सर्वकालातिरिक्तं रात्रौ भोजनं श्रेष्ठमिति स्मृतम्। हविर्भोजनं, स्नानं, सत्यवचनं, मिताहारश्च—एतानि नित्यं पालनीयानि। यः रात्रौ भोजनं करोति, तेन होमादिकर्माणि कर्तव्यानि, भूमौ शयनं च। अथ ते मासानुसारं शिवस्य परमं व्रतम् अहं वर्णयामि। धर्मार्थकाममोक्षप्राप्तये, सर्वपापक्षयार्थं च, पुष्यमासे यः शिवं पूजयित्वा रात्रौ भोजनं कुर्वन् भवति, स सत्यवचनं, क्रोधनिग्रहं, तण्डुल-गोधूम-क्षीराहारं च पालयेत्। शुक्लकृष्णपक्षयोः अष्टम्यां यत्नेन उपवासः कर्तव्यः। मासस्य समाप्तौ पौर्णमास्यां, घृतादिभिः रुद्रं महादेवं स्नाप्य, विधिवत् पूजयित्वा भूमौ शयितव्यं। शाल्यन्नं, क्षीरसर्पिसंयुक्तं यवांश्च ब्राह्मणेभ्यः दातव्यं, शान्त्यृचं विशेषतः पठेत्। पिङ्गलां धेनुं वत्सयुक्तां च शिवाय देवानां देवाय परमेश्वराय कल्याणार्थं दद्यात्। एवं कृत्वा, स महर्षे, स वाहीनीयलोकं प्राप्य, तत्र विशालान् लोकान् भुक्त्वा, तत्रैव मोक्षं लभते। माघमासे यः शिवपूजनं रात्रिभोजनं च कुर्यात्, स घृतमिश्रितं पायसं संयमितेन्द्रियः भुञ्जीत। शुक्लकृष्णचतुर्दश्योः उपवासः कर्तव्यः। पौर्णमास्यां घृतसिक्तचर्मणं रुद्राय दद्यात्। कृष्णं धेनुं वत्सयुक्तां च दद्यात्, शंकरं पूजयेत्, शक्त्यनुसारं ब्राह्मणान् भोजयेत्। स दक्षिणां दिशं प्राप्य यमसहितं भुङ्क्ते; फाल्गुनमास आगते रात्रौ भोजनं पुनराचरेत्। स्वसंयमेन, क्रोधनिग्रहेण, यवगोधूमक्षीरसर्पिसंयुक्तं भुञ्जीत; चतुर्दश्यष्टम्योरुपवासः कर्तव्यः। पौर्णमास्यां स्नात्वा महादेवं शंकरं पूजयित्वा, पिङ्गलां वा ताम्रवर्णां वा धेनुं वत्सयुक्तां त्रिशूलधारिणे दद्यात्। ब्राह्मणान् भोजयित्वा, परमेश्वरं प्रार्थयेत्; स सोमसायुज्यं प्राप्नोति, नात्र संशयः। चैत्रमासे अपि रुद्रं पूजयित्वा रात्रौ भोजनं कुर्यात्, क्षीरसर्पिसंयुक्तं तण्डुलं भुञ्जीत। गोशालायां शयनं कृत्वा, पौर्णमास्यां रात्रौ भवं स्मरन्, शिवं स्नापयेत्, शुक्लां गोद्वयं दद्यात्। ब्राह्मणान् भोजयित्वा निरृतिलोकं प्राप्नोति; वैशाखमासे अपि रात्र्युपवासं कृत्वा, पौर्णमास्यां पञ्चगव्यघृतादिभिः भवं स्नापयित्वा, शुक्लां गोद्वयं दत्त्वा अश्वमेधफलमाप्नोति। ज्येष्ठमासे भवं देवानां नाथं शर्वं उमापतिं श्रद्धया भक्त्या च पूजयित्वा, रात्र्युपवासं कुर्यात्। मदुना पक्वं रक्तचूर्णं, जलघृतशुद्धं च, वीरासनस्थः अर्धरात्रपर्यन्तं, गोसेवायामनिरतः समर्पयेत्। पौर्णमास्यां विधिवत् उमापतिं स्नाप्य, पक्वं हविर्दद्यात्। शक्त्यानुसारं ब्राह्मणान् भोजयित्वा, पिङ्गलां गोद्वयं दत्त्वा वायुलोके पूज्यते। आषाढमासे अपि रात्र्युपवासपरायणः, क्षीरं घृतपिष्टकसंयुक्तं दद्यात्। पौर्णमास्यां स्नात्वा, घृतादिभिः विधिवत् पूजयित्वा, ब्राह्मणान् वेदविदांश्च भोजयेत्। शुक्लवर्णं गोद्वयं दत्त्वा वरुणलोकं प्राप्नोति। श्रावणे द्विजश्रेष्ठ, रात्र्युपवासं कृत्वा, दुग्धशाल्यन्नेन वृषध्वजं पूजयेत्। पौर्णमास्यां घृतादिभिः स्नाप्य पूजयेत्। ब्राह्मणान् वेदविदश्च भोजयित्वा, पुनः शुक्लपादपौण्ड्रद्वयं दद्यात्। वायुसायुज्यं लभते, वायुवत् सर्वव्यापी भवति। भाद्रपदमास आगते, एवं रात्र्युपवासं कृत्वा, यज्ञशेषं वृक्षमूलवासीन्प्रधानब्राह्मणान् दिवा दद्यात्। पौर्णमास्यां स्नात्वा शंकरं देवनाथं पूजयेत्। नीलग्रीवं वृषभं धेनुं च भक्त्या विधिवत् दद्यात्, ब्राह्मणान् वेद- वेदाङ्गविदश्च भोजयेत्। स यक्षलोकं प्राप्य, यक्षराजो भवति। आश्वयुजमासे अपि रात्र्युपवासं कृत्वा, पौर्णमास्यां पूर्ववत् घृतैः शंकरं पूजयेत्। नित्यशिवभक्तिशुचीन् ब्राह्मणान् भोजयित्वा, नीलवर्णं उन्नतवक्षसं वृषभं धेनुं च यथाविधि दद्यात्। ईशानलोकं प्राप्नोति। कार्तिकमासे रात्रौ भोजनमेव कर्तव्यं, क्षीरसर्पिपक्वशाल्यन्नेन प्रभुं पूजयेत्। पौर्णमास्यां यथाविधि देवतां स्नाप्य, पुनः पक्वं हविर्दत्त्वा, ब्राह्मणान् शक्त्या भोजयेत्। पूर्ववत् कपिलद्वयं ब्राह्मणेभ्यो दत्त्वा, सूर्यसायुज्यं प्राप्नोति, न संशयः। मार्गशीर्षमासे अपि रात्रौ भोजनं कुर्यात्, यवान् घृतक्षीरादिसंयुक्तान् भुञ्जीत्। पौर्णमास्यां पूर्वोक्तविधिना शर्वं शम्भुं च पूजयित्वा, ब्राह्मणान् दीनवेदविदश्च भोजयेत्। शुक्लद्वयं यथाविधि दत्त्वा, सोमलोकं प्राप्य, सोमसहितः रमते। एवं मासानुसारं, श्रद्धया, नियमेन, रात्र्युपवासेन, शिवपूजनं कृत्वा, विधिपूर्वकं दानानि दत्त्वा, ब्राह्मणभोजनं च समाचरन्, भक्तः क्रमशः विविधान् दिव्यान् लोकान् प्राप्य, तेषु भोगान् अनुभूय, परमं मोक्षं लभते।