லிங்கபுராணம்

பிரமனுக்கு ஆசீர்வாதம் அளித்து, "நல்லவரே, நான் இப்போது புறப்படுகிறேன்; உனக்குள் ஞானம் தோன்றட்டும்," என்று சொல்லி, அந்த மகிழ்ச்சியடைந்த பகவன் அங்கு மறைந்துவிட்டார். தேவகணங்களின் தலைவனும், அனைத்து தேவர்களாலும் வழிபடப்படும் அந்த இறைவனும், கோவிந்தரால் வழங்கப்பட்ட ஞானத்தைப் பெற்ற பிறகு, தாமரைப் பிறப்பான பிதாமஹன் பிரமா அங்கிருந்து புறப்பட்டார். பிரமா, உலகில் உயிரினங்களை உருவாக்க வேண்டும் என்று தீர்மானித்து, கடும் தவம் மேற்கொண்டார். ஆனால் அவர் அந்த தவத்தில் ஈடுபட்டிருந்தபோதும், எதுவும் வெளிப்படவில்லை. காலம் நீண்டபோது, அந்த வெறுமையிலிருந்து சோகமும், அதிலிருந்து கோபமும் எழுந்தது. அந்தக் கோபம் அவரை ஆட்கொண்டபோது, அவரது கண்களில் இருந்து கண்ணீர் துளிகள் விழுந்தன. அந்த கண்ணீர் துளிகளிலிருந்து, வாயு, பித்தம், சளி ஆகிய குணங்களை உடைய, அதிர்ஷ்டமும், பேரழலும் பெற்ற, நல்ல குறிகளால் அலங்கரிக்கப்பட்ட சில உயிர்கள் உருவானார்கள். அவர்கள் பாம்புகள் போல், கூந்தல் சிதறியவாறு, கொடிய விஷத்துடன் தோன்றினார்கள். அந்த முதிர்ந்த பாம்புகளைப் பார்த்த பிரமா, தானே தவம் செய்ததற்கு வருந்தினார். "ஐயோ! என் தவம் இதுதான் பலனாக இருக்குமா? என் முதலாவது படைப்பு உலக அழிவுக்கு காரணமாகிவிட்டது," என்று துயரமடைந்தார். கோபமும் வருத்தமும் காரணமாக ஏற்பட்ட கடும் மயக்கத்தில், உயிரினங்களின் ஆண்டவன் பிரமா அந்த மயக்கத்தால் உயிரை விட்டார். அந்த ஒப்பற்ற வீரியமுள்ள பிரமாவின் உடலில் இருந்து, கருணையுடன், பதினொன்று ருத்ரர்கள் அழுகையுடன் தோன்றினர். அவர்களின் அழுகையால் அவர்கள் "ருத்ரர்கள்" என்று அழைக்கப்பட்டனர்; அந்த ருத்ரர்கள் உயிர்நாடிகளாகவும், அந்த உயிர்நாடிகளே அவர்களின் சாரமாகவும் உள்ளன. இந்த உயிர்நாடிகள் எல்லா உயிரினங்களிலும் இருக்கும், மிகக் கடுமையான, பெரிய, நல்ல நடத்தையுடையவை என்று அறியப்பட வேண்டும். பின்னர், மும்முகன், நீல சிவப்புப் பளிங்கானவன், பிரமாவுக்கு உயிர்நாடிகளை மீண்டும் அளித்தார். உயிர் மீண்டும் பெற்ற பிரமா, தேவாதி தேவனும், உமையின் கணவருமான சிவனை நேரில் கண்டார். அவரை வணங்கி, காயத்ரியுடன் நிற்கும் உலகத்தின் ஆண்டவனைப் பார்த்தார். அந்த உலகங்களின் சாரமாக இருக்கும் தெய்வத்தைப் பார்த்த பிதாமஹன் பிரமா, அவரை போற்றினார். அதிசயத்தால் நிறைந்து, மீண்டும் மீண்டும் வணங்கி, அவர் சர்வனை நோக்கி, "மாபெரியவரே, தாங்கள் இவ்வுலகின் ஆரம்பத்தில் எப்படி தோன்றினீர்கள்?" என்று கேட்டார். பிரமாவின் இந்தக் கேள்விகளை கேட்ட பவ தேவன், பிரமா உருவத்தை எடுத்துக் கொண்டு, உபதேசம் செய்யும் பொருட்டு, புன்னகையுடன் பிரமாவிடம் பேசத் தொடங்கினார்: "சுத்த யுகமான வெள்ளை யுகத்தில் நானே மட்டுமே இருந்தேன்; வெண்மையால் ஒளிரும் சிகரம், வெண்மலர் மாலைகள், வெண்மையுடை, வெண்மையான ஒளி என இருந்தேன். என் எலும்பும், முடியும், இரத்தமும் வெண்மையும், வெண்சிவப்பும் கொண்டதாக இருந்தது; அதனால் அந்த யுகம் வெள்ளை யுகம் என அழைக்கப்பட்டது. என்னிடமிருந்து பிறந்த தேவி வெண்மையான உடலும், வெண்சிவப்பும், வெண்மையும் கொண்டவளாக இருந்தாள்; அப்போது காயத்ரி, பிரமா என்று அறியப்பட்டாள். அதனால், மறைபொருள் தவத்தால் நீ என்னை மீண்டும் அடைந்தாய், உடனே நான் 'சத்யோஜாத' நிலையை அடைந்தேன். 'சத்யோஜாத' என்பதே அந்த பரமத்தின் பெயர்; இது ரகசியம் என்று கூறப்படுகிறது. இதை அறிந்த இருமுறை பிறந்தவர்கள் (த்விஜர்கள்) என் அருகில் வருவார்கள்; அங்கிருந்து திரும்புவது கடினம். மீண்டும், நீ 'லோஹித' என்ற பெயரில் இருந்தபோது, என் நிறத்தால் அந்த யுகம் 'லோஹித யுகம்' என்று நினைவுகூரப்படுகிறது; அப்போது உயிர்கள் சிவப்பான இறைச்சி, எலும்பு, இரத்தம் கொண்டவையாக உருவானார்கள். காயத்ரி, பசுவாக அழைக்கப்படுபவள், சிவப்பு கண்களும், பூரண மார்பும் கொண்டவளாக இருந்தாள்; அதனால், அவளது சிவப்பும் நிற மாற்றமும் காரணமாக அவளுக்கு அந்தப் பெயர் வந்தது. அந்த தெய்வத்தின் இடப்பக்கத்தால் 'வாமதேவ' என்ற பெயர் ஏற்பட்டது; அங்கேயும், பெரிய ஆத்மாவே, நீ என்னை அறிந்தாய், தன்னடக்கம் கொண்டவனாய். உன் தியானத்தால் என்னை அறிந்தாய்; அதனால், பூமியில் நான் 'வாமதேவ' என்று அறியப்பட்டேன். யார் யார் இந்த உலகில் உன்னை வாமதேவனாக அறிகிறார்களோ, அவர்கள் ருத்ரலோகத்திற்கு செல்வார்கள்; அங்கிருந்து திரும்புவது கடினம். மீண்டும், நான் மஞ்சள் நிறத்தில் தோன்றும் போது, யுகச் சுழற்சியின்படி, என் பெயரால் அந்த மஞ்சள் வடிவம் நிலைபெற்றது. என்னிடமிருந்து பிறந்த தேவி மஞ்சள் உடலும், மஞ்சள் சிவப்பும் கொண்டவளாக இருந்தாள்; அப்போதும் காயத்ரி பிரமா என அறியப்பட்டாள். அங்கேயும், பெரிய ஆத்மாவே, யோகத்தில் மனதை இணைத்தவர்கள் என்னை அறிந்தார்கள். அங்கேயும், நீ என்னை 'தத்புருஷ' என அறிந்தாய்; எனவே, இந்த 'தத்புருஷ' நிலை எனது, ஓ கனகந்தா. யார் யார் தவத்தால் பிரம்மாவுடன் ஒன்றாகி, என்னை ருத்ரன், ருத்ராணி, காயத்ரி, வேதங்களின் தாயாக அறிகிறார்களோ, அவர்கள் ருத்ரலோகத்திற்கு செல்வார்கள்; அங்கிருந்து திரும்புவது கடினம். அடுத்ததாக, நான் கருப்பு மற்றும் பயங்கரமான வடிவத்துடன் தோன்றும் போது, என் நிறத்தால் அந்த யுகம் 'கருப்பு' என்று அழைக்கப்பட்டது; அங்கே நான் காலனாக, உலகங்களை அழிக்கும் காலனாக இருந்தேன். பிரமனே, நீ என்னை பயங்கர சக்தியுடையவனாக அறிந்தாய்; என்னிடமிருந்து பிறந்த காயத்ரி கருப்பு உடலும், கருப்பு சிவப்பும் கொண்டவளாக இருந்தாள். அவள் கருப்பு வடிவம் கொண்டவளாக இருந்தாள், பிரமா என்று அறியப்பட்டாள்; அதனால், நான் பயங்கரமானவனாக ஆனேன். யார் யார் இந்த பூமியில் என்னை அறிகிறார்களோ, அவர்களுக்கு நான் அபயமாகவும், அமைதியானவனாகவும், அழிவில்லாதவனாகவும் இருப்பேன். மீண்டும், நான் விச்வரூபமாக, அனைத்து உலகங்களையும் உள்ளடக்கிய வடிவம் கொண்டபோது, பிரமனே, நீ உன்னத தியானத்தால் என்னை அறிந்தாய்; காயத்ரியும் உலகங்களைக் காத்து விச்வரூபமாக ஆனாள். நான் விச்வரூபம் அடைந்திருக்கும் போது என்னை அறிகிறவர்கள், அவர்களுக்கு நான் எப்போதும் சிவனாகவும், மென்மையானவனாகவும் இருப்பேன். இந்த வடிவம் விச்வரூபம் என்று அழைக்கப்படுகிறது; அதுபோல சாவித்ரியும் விச்வரூபமாக அழைக்கப்படுகிறாள். இவ்வாறு, என் மகனே, இந்த எல்லா வடிவங்களும் தோன்றின. நான் கூறிய இந்த நான்கு வடிவங்களும் என் மகன்கள்; உலகில் மிகவும் மதிக்கப்படுபவர்கள்." இவ்வாறு, பிரமனும், சிவபெருமானும், பரஸ்பரம் பேசிக்கொண்ட அந்தத் தருணத்தில், உலகத்தின் ஆரம்பம், யுகங்களின் மாறுபாடுகள், தெய்வங்களின் உருவங்கள், அவற்றின் ரகசியங்கள் அனைத்தும் பிரமாவுக்கு வெளிப்பட்டன.