लिङ्गपुराणम्

शिवज्ञानस्य लाभेन च जपक्रमस्य यथाविधि बोधेन, मनुष्यः जपेनैव भोगान् मृत्युं च जयति, सिद्धिं मोक्षं च प्राप्नोति। सदा शुद्धाचारयुक्तः सन्, ध्यायन् जपं कुर्वन्, शुभतां प्राप्नोति। तत्र शुभाचारस्य स्वरूपं धर्मोपायं च सम्यक् प्रवक्ष्यामि। शुद्धाचारविहीनस्य सर्वः प्रयासः निष्फलः स्यात्। आचार एव परमं धर्मः, आचार एव परं तपः। आचार एव परा विद्या, आचार एव परमार्गः। आचारसम्पन्नानां सर्वत्र निर्भयता, आचाररहितानां सर्वत्र भयं भवति। आचारेणैव देवत्वं ऋषित्वं च प्राप्यते, सुन्दरि। आचारस्य उल्लंघनेन पापयोनिं याति, आचाररहितः लोके निन्द्यः स्यात्। अतः सिद्धिमिच्छता सम्यगाचारः सम्पादनीयः। पापात्मानः बहिर्दृष्ट्या शुद्धाः अपि पापिष्ठतराः, ते ज्ञानं दूषयन्ति। वर्णाश्रमविहितं धर्मं यत्नेन आचरितव्यम्। स्वकर्मानुष्ठाता सदा मम प्रियः। सः सन्ध्ययोः, सायं प्रातश्च, शुद्धचित्तः पूजां कुर्यात्। सूर्योदयात् पूर्वं सूर्यास्तमने च, शुद्धः संयतः द्विजः, काममोहभयलोभैः सन्ध्योपासनां न त्यजेत्। सन्ध्योपासनायाः परिहारेण ब्राह्मणः ब्राह्मण्यात् पतति; तस्मात् अनृतं न वदेत्, सत्यं न परित्यजेत्। यत् सत्यम्, तत् ब्रह्म; अनृतं ब्रह्मदूषणम्—मिथ्या, कठोरता, मायाचारः, निन्दा, पापोत्थानि कर्माणि च। परदारेषु, चौर्ये, परपीडने च, मनसा वाचा कर्मणा च, कदापि न प्रवर्तेत। शूद्रान्नं, जीर्णं, हविः, श्मशानभोजनं, गणान्नं, समूहनं, राजान्नं च त्यजेत्। अन्नशुद्ध्या मनः शुद्धिः, न मृद्वारिणा; मनःशुद्धौ सिद्धिर्भवति, तस्मात् अन्नं शुद्धयेत्। राजदानदूषिताः ब्रह्मनिष्ठा ब्राह्मणाः, तुषारदग्धबीजवत्, पुनर्जन्म न लभन्ते। राजदानं विषसदृशं, घोरं च, इति ज्ञात्वा, बुद्धिमान् तद्वर्जयेत्, श्वमांसभोजनं च न कुर्यात्। अभिषिक्तः, अग्निपूजां कृत्वा, न स्नानं विना भुञ्जीत; पत्रपृष्ठे, दीपवर्जितरात्रौ, न भुञ्जीत। भग्नपात्रे, मार्गे, चाण्डालसन्निधौ, शूद्रशेषे, बालैः सह च न भुञ्जीत। शुद्धं स्निग्धं सुपाकं हविर्भूतं च, "शिवोऽहमस्मि भोक्ता" इति स्मरन्, मौनेन एकचित्तः भुञ्जीत। जलं न तु मुखेन, न तिष्ठन् कर्पटहस्तेन, न वामहस्तेन, न शय्यायाम्, नान्येनाङ्गेन पिबेत्। विभीतकर्ककरञ्जस्नुहितरूषु, यूपदीपजनसत्त्वसन्निधौ च न विश्रान्तिम् आप्नुयात्। एकाकी न मार्गे गच्छेत्, न बाहुभ्यां नदीं तरेत्, न कूपादिषु अवतीर्येत्, न उच्चवृक्षं आरोहेत्। सूर्याग्निवरुणदेवगुरूणां प्रतिपृष्ठं न शुभं कर्म, न जपं, न यज्ञानुष्ठानं कुर्यात्। पादाभ्यां नाग्निं सिञ्चेत्, न पादहस्ताभ्यां स्पृशेत्, नाग्न्युत्तरे उपविशेत्, नापवित्रं अग्नौ क्षिपेत्। पादाभ्यां जलं न ताडयेत्, न मलमपि जलं प्रति क्षिपेत्; तीरदेशे मलं शुद्ध्वा, स्नानं कुर्यात्। नखकेशस्नानवस्त्रपात्रस्पृष्टं जलं, अशुभं, स्पृष्टे च मलिनं भवति। मन्दबुद्धिः यदि अजं, अश्वं, एकशृंगं, उष्ट्रं च, तेषां धूलिं तुषं वा स्पृशेत्, सः स्वं श्रीं नाशयति, हरिदत्तामपि। गृहे यः मार्जारं धारयति, सः चाण्डालसमः; यदि च मार्जारसन्निधौ पूज्यब्राह्मणान् भोजयति, तदपि चाण्डालभोजनसमं ज्ञेयम्—नात्र संशयः। पृष्ठवातः, शुष्कश्वासः, मुखनिःश्वासः वा स्पृशन्, पुण्यं हरन्ति। शिरस्त्राणधारी, चोलकधारी, नग्नः, विकचकेशी, मलिनः, अशुद्धकृत्यः, अशुचिः, प्रलपन्, क्रुद्धः, मद्यपः, क्षुधितः, सुप्तः, जिह्वानिष्क्रान्तः, जृम्भमाणः, कुत्सितः, एते सर्वे जपस्य शत्रवः। एषां किञ्चिदपि जातं चेत्, सूर्यादीन् दीपांश्च पश्येत्, वा आचम्य शेषं जपेत्, वा प्राणायामं कुर्यात्। सूर्यः, अग्निः, चन्द्रः, ग्रहाः, ताराः, नक्षत्राणि—एते दीपाः पण्डितैः उक्ताः। न पादप्रसारितः, न कुक्कुटासनस्थः जपं कुर्यात्। न उपविष्टः, न शयानः, न मार्गे, न शूद्रसन्निधौ, न रक्तरूषिते स्थले, न शय्यायाम् जपं कुर्यात्। सम्यग् उपविष्टः, मन्त्रार्थे मनः स्थापयन् जपेत्। आसनं रेश्म, व्याघ्रचर्म, वस्त्र, कर्णिका, काष्ठ, तालपत्रं वा भवेत्। लाभकामः त्रिसन्ध्यायां गुरोः पूजनं कुर्यात्। गुरुः शिवः इति स्मृतः; शिवो गुरुः इति च स्मर्यते। शिवः यथा, तथा ज्ञानम्; ज्ञानं यथा, तथा गुरुः।