लिङ्गपुराणम्

सर्वेषां भूतानां जातिषु समत्वं भविष्यति, सर्वाणि च भोज्यानि शुद्धानि अनुमोद्यानि च स्युः, जातिभेदाश्च भविष्यन्ति। चतुर्यः चतुर्विधं मोक्षधर्मार्थकामरूपं च भविष्यति, तेषां च कारणेन वेदाश्च ज्ञेयं च चतुर्थं भविष्यति। चत्वारः भवन्ति भूतगणाः, तथा चत्वारः आश्रमाः, चत्वारः धर्मस्य पादाः, चत्वारः एव मम पुत्राः। अतः जगत् चराचरं चतुर्षु युगेषु स्थितं भविष्यति, चतुर्विधरूपेण चतुर्भिः आधारैः प्रतिष्ठितं भविष्यति। भूमिर्लोकः, ततः अन्तरिक्षं, स्वर्लोकश्च, महर्लोकश्च; जन, तपः, सत्यं च, तदूर्ध्वं विष्णुलोकः। अष्टाक्षरे स्थिता लोका, तत्र तत्रापि सा अक्षरा; भूमिः, अन्तरिक्षं, स्वर्लोकः, महर्लोकश्च चत्वारः आधाराः। भूमिः प्रथमः आधारः, अन्तरिक्षं द्वितीयः, स्वर्लोकः तृतीयः, महर्लोकः चतुर्थः। पञ्चमः जनः, षष्ठः तपः, सप्तमः सत्यलोकः, ये पुनर्जन्म न लभन्ते तेषां सः। विष्णुलोकः तु सुलभगमनः प्रसिद्धः, स्कन्दस्य च उमायाश्च स्थानानि सर्वसिद्धिसम्पन्नानि। रुद्रस्य लोकः योगिनां शुभः, ये सर्वस्वत्यागिनः, अहंकारकामक्रोधरहिताश्च भवन्ति। य उन्नतान्तरात्मनः द्विजातयः ध्याननिष्ठाः सन्ति, ते तं लोकं पश्यन्ति; चतुर्पादां सरस्वतीं त्वया दृष्टां च। पादान्ते विष्णुलोकः, शान्तः कुमारस्य परमः, तथा औमं महेश्वरस्य; अतः चतुर्पदं रूपं दृष्टं। सर्वे पशवः चतुर्पदाः भविष्यन्ति, चतुर्धा स्तनवन्तश्च। सोमः मन्त्रसंयुक्तः मम मुखात् प्रवाहितः, प्राणिनः पुनः स्तनपायिनः इति ख्यायन्ते। अतः सोमः अमृतं जीवितरूपेण प्रसिद्धः, चतुर्पदाः भविष्यन्ति, तेन तेषां वर्णः श्वेतः। कर्मणः कारणेन द्विपदा महादेवी punar दृष्टा, सा एव सावित्री लोकप्रसूः। अतः मनुष्याः द्विपदाः, द्वौ स्तनौ च; अजा महादेवी सर्ववर्णरूपिणी जाता। या त्वया दृष्टा महाबला सर्वभूतधारिणी, तस्मात् भूतानि विश्वरूपिणि भविष्यन्ति। अजो महान् तेजस्वी विश्वरूपः भविष्यति, तस्य बीजं न क्षीयते, तस्य मुखे हविर्भुजः अग्निः। अतः सर्वव्यापी शुद्धः पशुरूपधारी अग्निमुखः, ये द्विजातयः तपसा शुद्धचित्ताः मां पश्यन्ति। ईश्वर्ये च ऐश्वर्ये च सर्वत्र स्थितः, सर्वेषु वस्तुषु प्रतिष्ठितः, रागतमोवर्जितः, मानवदेहं परित्यज्य। ते मम समीपं यान्ति, यत्र पुनरागमनं दुष्करं। एतद् भगवतः ब्रह्मणः रुद्राय उक्तं, द्विजोत्तम। प्रणम्य, एकचित्तः, पितामहः पुनः उवाच—"यः एवं महेश्वरं गायत्र्या वेद।" "त्वं सर्वात्मा, सर्वं त्वमेव, तव गायत्र्या; तस्मै परमपदं देहि" इति स उवाच। अतः यः पण्डितः एषां महात्मनः वैश्वरूप्यं वेत्ति, स ब्रह्मसायुज्यं प्राप्नोति, भगवतः ब्रह्मणः वाक्येन। एवं सर्वं श्रुत्वा ब्रह्मा रुद्रेण संबोधितः, पुनः देवाधिदेवाय प्रणम्य, प्रजापतिः रुद्रं उवाच। "भगवन्, देवाधिदेव, विश्वरूप, महेश, उमापते, महादेव, लोकपूजित, नमः ते।" "विश्वमूर्ते, महाभाग्य, कदा ते रूपाणि, महादेव, लोकपूजित, दृश्यन्ते?" "कस्मिंश्च युगे द्विजातयः तानि पश्येयुः? केन तपसा, केन योगेन वा?" "महादेव, त्वां द्विजातिभिः किम् द्रष्टुम् शक्यम्?" इति श्रुत्वा शर्वः तं प्रेक्ष्य सस्मितः। स भगवान् ऋग्यजुःसामजन्मा उवाच—"न तपसा, न आचारेण, न दानधर्मफलैः।" "न तीर्थफलैः, न महादक्षिणयज्ञैः, न वेदाध्ययनैः, न वित्तेन, न ज्ञानतः।" "न शक्यं मां द्रष्टुं मनुष्यैः, ध्यानं विना; सप्तमे तु वाराहे, पितामह।" "तस्मिन् कल्पे, भगवान् सर्वलोकप्रदीपकः, मनुर्वैवस्वतः तव पौत्रः भविष्यति।" "तदा चतुर्षु युगेषु, युगान्ते, लोकानां श्रेयसे, ब्राह्मणानां हिताय।" "तदा अहं पुनः जातः भविष्यामि, युगादौ, तस्य कल्पस्य प्रथमे युगे।" "प्रथमद्वापरे, यदा व्यासः स्वयम्, भगवान्, अभवत्, तदा अहं युगान्ते ब्राह्मणानां हिताय आगतः।" "अहं महर्षिः श्वेतः नाम भविष्यामि, जटिलः, हिमालयस्य रम्ये शिखरे, चगले पर्वते श्रेष्ठे।" "तत्र मम शिष्याः अपि जटिलाः भविष्यन्ति; तदा तेषां नामानि श्वेतः, श्वेतशिखः, श्वेतस्यः, श्वेतलोहितः च।" "एते चत्वारः महात्मानः ब्राह्मणाः वेदविदः, परमं ब्रह्मत्वं प्राप्स्यन्ति, ब्रह्मणः परमगति ज्ञात्वा।