लिङ्गपुराणम्

सहस्रकिरणः स भगवान्, देवदानवाधिपतिरुदारतेजाः, तदा समस्तदेवमध्यगतः स्वविमाने स्थितः, पद्मदलसन्निभवर्णः, सुमेरुशिखरमिवारूढः प्रज्वलमानः बभौ। तत्र सहस्रलोचनः देवराजः, गजेन्द्रारूढः, रुद्रस्य दक्षिणतो नगरविनाशाय जगाम; तत्र एव गरुडः सर्पवत् गतिम् अकरोत्। सिद्धगन्धर्ववीर्ययुक्ता देवाः, सुरपतयः, सर्वतः तं देवराजं कामदं विजयं वदन्तः, उत्तमपुष्पवृष्ट्या पूजयामासुः। सर्वे तं सहस्रलोचनं दृष्ट्वा मातरः पुत्रमिव भक्त्या प्रणेमुः। यमः, अग्निः, कुबेरः, वायुः, निरृतिः, जलपतिः, ईशानः, भवश्च तत्र समागताः। वीरभद्रः, रणधीरः, वृषराजारूढः, रथस्य नैऋत्यदिग्भागे केशशूलिनः परिवृतः स्थितः। स देवदेवस्य त्र्यम्बकस्य, महाकालस्य, दीप्तिमतः, महादेवस्य इव, नगरविनाशाय सेवां चकार। स च पश्चिमदिग्भागे स्वसैन्यैः सहितः रथस्य पार्श्वे स्थितः। स्कन्दः अपि सिद्धचारणगणैः सहितः, स्वसेनया गिरिराजसदृशः, दिव्यपतिसंघैः परिवृतः, गजेन्द्रसम्भवः, वह्निजः, तत्र स्थितः। गणेशः विघ्नहर्ता, दैत्यपतिभ्यः विघ्नं कृत्वा, देवेषु विघ्ननाशकः, विघ्नहृत्सम्बद्धैः गणैः ईशानदिग्भागं प्रायात्। तदा काली, शूलधारिणी, रजन्याः तमससदृशदीप्तिः, करकपालमालाविभूषिता, महासुरदेवरुधिरमदपानमत्ताः, शूलं चालयन्ती अग्रे ययौ। सा मदमत्तद्विपवत् सञ्चलन्ती, मत्तगणसंघैः सहिताः, गजचर्मवेष्टिताङ्गी, गणपतिं पूर्वं ययौ। सिद्धगन्धर्वपिशाचयक्षविद्याधरनागरज्येष्ठदेवाः, हिमगिरिदुहितरं देवीम्, जयध्वनिभिः, प्रणम्य, स्तुवन्तः तत्र स्थिताः। मातरः, सुरशत्रुविनाशिन्यः, देवगणैः पूजिताः, स्वस्ववाहनपताकासैन्यैः परिवृताः रथं जग्मुः। दुर्गा, पशुपतेः वाहने स्थिताः, दुर्गमगम्या, बहुभुजा, अंकुशत्रिशूलपाशपरशुसुदर्शनखड्गशंखायुधधारिणी, सहस्रसूर्यसमदीप्तलोचना, मार्गदाहिनी, यौवने स्थिता, महाबला, दैत्यान् हन्तुं प्रययौ। ततः त्रिपुरान्तकाय, इन्द्रार्कसदृशप्रभाय, गणाधिपतिभिः, गजाश्वसिंहरथवृषैः सहितैः, देवाः प्रस्थिताः। हललाङ्गलमुसलमुषलशैलशिखरैः, पर्वतसदृशैः, देवगणाधिपतयः महेश्वरस्य पुरतः जग्मुः। तदा इन्द्रः, पद्मसम्भवः, विष्णुश्चान्ये, देवगणाधिपतयः, भगवन्तं जयशब्दैः, सर्वतः मुकुटनतैः प्रणम्य, संबोधितवन्तः। सर्वे ऋषयः, दण्डिनः, जटिलाः, नृत्यन्तः, सिद्धचारणाश्च आकाशे सञ्चरन्तः पुष्पवृष्टिं कृत्वा, ब्राह्मणश्रेष्ठाः त्रिपुरं सर्वतः जीवनं ददुः। गणपतिसंघैः, दिव्यगणैः, भृङ्गिणा सहितः, सर्वगणेश्वरः, योगीश्वरः, त्रिपुरविनाशाय दिव्यविमानमासाद्य, महेन्द्रवत् जगाम। केशः, नग्नः, महाकेशः, महाज्वरः, सोमवल्ली, सवर्णः, सोमपः, सेनकः, सोमधृक्, सूर्यवाचः, सूर्यपेषणकः, सूर्याक्षः, सूरिनामा, सुन्दरः, प्राकुडः, ककुदन्तः, कम्पनः, प्राकम्पनः, इन्द्रः, इन्द्रजयः, महाभीरः, भीमकः—एवं च। शताक्षः, पञ्चाक्षः, सहस्राक्षः, महोदरः, यमजिह्वः, शताश्वः, कण्ठी, कण्ठपूजितः, द्विकूटः, त्रिकूटः, पञ्चकूटश्च, मुण्डितः, अर्धमुण्डितः, दीर्घः, प्रेतास्यः, पिनाकधरः, पिप्पलवासिनः, अंगारभक्षकः, शिथिलः, शिथिलास्यः, पादनेत्रः, अजो, भौमसदृशश्च। अजमुखः, हयमुखः, गजमुखः, ऊर्ध्वमुखश्च—एवं प्रकाराः, लिङ्गरहिताः, चिन्हरहिताः, प्रभुं सर्वतः परिवृत्य, सोमेन सह, सहस्रशः, सहस्रशः, ऊर्ध्वशक्तयः रुद्रगणाः अग्रे ययुः। महादेवं, देवदेवं, महेश्वरं, त्रिपुरदाहाय, अनन्तगणैः सहिताः, परिवृत्य जग्मुः। त्रयस्त्रिंशद् देवाः, त्रिशतं, त्रिसहस्रश्च, सर्वतः तत्र प्रस्थिताः। सर्वलोकमातरः, गणमातरः, भूतमातरः च, भगवन्तं पृष्ठतः अन्वगच्छन्। गणमध्यगः गणनाथः, रथमध्यस्थः, निर्मलाम्बरे तारागणेन्दुमिव बभौ। तदा देवी भगवती गिरिजा पार्श्वे स्थित्वा, तेजसा दीप्तिमती, गौरी, विश्वव्यापिनी, भवशक्तिरिव बभौ। शुभा सा देवी पार्श्वे स्थित्वा, पद्मसदृशकान्तिसुवर्णयष्टिकां चामरं धारयन्ती, बभौ। ततः प्रभोः स्फुटरूपं, विभूषितं भस्मना, अम्बिकया सहितं, विद्युद्भास्वरमिव श्वेतमेकं मेघमिव, बभौ। इन्द्रधनुष्मन्तं व्योम्नि यथा, मेरुना जगदिव, सौम्यरूपं शम्भोः, शशाङ्कसमप्रभं, सुवर्णधनुर्धरं बभौ। परमेन्द्रस्य श्वेतच्छत्रं, मणिकिरणैः मिश्रितं, उदितचन्द्रमण्डलमिव बभौ। शिवस्य रक्तमाल्यं, शुभवस्त्रयुतं, छत्रान्ते शोभमानं, मणिशिखरात् गङ्गेव पतन्तीव बभौ। ततः इन्द्रब्रह्माग्न्यादयः, भगवत्पादपद्मयोः प्रणम्य, अम्बिकया सह, त्रैलोक्यहिताय त्रिपुरं प्रति जग्मुः।