लिङ्गपुराणम्

अथ कथं सत्यमेव श्रूयताम्। यदा युगान्तेऽहं पुनः हैतुकवनं प्रविश्यामि, तत्रात्रिरिति नाम्ना प्रसिद्धो भविष्यामि। तत्रापि मम पुत्राः स्नानानन्तरं भस्मलेपनाः, महायोगिनः रुद्रलोकनिष्ठाः स्युः। सर्वज्ञाः समचित्ताः सर्वसिद्धयः महेश्वरयोगं प्राप्ताः, ते रुद्रलोकं गताः। यदा त्रयोदशे काले धर्मनारायणः व्यासः प्रादुर्भवति, तदा अहं वलिरिति महर्षिरूपेण वालखिल्याश्रमस्थः गन्धमादनशिखरे भविष्यामि। तत्रापि मम पुत्राः तपोढाः स्युः—सुधामा, कश्यपः, वसिष्ठः, विराजश्च। ते महायोगबलसम्पन्नाः, शुद्धाः, ऊर्ध्वरेतसः, महेश्वरयोगं प्राप्ताः, रुद्रलोकं गताः। चतुर्दशे काले तारक्षुनामकः व्यासः प्रादुर्भवति, तदा युगान्ते पुनः अहं अंगिरसवंशे गौतमनाम्ना भविष्यामि। गौतमवनं तत्र शुभतमं भविष्यति। तत्रापि कलियुगे मम पुत्राः जाताः—अत्रिः, देवसदः, श्रवणः, श्रविष्ठकः च। ते योगसारः योगयुक्ताः, महेश्वरयोगं प्राप्ताः, रुद्रलोकं गताः। पञ्चदशे काले त्रैय्यारुणिः व्यासः द्वापरयुगे प्रादुर्भवति। तदा अहं वेदशिरा नाम्ना द्विजः भविष्यामि, तत्र वेदशिरा नाम शस्त्रं परमेश्वर्यं भविष्यति। हिमालयपृष्ठे सरस्वत्याः प्रदेशे वेदशीर्यः पर्वतः महाबलवान् भविष्यति। तत्रापि मम पुत्राः तपोढाः—कुणिः, कुणिबाहुः, कुशरीरः, कुनेत्रकः च। ते योगसारः ऊर्ध्वरेतसः, महेश्वरयोगं प्राप्ताः, रुद्रलोकं गताः। षोडशे काले दिव्यरूपेण व्यासः प्रादुर्भवति, भक्तनियमिनां योगं दास्यति। तदा अहं गोकरणनाम्ना भविष्यामि, तत्र गोकरणवनं परमपवित्रं भविष्यति। तत्रापि मम पुत्राः योगिनः—कश्यपः, उशनाः, च्यवनः, बृहस्पतिः च। ते ध्यानयोगसम्पन्नाः, महेश्वरयोगं प्राप्ताः, रुद्रलोकं यास्यन्ति। सप्तदशे काले देवकृतञ्जयः व्यासः प्रादुर्भवति। तदा अहं गुहवासिनाम्ना हिमालयशिखरे रम्ये महात्मन्यधिष्ठास्यामि। तत्र सिद्धक्षेत्रं परमपवित्रं महाश्रमः भविष्यति। तत्रापि मम पुत्राः योगविदः ब्रह्मवादिनः स्युः। ते महात्मनः निरममाः निरहंकाराः—उतथ्यः, वामदेवः, महायोगी च। तदा लक्षशः शिष्याः ध्यानयोगनिष्ठाः स्युः, सर्वे ध्यानपराः। योगाभ्यासनिष्ठाः, हृदि महेश्वरं स्थापयन्तः, महाश्रमस्थाने स्थितं धाम् अवलोक्य शिवपदं प्राप्नुवन्ति। कलियुगान्ते ये अन्ये महात्मनः, ध्याननिष्ठाः, शुद्धबुद्धयः, मम प्रसादेन रुद्रलोकं गच्छन्ति, दुःखरहिताः, महाश्रमं प्राप्त्वा महेश्वरपदं दृष्ट्वा। एकः जीवः सम्यक् तीर्य, दश पूर्वपितृन् दश उत्तरपुत्रान् तीर्य, एकविंशतितमः स्वयम् मोक्षं प्राप्नोति। मम प्रसादेन रुद्रलोकं दुःखरहितं गच्छन्ति। अष्टादशे काले ऋतञ्जयव्यासः प्रादुर्भवति, तदा अहं शिखण्डी नाम्ना भविष्यामि। हिमवत्पर्वते रम्ये शिखण्डी पर्वतः, देवदानवैरर्चितं पुण्यसिद्धक्षेत्रं भविष्यति। तत्र शिखण्डिनवनं सिद्धजनसेवितं, तत्रापि मम पुत्राः तपोढाः स्युः—वाचश्रवा, ऋचीकः, श्यावाश्वः, योगनिष्ठः वेदसिद्धः च। ते महेश्वरयोगं प्राप्त्वा रुद्रलोकं लीनाः। एकोनविंशे काले महर्षिर्भारद्वाजः व्यासः भविष्यति, तदा अहं जटामाली नाम्ना भविष्यामि। हिमवत्पर्वते रम्ये जटायुः पर्वतः, तत्रापि मम पुत्राः वीर्यसम्पन्नाः—हिरण्यनाभः कौशल्यः, लोकाक्षी, कुथुमिः च। ते योगनिष्ठाः ऊर्ध्वरेतसः, महेश्वरयोगं प्राप्त्वा रुद्रलोकं स्थिताः। विंशतितमे काले गौतमः व्यासः महर्षिः भविष्यति, तदा अहं अट्टहासः नाम्ना भविष्यामि। एषा मम युगानुक्रमेण अवतारकथा, यत्र यत्र मम पुत्राः योगनिष्ठाः, तपोढाः, महेश्वरयोगं प्राप्ताः, रुद्रलोकं गताः। एषा दिव्या, पुण्या, महेश्वरप्रसादप्राप्तिः कथा।