एवं दृश्ये तस्मिन् समये देवाः, असुराः, महोरगाः, सिद्धाः, साध्याश्च—हरि-ब्रह्माध्यक्षाः—सर्वे उत्साहं बलं च प्राप्य, असुररक्षणे संनद्धाः, सर्वतो दिशः प्रस्थिताः। तेषां गच्छन्तीनां पश्चात्, स भगवान् नरसिंहः, सहस्रवपुः, सर्वत्र व्याप्य स्थितः, सहस्रबाहुः, सहस्रलोचनः, चन्द्रसूर्याग्निनेत्रः, मायापतिः, तत्रैव विराजमानोऽभवत्। तदा लोकेषु लोकगिरिषु च स्थिताः श्रेष्ठा देवाः, ब्रह्मणा सह साध्यैः यमेन मरुद्गणैश्च, तं देवं स्तोतुं प्रचक्रमुः। ते ऊचुः—"त्वं परात्परं ब्रह्म, सर्वसारातीतः, सर्वदीपिकां परमज्योतिः, परमात्मा, विश्वव्यापी च। स्थूलः सूक्ष्मः परमसूक्ष्मश्च, शब्दब्रह्ममयः, शिवः, वाङ्मनसो गतिः, निरालम्बः, द्वैतातीतः, अशान्तः। यजमानां भोक्ता, यज्ञरूपः, फलकृद् भगवन्, मत्स्यकूर्मरूपधारी, लोके प्रतिष्ठितः। वराहरूपं सिंहरूपं च धारयन्, देवसंरक्षणाय दैत्येशं व्यजहि। ब्राह्मणशापस्य बहिरङ्गेन लीलया त्वमवतारः, त्वदन्यन्नास्ति, चराचरं सर्वं त्वमेव। विष्णुः त्वं, रुद्रस्त्वं, त्वमेव पितामहः, आदि त्वं, अन्त्यं त्वं, वयं च त्वमेव। त्वमेव विश्वं, किं बहु भाष्यते भगवन्? मायया नानारूपधारी, अद्वितीयः त्वमेव। कथं त्वां स्तुवीम देवदेव पशुपते? नानास्तोत्रैः, नानाभावैश्च स्तूयमानः, त्वं प्रभुरेव। यः श्रद्धया नरसिंहस्तोत्रमेतत् पठति, अर्थतो विमृशति वा, द्विजो वा, न स शान्तिं न पुनर्भवमाप्नोति। अथवा सर्वद्विजातीनां श्रावयति, स विष्णुलोके पूज्यते; तत्र देवाः, इन्द्रब्रह्ममुख्याः, शिवं समर्चयन्ति।" एवं सम्प्राप्ताः सर्वे देवाः, तं पशुरूपिणं सम्पूज्य, ब्रह्मादयः शीघ्रं परमेश्वरं स्तोतुं प्रचक्रमुः। स्वसंरक्षणाय, तं मूलकारणं, मन्दरशिखरे क्रीडन्तमुमासहितं महादेवं शरणं जग्मुः। गणगन्धर्वैः, सिद्धाप्सरसां समूहैः, देवैः सह, स ब्रह्मा भीतस्सर्वथा, कम्पमानवाचा, शिरसा भूमौ साष्टाङ्गं प्रणम्य, परमेश्वरं स्तौः। "कालान्तकाय नमः, रुद्राय क्रुद्धाय नमः, शिवाय, रुद्राय, शङ्कराय, शिवाय नमः। घोराय, सर्वभूतपतये, शिवाय नमः; शिवाय, शर्वाय, शङ्कराय, दुःखनाशाय नमः। प्रमोदकर्त्रे, व्यापिने, विष्णवे, ब्रह्मणे नमः; संहारकर्त्रे, उमापतये नमः। हिरण्यबाहवे, सुवर्णाय, सर्वरूपिणे, पुरुषाय पुनः पुनर्नमः। सत्तासत्तारहिताय, महकारणाय, नित्याय, विश्वरूपिणे, सदाजाताय नमः। नानारूपेण लोके जाताय, बलवते, रुद्राय, नीलरुद्राय, कद्रुद्राय, प्रचेतसे नमः। कालाय, कालरूपिणे, कालाङ्गहराय, महादानाय, नीलकण्ठाय नमः। पराय, शत्रुनाशनाय, त्रात्रे, परित्रात्रे, मोक्त्रे पुनः पुनर्नमः। कपिलाय, शम्भवे, परमात्मने, देवहिताय, प्रजाहिताय नमः। शम्भवे, पार्वतीक्रोधाय, रुद्ररूपधारिणे, जटिलाय, श्यामकण्ठाय नमः। सुवर्णाय, महेशाय, श्रीनिलकण्ठाय, भस्माङ्गरागिणे, कपालदण्डिनाम् ईश्वराय नमः। ह्रस्वाय, दीर्घाय, वामनाय पुनः पुनर्नमः; त्रिशूलधारिणे, घोराय, भीषणाय नमः। भीमाय, भीषणरूपाय, भीषणकर्मरुचये, अग्रे हन्त्रे, दूरहन्त्रे च नमः। धनुर्धराय, शूलधारिणे, गदायुधाय, हलायुधाय नमः; चक्रिणे, कवचिने, दैत्यकर्मनाशिने सदा नमः। सन्निकृष्टाय, सन्निकृष्टरूपाय, जातमात्राय नमः; वामाय, वामरूपाय, वामलोचनाय नमः। नररूपाय, केवलपुरुषाय नमः। पुरुषार्थदायिने, प्रभवे, परकर्त्रे, नियन्त्रे, भगवते पुनः पुनर्नमः। ब्रह्मणे, ब्रह्मरूपाय, शिवाय ते नमः; विष्णुरूपं नरसिंहरूपं च धारयन्, विश्वकर्त्रे नमः। स्वनखैः तीक्ष्णैः हिरण्यकशिपुं बहून् दैत्येश्वरांश्च हत्वा, लोकहिताय भगवन्। सिंहयोनि-सम्भवेन, सर्वं जगद् विदारयन्, यत्कर्तव्यं तत्र, तद् कुरु देवदेव, इह सन्निधेहि। त्वं सर्वदुष्टेषु घोरः, अस्माकं नियन्ता, शिवः अस्माकं; कालकूटादिरूपेण, शरणागतान् रक्ष। जगन्नाथ, शुद्धं ते क्रीडनं हि; तव नेत्रनिमीलनेनैव सृष्टिर् लयश्च। यदि नेत्राणि विमोचयसि, हे ब्रह्मन्, नाशो नास्ति; यदि न, हे शिव, हरितेजसा अस्माकं क्लेशः। सर्वलोकहिताय, त्वं तत्त्वं नाशयितुमिच्छसि; एवं उक्ते, स देवः सस्मितः तान् देवान् प्रत्युवाच।