लिङ्गपुराणम्

एकदा, शास्त्रानुसार श्रुतमिदं फलम् अहं कथयामि—यः मनुष्यः विधिपूर्वकं स्कन्दसहितं देवम् एकवारं यजनं करोति, स महान् फलम् अवाप्नोति। तस्य योगिनः दिव्यैः विमानैः, यत्र दशकोटिसूर्यसमप्रभा, सर्वकामपूरितानि, रुद्रकन्याभिः पूर्णानि, गीतनृत्यसहितानि, स शिववत् सृष्ट्यन्तपर्यन्तं क्रीडति। तत्र स योगी महाभोगान् अनुभवति, सर्वकामपूरितैर् विमानैः सह। क्रमशः स औम, कौमार, ईशान, वैष्णव, ब्रह्म, प्रजापति, जनलोक, महः—एतेषु महातेजस्विषु लोकेषु प्राप्नोति। इन्द्रलोकम् प्राप्त्वा, दशसहस्रवर्षाणि इन्द्रत्वं भुक्त्वा, भुवर्लोके दिव्यसौख्यानि अनुभवति। ततः मेरुं गत्वा, देवस्थानानि एकपादः, चतुर्भुजः, त्रिनेत्रः, त्रिशूलधारः सन्, रमते। तत्र स वामपार्श्वे स्थितं हरिं, दक्षिणपार्श्वे चतुर्मुखं, अष्टाविंशतिः कोटिरुद्रान् शोभमानाङ्गैः सृजति। पंचविंशतिः पुरुषः हृदयात् साक्षात्, प्रकृतिः वामपार्श्वे, बुद्धिः च बुद्धिस्थाने। अहंकारात् अहंकारः, ततः सूक्ष्मतत्त्वानि, इन्द्रियैः इन्द्रियविषयाः, एष सर्वं परमेश्वरस्य लीला। पादतलात् पृथिवी, गुह्यस्थानात् आपः, नाभेः अग्निः, हृदयात् सूर्यः। कण्ठात् सोमः, भ्रूमध्ये आत्मा, शिरःस्थाने दिवम्—एवं सृज्यते चराचरं जगत्, सर्वं प्रकटितम्। ज्ञानकर्मविधिपूर्वकं सर्वज्ञं, सर्वव्यापिनं देवम् स्थापयित्वा, शिवसायुज्यं प्राप्नोति। यज्ञपतिं त्रिपादं, सप्तहस्तं, चतुर्ह्रदं, द्विशिरसं निर्माय, विष्णुलोके पूज्यते। तत्र लक्षवर्षपर्यन्तं महाभोगान् अनुभवति, यथाकालं पुनः अस्मिन लोके आगत्य, सर्वयज्ञपरिपूर्णत्वं प्राप्नोति। यो वृषवाहनं चन्द्रशेखरं स्थापयति, स दशसहस्राश्वमेधयज्ञस्य फलं लभते। सुवर्णविमानं घंटाजालशोभितं समारुह्य, शिवस्य दिव्यनगरीं गच्छति, तत्रैव मोक्षं प्राप्नोति। नन्दिसहितं, अम्बया सह, सर्वगणैः परिवृतं देवम् स्थापयित्वा, यथा श्रुतं फलं कथयामि। सूर्यसमप्रभैः, वृषयुक्तैः, अप्सरोगणैः पूर्णैः, देवदानवैरपि दुर्लभैः विमानैः स याति। अप्सरानृत्यगणैः सर्वतोवृतः, सर्वशोभायुक्तः, शिवस्य दिव्यनगर्यां गच्छति, गणेशत्वं प्राप्नोति। स देवदेवं, नायकं, पार्वत्याः सह नृत्यन्तं, सहस्रभुजं, सर्वज्ञं, चतुर्भुजं वा पश्यति। स परमेश्वरं, भृगुप्रमुखैः गणैः परिवृतं, पार्वत्याः सह, वृषध्वजं प्रकटितं पश्यति। परमेश्वरः ब्रह्मा, इन्द्र, विष्णु, सोमादिभिः, मातृभिः, ऋषिभिः च नित्यं पूज्यते। भक्त्या स्थापयित्वा, यथाफलं कथयामि—यत् सर्वयज्ञतपःदानतीर्थदेवपूजाफलसमानम्। तद् फलम् शतकोटिगुणितं लब्ध्वा, शिवधामं प्राप्नोति; तत्र सृष्ट्यन्तपर्यन्तं महाभोगान् अनुभवति। नूतनसृष्टौ पुनः मानवत्वं प्राप्नोति—नग्नः, चतुर्भुजः, श्वेतः, त्रिनेत्रः, नागमेखलितः। भक्त्या कपालधारिणं, कृष्णकुंडलितकेशं देवदेवं स्थापयित्वा, शिवसायुज्यं प्राप्नोति। गजाननस्य पुत्रं, अम्बया सह, सिद्धिदं, श्यामवर्णं, रक्तलोचनं, त्रिनेत्रं, चन्द्रशेखरं स्थापयति। शिरसि काकपक्षधारी, नागकुण्डलधारी, सिंहचर्मवस्त्रधारी, मृगचर्मधरः। तीक्ष्णदंष्ट्रः, गदाधारी, कपालं उत्थापयन्, हुं फट् उच्चारयन्, सर्वदिशि निनादं कुर्यात्। पद्मत्वचं धारयन्, द्विभुजः, शंखधारी, हासन्, गर्जन्, कृष्णसागरं पिबन्। नृत्यन्, प्रेतगणैः, गणैः च शोभितः, भक्त्या यथाशक्ति स्थापयन्। सर्वविघ्नातीतः, शिवलोकं गच्छति; तत्र सृष्ट्यन्तपर्यन्तं महाभोगान् अनुभवति। ज्ञानं प्राप्त्वा, रुद्रैः मोक्षं लभते; परमेश्वरः, अर्धनारीश्वरः, चतुर्भुजः, अनुपमः। वराभयदायकः, त्रिशूलपद्मधारी, स्त्रीपुरुषरूपः, सर्वाभरणभूषितः। भक्त्या स्थापयित्वा, शिवलोकं गच्छति; तत्र महाभोगान् अनुभवति, अणिमादिसिद्धिसंपन्नः। चन्द्रतारापर्यन्तं ज्ञानं प्राप्त्वा, मोक्षं लभते; यो लक्षुलिशं सर्वज्ञं देवदेवं पूजयति। शिष्यैः शिष्यशिष्यैः परिवृतः, व्याख्यानाय उत्थितकरः, भक्त्या स्थापयन्, शिवलोकं गच्छति। तत्र शतयुगपर्यन्तं महाभोगान् अनुभवति; ज्ञानयोगसायुज्यं प्राप्नोति, तत्रैव मोक्षं। सर्वपूर्वदेवामृतैः अभिलषितं स्थानं, मृत्युञ्जयमुद्रांकितं, श्मशानभस्मलिप्तं देवम्। त्रिपुण्ड्रधारिणां, शिरसि मालाधारिणां, ब्रह्मणः एकयज्ञसूत्रधारिणां च। एवं, भक्त्या विधिपूर्वकं शिवस्य विविधरूपाणि स्थापयित्वा, योगी दिव्यलोकान्, महाभोगान्, शिवसायुज्यं, मोक्षं च प्राप्नोति।