लिङ्गपुराणम्

ततः ब्रह्मा, कराभ्यां संयुत्य, महादेवं नमस्कृत्य, महेश्वरं संबोध्य उवाच— “भगवन्, विवाहः क्रियताम्।” ब्रह्मणः तं वचनं श्रुत्वा, सर्वेश्वरः, प्रजापतिः, जगन्नाथं प्रत्युवाच— “यथा ते इच्छाऽस्तु।” तदनन्तरं, महेशस्य विवाहार्थं, तस्मिन्नेव क्षणे, पुण्यजनाः दिव्यां स्फटिकमणिमयां रम्यां पुरीं ब्रह्मणा निर्मितां ददृशुः। तत्र अदिति, दिति, दनु, कद्रु, सुकालिका, पुलोमा, सुरसा, सिंहिका, विनता च साक्षात् प्रादुरभवन्। सिद्धिः, मायाः, क्रिया, दुर्गा देवी स्वयम्, सुधा, स्वधा, सावित्री वेदमाता, रजनी, दक्षिणा, द्युति च तत्र आगच्छन्। स्वाहा, स्वाहामति, बुद्धिः, ऋद्धिः, वृद्धिः, सरस्वती, राका, कुहू, सिनीवाली, अनुमती देवी च अन्याः अपि तत्र आगच्छन्। धरणी, धारणी, चेला, शची, नारायणी च अन्याः, देवमातरः, देवपत्नीः अपि तत्र प्रादुरभवन्। सर्वे हर्षपूर्णहृदयाः “शङ्करस्य विवाहः अयम्” इति वदन्तः नागाः, गरुडाः, यक्षाः, गन्धर्वाः, किन्नराः, गणाः च तत्र समागच्छन्। समुद्राः, पर्वताः, मेघाः, मासाः, वर्षाः, वेदाः, मन्त्राः, यज्ञाः, स्तोत्राणि, धर्माः च सर्वे तत्र उपस्थिताः। “हुङ्” शब्दः, “ॐ” इति परमाक्षरम्, असंख्य द्वारपालाः, अप्सराः, तेषां परिचारिकाः च तत्र आगच्छन्। सर्वे द्वीपेषु नदीः, देवभूमिषु नदीः, स्त्रीरूपेण हर्षपूर्णहृदया आगच्छन्। सर्वलोकपूजिताः गणसमूहाः तत्र विवाहोत्सवे हर्षिताः आगच्छन्। शङ्खवर्णाः गणाः, गणेश्वराः लक्षसंख्याः, केकराक्षः दशगणैः, विद्युत् अष्टगणैः आगच्छन्। विशाखः चतुर्षष्टिभिः, पारयात्रिकः नवगणैः, सर्वान्तकः षड्गणैः, विकृताननः च तत्र आगच्छन्। ज्वालाकेशः द्वादशलक्षगणैः, समदः सप्तगणैः, दुन्दुभः अष्टगणैः आगच्छन्। कपालीशः पञ्चगणैः, सन्दारकः षड्गणैः, गण्डकः, कुम्भकः च अनन्तलक्षगणैः। विष्टम्भः अष्टगणैः, पिप्पलः सहस्रगणैः, संनादः च तत्र आगच्छन्। आवेष्टनः अष्टगणैः, चन्द्रतापनः सप्तगणैः, महाकेशः सहस्रगणैः, लक्षगणैः परिवृतः आगच्छन्। कुण्डी द्वादशगणैः, वीरः, पर्वतकः, कालः, कालकः, महाकालः शतगणैः आगच्छन्। आग्निकः शतलक्षगणैः, अग्निमुखः लक्षगणैः, आदित्यमूर्धा लक्षगणैः, धनावहः च तत्र आगच्छन्। संनामः शतगणैः, कुमुदः लक्षगणैः, अमोघः, कोकिलः, सुमन्त्रकः अनन्तलक्षगणैः आगच्छन्। काकपाटः षष्टिगणैः, संतानकः षष्टिगणैः, महाबलः नवगणैः, मधुपिङ्गः, पिङ्गलः च तत्र आगच्छन्। नीलः देवेश्वरः नवदशगणैः, पूर्णभद्रः, चतुर्वक्त्रः सप्तलक्षगणैः आगच्छन्। द्विसहस्रलक्षगणैः परिवृताः सर्वे देवाः शङ्करं द्रष्टुं तत्र आगच्छन्। प्रमथः सहस्रलक्षगणैः, वीरभद्रः चतुर्षष्टिभिः, रोमजः लक्षगणैः आगच्छन्। करणः विंशतिगणैः, केवलः नवदशगणैः, पञ्चाक्षः, शतमन्युः, मेघमन्युः च तत्र आगच्छन्। काष्ठकूटः चतुर्षष्टिभिः, सुकेशः, वृषभः, विरूपाक्षः चतुर्षष्टिभिः तत्र आगच्छन्। तालुकेतुः, षडास्यः, पञ्चास्यः, संवार्तकः, चैत्रः, लकुलीशः स्वयं भगवान् तत्र आगच्छन्। लोकान्तकः, दीप्तास्यः, दैत्यान्तकः भगवान्, मृत्युः, कालहाः, कालः, मृत्युविजयप्रदाता च तत्र आगच्छन्। विषादः, विषदः, विद्युतः, कान्तकः भगवान्, देवः, भृङ्गी, ऋटिः, प्रभास्वरः, देवेशप्रियः तत्र आगच्छन्। अशनि, भासकः, षष्टिचतुःषष्टिसहस्रपात् गणाः, अन्ये च अनन्तशक्तिमन्तः गणाः तत्र आगच्छन्। सर्वे सहस्रबाहवः, जटामुकुटधारिणः, चन्द्रशेखराः, नीलकण्ठाः, त्रिनेत्राः तत्र ददृशुः। हारकुण्डलकेयूरमुकुटादिभिः भूषिताः ब्रह्मा, इन्द्र, विष्णु सदृशाः, अणिमादिसिद्धियुक्ताः तत्र आगच्छन्। गणेश्वराः दशलक्षसूर्यसमप्रभाः, पातालचारी, सर्वलोकनिवासिनः तत्र आगच्छन्। तुम्बरुः, नारदः, हाहाः, हूहूः, सामगायका रत्नानि, वाद्ययन्त्राणि च गृहीत्वा तस्यां पुरीं आगच्छन्। सर्वे ऋषयः तपोबलसम्पन्नाः, शुभविवाहमन्त्राणि हर्षपूर्णहृदया जपन्तः तत्र उपस्थिताः। ततः सर्वे समागताः सन्तः, गिरिजा शुद्धस्मिता स्वहस्तेन अलङ्कृताभवद्। केशवः स्वयं तां नगरं प्रवेशयामास, सभा देवेश्वरं नारायणं अजं हरिं संबोधितवती। “त्वं आदौ भवानीसहितः देवैः सह जातः; रुद्रस्य वामभागात्, अहं तव दक्षिणभागात्। मम रूपं हिमवत्प्रभुः यज्ञार्थं कृतम्; एषा हिमवत्कन्या परमेश्वरस्य मायया जाताऽस्ति।” एवं तत्र दिव्यं विवाहोत्सवः सर्वलोकैः पूजितः, हर्षपूर्णैः हृदया, महेश्वरस्य विवाहाय समायातः।