शिवस्य महिमानं स्तुवन्तः, ब्रह्मा च हरिश्च परमेश्वरं प्राञ्जलिभिः साश्रुनेत्राः प्रणम्य इदम् अद्भुतं स्तोत्रं उच्चैर् उदैरयन्। यः काषायलेपितवपुः, सूर्यचन्द्राग्निकरणः, श्वेतवर्णः, हिमगिरिविहारिणश् च स भगवान्, तस्मै नमः। श्वेतवर्णाय, सुन्दरवक्त्राय, श्वेतकेशाय, श्वेताननाय, महावक्त्राय, श्वेतारुणाय च पुनः पुनः प्रणमामः। तं हरं, उत्तमतरकातरं, दुन्दुभिं, शतभेदरूपिणं, निराकारं, ध्वजिनं च वन्दामः। यो लक्ष्मीशोकविवर्जितः, पिनाकधन्वा, जटामण्डितः, मुक्तः, सुबन्धनकर्ता, बन्धनविनाशकः, तस्मै नमः। यज्ञश्रेष्ठाय, हविष्यप्रियाय, परमपावनाय, प्राज्ञाय, शुभाननाय, सुशिराय, दुर्जयाय, निग्रहीत्रे च नमः। बकाय, बकरूपिणे, नागाभरणाय, सनकाय, शाश्वताय, सनन्दनाय च पुनः प्रणमामः। सनत्कुमाराय, सारथये, वनवासिने, महात्मने, लोकदर्शिने, त्र्यायतनाय, नित्यशुद्धाय च नमः। शङ्खपालाय, शङ्खरूपिणे, रजसः स्वरूपाय, तमसे, सरस्वताय, मेघाय, मेघवाहनाय च नमः। शुभवाहनाय, विवाहकर्ता, विवादजयदायकाय, शिवाय, रुद्राय, मुख्याय, पुनः पुनः नमः। त्रिगुणात्मने, चतुर्विधसृष्टिस्वरूपाय, जगद्व्यापिने, जगद्व्यापारकारणाय च नमः। मोक्षाय, मोक्षस्वरूपाय, मोक्षदायिने, आत्मने, द्रष्ट्रे, स्वामिने, विष्णवे च नमः। भगवते, नागेशाय, ओंकाराय, सर्वज्ञाय, पुनः पुनः नमः। सर्वात्मने, नारायणाय, हिरण्यगर्भाय, आद्यदेवाय, तुभ्यं नमः। अजाय, प्रभवे, सृष्टिकारणाय, महादेवाय, देवेशाय, पुनः पुनः नमः। शर्वाय, सत्यमूर्तये, शमदायिने, ब्रह्मणे, भूतेभ्यः, सर्वज्ञाय, पुनः पुनः नमः। महात्मने, विज्ञानस्वरूपिणे, चैतन्यरूपाय, स्मृतिरूपिणे, नमः। ज्ञानाय, ज्ञानगम्याय, नित्यचेतनाय, शिखराय, नीलकण्ठाय नमः। अर्धनारीश्वराय, अव्यक्ताय, एकादशरूपाय, स्थिराय, सदा नमः। सोमाय, सूर्याय, भवाय, सत्त्वनाशकाय, कीर्तिदायिने, देवाय, शंकराय, ईश्वराय नमः। अम्बिकानाथाय, उमापतये, हिरण्यबाहवे, हिरण्यबीजाय च नमः। श्यामकेशाय, धनदाय, श्वेतकण्ठाय, जटिलाय, नागाभरणाय च नमः। नन्दिवाहनाय, सर्वविनाशकृते, सर्वसृष्टिकर्त्रे, परमवीराय, वीरानन्दाय, रामनाथाय, महाबलाय नमः। राजाधिराजाय, राजैः प्राप्याय, रक्षकनाथाय, रक्षकच्छेदकाय नमः। कीङ्किणीकाञ्चनाभूषिताय, गोपालनाथाय, पुनः पुनः नमः। श्रीकण्ठनाथाय, गदाधराय च नमः। जगन्नाथाय, वेदशास्त्रसाराय, धनुर्धराय, राजहंसाय नमः। सुवर्णकङ्कणहाराभूषिताय, नागयज्ञोपवीताय, नागकुण्डलमालिने, नागमेखलाय नमः। यो वेदगर्भः, विश्वयोनिः, शिवः, तस्मै नमः। एवं ब्रह्मणा सहितेन हरिणा ‘वीरराम’ इति स्तुत्वा विरराम। एषा स्तुतिः परमपुण्या सर्वपापप्रणाशिनी; यः वेदविद्भ्यः विप्रेषु पठति वा पठयति वा, स ब्रह्मलोकमवाप्नोति पापकर्मापि सन्। तस्मात् शुभे विप्रे नित्यं पठेत् जपेत् वा पठयेत्। सर्वपापक्षयाय एषा विष्णुना प्रोक्ता। ततः महादेवः प्रोवाच—‘सन्तुष्टोऽस्मि, देवश्रेष्ठ। मां पश्य, महादेवमस्मि; सर्वभीतिः प्रशम्यताम्।’ ‘यूवं महाबलौ मम शरीराज्जातौ; एषो ब्रह्मा दक्षिणे पार्श्वे मम, जगतां पितामहः। वामे तु विष्णुः, विश्वात्मा, हृदयात् जातः। उभयोरपि वाञ्छितं वरं दास्यामि, तुष्टोऽस्मि।’ एवं उक्त्वा भगवान् करुणया पूर्णः श्रीहस्ताभ्यां विष्णुं स्पृष्टवान्। ततः हृष्टचित्तः नारायणः महेश्वरं प्रणम्य, लिङ्गस्थं बहिःस्थं च तम् ईश्वरं सान्त्वयन् उवाच—‘यदि सन्तुष्टोऽसि, वरश्च देयोऽस्माकं, तर्हि त्वयि नित्यं दृढा भक्तिर्भवतु।’ शीतांशुकिरिटभूषितः स देवः, ब्रह्मणो विष्णोः चात्मनि दृढां श्रद्धां दत्तवान्। ततः स्वयं नारायणः भूमौ प्रणिपत्य, जगन्नाथं नमस्कृत्य, शनैः संयम्य वाक् उवाच—‘भगवन्, देवेश, नाथ, अस्माकं कलहस्योत्तमकारणात् अत्रागतः असि, विवादस्य अन्ताय।’ एवं उक्त्वा हरः, हरिं वदनं नमयन्तं, अञ्जलिं कृत्वा स्थितं, स्मितमुक्तं च, पुनरपि सम्बोधितवान्। एवं शिवमहिम्नि ब्रह्मा हरिश्च स्तुत्वा, तस्य प्रसादं लब्ध्वा, परमानन्दं प्राप्नुताम्।