संस्मर्यते दिव्यं किल ब्रह्मा परमेश्वरं शिवं श्रद्धया नमस्कृत्य स्तुतिं गूढार्थां प्रकटयति। स शिवः नवसत्त्वस्वरूपः, नवाष्टात्मशक्तियुक्तः, पुनः अष्टविधैः प्रकाशमानः, अष्टविध-अष्टमूर्तिरूपः च। चतुर्षष्टिसत्त्वस्वरूपः, अष्टविधस्वभावः, अष्टगुणैः परिवृतः, गुणवान् गुणातीतः च सः। स शिवः मूलस्थाने स्थितः, नित्यस्थले निवसति, नाभिदेशे प्रतिष्ठितः, हृदयं नादयति। कण्ठस्थले स्थितः, तालुविवरे विद्यमानः, भ्रूमध्ये स्थितः, शब्दमध्यवासी च। चन्द्रमण्डले प्रतिष्ठितः, शिवरूपः, शिवस्वरूपधारी, अग्निचन्द्रसूर्यस्वरूपः, षड्त्रिंशत् शक्तिस्वरूपः च सः। त्रिविधैः जगद्वरणैः व्याप्य, सुप्तसर्पस्वरूपात्मा, त्रिरूपस्थितः, त्रिविधहोमकुण्डाग्निरूपः च सः। शान्तस्वरूपाय सदाशिवाय, महेश्वराय, पिनाकपाणये, सर्वज्ञाय, शरणाय, सद्योजाताय नमः। अघोराय, वामदेवाय, तत्पुरुषाय, ईशानाय पुनः पुनः नमः। त्रिंशद्भास्वरूपाय, शान्तातीताय, अनन्तनाथाय, सूक्ष्मरूपाय, परमाय नमः। एकाक्षाय, एकरुद्राय, त्रिरूपाय, श्रीकण्ठाय शिखिन्य नमः। अनन्तासनस्थिताय, अनन्ताय, अन्तनाशकाय, शुद्धाय, विशालाय, निर्मलाङ्गाय नमः। शुद्धासनस्थिताय, शुद्धार्थस्वरूपाय, योगान्तःस्थाय, योगिने, योगदाय नमः। योगिनां हृदयेषु सदा धान्यवत् स्थिताय, प्रत्याहारस्वरूपाय, प्रत्याहारनिष्ठाय नमः। प्रत्याहारभक्तजनाश्रयाय, धारणा स्वरूपाय, धारणा निष्ठाय नमः। धारणा साधकानां पुरतः स्थिताय, ध्यानाय, ध्यानस्वरूपाय, ध्यानोपलब्ध्यै नमः। ध्यानविषयाय, ध्यानोपलब्ध्यै, ध्यानाय, ध्येयाय, ध्यानिनां ध्येयाय, परमध्येयाय नमः। धारणया उपागम्याय, धारणा स्वरूपाय, निर्विषयावस्थारूपाय, समाधिभक्तप्रियाय नमः। रुद्रः, अद्य त्वया त्रिलोक्यं दग्धं उद्धृतं च; त्रिपुरान्तकाय स्तुत्यं कः इच्छेत्? अहं कथं स्तोष्यामि, शिवः, यः सन्तुष्टः। भक्त्या सन्तुष्ट्या अद्भुतरूपेण, मर्त्याः अमर्त्याः, देवदेव, देवगणाः सिद्धगणाः, त्वां नमन्ति, गणनाथ, गणेश्वर। प्रभो, केवलं दृष्ट्या त्रिपुरं त्रिलोक्यं दग्धुं शक्नोषि; अम्बिका सेना रूपेण, क्षणेन दग्ध्वा, बाणैः विमुक्तः। रथः निर्मितः, महाधनुः, उज्ज्वलबाणः त्रिपुरविनाशाय; मया, देवैः, सिद्धैः च बहुप्रयत्नं कृतं, न किंचित् फलम्। रथः, सारथिः, देवश्रेष्ठः, हरिः, रुद्रः, इन्द्रः, पितामहः—सर्वं त्वमेव, प्रभो; कथं स्तोष्यामि, केवलं नमस्कृत्य। अनन्तपादः, अनन्तबाहुः, अनन्तशीर्षः, अन्तनाशकः, शिवः, अनन्तरूपः; कथं तुष्टिं प्राप्नुयामि, कथं स्तोष्यामि। पुनः पुनः नमः सर्वज्ञाय, शिवाय, रुद्राय, शर्वाय, भवाय; स्थूलाय, सूक्ष्माय, अतीवसूक्ष्माय, सूक्ष्मार्थविद्, सृजते। सृष्टये, सर्वदेवाद्युत्पादकाय, लोकनाशकाय, विधातृ, देवाधिपाय, दानाय, शासकाय, शास्त्राधिपाय नमः। वेदान्तज्ञेयाय, शुद्धाय, वेदज्ञैः सदा स्तुताय, वेदस्वरूपाय, अन्तमध्यश्रेष्ठाय, भवाय नमः। अनाद्यन्तस्थिताय, शून्यरहिताय, साकाराय, निराकाराय, लिङ्गमयाय, लिङ्गाय, वेदस्वरूपाय, वेदाधाराय नमः। रुद्राय, शिरच्छेदकाय, यज्ञस्वरूपाय, पुरातनदेवाय; यज्ञविनाशं दृष्ट्वा, भूमिं नखाग्रेण आघातयत्। आहो, अद्भुतं तव कर्म, देवदेव, सर्वदेवदानवेश्वर; शरीरयुक्तः, देवैः सह दिव्यकर्माणि करोति, तव स्वरूपं निराकृतमेव। एकः स्थूलः, एकः सूक्ष्मः, एकः अतीवसूक्ष्मः, साकारः, निराकारः, दृश्यः, वाच्यः, एकनाथः, एकध्यान्यः—एषा अद्भुतसत्ता केवलं तव। स्वप्ने दृष्टं वस्तु न गृहीतुम् शक्यं, दृश्यं सति अपि, रूपं नास्ति, देवेशः नास्ति; देवैः प्रयत्नेन अपि अदृष्टं, कथं दृष्टं स्यात्। देवेश, तव दिव्यशक्ति: कुत्र? वयं कुत्र? भक्ति: कुत्र? स्तुति: कुत्र? तथापि, प्रभो, कृपया मां ब्रह्माणं शोकयुक्तं भक्त्या क्षमस्व। यो भूमौ, द्विजश्रेष्ठ, भक्त्या स्तुतिं शृणोति वा पठति वा, नमस्कृत्वा, सः नगरनाथभक्त्या पापबन्धात् विमुक्तः। एतां स्तुतिं शृण्वन्, पार्वतीं दृष्ट्वा, ब्रह्मा भक्त्या स्तुतिं कृतवान्; ततः, महाबाहुः, महात्मा, मन्दरशिखरे स्थितः, भगवान् स्मितं कृत्वा उवाच। एषया स्तुत्या अहं तुष्टः, तव भक्त्या च, पद्मज, वरान् वृणु, ते शुभं, देवेषु यथेष्टं। ततः, देवेश्वरं नमस्कृत्य, पद्मसम्भवः, कृताञ्जलिः, हृष्टहृदयः वाक्यम् उवाच। प्रभो, देवेश, त्रिपुरान्तक, शङ्कर, अद्य मे तव परमभक्ति: स्यात्; कृपा कुरु, परमेश्वर। सर्वेषां देवाना अपि, सर्वार्थदायक, कृपया भक्त्या मार्गदानेन सदा। जनार्दनः अपि, भगवतः, महेश्वरं नमस्कृत्य, कृताञ्जलिः, साम्बाय त्र्यम्बकाय च उवाच। अहं सदा तव वाहनत्वं इच्छामि, प्रभो; कृपा कुरु; तव भक्तिं देहि, देवेश, देवदेव; नमः ते।