लिङ्गपुराणम्

अन्ये अपि, यथायोग्यं मनः संयम्य, ध्याननिष्ठाः, इन्द्रियजयिनः, सर्वे पापं परित्यज्य, ब्रह्मतेजसा विशुद्धाः सन्तः दीप्तिमन्तः भवन्ति। ते सर्वे महादेवम् रुद्रं प्रविशन्ति, पुनः जन्म न प्राप्नुवन्ति। ततः, तस्य कल्पस्य समाप्तौ, सत्यम् युगे, स्वयम्भूः पुनः नवकल्पस्य आरम्भं कृतवान्, तस्य कल्पस्य नाम आसितः। तत्र, एकस्मिन्समुद्रे सहस्रं दिव्यवर्षाणि यावत्, ब्रह्मा सृष्टुम् इच्छन्, चिन्तायाम् अवस्थितः। सः प्रभुः, पुत्रान् कामयमानः, ध्यानं कुर्वन्, तस्य परमस्रष्टुः वर्णः कृष्णः अभवत्। ततः, महातेजाः सः कृष्णवर्णं बालकं स्वतेजसा दीप्तिमन्तं दृष्टवान्। सः कृष्णवस्त्रधारी, कृष्णपट्टधरः, कृष्णयज्ञोपवीती, कृष्णजटामुकुटमाल्यलेपनभूषितः आसीत्। तं महात्मानम्, भयानकम् अपि अभयं, देवेशः अद्भुतं कृष्णपिङ्गलं नमस्कृतवान्। सः प्राणायामनिष्ठः, तेजस्वी, महेशं हृदि स्थापयित्वा, मनसा ध्याननिष्ठः, तं प्रभुं शरणं गतवान्। तत्र ब्रह्मा अघोरं ब्रह्मरूपं कल्पितवान्; एवं परमस्रष्टा ध्यानं कुर्वन् आसीत्। अघोरः देवः, घोरतेजाः, तस्मै दर्शनं दत्तवान्; तस्य पार्श्वे कृष्णमाल्यलेपनभूषिताः कृष्णबालकाः प्रादुर्भूताः। चत्वारः महात्मानः बालकाः जाताः—कृष्णः, कृष्णशिखः, कृष्णास्यः, कृष्णवस्त्रधृत्। तत्र सहस्रवर्षेभ्यः योगेन, ते परमेशं पूजितवन्तः, पुनः महायोगं शिष्यम् उपदिशत्। योगेन योगसिद्धाः, ते मनसा विशुद्धम् निर्गुणं शिवं प्रविश्य, विश्वनाथस्य धामं प्राप्तवन्तः। एवं योगेन अन्ये बुधाः अपि महादेवं ध्यायन्ति; ते रुद्रं अक्षयं प्राप्नुवन्ति। ततः, तस्य कल्पस्य समाप्तौ, घोरकाले, ब्रह्मा देवेशं ब्रह्मरूपधारिणं स्तुतवान्। तदा प्रसन्नः हरः ब्रह्मणं उवाच—"एतेनैव रूपेण संहारं करोतिस्म, न संशयः।" "भाग्यशालिन्, अहं ब्रह्महत्यादि घोरपापानि, अन्यानि च दुष्कृतानि, विविधानि लघुपापानि च नाशयामि। धर्मज्ञ, एवं गौणपापानि, मनसि वाचि च घोरपापानि, तात, अहं अपि नाशयामि।" "शरीरजं पापम्, मिश्रं, तद्भावजन्यं, जानतोऽजानतो वा, जातं, आकस्मिकं च—सर्वं अहं नाशयामि। मातृशरीरसमुत्थं पापं, पितृशरीरसमुत्थं च, न संशयः, सर्वपापं अहं नाशयामि।" "अघोरमन्त्रस्य लक्षसं जपेन ब्रह्महत्याकारी मुक्तः भवति, तात; वाचिकपापायार्धं, मानसिकपापायार्धार्धं, पुत्र।" "संकल्पजन्यपापे चतुर्गुणं विधानम्, क्रोधजन्यपापे अष्टगुणं स्मृतम्। वीरहत्याकारी लक्षजपेन शुद्धः भवति; गर्भहत्याकारी कोटिजपम् आचरितव्यम्।" "मातृहत्याकारी दशकोटिजपेन शुद्धः भवति, न संशयः। गोहत्याकारी, कृतघ्नः, स्त्रीहत्याकारी, वा पापदुष्टः—" "अघोरमन्त्रस्य दशसहस्रजपेन मुक्तः भवति, न संशयः। सुरापानकारी लक्षजपेन शुद्धः भवति, जानतोऽजानतो वा, प्रभो।" "न संशयः, मुक्तः भवति; वारुणीपानात् तदर्धेन शुद्धिः। स्नानं विना भोजनकारी सहस्रजपेन शुद्धः, द्विजोऽपि अजपः।" "अहोपाकारी, अदाता, सहस्रजपेन शुद्धः; ब्राह्मणद्रव्यचौरः, सुवर्णचौरः दुष्टः—" "मनो जपेन दशकोटिजपेन मुक्तः भवति, न संशयः। गुरुपत्नीगामी, मातृहत्याकारी, दुष्ट—" "ब्रह्महत्याकारी अपि मनोजपं कुर्यात्, तात। पापं पापजनसंयोगात् तद्रूपं घोषितम्।" "तथापि दशसहस्रजपेन मुक्तिः; पापजनसंयोगे मनोजपं लक्षजपं यत्नेन कुर्यात्।" "मन्त्रं चतुर्गुणं उपांशुजपं, अष्टगुणं उच्चैर्जपं; घोरपापिनां अर्धं फलम्, लघुपापिनां तद् उक्तम्।" "एकपापे तदर्धं फलम्, न संशयः—यथा ब्रह्महत्यादि, सुरापानं, सुवर्णचौर्यं, इत्यादि।" "यदि ब्राह्मणः घोरपापं कुर्यात्, यथा गुरुपत्नीगमनम्, सः कपिलगव्यमूत्रं रुद्रगायत्र्या सह सेवनं कुर्यात्, द्विजाः।" "'गन्धद्वारे' मन्त्रेण ताज्ञं गोमयं सेवेत्; 'तेजोऽसि शुक्तम्' मन्त्रेण घृतं सेवेत्, यथा विप्राः विधिनिर्दिष्टम्।" "'आप्यायस्व' मन्त्रेण क्षीरं सेवेत्; 'दधिक्रावण' मन्त्रेण कपिलगव्या नवदधि सेवेत्, पितामह।" "'देवस्य त्वा' मन्त्रेण कुशसंयुक्तं जलं संगृह्य, सुवर्णपात्रे स्थापयेत्, अथवा अघोरमन्त्रेण रजतपात्रे।" "वा ताम्रपात्रे, पद्मपत्रे, शुद्धे पलाशपत्रे, कुशगुच्छेन, सर्वरत्नभूषिते, सुवर्णेन च युक्ते।" "अघोरमन्त्रस्य लक्षजपं कृत्वा, घृतादिभिः हविः समर्पयेत्—घृतेन, पक्तेन, समिधा, तिलैः।" "यवैः, शालैः, पृथक् सप्तसप्तहुतं कुर्यात्; यदि तद् न स्यात्, तदा केवलं घृतेन।" "अघोरमन्त्रेण प्रभवे हविः समर्प्य, तेन स्नानं कृत्वा, द्विजाः, ततोऽष्टद्रोणं घृतस्य प्रभुं स्नापयेत्, ततः शुद्धिः।" एवं, शुद्धभावेन, ध्यानयोगेन, मन्त्रजपेन, महादेवस्य कृपया, सर्वपापानां नाशः, योगसिद्धिः, शिवधामप्राप्तिः च सम्पद्यते।