लिङ्गपुराणम्

सर्वे देवाः विजयरवैर् मंगलध्वनिभिः साक्षात् दृष्टवन्तः, तदा सहस्रभुजो महात्मा, जटाजूटधारी, शशांकशेखरः प्रकटितः। तस्य शरीरस्यार्धं पशुरूपं, पक्षौ च चञ्चुना सह, द्विजश्रेष्ठ, तस्य महती तीक्ष्णदंष्ट्रा, वज्रनखोपमास्त्राणि च सन्ति। तस्य ग्रीवायां कालः विराजते, महाबाहुः, चतुर्पादः, अग्निजः, भीषणः गर्जनः युगान्तमघनादसमः। तस्य रूपं क्रूरं, त्रिनेत्राणि ज्वलन्ति, दन्ताः विकटाः, अधरः प्रकटः, हरः गर्जनसमेतः तिष्ठति। हरिं दृष्ट्वा हरिः सर्वबलं तेजः च ह्रासितः, सूर्यसमप्रभः, अधः तु ज्वालामुखशिखासदृशः। ततः पक्षैः परिभ्रम्य, हरिः नाभिपादाभ्यां उद्धृतः, पादौ पुच्छेन बद्धौ, बाहूः स्वबाहुभिः आवृतः। हरस्य वक्षः प्रहर्य, हरः तम् गृहीत्वा, देवैः महर्षिभिः सह आकाशं जगाम। ततः भीत्या विहङ्गः विष्णुं पुनः पुनः उद्धृत्य, गृहीत्वा भूमौ प्रक्षिप्य, पुनः पुनः प्रक्षिप्य। उड्डयन् उड्डयन् भगवतः पक्षप्रहारैः विस्मितः, हरिं, वृषध्वजं, सर्वेश्वरं, आनयत्। सर्वे देवाः तम् अनुवर्तन्ते, स्तुतिपूर्वकं प्रशंसन्तः; विष्णुः अनुवीयमानः, शक्तिहीनः, दीनमुखः, अञ्जलिपुटेन स्थितः। ततः हरिः परमेश्वरं मृदुवाक्यैः स्तुत्वा, "नमः रुद्राय, शर्वाय, महाग्रसते, विष्णवे" इति। "नमः उग्राय, भीमाय, क्रोधाय, रुषिताय; नमः भवाय, शर्वाय, शंकराय, शिवाय, ते।" "नमः कालकालाय, कालाय, महाकालाय, मृत्यवे, वीराय, वीरभद्राय, वीरघ्नाय, शूलधारिणे।" "नमः महादेवाय, महाबलाय, पशुपतये; एकाय, नीलकण्ठाय, शोभाकण्ठाय, धन्विने।" "नमः अनन्ताय, सूक्ष्माय, मृत्युरोषाय; परमाय, परमेशाय, परात्पराय, ते।" "नमः परात्पराय, विश्वाय, विश्वरूपाय; विष्णुपत्नी, विष्णुक्षेत्र, प्रभाय नमः।" "नमः नौकाय, व्याधाय, महारोगाय, शाश्वताय, भैरवाय, शरणाय, महाभैरवरूपधारिणे।" "नमः नरसिंहविनाशाय, कामकालपुरघ्नाय, महाबन्धनविनाशाय, विष्णुमायान्तकाय।" "नमः त्र्यंबकाय, त्र्यक्षराय, सर्वगताय, अनुग्रहाय, मृत्युविजयाय, शर्वाय, सर्वज्ञाय, यज्ञघ्नाय।" "नमः यज्ञपतये, श्रेष्ठाय, अग्निरूपाय; महाघ्राणाय, जिह्वाय, प्राणापानगमाय।" "नमः त्रिगुणाय, त्रिशूलधारिणे, गुणातीताय, योगिने, संसारप्रवाहाय, महाक्रान्ताय।" "नमः सोमाग्निसूर्याय, मोक्षवैचित्र्यहेतवे, वरदाय, अवताराय, सर्वकारणाय।" "नमः कपालिने, उग्राय, स्वामिने, पुण्यकीर्तये, अव्ययाय, अग्निनेत्राय, गदाधराय, शिवाय।" "नमः महाभैषज्याय, कपालिने, दण्डधारिणे, योगरूपाय, मेघवाहाय, देवाय, पार्वतीपतये।" "नमः अव्यक्ताय, निर्दुःखाय, धृढाय, दृढधन्वने, अचलाय, चर्मवस्त्रधारिणे, पञ्चार्थकारणाय।" "नमः वरदाय, एकपादाय, शशांकशेखराय, यज्ञेशाय, युगपतये।" "नमः योगेश्वराय, शाश्वताय, सत्यम्, परमाय, सर्वात्मने; नमः सर्वेश्वराय।" "एकवारं, द्विवारं, त्रिवारं, चतुर्वारं, पञ्चवारं, दशवारं नमः; सहस्रवारं नमः।" "अनन्तवारं, अनन्तसङ्ख्याय, पुनः पुनः, पुनः पुनः नमः।" एवं अष्टशतानाम् अमृतनाम्नां स्तुतिं कृत्वा, नरसिंहः पुनः शरभेश्वरं प्रार्थयत्। "यदा मम अज्ञानं, अहंकारवशात् दूषितं, उदेति, तदा भगवन्, त्वं स्वयम् तद् निवारय।" एवं शङ्करं प्रति उक्त्वा, सिंहनरः उवाच—"नूनं विष्णो, त्वं शक्तिहीनः, जीवने अन्ते पराजितः।" ततः केवलं मुखं शेषयित्वा, सर्वरूपं नाशयित्वा, वीरभद्रः तत् उग्रं प्राणीम् शीघ्रं निगृह्य। ततः सर्वे देवाः ब्रह्मादयः ऊचुः—"वीरभद्र, तव दर्शनात् वयं देवाः वर्षेण वृक्षाः इव पुनः जीविताः।" "यस्य आदेशेन अग्निः दहति, सूर्यः स्वयम् उदेति, वायुः वाति—एवं त्वम्; मृत्युः पञ्चमः धावति।" "यद् अव्यक्तम्, परमं व्योम, विभागातीतम्, नित्यशिवम्—हे प्रभो, ब्रह्मविदः त्वामेव तद् वदन्ति।" "कः वयं, भूतविषयेषु? परमेश्वरः न रूपवर्णादिवर्णनया ज्ञेयः।" "सर्वदुःखेषु, गणेन्द्र, एकादशरूपधारिन्, रक्ष; भगवन् हरः अनेकविधरूपधारी अस्ति।" "गुञ्जागिरिशिखरेषु त्वया विविधरूपाणि धृतानि दृष्टानि; तानि सर्वाणि संहर; तव गतिः न उन्नतावनतविभागैः नियन्तव्या।" एवं भगवत्संवादः, देवस्तुति, विष्णुस्तवनं, शिवस्य महात्म्यप्रकाशनं, वीरभद्रस्य विजयः, सर्वदेवानां पुनः जीवनम्, शिवस्य अद्वैतस्वरूपस्य स्तुति, इत्यादि एकसमीक्ष्यं काव्यम् इव, पवित्रं, दिव्यं, अत्र विराजते।