लिङ्गपुराणम्

ततः ऋतञ्जयव्यासनाम्ना महर्षिः समुत्पत्स्यते; तस्मिन्काले अहम् अपि तत्र स्याम्, शिखण्डीनाम्ना प्रसिद्धः। सिद्धिक्षेत्रे पुण्ये, देवासुरैः पूज्यमाने, हिमवतः रम्ये शिखरे शिखण्डीति गिरिः प्रसिद्धः। तत्रैव शिखण्डिनो वनं, सिद्धजनसेवितं, अस्ति; तत्रापि मम पुत्राः, तपसा समृद्धाः, जाताः स्युः। तेषां मध्ये वाचश्रवा, ऋचीक, श्यावाश्व इत्येते योगनिष्ठाः, वेदेषु पारङ्गताः महात्मानः। ते महेश्वरयोगं प्राप्य रुद्रलोकं गताः; ततः, नवमदशमे चक्रे समुपस्थिते—व्यासः तदा महर्षिर्भरद्वाज इति विख्यातः स्यात्; तस्मिन्काले अहम् अपि तत्र स्याम्, जटामालीनाम्ना। हिमवतः रम्ये शिखरे जटायुगिरिः प्रसिद्धः; तत्रापि मम पुत्राः, महाबलसम्पन्नाः, जाताः स्युः। हिरण्यनाभः कौशल्यः, लोकाक्षी, कुतुमिः च—एते योगनिष्ठा, उत्तमवीर्यसम्पन्नाः। ते महेश्वरयोगं प्राप्य रुद्रलोकस्थिताः; तदा विंशतितमे चक्रे—गौतमो व्यासः महर्षिः भविष्यति; तस्मिन्काले अहम् अपि तत्र स्याम्, अट्टहासनाम्ना। तस्मिन्काले अट्टहासभक्ताः नराः स्युः; हिमवतः शिखरे अट्टहासो महान् पर्वतः। तत्र देवदानवयक्षसिद्धगन्धर्वैः सेव्यमाने, मम पुत्राः अपि महाबलसम्पन्नाः जाताः स्युः। ते योगयुक्ताः, महात्मानः, ध्याननिष्ठाः, व्रते स्थिराः—सुमन्तुः, बर्बरी, पण्डितः कबन्धः, कुशिकन्धरश्च। ते महेश्वरयोगं प्राप्य रुद्रलोकं गताः; एकविंशे चक्रे—वाचश्रवा व्यासः स्मृतः स्यात्, स महर्षिस्रेष्ठः; तस्मिन्काले अहम् अपि दारुकनाम्ना तत्र स्याम्। तस्मात् देवदारु नाम पुण्यं शुभं च वनं समुत्पत्स्यते; तत्रापि मम पुत्राः महाबलसम्पन्नाः जाताः स्युः। प्लक्षः, दर्भायणः, केतुमान्, गौतमश्च—एते महात्मानः योगनिष्ठाः, जितेन्द्रियाः, ब्रह्मचर्ये स्थिराः। ते ब्रह्मचर्यव्रतम् आजीवितं कृत्वा रुद्रलोकं गताः; द्वाविंशतितमे चक्रे शुष्मयानो व्यासः भविष्यति। तस्मिन्काले अहम् अपि वाराणस्यां महर्षिः लाङ्गलीभीमनाम्ना स्याम्, यत्र देवाः सह इन्द्रेण निवसन्ति। तस्मिन्काले कलियुगे, ते मां च हलधरं बलरामं च द्रक्ष्यन्ति; तत्रापि मम पुत्राः धर्मनिष्ठाः जाताः स्युः। भल्लवी, मधुपिङ्ग, श्वेतकेतु, कुशश्च—ते महेश्वरयोगं प्राप्य ध्याननिष्ठाः भविष्यन्ति। शुद्धाः ब्रह्मनिष्ठाश्च, रुद्रलोकं गमिष्यन्ति; त्रयोविंशे चक्रे त्रिणबिन्दुः महर्षिः प्रादुर्भविष्यति। तदा, हे ब्रह्मन्, व्यासः जन्म लभते; अहम् अपि श्वेतनाम्ना, महाकायः, धर्मात्मा ऋषिपुत्रः, पुनरपि जातः स्याम्। तत्र अहम् उत्तमपर्वते कालञ्जरनाम्नि, वार्धक्यपर्यन्तं कालं नयिष्यामि। तत्रापि मम शिष्याः तपस्विनः—उशिकः, बृहदश्वः, देवलः, कविश्च—भविष्यन्ति। ते महेश्वरयोगं प्राप्य रुद्रलोकं यास्यन्ति; चतुर्विंशे चक्रे ऋक्षो व्यासः भविष्यति। तदा अपि कलियुगे अन्ते अहम् शूलीनाम्ना, नैमिषे, देवैः पूजितः, महायोगी स्याम्। तत्र अपि मम शिष्याः तपसा सम्पन्नाः—शालिहोत्रः, अग्निवेशः, युवनाश्वः, शरद्वसश्च—भविष्यन्ति। ते अपि तेनैव मार्गेण रुद्रलोकस्थिताः स्युः; पञ्चविंशे चक्रे—वसिष्ठः शक्तिनाम्ना व्यासः भविष्यति; तदा अहम् अपि दण्डिनाम्ना तपस्विनां नाथः स्याम्। तत्रापि मम पुत्राः तपसा सम्पन्नाः—छागलः, कुण्डकर्णः, कुबन्धः, प्रवाहकश्च। ते महेश्वरयोगं प्राप्य अमृतत्वं यास्यन्ति; षड्विंशे चक्रे पराशरः व्यासः भविष्यति। तदा अपि अहम् सहेष्णुनाम्ना, भद्रवटनगरे, कलियुगे अन्ते, स्याम्। तत्रापि मम पुत्राः धर्मिष्ठाः—उलूकः, विद्युत्, शम्बूकः, अश्वलायनश्च—भविष्यन्ति। ते परमं महेश्वरयोगं प्राप्य रुद्रलोकं गताः; सप्तविंशे चक्रे—जातुकर्णो व्यासः तपस्वी भविष्यति; तस्मिन्काले अहम् अपि सोमशर्मा नाम, द्विजश्रेष्ठः, स्याम्। प्राभासे पुण्ये योगविश्रुते, तत्रापि मम शिष्याः योगयुक्ता तपस्विनः स्युः। अक्षपादः, कुमारः, उलूकः, वत्सश्च—एते महात्मानः, शुद्धाः, प्रज्ञावन्तः, योगनिष्ठाः। ते परमं महेश्वरयोगं प्राप्य रुद्रलोकं गताः; अष्टाविंशे चक्रे— यदा पराशरपुत्रः भगवान् विष्णुः, लोकपितामहः, द्वैपायननाम्ना व्यासः भविष्यति; तदा एषा व्यासपरम्परा दिव्यैः ऋषिभिः सह, ममावतारैः च, पुण्ये पुण्ये स्थले, तपसा, योगेन, धर्मेण च, सततं प्रवहिष्यति।