लिङ्गपुराणम्

दिलीपः नाम्ना खट्वाङ्गः तस्य पुत्रः आसीत्, सः दिवः आगत्य क्षणमात्रायुः इह प्राप्तवान्। सः बुद्ध्या सत्येन च त्रीन् अग्नीन् त्रीन् लोकांश्च विजित्य, दीर्घबाहुः नाम पुत्रं प्राप्तवान्, यस्मात् रघुः अभवत्। रघोः पुत्रः अजयः, तस्मात् महाबलः दशरथः, इक्ष्वाकुवंशस्य प्रतिष्ठापकः, उत्पन्नः। दशरथात् रामः धर्मवित् वीरः लोके प्रसिद्धः जातः, तथैव भरतः लक्ष्मणः महाबलः शत्रुघ्नश्च। तेषु रामः धर्मवित् तेजस्वी पराक्रान्तमूर्तिः प्रमुखः आसीत्; सः रावणं संग्रामे हत्वा यज्ञांश्च अकार्षीत्। रामः दशसहस्रवर्षाणि राज्यं कृतवान्; तस्य सुप्रसिद्धः पुत्रः कुशः अभवत्। तथा लवः, महाभाग्यवान्, सत्यवादी, प्राज्ञश्च, जातः; कुशात् अतिथि, तस्मात् निषधः पुत्रः अभवत्। निषधात् नलः, नलात् नभः, नभसः पुंडरीकः, तस्मात् क्षेमधन्वा स्मृतः। क्षेमधन्वनः पुत्रः देवनिकः वीर्यवान्, तस्य पुत्रः अहीनरः, तस्मात् सहस्राश्वः। शुभः चन्द्रवलोकः च जातौ, ततः तारपीडः, तस्य पुत्रः चन्द्रगिरिः, तस्मात् भानुचन्द्रः। भानुचन्द्रात् श्रुतायुः, बृहद्बलः प्रसिद्धः, अभवत्, सः सौभद्रेण भारतयुद्धे हतः। एते इक्ष्वाकुवंशजाः नृपाः मुख्याः प्रसिद्धाः स्मृताः। सर्वे ते पशुपतिविद्यां अध्ययनं कृत्वा, परमेश्वरं पूजितवन्तः, यथाविधि यज्ञान् अकुर्वन्। तेषां केचित् स्वर्गं प्राप्तवन्तः, केचित् मुक्तयोगिनः अभवन्; नृगः ब्राह्मणशापात् गिरिगोशः अभवत्। धृष्टः, धृष्टकेतुः, महाबलः यमबालः, रणधृष्टः—एते त्रयः पुत्राः परमधार्मिकाः। शर्यातेरनर्तः पुत्रः आसीत्, सुकन्या तस्य कन्या; अनर्तस्य पुत्रः रोचमानः प्रसिद्धः। रोचमानात् रेवः, तस्मात् रैवतः, ककुद्मिः च, शतपुत्रेषु ज्येष्ठः, अभवत्। रैवत्याः कन्या, रामपत्नी प्रसिद्धा, आसीत्; नरिष्यन्तस्य पुत्रः जितात्मा, संयतात्मा महाबलः, अभवत्। नाभागात् अम्बरीषः विष्णुभक्तः महाबलः जातः; तस्य पुत्रः ऋतः सर्वधर्मविदां श्रेष्ठः। ऋतः कृतः, कृतात् सुधर्मा, सः पृषितः नाम्ना प्रसिद्धः; करूषस्य कारूषाः कीर्तिसम्पन्नाः। पृषितः गुरुं गौः हिंसित्वा महापापं प्राप, शापात् च्यवनस्य पुत्रः शूद्रः अभवत्। नाभागस्य पुत्रः दिष्टः, तस्मात् भलन्दनः, भलन्दनस्य वीर्यवान् अजवाहनः राजा अभवत्। एवं संक्षेपेण मनोः पुत्राः वर्णिताः, वीर्यवन्तः; अधुना इक्ष्वाकोः पुत्रपौत्रादिकं वंशनुक्रमेण, ततोऽपि एलां च वक्ष्यामि। ऐलः नाम्ना पुरूरवाः, रुद्रभक्तः महाबलः, त्वकन्तके राज्यं स्थापयामास, द्विजश्रेष्ठाः, पुण्ये भूमौ। यमुनायाः उत्तरतीरे प्रयागे, मुनिपूजिते, प्रतिष्ठानाधिपः प्रतिष्ठाने स्थितः। तस्य सप्त पुत्राः आसीत्, विस्तीर्णतेजसः, गन्धर्वलोके प्रसिद्धाः, भवभक्ताः, महाबलिनः। ते आयुः, मायुः, अमायुः, महाबलः विश्वायुः, श्रुतायुः, शतायुः, च दिव्याः उर्वश्याः पुत्राः आसीत्। आयुः प्रभायाः, स्वरभानोः पुत्र्याः, पञ्च वीर्यवन्तः पुत्रान् अलभत; तेषु नहुषः प्रथमः, धर्मात्मा, लोके प्रसिद्धः। नहुषस्य षट् तेजस्विनः पुत्राः इन्द्रसमप्रभाः। पितृकन्यायाः विरजायाः, यतिः, ययातिः, संयतिः, आयतिः, अन्धकः, विजतिः च षट् पुत्राः अभवन्; तेषु यतिः ज्येष्ठः, ततो ययातिः। यतिः मोक्षकामः ब्रह्मणि लीनः अभवत्, प्रभो; पञ्चसु ययातिः महाबलः महाशक्तिमान्। तेन देवयानी, उशनसः कन्या, भार्या लब्धा, तथा शर्मिष्ठा, असुरकन्या, वृषपर्वणः पुत्री। देवयानीयां यदुः तुर्वशुश्च, धर्मकृतौ, कीर्तिमन्तौ, प्राज्ञौ जातौ। शर्मिष्ठायां वृषपर्वणः कन्यायां, द्रुह्युः, अनु, पुरुश्च जाताः; ययातये शुक्रः महातेजाः रथमदात्। सन्तुष्टः सः ब्राह्मणश्रेष्ठः, हृष्टः, दिव्यम् अमोघम् सुवर्णमयं रत्नरथं तस्मै अदात्। मनोजवैरश्वयुक्तेन तेन रथेन, कन्यां वहन्, सः षण्मासेषु पृथिवीं विजित्य अवाप्तवान्। ययातिः देवासुरमानुषैः अजेयः, भवभक्तः, शुद्धात्मा, धर्मनिष्ठः, ऋजुः आसीत्। सः यज्ञान् अकार्षीत्, क्रोधं निगृह्य, सर्वभूतेषु दयालुः आसीत्; कौरवेषु सर्वेषु भवद्रथः प्रमुखः। यावत् कौरवश्रेष्ठः जनमेजयः, तावत् पुरुवंश्याः पारिक्षिताः नृपाः आसीत्।