लिङ्गपुराणम्

वर्षस्य समाप्तौ, या स्त्री सुगन्धिभिरलंक्रियमानां मूर्तिं सम्यगुपहरति, सा उत्तमव्रता भवान्याः सायुज्यम् समानत्वं च प्राप्नोति। एषा निःशङ्कं सिद्धिः, सत्यं सत्यं वदामि। अथवा, कार्तिकमासे या स्त्री एकचित्तेन भक्त्या क्षमाशीलत्वं, अहिंसा, ब्रह्मचर्यव्रतं च धारयित्वा, अज्ञानं विना एकप्रस्थं कृष्णतिलान् दद्यात्। घृतशर्करायुक्तं चोदनं परमेभ्यो भगवति, ब्राह्मणेभ्यश्च स्वशक्त्या यथायोग्यं निवेदयेत्। अष्टम्यां चतुर्दश्यां च उपवासपरायणा या, सा भवान्या सह प्रमोदते, समानत्वं प्राप्नोति, व्रतेषु स्थिता। क्षमा, सत्यं, दया, दानं, शौचं, इन्द्रियनिग्रहश्च—एष धर्मः सर्वव्रतेषु सामान्यः, रुद्रपूजायाः च विशेषतः। अहं संगतम् इमानि यथाक्रमं प्रतिपत्स्यामि—मार्गशीर्षमासात् कार्तिकपर्यन्तं प्रतिमानां क्रमं यथावत्। नन्दिना निर्दिष्टं महाव्रतम् मार्गशीर्षे भवति; तत्र उत्तमं पूर्णगात्रं वृषभं सम्यगुपस्कृत्य शिवाय समर्पयेत्। तदा सा भवान्या सह प्रमोदते, नात्र संशयः। पुष्ये त्रिशूलं स्थापयित्वा सम्यगुपहारं कृत्वा, पूर्ववद् भवान्या सह प्रमोदते। माघे सर्वमङ्गलचिह्नैः अलंकृतं रथं निर्माय, देवाधिपतिं सम्यगर्चयित्वा, ब्राह्मणान् च भोजयेत्। फाल्गुने सुवर्णमयं विहितरूपं प्रतिमां स्थापयित्वा पूजयित्वा, शङ्करस्य मन्दिरे स्थापयेत्; वा रजतताम्रादिभिः यथाशक्ति, तत्रैव सम्यगाचरेत्। तदा सा महादेव्याः सहित्या तुष्टिः स्याद्, नात्र संशयः। चैत्रे भवकुमारभवानीनाम् विहितरूपं प्रतिमानिर्माणं कारयेत्, ताम्राद्यैः सम्यग् स्थापयित्वा रुद्राय, शुभाय, समर्पयेत्, भवान्या सह प्रमोदं लभते। रजतगृहम् इव कुबेरस्य, रजतेनैव निर्माय, तत्र देवः उमासहितः सर्वतः गणेशैः परिवृतः, सर्वरत्नैः अलंकृतः, सम्यग् स्थाप्य, भगवतः शुभधाम्नि स्थापयेत्। वैशाखे कैलासाख्यं परं व्रतं कुर्यात्, कैलासशिखरं प्राप्य भवान्या सह प्रमोदते। ज्येष्ठमासे महेश्वरं लिङ्गरूपं उमापतिं, ब्रह्मणा विष्णुना च अञ्जलिपुटेन पूजयेत्। मध्ये भवयुक्तं लिङ्गं, हंसवराहयुतं, ताम्रादिभिः शुभरूपेण कृत्वा, यथाविधि स्थापयित्वा ब्राह्मणान् भोजयेत्; शिवस्य कृते शिवं प्राप्नोति, शिवधाम्नि यथोक्तम्। ब्राह्मणैः सह स्थाप्य, देवीसायुज्यं प्राप्नोति। आषाढे शुभगृहं निर्माय, पक्कैः ईंटाभिः यथाशक्ति, सर्वधान्यैः, सर्वमङ्गलैः, मुसलउलूखलादिसाधनैः, दासदासीशय्यासनादिभिः, वस्त्रैः सम्पूर्णं कृत्वा, उमापतिं महेश्वरं घृतादिभिः स्नापयित्वा, सहस्रं ब्राह्मणान् भोजयेत्। विद्यासंयुतं विनयशीलं वेदविदं ब्राह्मणं पूजयित्वा, ब्रह्मचारिणं भक्त्या पूजयेत्। तस्मै सुकुमार्याः कन्यां दीयात्, आयुष्मतीं च, क्षेत्रं गवां द्वयं च गृह एव, मेरुप्रतिमानि दिव्यानि शय्यासनानि च दद्यात्। गोलोकं प्राप्य भवान्या सह प्रमोदते, भवान्याः तुल्यः, सर्वयुगेषु अविनाशी भवति। भवान्याः सायुज्यं प्राप्नोति, नात्र संशयः, सर्वभूतेषु, विविधध्वजैः विभूषितः। श्रावणे शर्वाय तिलशैलं सम्यग् छत्रध्वजपटादिभिः अलंकृत्य दद्यात्। ब्राह्मणान् भोजयित्वा, यथापूर्वं सर्वं कुर्यात्। भाद्रपदे चान्नशैलं रमणीयं निर्माय, छत्रध्वजपटादिभिः अलंकृत्य, ब्राह्मणान् भोजयित्वा, विधिवत् समर्पयेत्। सा सूर्यकिरणसमप्रभा भवान्या सह प्रमोदते। आश्वयुजे महाशैलं सर्वधान्यसम्पन्नं निर्माय, सुवर्णपटाभ्यां विभूष्य, शङ्करं पूजयित्वा, ब्राह्मणान् भोजयित्वा, यथापूर्वं सर्वं कुर्यात्। सः शैलः सर्वधान्यैः, बीजानां सारैः, सर्वद्रव्यैः, सर्वरत्नैः च अलंकृतः स्यात्। चतुर्भिः शिखरैः, छत्रातपत्रैः, सुरभिगन्धमाल्यधूपाद्यैः शोभितः स्यात्। नर्तकगायकैः, शङ्खवीणादिभिः, ब्रह्मघोषेण, विशेषतः पुण्यकर्मभिः समलंकृतः। अष्टमहाध्वजैः, विविधपुष्पैः, मेरुशैलरूपेण, त्रैलोक्यस्य परमाधारः स्यात्। तस्य शिखरे शिवं स्थापयेत्, मध्ये द्रव्यैः, दक्षिणे परम्परया चतुर्मुखं ब्रह्माणं स्थापयेत्। एवं मासानुसारं विधिना प्रतिमादानादिव्रतानि कृत्वा, स्त्री भवान्या सह प्रमोदं, समानत्वं, सायुज्यं च प्राप्नोति; एष धर्मस्य महिमा।