लिङ्गपुराणम्

हरः देवदेवः सर्वभूताधिपः श्रीपर्वतं देवीसहितः प्राप्त्वा तस्याः पुण्यप्रदेशान् दर्शयामास। तत्र सः परमं दिव्यं कुण्डीप्रभं, वैश्रवणेश्वरं, आशालिङ्गं, दिव्यं देवदेवमपि, तथा दिव्यं बिलेश्वरं दर्शयामास। विष्णुना प्रतिष्ठितं परमं रामेश्वरं तथा दक्षिणद्वारस्य पार्श्वे कुण्डलेश्वरं प्रभुं अपि दर्शयामास। पूर्वद्वारस्य समीपे उत्तमं त्रिपुरान्तकं पर्वतेन संयुक्तं देवदेवेन पूजितं दर्शयामास। तत्र त्रैलोक्यप्रसिद्धं मध्यमेश्वरं, वरदं अमरेश्वरं, देवैः पूर्वं प्रतिष्ठितं दर्शयामास। गोचर्मेश्वरं, ईशानं, अद्भुतं इन्द्रेश्वरं, ब्रह्मणा कर्मार्थं निर्मितं महत्कर्मेश्वरं अपि दर्शयामास। सः श्रीसिद्धवटं, मम नित्यस्थानं, दिव्यं अजबिलं, अजेन साक्षात् निर्मितं शुभं दर्शयामास। तत्र दिव्ये पादुके, मम बिलेश्वरे, शृङ्गाटाचलमध्यस्थे शृङ्गाटकेश्वरं देवीना प्रतिष्ठितं तथा मल्लिकार्जुनकं, मम शुभं स्थानं दर्शयामास। रजःस्थले रजेश्वरं, वैशाखे गजेश्वरं, अक्षयं कपोटेश्वरं अपि दर्शयामास। कोटीश्वरं महातीरं, पूर्वं रुद्रगणैः सेवितं, अद्यापि देवी, सर्वश्रेष्ठं दर्शयामास। दक्षिणपार्श्वे ब्रह्मणा प्रतिष्ठितं द्विदेवकुलं, उत्तरपार्श्वे विष्णुना प्रतिष्ठितं पर्वतं दर्शयामास। सः पूर्वं मया प्रतिष्ठितं महत् लिङ्गं, पश्चिमपर्वते ब्रह्मेश्वरं च मलेश्वरं च दर्शयामास। त्वया भूषितं, ब्रह्मन्, ऋषिसहितं पुरः, इत्युक्त्वा सः अलङ्गृहनाम्नि गृहे स्थितः। तत्र, तीर्थं च मम व्योमलिङ्गं, स्कन्देन प्रतिष्ठितं कदम्बेश्वरं अपि दर्शयामास। गोमण्डलेश्वरं, नन्दा-आदिभिः प्रतिष्ठितं, तथा शक्राद्यैः सर्वैः देवैः प्रतिष्ठितं दर्शयामास। देवि, एते पुण्यप्रदेशाः देवह्रदस्य तटे स्थिताः; तथा हारपुरे, यत्र तव हारः पतितः। लोकहितार्थं त्वया हारकुण्डं निर्मितं; शिवरुद्रपुर्यां, धर्मिष्ठे, तद्वपुषि तद्व्यवस्थितम्। तत्र तस्य पितरि सुशैले, पर्वतानाथः मया ऋषिसहितं पुरः भूषितः प्रतिष्ठितः। देवि, तत्र चण्डिकेश्वरस्य देवालयः, चण्डिकेशा तव कन्या, चण्डिकया प्रतिष्ठितं परमं अम्बिका-तीर्थं अपि। रुचिकेश्वरस्य देवालयं, शुभं कपिला-नदीं अपि दर्शयामास। देवी, एतेषु स्थानेषु विविधेषु तीर्थेषु च, भक्त्या मम पूजनं कर्तव्यं; मया सह सः आनन्दं प्राप्नोति। यदि ब्राह्मणः पापमुक्तः श्रीशैले देहम् त्यजति, सः मोक्षं प्राप्नोति—नात्र संशयः—यथा अविमुक्ते। यः विधिपूर्वकं घृतमहाभिषेकं करोति, सः एतेषु स्थानेषु मया योगं प्राप्नोति। स्नानं शतपलमुक्तं, अभिषेकः पञ्चविंशतिपलः। महाभिषेकः द्विसहस्रपलः उच्यते। मम लिङ्गं गोदुग्धेन घृतेन च स्नापयेत्। सर्वद्रव्यैः शुद्धीकृत्य, जलैः सिञ्चयेत्; शतयज्ञफलम् शुद्ध्याः, दशलक्षं स्नानतः। शतसहस्रगीतवाद्यपूजया महाभिषेकः विशेषतः स्तुतः; स्नानं अष्टगुणं स्मृतम्। केवलं जलैः, वा गन्धजलैः, भक्त्या, सर्वाभिषेकः पञ्चविंशतिपलैः कर्तव्यः। शमीपुष्पैः, नियमेण, बिल्वपत्रैः, पद्मैः, अन्यैः पुष्पैः च—बिल्वपत्रं न विस्मर्येत्। महादेवाय चतुर्द्रोणैः, वा अष्टद्रोणैः, वा दशद्रोणैः, वा अष्टद्रोणैः अपि। शतद्रोणस्य पुण्यं आदकेन अपि निर्दिष्टं; दरिद्रब्राह्मणस्य अत्र न किञ्चित् संकोचः। भेरीमृदङ्गतालवाद्यैः, विविधशब्दैः च, यः रात्रौ जागरणं विधिपूर्वकं संयोजयेत्, सः स्वदासैः, पुत्रैः, पत्न्या, बान्धवैः सह, लिङ्गं प्रदक्षिणं कृत्वा, धनहीनः, विधिहीनः, श्रद्धाहीनः अपि, देवदेव, प्रार्थयेत्। यद्यद् कृतं वा अकृतं वा, त्वं शङ्कर क्षमस्व; इत्युक्त्वा शीघ्रं रुद्रमन्त्रं शान्तिमन्त्रं च पठेत्। एवं बीजमन्त्रं, पञ्चाक्षरमन्त्रं च जप्त्वा, सर्वतीर्थसर्वयज्ञफलम् प्राप्नोति। यद् फलम् वाराणस्यां मृत्युप्राप्तं, तत् एव सः प्राप्नोति; मया योगं प्राप्नोति—नात्र संशयः। मम भक्तैः विधिपूर्वकं एतत् कर्तव्यम्; यः न करोति, सः मम भक्तः न—नात्र संशयः। एवं उक्त्वा देवी वाराणसीं नगरीं गतवा, अविमुक्तेश्वरलिङ्गं जलघृताभ्यां पूजितवती। अविमुक्ते जगन्नाथं रुद्रं देवदेवमुपास्य, महात्मनः मन्दरस्य तपः कृतवती।