில் தேர்ந்த பிராமணர்கள், மகேஸ்வர யோகத்தின் உச்சத்தை அடைந்து, தூய்மை மற்றும் உயர்ந்த சக்தியுடன் இருப்பார்கள். அவர்கள் ருத்ரரின் உலகத்திற்கு செல்வார்கள், அங்கு திரும்புதல் கடினம்; இவர்கள் பாசுபதர்கள், தங்கள் உடலை விபூதியால் பூசியவர்கள். எப்போதும் லிங்கத்தை வழிபடுவதில் அர்ப்பணிப்பு, உள்ளும் புறமும் யோகத்துடன், எனது மீது பக்தி, தியானத்தில் உறுதியுடன், இந்திரியங்களை கட்டுப்படுத்தி இருப்பார்கள். உலக வாழ்க்கையின் பந்தங்களை துண்டிக்க, அறிவின் பாதையை ஒளிரச் செய்ய, சுய சுபாவ அறிவை அடைய, பாசுபத யோகத்தை மேற்கொள்வார்கள். யோகத்திற்கும் அறிவிற்கும் பல பாதைகள் உள்ளன, ஆனால் எங்கும், ஐந்தெழுத்து மந்திரம் தவிர, நிறைவு கிடைப்பதில்லை. இரட்டை நிலைகளிலிருந்து விடுபட்டு தவம் மேற்கொள்ளும் போது, அவர் பசுவாக பழுத்த பழம் போல், விடுபட்டவர் என கருதப்படுகிறார். ஒரு மனிதன், ஒரு நாளும் பாசுபத விரதத்தை முறையாக மேற்கொண்டால், சங்க்யா அல்லது பஞ்சராத்திரத்தில் அவ்வாறு நிலை அடைய முடியாது. இவ்வாறு, மனுவிலிருந்து கிருஷ்ணா வரை, இருபத்தி எட்டு யுகங்களில் அவதாரங்களின் தன்மைகளை விவரித்தேன். அந்த இடத்தில், வேதங்களின் தொகுப்புகள் பிரிக்கப்படும்; அது தர்மத்தின் அடையாளமாக இருக்கும், அந்த கல்பத்தில், கிருஷ்ண த்வைப்பாயனா எழும்பும் போது. இவ்வாறு, மகாதேவனால் அறிவிக்கப்பட்ட ருத்ரரின் அவதார கதை கேட்டு, பாக்கியசாலி பிரம்மா, மகா இறைவனுக்கு வணங்கி, தேர்ந்த வார்த்தைகளால் புகழ்ந்து, மீண்டும் சங்கரனை நோக்கி பேசினார்: “எல்லா தேவர்கள் விஷ்ணுவால் நிறைந்துள்ளனர்; எல்லா கூட்டங்களும் விஷ்ணுவால் நிறைந்துள்ளன.” வேறு எந்த பாதையும் விஷ்ணுவுக்கு சமமாக இல்லை; வேதங்கள் எப்போதும் பாடுகின்றன—இதில் சந்தேகம் இல்லை. அந்த தேவர்களின் தேவன், பாக்கியசாலி, உங்கள் லிங்கத்தை வழிபடுவதில் அர்ப்பணிப்புடன், எப்போதும் உங்களுக்கு வணங்கும்—அந்த தேவன் எப்படி இறைவனாக ஆனார்? பிரம்மாவின் வார்த்தைகளை கேட்டு, உயர்ந்த படைப்பாளர், அந்த கேள்வியின் பெருமையால் மகிழ்ந்து, கண்களை விரிவாக பார்த்தார். வழிபாட்டின் பொருளை நோக்கி, சங்கரா அவரிடம் பேசினார்: “நீயே, நாராயணா, மற்றும் சக்ரா, தேவர்களில் முதன்மையானவர், இங்கு இருக்கிறீர்கள்.” முனிவர்கள், எப்போதும் விதிப்படி லிங்கத்தை வழிபடுகின்றனர்; அவர்கள் தங்கள் நிலையை அடைந்துள்ளனர், அதனால் அவர்கள் அதை வழிபடுகின்றனர். லிங்க வழிபாடு இல்லாமல், அடைவு இல்லை; அதனால் ஜனார்தனன், பாக்கியசாலி இறைவன், எப்போதும் நம்பிக்கையுடன் தன்னை வழிபடுகிறார். இவ்வாறு, மகேஸ்வரா, பிரம்மாவுக்கு தயை காட்டி, தேவர்களின் இறைவனை பார்த்து, அங்கேயே மறைந்தார். பின்னர், பிரம்மா, கைகளை இணைத்து, சங்கராவால் மீண்டும் விழிப்புணர்வு பெற்றுவிட்டு, மீதமுள்ள படைப்பை செய்யும் நோக்கில் சென்றார். “மகேஸ்வரா, லிங்க வடிவில், எப்படி வழிபட வேண்டும்? இதை இப்போது சொல்ல வேண்டும், ரோமஹர்ஷணா!” என்று கேட்டார். கைலாச மலையில், தேவியின் கேள்விக்கு, தேவர்களின் இறைவன், தன் மடியில் அமர்ந்த, மலைபிறந்தவளுக்கு, லிங்க வழிபாட்டின் முறையை வரிசையாக விளக்கினார். அப்போது, சாலங்காயனாவின் மகன் நந்தி, அருகில் நின்று, முன்பு கேட்டதை, பிரம்மாவின் நல்ல மகனுக்கு சொன்னார். சனத்குமாரருக்கு, புனிதமான, உச்சமான லிங்க வழிபாட்டை கூறினார்; அதனால், மிகுந்த ஒளி கொண்ட வியாசா, அதை வேதங்களுக்கேற்ற முறையில் கற்றார். இப்போது, சைலாதி மற்றும் பிறரிடமிருந்து கேட்டபடி, நான், நீராடும் முறையுடன் தொடங்கி, வழிபாட்டிற்கான முறையை, நீராடும் முறையுடன், கூறப்போகிறேன்.