लिङ्गपुराणम्

तदा देवैः पूजितो न सन् गजमुखः तान् देवतान् निगृह्य इदं वचनम् अब्रवीत् — “यावत् इह लोके शुद्धान्नपानसम्पद्भिः मम पूजनं न क्रियते, तावत् मनुष्यैः, देवैः, असुरैः वा कः अपि सिद्धिम् न प्राप्नोति। अतः तस्मिन्न एव क्षणे, दिव्यकार्याय, देवाधिपतयः तं पूजितुम् उद्युक्ताः अभवन्। यदि कश्चित् कार्यम् आरभते, तस्य विघ्नान् करिष्यामि, हे देवेश! इति उक्त्वा स गजमुखः। ततो भीताः सर्वे देवाः इन्द्रसहिताः तं स्वामिनं पूजितवन्तः। ते अन्नपानपिष्टकादिभिः गजेशं पूज्य, “सदा विघ्नमुक्ताः भवेम” इति तं सम्बोधितवन्तः। तस्मिन्न काले, सर्वदेवाधिपतिः पुत्रं आलिङ्ग्य, चुम्बित्वा, तं पूजितवान्। पूज्य विनायकं, गणाधिपतिः देवैः सह, गणेश्वरैः, पर्वतेश्वरधनुषा च त्रिपुरदहनाय प्रस्थितवान्। स देवेश्वरः, दिव्यसिद्धगणैः परिवृतः, महेश्वरः, भूतसमूहैः, नन्दिनाथगणैः, स्वस्ववाहनैः तं अनुगतः। देवगणानां गणेश्वराणां च अग्रे नन्दिः पर्वतराजसदृशः दिव्यरथम् आरुह्य यमालयं नगरं आक्रमितुम् अगच्छत्। तदा श्रेष्ठगजवृषाश्वान् आरुह्य, देवाः, गणेश्वराः, सर्वे गणाः स्वस्वायुधचिह्नैः समुपेत्य प्रस्थितवन्तः। स अम्लानशक्तिः लोकहिताय त्रिपुरदहनाय प्रस्थितवान्। सहस्रकिरणः, उग्रः, देवासुरेश्वरः, स भगवाँ देवमध्ये वाहनम आरुह्य, पद्मपत्रसदृशवर्णः, सहस्रकिरणः उग्रः इव सुमेरुशिखरम् आरोहति। सहस्राक्षः देवश्रेष्ठः गजराजम् आरुह्य रुद्रस्य दक्षिणे त्रिपुरदाहाय गतः, तत्र गरुडः सर्पवत् अगच्छत्। सिद्धगन्धर्ववीर्यदेवगणाः, देवेश्वराः, इन्द्रं सर्वतः जयशब्दैः स्तुत्वा, उत्तमपुष्पैः समवर्षन्। सहस्राक्षं दृष्ट्वा, मातरं पुत्रवत्, इन्द्रं नमस्कृतवन्तः। यमः, अग्निः, कुबेरः, वायुः, निरृति, जलाधिपः, ईशानः, भवः अपि समागताः। वीरभद्रः युद्धशूरः, वृषराजम् आरुह्य, रथस्य दक्षिणपश्चिमे, केशरिसदृशैः परिवृतः स्थितः। स त्रिपुरदाहाय, देवदेवः, त्र्यंबकः, महाकालः, महातेजस्वी, महादेवसदृशः सेवां अकरोत्। उत्तरपश्चिमे स्वसंगैः रथस्य सेवां अकरोत्। स्कन्दः अपि, सिद्धचारणैः सह, स्वसेनया, पर्वतराजसदृशः, दिव्यनेतृगणैः परिवृतः, गजेन, अग्निजः, तत्र स्थितः। गणेशः विघ्नहर्ता, असुरेश्वराणां विघ्नं कृतवान्, देवेषु च विघ्नहर्ता, विघ्नहर्तृगणैः ईशानदिकं अगच्छत्। काली तदा त्रिशूलं रात्रिसदृशदीप्तम् धारयन्ती, हस्ते कपालैः अलङ्कृता, तं कम्पयन्ती, असुरदेवमहत्पिशितपानमदात् प्रमत्तः, अग्रे अगच्छत्। प्रमत्तगजवत् गतिः, प्रमत्तभूतगणैः सहितः, हस्तिपट्टे आवृताङ्गी, गणाधिपतेः पुरतः अगच्छत्। सिद्धगन्धर्वपिशाचयक्षविद्याधरनागराजदेवश्रेष्ठाः हिमवत्कन्यां देवीं जयघोषैः नमस्कृत्य स्तुतवन्तः। मातरः, देवशत्रुसंहारिण्यः, देवगणैः पूजिताः, स्ववाहनध्वजगणैः रथं समावृत्य अगच्छन्। दुर्गा मृगेश्वरम आरुह्य, दुष्प्राप्या, बहुप्रबलकरा, अंकुशत्रिशूनूपाशपरशुचक्रखड्गशंखायुधधारिणी, सहस्रसूर्यसदृशनेत्रा, मार्गं दहन्ती, यौवना अपि महाबला, असुरान् हन्तुं प्रस्थितवती। ततः त्रिपुरेश्वरवधाय, गणाधिपतयः, इन्द्रसूर्यसदृशदीप्तिः, गजाश्वसिंहरथवृषैः सहिताः प्रस्थितवन्तः। हलपत्तनमुसलमणिपर्वतसदृशाः, देवगणेश्वराः, महेश्वरस्य पुरतः अगच्छन्। इन्द्रः, पद्मजः, विष्णुः, अन्ये च देवगणेश्वराः, भगवन्तं जयशब्दैः संबोध्य, सर्वतः मुकुटैः नमस्कृतवन्तः। सर्वर्षयः दण्डधराः, जटिलाः नृत्यन्तः, सिद्धचारणाः आकाशे पुष्पवर्षम् अकरोत्, ब्राह्मणश्रेष्ठाः त्रिपुरं सर्वतः जीवनं दत्तवन्तः। गणेश्वरैः, दिव्यगणैः, भृङ्गिणा सहितः, योगी सर्वगणाधिपतिः, दिव्यवाहनम् आरोह्य महेन्द्रवत् त्रिपुरदाहाय प्रस्थितः। केशः, नग्नः, महाकेशः, महाज्वरः, सोमवल्ली, सवर्णः, सोमपः, सेनकः च। सोमधृक्, सूर्यवाचः, सूर्यपेषणकः, सूर्याक्षः, सूर्यनामः, सुन्दरः देवः। प्रकुडः, ककुदन्तः, कम्पनः, प्रकम्पनः, इन्द्रः, इन्द्रजयः, महाभीरः, भीमकः च। शताक्षः, पञ्चाक्षः, सहस्राक्षः, महोदरः, यामजिह्वः, शताश्वः, कण्ठी, कण्ठपूज्यः। द्विशिखः, त्रिशिखः, पञ्चशिखः, मुण्डः, अर्धमुण्डः, दीर्घः, पिशाचमुखः, पिनाकधारी। अश्वत्थवासिन्, अंगारभक्षः, विकटः, विकटमुखः, पद्माक्षः, अजः, मंगलसदृशः। अजरमुखः, अश्वमुखः, गजमुखः, ऊर्ध्वमुखः, इत्यादयः, भगवन्तं निर्लिङ्गं परिवृत्य। एवं सहस्रशः सहस्रशः ऊर्ध्वशक्तियुक्ताः रुद्राः, सोमेन सह, भगवन्तं परिवृत्य, त्रिपुरदाहाय प्रस्थितवन्तः। महेश्वरं, देवदेवं, महादेवं, अनन्तगणैः सहितम्, त्रिपुरदाहाय अग्रे अग्रे प्रस्थितवन्तः।