एकदा धर्मनिष्ठा कन्या वा विधवा वा वर्षमेकं निराहारा व्रतम् आचरति स्म। वर्षस्य समाप्तौ सा पूर्वविधिना निर्मितां प्रतिमां निर्मायेत्। तां प्रतिमां सम्यक् स्थाप्य, रुद्रस्य देवालये प्रतिष्ठाप्य, ब्राह्मणान् पुनः सन्तोष्य, सा भवानीसहितं प्रमोदं लभते स्म। या स्त्री वर्षमेकं कृष्णचतुर्दश्यां केवलं नियम्य, वर्षान्ते यथाशक्त्या प्रतिमां निर्मायेत्, सा सर्वं पूर्वोक्तं कृत्वा भवानीसहितं प्रमोदं लभते। अमावास्यायां वर्षमेकं नियम्य, उपवासरता सा तिष्ठेत्। वर्षान्ते विधिपूर्वकं त्रिशूलं निर्माय, तदर्पयेत्। भगवन्तं स्नाप्य, सहस्रशुक्लपद्मैः भक्त्या पूजयेत्। सा भवाय च ब्राह्मणेभ्यश्च रजतपद्मं सुवर्णकुण्डलं च दद्याद्, यथाशक्ति दक्षिणां च अर्पयेत्। स्त्रिया यत्पापं कृतं स्यात्, सञ्जातं वा गर्भघातादिकं, तत् सर्वं त्रिशूलदानात् नश्यति, नात्र संशयः। एवं सा भवानीसाक्षात्कारं प्राप्नोति, द्विजश्रेष्ठ। यदि नरः कुर्यात्, सः अपि रुद्रसायुज्यं प्राप्नोति। पौर्णमास्याम् अमावास्यायां च वर्षमेकं उद्यतव्रता स्त्री वा नरः वा, उपवासपरायणो भूत्वा, पतिसंनियुक्त्या एवैतत् कुर्यात्, द्विजश्रेष्ठ। स्त्रियः सर्वकर्मसु—जपदानतपःक्रियासु—स्वातन्त्र्यं न प्राप्नुवन्ति। वर्षस्य अन्ते सा सर्वगन्धैः सुशोभितां प्रतिमां समर्पयेत्; सा सती साधुव्रता भवानीसदृश्यत्वं प्राप्नोति। निःसंशयं एतत् प्राप्नोति; सत्यं सत्यं वदामि। अथवा कार्तिकमासे एकचित्तया व्रतमाचरन्ती स्त्री, क्षमाशौचब्रह्मचर्यपरायणा, एकद्रोणं कृष्णतिलानां यथाशक्ति दद्यात्। सैव घृतशर्करायुक्तं शाल्यन्नं परमेश्वराय ब्राह्मणेभ्यश्च यथाशक्ति समर्पयेत्। अष्टमीचतुर्दश्योरुपवाससंयुक्ता सा भवानीसदृश्यत्वं प्राप्य प्रमोदं लभते। क्षमा, सत्यं, दया, दानं, शौचं, इन्द्रियनिग्रहश्च—एष धर्मः सर्वव्रतेषु, रुद्रपूजायामपि। अहं समागतान् यूयं क्रमशः प्रतिमानां विधानं मार्गशीर्षादारभ्य कार्तिकान्तं वक्ष्यामि। नन्दिना निर्दिष्टं महाव्रतं मार्गशीर्षमासे, तदा पूर्णगात्रं वृषभं सम्यक् दद्यात्। तं सम्यगलंक्रिय्य शिवाय समर्प्य, सा भवानीसहितं प्रमोदं लभते, न संशयः। पुष्ये मासि त्रिशूलं स्थापयेत् सम्यगर्पयेत्, पूर्वकथितं सर्वं कृत्वा सा भवानीसहितं प्रमोदं लभते। माघे मासि शुभलक्षणैः युक्तं रथं निर्माय, सम्यग् देवेशं पूजयित्वा, तं ब्राह्मणेभ्यः समर्पयेत्। फाल्गुने मासि सुवर्णमयं प्रतिमां विधिना निर्माय, सा देवी परमसन्तुष्टा भवति, न संशयः। अथवा रजतताम्रयोर्यथाशक्ति सम्यग् स्थाप्य पूजयित्वा, शङ्करस्य देवालये प्रतिष्ठापयेत्। चैत्रे मासि भवः कुमारः भवानी च यथाविधि निर्मीय, तां कांस्याद्युपाधिभिः सम्यक् स्थाप्य, रुद्राय सौम्याय दत्वा भवानीसहितं प्रमोदं लभते। रजतगृहं कुबेरवद् निर्माय, तत्र उमासमेतं प्रभुं सर्वतो गणपतिभिः परिवृतं, सर्वरत्नैः समलंकृत्य, यथाविधि स्थाप्य, परमेश्वरस्य शुभगृहे स्थापयेत्। वैशाखे मासि कैलासाख्यं परमं व्रतं समाचर्य, कैलासशिखरं प्राप्य, सा भवानीसहितं प्रमोदं लभते। ज्येष्ठे मासि लिङ्गरूपं महादेवं, उमापतिं, ब्रह्मणा विष्णुना च अञ्जलिपुटैः पूजयेत्। मध्ये भवसमेतं लिङ्गरूपं, हंसवराहयुतं कांस्याद्युपाधिभिः सम्यग् निर्माय, यथाविधि स्थाप्य, ततः ब्राह्मणान् भोजयेत्; शिवस्य शिवाय, शिवगृहे, नियतेन। ब्राह्मणैः सम्यग् स्थाप्य, देवीसायुज्यं प्राप्नोति। आशाढे मासि शुभं गृहं निर्माय, पक्कैः ईट्टैः यथाशक्ति, सर्वधान्यसमृद्धं, सर्वमङ्गलयुक्तं, मुसलउलूखलादिसहितं, दासदासीशय्यासनादिसम्पन्नं, वस्त्रैः सर्वतोऽवगुण्ठ्य, उमापतिं महेश्वरं घृतादिभिः स्नाप्य, सहस्रं ब्राह्मणान् संतोष्य, विद्यासंयुतं विनयशीलं ब्राह्मणं पूजयित्वा, ब्रह्मचारिणं सम्यगर्चयेत्। ततो नितम्बिनीं कन्यां दीर्घायुषीं दद्यात्। क्षेत्रं गोद्वयं गृहं च, तत्र मेरुसदृशशय्यासनादि दद्यात्। ततः सा गोलोकं गत्वा, भवानीसहितं प्रमोदं लभते, भवानीसदृशी च सदा नश्यति। सर्वेषु भूतगणेषु, नानाविचित्रपताकाभूषिता, सा भवानीसायुज्यं प्राप्नोति, नात्र संशयः।