श्रीशिवस्य मासव्रतं पुरा निर्दिष्टम्—अहिंसा, सत्यं, अस्तेयम्, ब्रह्मचर्यं, क्षमा, दया, त्रिस्नानं, होमकर्म, भूमिशयनं, रात्रौ भोजनं च एतानि व्रतस्य मुख्याङ्गानि। द्विपक्षयोः, चतुर्दश्यां, अष्टम्यां च उपवासः कर्तव्यः। एष एव मासव्रतस्य स्वरूपं शिवेन निर्दिष्टम्। यः ब्राह्मणः एतद्व्रतं संवत्सरमेकं, क्रमशः वा विकल्पेन वा, सम्यगाचरति, सः शिवसंयोगं प्राप्नोति, ज्ञानं च योगं च लभते। अथ भगवता पुरुषाणां स्त्रीणां सर्वभूतानां च श्रेयसे उमामहेश्वरयोः व्रतं कथयामि। पौर्णमास्याममावास्यायां च चतुर्दश्यामष्टम्यां च संवत्सरमेकं रात्रौ उपवासः कार्यः, भवस्य पूजनं विधिपूर्वकं नैवेद्येन सह कर्तव्यम्। संवत्सरान्ते सुवर्णस्य वा रजतस्य वा उमामहेशस्य सुन्दरं प्रतिमां निर्माय स्थापयेत्। ततः ब्राह्मणभोजनं दानं च शक्त्या यथाशक्ति दत्त्वा, प्रभुं रुद्रालयं नयेत्, रथादिभिः सत्कारैः च पूजयित्वा। छत्रचामराभरणैः शोभायमानं व्रतं परमेश्वराय समर्पयेत्। एवं कर्ता शिवसंयोगं प्राप्नोति; स्त्री चेत्, देवीसंयोगं लभते। अष्टम्यां चतुर्दश्यां च संयमिनी ब्रह्मचारिणी च भवेत्। कुमारी वा विधवा वा, संवत्सरमेकं न खादेत्; संवत्सरान्ते पूर्ववत् प्रतिमां निर्माय स्थापयेत्। रुद्रालये स्थाप्य ब्राह्मणभोजनं पुनः कृत्वा, सा भवानीसहितं मुदमुपैति। या स्त्री संवत्सरमेकं कृष्णचतुर्दश्यामेकायामेव व्रतमाचरेत्, संवत्सरान्ते यथाशक्ति प्रतिमां निर्माय, पूर्वोक्तक्रियाः कृत्वा, सा भवानीसहितं हृष्यति; अमावास्यायामेकां संवत्सरमुपोष्य, संयता स्यात्। संवत्सरान्ते त्रिशूलं विधिवत् निर्माय दद्यात्; ततो भगवानं स्नाप्य सहस्रशुक्लपद्मैः भक्त्या पूजयेत्। रजतपद्मं सुवर्णकुण्डलं च भवाय ब्राह्मणेभ्यश्च दद्यात्, यथोचितं दानं च समर्पयेत्। त्रिशूलदानात् सर्वपापानि, जानता अपि कृतानि, गर्भघातादीनि च, नश्यन्ति; नारीणां विषये न संशयः। एवं सा भवानीसंयोगं प्राप्नोति, द्विजोत्तम; पुरुषः कृत्वा रुद्रसंयोगं लभते। पौर्णमास्याममावास्यायां संवत्सरमेकं, अनवधानं विना, स्त्री वा पुरुषो वा, उपोष्य व्रतं कुर्यात्, द्विजोत्तम। स्त्रीणां सर्वकर्मसु—जपदानतपःक्रियासु—स्वातन्त्र्यं नास्ति; पतिसंन्यस्तया एव कर्तव्यमिति, द्विजोत्तम। संवत्सरान्ते सर्वगन्धानुलेपनैः अलङ्कृतां प्रतिमां समर्पयेत्; सा साध्वी व्रतानुष्ठानेन भवानीसंयोगं तादात्म्यं च प्राप्नोति। न संशयः—सत्यं सत्यं वदामि। अथवा कार्तिके मासि एकचित्तया स्त्री व्रतं सम्यगाचरेत्। क्षमा, अहिंसा, ब्रह्मचर्यं च, एकद्रोणतिलदानं च, अनवधानं विना, कर्तव्यम्। घृतशर्करयुतं शाल्यन्नं परमेश्वराय ब्राह्मणेभ्यश्च शक्त्यनुसारं दद्यात्। अष्टम्यां चतुर्दश्यां च उपोषिता, व्रते स्थित्वा, सा भवानीसहितं हृष्यति, तादात्म्यं प्राप्नोति। क्षमा, सत्यं, दया, दानं, शौचं, इन्द्रियनिग्रहश्च—एष धर्मः सर्वव्रतेषु सामान्यः, रुद्रपूजनं च। अहं संकीर्तयिष्यामि, द्विजोत्तम, प्रतिमाक्रमं मार्गशीर्षादारभ्य कार्तिकपर्यन्तं यथाविधि। मार्गशीर्षे नन्दिनोक्तं पुण्यव्रतम्; तत्रोत्तमं वृषभं सम्यगालङ्कृत्य शिवाय समर्पयेत्; ततः सा भवानीसहितं मुदमुपैति, न संशयः। पुष्ये मासि त्रिशूलं स्थाप्य समर्पयेत्; सर्वपूर्वकृत्यं कृत्वा, सा भवानीसहितं हृष्यति। माघे मासि सर्वमङ्गललक्षणयुक्तं रथं निर्माय, सम्यक् पूज्य देवेश्वरं, ब्राह्मणभोजनं च कुर्यात्। फाल्गुने मासि सुवर्णमयां प्रतिमां विधिवत् स्थापयित्वा पूजयेत्; तत्र देवी परमं तुष्टा भवति, न संशयः। वा रजतताम्रयोरनुसारं निर्माय, स्थाप्य पूजयित्वा, शङ्करालये स्थापयेत्। तत्र अपि सा देवी तुष्टा भवति। चैत्रे मासि भवकुमारभवानीयाः प्रतिमाः यथाविधि निर्माय स्थापयेत्। ताम्राद्यैर्मृदुभिः कृत्वा, विधिवत् स्थाप्य, रुद्राय सौम्याय समर्प्य, भवानीसहितं मुदमुपैति। रजतगृहम् इन्द्रकुबेरवद् निर्माय, तत्र उमासंयुक्तं प्रभुं, सर्वतो गणेशैः परिवृतं, सर्वरत्नैः समन्वितं स्थापयेत्; तदनन्तरं तद् भगवतः शुभालये स्थापयेत्। वैशाखे मासि कैलासाख्यं परमं व्रतं सम्यगाचरेत्; कैलासं प्राप्त्वा भवानीसहितं मुदमुपैति। ज्येष्ठे मासि महादेवं लिङ्गरूपं उमापतिं ब्रह्मणा विष्णुना च अञ्जलिना पूजयेत्। मध्ये भवसंयुक्तं लिङ्गरूपं, द्विजोत्तम, हंसवराहयुक्तं ताम्राद्यैः शुभ्रं कृत्वा स्थापयेत्। एवं श्रीशिवव्रतस्य, उमामहेश्वरयोश्च, विधानं भगवता निर्दिष्टम्, येन स्त्री वा पुरुषः वा, श्रद्धया, संयमेन, भक्त्या च, भवानीशिवयोः सायुज्यं प्राप्नोति, पापक्षयमुपैति, चिरं सुखमवाप्नोति।