லிங்கபுராணம்

சூரியனில் ஒளி, சந்திரனில் உருவம், மலைக்களில் நிலைத்திருக்கும் தன்மை, காற்றில் பலம், அக்னியில் வெப்பம், நீரில் குளிர்ச்சி, ஆகாயத்தில் ஒலி—இந்த எல்லா பண்புகளும் அவ்விதம் அசையாத, அழிவில்லாத மூலத்திலிருந்து எழுகின்றன என்பதை ஞானிகள் அறிவார்கள். அந்த மூலமே, வேத பாராயணம், பாராயணத்திற்கான பொருள், மகா தேவன், பரம யோகி, பெரும் ஆண்டவன்—all these qualities are known to arise from the unmoving, imperishable source. அவர் நகரங்களின் ஆண்டவன், குகைகளில் வாழ்பவர், ஆகாயத்தில் சஞ்சரிப்பவர், இரவில் உலா போவவர், தவத்தின் பொக்கிஷம், ரகசிய ஆசான், மகிழ்ச்சியை தருபவர், ஆனந்தத்தை அதிகப்படுத்துபவர். அவர் குதிரை முகம் கொண்டவர், சமுத்திரத்தில் பிறந்தவர், படைப்பாளர், உயிரினங்களை நடத்துபவர், அறியப்பட வேண்டியவர், வெளிப்படுத்துபவர், தலைவன், வெல்ல முடியாதவர், அசைக்க முடியாதவர். அவர் வலிமை மிகுந்த ரதம் கொண்டவர், பயங்கர செயல்களை ஆற்றுபவர், புகழ் மிகுந்தவர், செல்வத்தை வெல்லுபவர், மணிகள் மீது ஆசை கொண்டவர், கொடிகள் ஏந்துபவர், குடை தூக்குபவர், பினாகா வில் வைத்திருப்பவர், படைகளின் ஆண்டவன். அவர் கவசம் அணிந்தவர், குஞ்சம், வாள், வில், கோடரி—all weapons in hand—பாவங்களை அழிப்பவர், பாவமில்லாதவர், வீரர், தேவர்களின் ராஜா, எதிரிகளை நசிப்பவர். முன்னர் உன்னை வணங்கி, போரில் எதிரிகளை வென்றோம்; சமுத்திர நீரை குடிக்கும் தீயைபோல், எப்போதும் திருப்தி அடையாதவன். கோபத்தால் உருவானாலும், உள்ளம் அமைதியானவர், ஆசைகளை அளிப்பவர், பூர்த்தி செய்யும் சக்தி கொண்டவர், அன்புக்குரியவர், பாக்கியசாலி, fathomless, வேதத்தில் நாட்டம் கொண்டவர், நல்லவர்களால் மதிக்கப்படுபவர். நீ தேவர்களின் தீராத பொக்கிஷம்; யாகம் உன்னால் நிலைபெற்றது; வேதப்படி அர்ப்பணிக்கப்பட்ட ஹோமம் தீயின் மூலம் உனக்கே செல்கிறது; நீ திருப்தி அடைந்தால், நாங்களும் திருப்தி அடைகிறோம், மகா தேவா! நீ பவானியின் ஆண்டவன், etc.—ஆரம்பமில்லாதவன், உலகங்களையும் உயிரினங்களையும் படைத்தவன்; ஞானிகள் உன்னை இயற்கையை கடந்த பரமனாக அறிந்து, தியானத்தை முடித்து, அமரத்துவத்தை அடைகிறார்கள். யோகிகள் உன்னை எப்போதும் பூரணமாக தியானித்து, மற்ற யோகங்களை விட்டு விடுகிறார்கள்; மற்றவர்கள், தூய்மை மற்றும் அமைதியுடன், உனக்கு தங்கள் செயல்களால் அர்ப்பணித்து, தெய்வீக அனுபவங்களை பெறுகிறார்கள். எங்களால் அறிந்த அளவுக்கு, உன் மகத்துவத்தை புகழ்ந்தோம், எல்லையில்லாத பெருமை கொண்டவனே! எங்கும் நீ, சிவா, எங்களை அருள்புரிய வேண்டும்; நீ யார் என்பது நீயே; உனக்கு வணக்கம்! இந்த ஸ்தோத்திரத்தை, பிரம்ம-நாராயணனை பக்தியுடன் பாராயணம் செய்யும் எந்த ஒருவர்—அல்லது, பண்டித பிராமணர்களிடம் பாராயணம் செய்யவிடும், அல்லது மனம் ஒன்றாகக் கேட்கும் எந்த ஒருவர்—பத்து ஆயிரம் அஸ்வமேத யாகங்களை செய்த பலனை பெறுவார். பாவம் செய்த சாதாரண மனிதனும், இந்த ஸ்தோத்திரத்தை சிவனின் முன்னிலையில் பாராயணம் செய்வதோ, கேட்பதோ செய்தால், அவர் பாவம் விடுபட்டு, பிரம்மாவின் உலகத்திற்கு செல்லுவார். Whether at a śrāddha, divine rite, sacrifice, or ritual bath’s end, among virtuous ones, whoever recites this, attains the presence of Brahman. இப்போது, அந்த மிகுந்த பணிவையும், தேனும் தாமிரமும் போன்ற கண்களையும் பார்த்த சிவன், உண்மையான புகழால் முகம் மிகுந்த மகிழ்ச்சியுடன் ஜொலிக்கிறார். உமையின் ஆண்டவன், மூன்று கண் கொண்டவன், தக்ஷன் யாகத்தை அழித்தவன், பினாகி, உடைந்த கோடரி வைத்திருப்பவர், விரூபாக்ஷன்—அவர் மிகுந்த திருப்தியடைந்தார். அந்த பாக்கியசாலி தேவன், அவர்களின் அமிர்தம் போன்ற வார்த்தைகளை கேட்டபோது, எல்லாம் அறிந்தவராக இருந்தாலும், மகாதேவன் சிரிப்புடன் பேசினார்: "நீங்கள் யார், இரு பெரிய ஆன்மாக்கள், ஒருவருக்கொருவர் நலன் நாடும், இங்கு இணைந்துள்ள, தாமரை உண்பவர்கள், இந்த பயங்கர பெரும் வெள்ளத்தில்?" அந்த இரு பெரிய ஆன்மாக்கள், ஒருவரை ஒருவர் பார்த்து, "ஓ ஆண்டவனே, இன்று நீ அறியாதது என்ன, வலிமை மிகுந்தவனே?" என்றார்கள். வலிமை மிகுந்த ருத்ரா, உன் விருப்பத்தால் இது நடந்தது; அவர்களின் வார்த்தைகளை கேட்ட சிவன், மகிழ்ச்சியும் பெருமையும் கொண்டு அவர்களை வரவேற்றார். அந்த பாக்கியசாலி தேவன் இனிமையாக, மென்மையாக பேசினார்: "ஓ ஹிரண்யகர்பா, உங்களுக்கும், உங்களுக்கும், கிருஷ்ணா, நான் பேசுகிறேன்." இந்த பக்தி, நித்திய மந்திரங்களுடன் இணைந்தது என நான் திருப்தியடைந்தேன்; நீங்கள் இருவரும் என் இதயத்திற்கு மிகவும் பிரியமானவர்கள். இன்று என்ன वरம் தர shall I give you, மிகவும் விரும்பும் வரம்? அப்போது பாக்கியசாலி விஷ்ணு, பவாவிடம் கூறினார்: "எனக்கு எல்லாம் பெற்றுவிட்டது, ஆண்டவனே; நீ என்னை திருப்தி அடைந்தால், என் பக்தி உன்னிடம் நிலை பெறட்டும், சங்கரா!" இவ்வாறு கேட்ட, கேசவனை மதித்து, மகாதேவன் தன் பாதங்களில் பக்தியை வழங்கினார். "நீ உலகங்களை படைத்தவன், நீ பரம தெய்வம்; உனக்கு ஆசீர்வாதம், குழந்தையே, நான் செல்லப் போகிறேன், தாமரை கண்களே." இவ்வாறு கூறி, பாக்கியசாலி சங்கரன், ஆசீர்வாதம் அளித்து, பிரம்மாவைத் தன் கையால் தொட்டார். தன் அழகான கை கொண்டு, மிகுந்த மகிழ்ச்சியில், "நீ எனக்கு சமம், சந்தேகம் இல்லை, குழந்தையே, நீ என் பக்தன்," என்றார். "ஆசீர்வாதம் உனக்கு, நான் செல்லப் போகிறேன்; அறிவு உனக்கு எழட்டும், நல்லவனே." இவ்வாறு சொல்லி, பாக்கியசாலி ஆண்டவன் மறைந்தார். படைகளின் தலைவர், எல்லா தேவர்களாலும் பூஜிக்கப்பட்ட தேவன், புறப்பட்டார்; கோவிந்தனிடமிருந்து அறிவைப் பெற்ற பிதாமஹன், தாமரை பிறந்தவன். பிதாமஹன் உயிரினங்களை படைக்க தீர்மானித்து, கடும் தவம் செய்தார்; ஆனால் அவ்வாறு தவம் செய்தபோது, எதுவும் உருவாகவில்லை. அதன்பின், நீண்ட காலம் கழித்த பின், துயரத்தால் கோபம் எழுந்தது; கோபம் கொண்ட நிலையில், கண்களில் இருந்து கண்ணீர் துளிகள் விழுந்தன. அந்த துளிகள் காற்று, பித்தம், கபம் ஆகிய பண்புகளுடன், மிகுந்த பாக்கியம், வலிமை, சுபீட்சம் கொண்ட உயிரினங்கள் உருவாகின, சுபசம்ஹாரங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டு. அந்த பாம்புகள், கூந்தல் குழப்பமாக, நச்சு நிரம்பிய நிலையில் தோன்றின; அந்த முதிய பாம்புகளைப் பார்த்த பிரம்மா, தன் தவத்திற்காக வருந்தினார். "அய்யோ! என் தவம் பயன் இப்படி என்றால், என் முதல் படைப்பு உலக அழிவுக்கு காரணமாகிவிட்டது." அதன்பின், கோபமும், மனக்கசப்பும் காரணமாக, உயிரினங்களின் ஆண்டவன், அந்த மயக்கத்தால், உயிரை விட்டார். அந்த ஒப்பில்லாத வலிமை கொண்டவரின் உடலிலிருந்து, கருணையுடன், பதினொரு ருத்ரர்கள், அழுதபடி, அந்த வகையில் தோன்றினார்கள். அவர்களின் அழுகை காரணமாக, அவர்கள் ருத்ரர்கள் என்று அழைக்கப்பட்டார்கள்; அந்த ருத்ரர்கள் தான் உயிர்; அந்த உயிர் தான் அவர்களின் சுயம்.