लिङ्गपुराणम्

सदा स्नानं तथा विशेषतः अभिषेकं कर्तव्यम्। तेन त्रैलोक्यविनाशकं फलम् अवाप्यते। यदि शिवमन्दिरे एकस्यापि वधः क्रियते, सम्पूर्णं फलम् लभ्यते; शिवार्थं पुष्पाणां क्षतिः सदा कर्तव्या, द्विजश्रेष्ठ। यज्ञार्थं पशुवधः तथा दुष्टानां दण्डनं क्षत्रियैः विहितम्; योगिनः ब्रह्मविदः च, तेषां न किञ्चित् विहितं न निषिद्धम्। अतः, यः ब्रह्मविद्, स सर्वकर्माणि त्यक्त्वा निषिद्धं वर्जयित्वा वधं न कुर्यात्, विरक्तः भवति। स्त्रियः कदापि न हन्तव्या, सदा पूज्याः, पापकर्मणि स्थिताः अपि; सर्वाः स्त्रियः शुद्धाः, विशेषतः आत्रेयवंशजाः। आत्रेयवंशस्य स्त्रियाः वधः ब्राह्मणवधसमानं पापम्; सर्वाः स्त्रियः न हन्तव्या, पापकर्मणि स्थिताः अपि। स्त्रियः कदापि न यज्ञार्थं ग्राह्या, कस्यापि, कदापि, कुत्रापि, द्विजश्रेष्ठ, पापकर्मणि स्थिताः सर्ववर्णेषु अपि। स्त्रियः कुरूपाः वा सुन्दरीः वा मलिनवस्त्रधारिण्यः वा, मर्त्यैः न हन्तव्या, शिवस्य सम्मानात्। ये वेदबाह्यव्रतानुष्ठातारः, वेदस्मृतिविहितकर्मात् वर्जिताः, पाखण्डिनः इति प्रसिद्धाः, तैः द्विजैः न संभाषणीयम्। न स्पृश्याः न द्रष्टव्याः; तेषां दर्शनं सूर्यदर्शनसमानम्। तथापि, राज्ञा अन्यैः च ताः हन्तव्या। द्विजश्रेष्ठ, यदि मर्त्यः पुण्यजनैः एकवारम् अपि सम्पर्कं करोति, महेश्वरं पूजयति, रुद्रलोकम् प्राप्नोति। ये शिवभक्तिहीनाः, ऋषिश्रेष्ठ, संसारचक्रे दुःखिताः, निर्दयाः, तस्य कारणम्। शिवभक्ताः, देवदेवस्य, परमेश्वरस्य, सौभाग्यशालीः; इह सुखानि भुक्त्वा मोक्षं प्राप्नुवन्ति। यत्र जनानां पुत्रेषु, पत्निषु, गृहेषु वा, यत्र मनः परमदेवतायाः संगतिरेव, एकवारम् अपि, तस्य परमेश्वरलोकः दूरः न भवति, महातपस्विनाम् अपि। महाबुद्धे, मर्त्याः, दुर्बलाः, मंदाः, कल्पायुः अल्पबलाः, अल्पसाराः, कथं प्रजापतिं महेश्वरं पूजयन्ति? देवाः अपि, सहस्रवर्षं तपः कृत्वा, शंकरं न पश्यन्ति; कथं तस्य पूजनं कुर्वन्ति? ऋषिश्रेष्ठ, यत् उक्तं तव, सत्यम्; श्रद्धया तु, सः दृश्यते, पूज्यते, संभाष्यते च। द्विजश्रेष्ठ, भक्तिहीनः अपि, यदि पूजयति, तस्य भावानुसारं भगवान् फलम् ददाति। यदि पतितः द्विजः, अशुद्धः, पूजयति, भूतलोकं याति; मोहितचित्तः, क्रोधयुक्तः, राक्षसस्थानं प्राप्नोति। पापकर्मी, निषिद्धं खाद्यं भुक्त्वा पूजयति, यक्षत्वं प्राप्नोति; गीतप्रियः गंधर्वलोकं, नृत्यप्रियः च। यशःप्रियः चन्द्रलोकं प्राप्नोति; अधमपुरुषः, स्त्रीसक्तः, मद्यप्रियः, रुद्रपूजकः, सोमस्थानं प्राप्नोति। गायत्र्याः पूजया पितृलोकं, प्रणवेन ब्रह्मलोकं, विष्णुपूजया वैष्णवलोकं प्राप्नोति। देवः अपि, श्रद्धया एकवारम् महेश्वरं पूजयति, रुद्रलोकम् प्राप्नोति, रुद्रैः सह तत्र रमते। शिवलिङ्गं, देवासुरैः पूजितं, शुद्धजलैः विशुद्धं कृत्वा, भक्त्या आसने देवम् आवाह्य, सम्यक् शंकरं दृष्ट्वा, प्रणम्य, शुद्धं धर्मज्ञं आसनं समर्प्य, ओंकारकमलमध्ये, सोमसूर्याग्निसंभावे, वैराग्यैश्वर्ययुक्ते, सर्वलोकपूजिते, पाद्यं, आचमनं, स्वागतं च रुद्राय शम्भवे दत्त्वा, दिव्यजलैः घृतक्षीरैः च स्नानं कृत्वा, दध्ना अपि स्नानं कृत्वा, विधिवत् शुद्धजलैः स्नानं, चन्दनादिभिः पूजनं कुर्यात्। रोचनादिभिः पूजनं, दिव्यपुष्पैः, पूर्णैः बिल्वपत्रैः, विविधैः पद्मैः च। नीलपद्मैः, शतपत्रैः, नद्यावर्तैः, मालती, चम्पक, जातिपुष्पैः, बकुलैः, करवीरैः च। शमीपुष्पैः, बृहद् पुष्पैः, वनागस्त्यपुष्पैः, अपामार्गैः, कदम्बैः, शोभनाभरणैः च। पञ्चधूपैः, मधुरान्नं, दध्यान्नं, मधुघृतसिक्तं च। शुद्धशालि, मुद्गान्नं, षड्विधान्नं वा, पञ्चविधान्नं घृतयुक्तं वा। एकमाद्धकम् शुद्धशालिं पाच्य, प्रदक्षिणं कृत्वा, अन्ते पुनः पुनः नमस्कारः। ईशानं स्तुत्वा, शंकरं पूज्य, ईशानं, पुरुषं, अघोरं, वामं च पूज्य। सद्योजातमन्त्रं च पठित्वा, एतेन पञ्चभिः शिवं पूजयेत्। एतद्विधिना महेश्वरः तुष्टः भवति। यः वृक्षः यस्य पुष्पपत्रैः शिवपूजा क्रियते, गौः, द्विजश्रेष्ठः च, परमं पदम् प्राप्नुवन्ति। यः शिवं, रुद्रं, शर्वं, भवं, अजं वा, एकवारम् अपि पूजयति, शिवसायुज्यं प्राप्नोति, पुनर्जन्मनः मुक्तः। यः परमेशानं, भवं, शर्वं, उमापतिं वा पूजयति, वा दर्शनं कुर्यात्, सर्वपापात् विमुक्तः भवति। यः महादेवस्य पूजनं वा दर्शनं कुर्यात्, सः मर्त्यः निःसन्देहं ब्रह्मलोकं याति। एवं शिवपूजनस्य विधिः, तस्य फलानि च, श्रुत्वा, श्रद्धया, भक्त्या, शिवस्य अनुग्रहं प्राप्नोति, मोक्षं च।