लिङ्गपुराणम्

काचित् पुनः पुनः सगुणनिरगुणरूपं पूजयन्ति; काचित् सर्वज्ञं हृदि पूजयन्ति, काचित् शिवलिङ्गे, काचित् अग्नौ। केचन ऋषयः, सततं लौकिकवृत्त्यां संलग्नाः, केवलं सगुणरूपमेव पूजयन्ति; एवं पत्निपुत्रयुक्ताः पुरुषाः निरन्तरं पूजनं कुर्वन्ति। यथा शिवः, तथा देवी; यथा देवी, तथा शिवः। अतः अद्वैतबुद्ध्या सप्तविंशतिः भेदाः सन्ति। ते शरीरान्तर्गतं बहिरपि च चतुष्कोणं षड्वर्णं दशारं द्वादशारं षोडशारं त्रिकोणं च रूपं पूजयन्ति। स्वेच्छया शिवः स्वयमेव भगवतीसहितः तिष्ठति, मोक्षहेतोः शिवः सत्-असत्-प्रपञ्चातीतः। केचन एकं वदन्ति, अन्ये द्वयं, अन्ये त्रिविधं; वेदविदोऽपि शिवं संसारीणं आत्मानं वदन्ति। ब्राह्मणाः, धर्मनिष्ठाः, शुद्धभक्तियोगविशिष्टाः, योगाधिपतिं सर्वरूपधरं षड्वर्णमध्यमे पूजयन्ति। ये शिवं तत्र त्रिकोणे, त्रितत्त्वमध्ये, त्रैगुण्यं त्रिनेत्रं च पश्यन्ति, ते तं प्राप्नुवन्ति; अन्ये योगिनः न। भगवत्या देवीया पुरातनं पुरुषं प्राप्नोति। अधुनाऽहं स्वेच्छारूपादुत्पन्नस्य स्थापनेन सम्पूर्णं फलम् सर्वलोकहिताय वक्ष्यामि। भगवन्तं स्कन्दसहितं परमासनस्थं स्थापयित्वा, भक्त्या सर्वकामान् प्राप्नोति। यथाविधि स्कन्दसहितं देवम् एकवारं पूजयन्, मृत्युः तदफलम् प्राप्नोति, यथा श्रुतम्। दिव्यरथैः दशकोटिसूर्यसदृशैः, सर्वकामपूरकैः, रुद्रकन्याभिः पूर्णैः, गीतनृत्यसहितैः, योगी शिववत् सृष्टिप्रलयपर्यन्तं विहरति; तत्र दिव्यरथैः सर्वकामपूरकैः महाभोगान् उपभुङ्क्ते। औम, कौमार, ईशान, वैष्णव, ब्रह्म, प्रजापति, जनलोक, महः च महातेजस्विनां लोकान् प्राप्नोति। इन्द्रलोकं प्राप्त्वा, दशसहस्रवर्षाणि इन्द्रत्वं प्राप्य, भुवर्लोके दिव्यसौख्यानि भुङ्क्ते। मेरुं प्राप्त्वा, देवस्थानानि, एकपादः, चतुर्बाहुः, त्रिनेत्रः, त्रिशूलधारी च विहरति। हरिं वामतस्थं, चतुर्मुखं दक्षिणे, अष्टाविंशतिः कोटिरुद्रान् च शोभनाङ्गैः सृजति। पञ्चविंशतिपुरुषः हृदयात्, प्रकृतिः वामतः, बुद्धिः बुद्धिस्थाने तिष्ठति। अहंकारात् अहंकारः, ततः सूक्ष्मभूतानि, इन्द्रियात् इन्द्रियार्थाः, सर्वं परमेश्वरस्य लीलायाः। पादतलात् पृथिवी, गुह्यस्थानात् आपः, नाभेः अग्निः, हृदयात् सूर्यः। कण्ठात् सोमः, भ्रूमध्ये आत्मा, शिरसः स्वर्गः; एवं सृष्ट्वा, चराचरं जगत् प्रकटितम्। यथाविधि ज्ञानकर्मविधिना सर्वज्ञं सर्वव्यापि देवम् स्थापयन्, शिवयोगं प्राप्नोति। यज्ञेश्वरं त्रिपादं सप्तहस्तं चतुर्ह्रदं द्विशिरसं च निर्माय विष्णुलोके पूजयति। तत्र शतसहस्रकल्पपर्यन्तं महाभोगान् भुङ्क्त्वा, कालेन पुनः इमं लोकं आगत्य, सर्वयज्ञसंपन्नः भवति। यो वृषवाहनं चन्द्रशेखरं स्थापयति, स दशसहस्राश्वमेधफलं प्राप्नोति। काञ्चनरथेन, घंटाजालशोभितेन, शिवस्य दिव्यनगरं गच्छति, तत्रैव मोक्षं प्राप्नोति। यथाश्रुतं, नन्दिसहितं, अम्बायाः सह, गणसमूहैः परिवृतं भगवन्तं स्थापयन्, तस्य फलं वक्ष्यामि। सूर्यसदृशैः वृषयुक्तैः दिव्यरथैः, अप्सरस्समूहैः पूर्णैः, देवदानवैरपि दुर्लभं, सर्वतः नृत्यसमूहैः अप्सरः परिवृतः, सर्वशोभायुक्तः, शिवस्य दिव्यनगरं गच्छति, गणेशपदं प्राप्नोति। स देवेश्वरं, हिमपुत्र्या सह, सहस्रहस्तं सर्वज्ञं वा चतुर्भुजं नृत्यन्तं पश्यति। स परमेश्वरं, भृगुप्रमुखैः जीवसमूहैः परिवृतं, हिमपुत्र्या सह, वृषध्वजं प्रकटितं पश्यति। परमेश्वरः, ब्रह्मा, इन्द्र, विष्णु, सोमादिभिः नित्यपूजितः, मातृभिः ऋषिभिः च परिवृतः। भक्त्या स्थापयित्वा, यत् फलं लभ्यते, तत् सर्वयज्ञ, तपः, दान, तीर्थ, देवपूजनफलं तुल्यं वदामि। तद् फलम् शतकोटिगुणितं लभित्वा, शिवसदनं प्राप्नोति; तत्र प्रलयपर्यन्तं महाभोगान् उपभुङ्क्ते। नवसृष्टौ, पुनः मानवत्वं प्राप्नोति—नग्नः, चतुर्बाहुः, श्वेतः, त्रिनेत्रः, सर्पकण्ठबन्धः। भक्त्या देवेश्वरं कपालधरं, कृष्णकुचिलकेशं स्थापयन्, शिवयोगं प्राप्नोति। गणाधिपतिसुतं, अम्बासहितं, सिद्धिदं, श्यामवर्णं, रक्तनेत्रं, त्रिनेत्रं, चन्द्रशोभितं च स्थापयति। भगवान्, शिखास्व काकपक्षधारी, सर्पकुण्डलधारी, सिंहचर्मवस्त्रधरः, मृगचर्मपरिधानः। तीक्ष्णदंष्ट्रः, गदाधारी, कपालमुत्क्षिप्य, 'हूं' 'फट्' घोषयन्, सर्वदिक् निनादयन्। पद्मत्वकपरिधानः, द्विभुजः, शङ्खधारी, हासन्, गर्जन्, कृष्णसागरं पिबन्।