लिङ्गपुराणम्

पूर्वं तव दक्षिणहस्तात् अहं सृष्टः, हे पुरातन, तथा तव वामहस्तात्, हे महाबाहो, भगवान् नारायणः उत्पन्नः। एषा च देवी प्रकृतिः सदा तव सृष्टिसाधनम्; तव पत्नीरूपं धारयित्वा सा जगतः कारणं जाता। नमः ते, हे महादेव, पुनः पुनः नमः महादेव्यै। तव कृपया, हे देवेश, तव आज्ञया अहं प्रजाः सृष्टवान्। एते देवाः अन्ये च मया सृष्टाः, किन्तु ते तव मायया मोहिताः; तान् तव प्रसादं दत्त्वा पूर्ववत् कुरु। एवं महेश्वरं सूचित्य ब्रह्मा, पद्मजः, तैः निगृहीतैः सम्बन्धं तस्यैव उक्तवान्। एते सर्वे देवाः मोहिताः सन्ति, न च शंकरं देवदेवं ज्ञातवन्तः, यः इह आगतः, सर्वैः देवैः पूजितः। शीघ्रं शरणं गच्छत, हे देवाः, इन्द्रः अग्रतः, नारायणः ऋषयः च, शंकरं प्रभुं प्रति। मया सह, एषा परमप्रकृतिः हिमवत्सुतया सह, देवेशं परमात्मानं अधिपतिं समीपं गच्छाम। तत्र, तैः प्रमुखैः देवैः, निगृहीतैः अपि, सर्वे मनसा प्रभुं नमस्कृतवन्तः, नारायणेन सह। ततः तैः प्रसन्नः, त्रिनेत्रः देवेशः, ब्रह्मणः वचनेन, तान् शीघ्रं पूर्ववत् कृतवान्। ततः सर्वे प्रसन्ने, देवेशः दिव्यं परमाद्भुतं रूपं निर्मितवान्, सर्वान् देवान् निगृह्य। तस्य तेजसा, ते देवाः—इन्द्रः, चन्द्रः, सूर्यः, ब्रह्मा, साध्याः, नारायणः—यमः रुद्रैः सह, प्रभोः दर्शनं याचितवन्तः; तेषां परमदृष्टिं दत्तवान्, सर्वदर्शनशक्तियुक्तां। शर्वः, जलाधिपः, भवानीं च चलां दृष्टिं दत्तवान्; दृष्टिं प्राप्य, इन्द्रविष्णुप्रधानाः देवाः—ब्रह्मा, शक्रः, अन्ये च—महेश्वरं दृष्टवन्तः; ब्रह्मा प्रमुखाः शीघ्रं प्रणम्य, भवानी हिमवत्पतिः च प्रणम्य। ऋषयः, शिवगणनायकाः, शिवप्रियाः पुष्पवर्षं कृतवन्तः; दिवौकसः सिद्धाः, चारणाः अपि पुष्पैः पूजितवन्तः। दिव्याः मृदङ्गाः निनादिताः, ऋषयः प्रभुं स्तुतवन्तः, गन्धर्वश्रेष्ठाः गीतानि गायन्ति, अप्सरसां समूहाः नृत्यं कृतवन्तः। सर्वे गणाः हृष्टाः, पार्वती जननी च तुष्टा; देवी दिवौकसां मध्ये हर्षिताभूत्। सा दिव्यं सुरभिग्रथं तस्य पादयोः स्थापयित्वा "शुभं शुभं" इति उक्त्वा तत्र पूजां कृतवती। देव्याः सह, सर्वे देवाः ब्रह्मणः सहिताः, यक्षाः, नागाः, राक्षसाः च, शिरसि भूमिं स्पृशन्तः प्रणम्य। ततः ब्रह्मा, अञ्जलिं कृत्वा, महादेवाय प्रणम्य, "विवाहः क्रियताम्, प्रभो" इति महेश्वरं उदाहृतवान्। ब्रह्मणः वचनं श्रुत्वा, परमेश्वरः, प्रजापतिः, लोकनाथं प्रत्युवाच, "यथा इच्छसि, तथा भवतु।" महेशस्य विवाहाय, तस्मिन्नेव क्षणे, पुण्यात्मनः दिव्यं रत्नमयं नगरं, ब्रह्मणा निर्मितं, दृष्टवन्तः। ततः अदिति, दिति, दनुः, कद्रुः, सुकालिका, पुलोमा, सुरसा, सिंहिका, विनता च साक्षात् उपस्थिताः। सिद्धिः, माया, क्रिया, दुर्गा, देवी स्वयं, सुधा, स्वधा, सावित्री, वेदमाता, रजनी, दक्षिणा, द्युति—स्वाहा, स्वाहामति, बुद्धिः, ऋद्धिः, वृद्धिः, सरस्वती, राका, कुहू, सिनीवाली, अनुमती देवी, अन्याः च—धरणी, धारणी, चेला, शची, नारायणी, अन्याः, देवमातृका, देवपत्नीः अपि आगच्छन्। "एषः शंकरस्य विवाहः" इति उक्त्वा, सर्वे हृष्टाः आगच्छन्—सर्पाः, गरुडाः, यक्षाः, गन्धर्वाः, किन्नराः, गणाः च। समुद्राः, पर्वताः, मेघाः, मासाः, वर्षाः, वेदाः, मन्त्राः, यज्ञाः, स्तोत्राणि, धर्माः च सर्वे। "हुं" शब्दः, "ॐ" अक्षरम्, अनन्तद्वारपालाः, असंख्यया अप्सराः, तेषां परिचारिकाः च। सर्वे नदीः द्वीपेषु, देवलोकेषु, स्त्रीरूपं धृत्वा, हृष्टमनसः आगच्छन्। सर्वे गणसमूहाः, सर्वलोकपूज्याः, तत्र उत्साहिताः, शंकरस्य विवाहाय आगच्छन्। शंखवर्णाः गणाः, गणेश्वराः, कोटिसंख्याः, केकराक्षः दश गणैः, विद्युत् अष्ट गणैः। विशाखः चतुश्चत्वारिंशद् गणैः, पारयात्रिकः नव गणैः, सर्वान्तकः षड् गणैः, विकृताननः च। ज्वालाकेशः गणनायकः द्वादशकोटिगणैः, समदः सप्त गणैः, दुन्दुभः अष्ट गणैः। कपालिशः पञ्च गणैः, सन्दारकः षड् गणैः, गण्डकः कुम्भकः च अनन्तकोटिगणैः। विष्टम्भः गणश्रेष्ठः अष्ट गणैः, पिप्पलः सहस्रगणैः, संनादः च। आवेष्टनः अष्ट गणैः, चन्द्रतापनः सप्त गणैः, महाकेशः सहस्रगणैः, कोटिगणैः परिवृतः। कुण्डी द्वादश गणैः, वीरः, पर्वतकः शुभः, कालः, कालकः, महाकालः शतगणैः। आग्निकः शतकोटिगणैः, अग्निमुखः कोटिगणैः, आदित्यमूर्धा कोटिगणैः, धनावहः च। एवं सर्वे देवाः, गणाः, देवीः, ऋषयः, दिव्याः शक्तयः, उत्सवमण्डले, हृष्टाः, महेश्वरस्य विवाहोत्सवे उपस्थिताः।