एवं स भगवान् समस्तपापविनाशकः, माता-पितृशरीरसमुत्थानपापान्यपि संशयं विना हरति। अघोरमन्त्रस्य लक्षजपेन ब्रह्महाऽपि विमुच्यते, वाचिकपापाय तद्धार्धेन, मानसे तदर्धेन, हे तात। चेतनपापे तस्य चतुर्गुणं जपसंख्यायाः विधानं, क्रोधसमुत्थाने तु तस्याष्टगुणं स्मृतम्। वीरहन्ता लक्षजपेन शुद्धिं प्राप्नोति, गर्भहन्ता तु दशलक्षजपं कुर्यात्। मातृहन्ता दशमिलियनजपेन शुद्धिं लभते, असंशयं। गवां हन्ता, कृतघ्नः, स्त्रीहन्ता, पापस्पृष्टः पुरुषो वा—अघोरमन्त्रस्य दशसहस्रजपेन विमुक्तिं प्राप्नोति, न संशयः। सुरापानेन ज्ञाताज्ञातेन शुद्धिरस्ति लक्षजपेन, हे प्रभो। वरुणीपाने तु तद्धार्धेन विमुक्तिः। अभिषिक्तपूर्वकं न भुञ्जानः सहस्रजपेन शुद्धिं प्राप्नोति, तथा द्विजोऽप्यजपन्। अनर्पितभोजी, दातारं विहाय भुञ्जानः, सहस्रजपेन शुद्धिं लभते। ब्राह्मणस्वधनचोरो, सुवर्णचौरश्च, मनसि दशमिलियनजपेन विमुच्यते, न संशयः। गुरुपत्नीगामी, मातृहन्ता, हे नराधम—तथा ब्रह्महाऽपि मनसि जपं कुर्यात्, हे पितामह। पापिनां संयोगजं पापं तद्वत् समं स्मृतम्। तथापि दशसहस्रजपेन पापान्मुच्यते; दुष्टसंसर्गे शतसहस्रजपं मनसा कुर्यात् यथेष्टम्। मन्त्रं चतुर्गुणं उपांशु जपेत्, अष्टगुणं सस्वरं; महापातकिनां तु फलार्धं, उपपातकिनां तु तद्विधम्। एकपातकस्य तु तस्य फलार्धं, नात्र संशयः—यथा ब्रह्महत्या, सुरापानं, सुवर्णचौर्यं, इत्यादि। यदि ब्राह्मणः महापातकं कुर्यात्, यथा गुरुपत्नीगमनं, स कपिलागोमूत्रं रुद्रगायत्र्या पिबेत्, हे द्विजातयः। 'गन्धद्वारे' मन्त्रेण नवमृत्तिकां पिबेत्; 'तेजोऽसि शुक्लं' मन्त्रेण घृतं तु, यथाविधि पिबेत्। 'आप्यायस्व' मन्त्रेण क्षीरं, 'दधिक्रावण' मन्त्रेण कपिलायाः नवदधि, हे पितामह। 'देवस्य त्वा' मन्त्रेण कुशोदकेन जलं संगृह्य, सुवर्णपात्रे स्थापयेत्, अथवा अघोरमन्त्रेण रजतपात्रे। वा ताम्रपात्रे, पद्मपत्रे, शुद्धे पलाशपत्रे, कुशगुच्छसमेतं, रत्नैः सर्वैरलंकृतं, सुवर्णं च तत्र स्थापयेत्। अघोरमन्त्रस्य लक्षजपं कृत्वा, घृतादिभिराहुतिं दद्यात्—घृतैः, पक्तैः, समिध्भिः, तिलैश्च। यवचूर्णेन, तण्डुलैश्च पृथक् सप्तवारं जुहुयात्; एतेषां भावाभावे तु केवलं घृतैः। अघोरमन्त्रेण भगवतः स्वाहुतिं कृत्वा, तेनैव स्नानं च, हे द्विज, पश्चात् भगवन्तं घृतद्रोणाष्टकस्नानेन स्नापयेत्, ततः शुद्धिं कुर्यात्। एकरात्रं उपोष्य, स्नात्वा, कुशमिश्रितं पानं शिवस्य पुरतः पिबेत्, ब्रह्ममन्त्रं जपेत्, तथा विधिवत् शुद्धिं कुर्यात्। एवं ब्रह्महत्यादिकं, गर्भहत्यां, वीरहत्यां, गुरुद्रोहं, मित्रविश्वासभङ्गं कृतवान् अपि— चौर्यं, सुवर्णचौर्यं, गुरुपत्नीगमनं, सुरापानं, पतितस्त्रीषु आसक्तः, परदाराभिगमनं, वेदविध्वंसनं, गोहत्या, मातृपितृवधं, देवद्रावणं, लिङ्गभङ्गं च— मनसा, वाचा, कायेन वा सहस्रशः कृतानि अन्यानि पापानि अपि—एवं कृत्वा सः त्वरितं विमुच्यते, शतजन्मन्यपि। अयं रहस्यः अघोरेशस्य कृपया उक्तः। तस्मात् द्विजः सर्वपापशुद्धये सदा जपं कुर्यात्। अथ, हे मुनिश्रेष्ठाः, ब्रह्मणः पुनः चक्रं वर्ण्यते, यद् विश्रुतं विश्वरूपाख्यं, अतिविचित्रं हि। प्रलयावसानसमये, सृष्टौ पुनः प्रवृत्तायां, ब्रह्मा पुत्रकामः सन् परमेश्वरं ध्यानं चकार। तदा महान् शब्दः, सरस्वती, विश्वरूपा, विश्वमाल्याम्बरधरा, विश्वयज्ञोपवीतिनी, प्रादुरभवत्। सा विश्वपट्टधराऽभूत्, विश्वगन्धान्विता, सर्वमातृ, महाभ्रमरी; तादृश्या रूपेण भगवता ईशानं परमेश्वरं ध्यातम्। स्फटिकसमानशुद्धः, सर्वाभरणभूषितः, पितामहः एकाग्रचित्तः तं ध्यातवान्। स ईशानं देवं, सर्वेश्वरं, सर्वव्यापिनं, 'ॐ ईशानाय नमः, महादेवाय नमः' इति पूजयामास। 'नमस्ते ईशानाय, सर्वविद्याधिपतये; नमस्ते ईशानाय, वृषध्वजाय, सर्वभूताधिपतये' इति। 'ब्रह्माधिपतये, ब्रह्मणे, ब्रह्ममूर्तये, ब्रह्मेशाय नमः, शिवाय, सदाशिवाय, सदा मङ्गलाय मेऽस्तु' इति च। 'देवाधिदेव, ॐकारमूर्ते, सद्योजात, पुनः पुनः नमः; त्वां शरणं प्रपन्नोऽस्मि, त्वां प्रपन्नोऽस्मि, नमः सद्योजाताय' इति। 'असत्सत्स्वरूपाय, नातिसत्त्वाय, सत्त्वहेतवे, सतामधिपतये, तेजस्विने, मयि प्रसादं कुरु' इति। 'नमस्ते वामदेवाय, ज्येष्ठाय, वरदाय; नमो रुद्राय, कालाय, परिमापिने, पुनः पुनः नमः' इति। 'नमस्ते विकरणाय, कालवर्णाय, वर्णिने, बलिने, नित्यं बलिष्ठाय, सदा विकरणाय नमः' इति। 'नमस्ते बलविनाशाय, बलिने, ब्रह्ममूर्तये, सर्वभूताधिपतये, प्रजापतये' इति च स प्रार्थयामास।